Χρηματιστήριο αξιών Κηφισιάς

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Σ' αυτόν τον «κουμπαρά», δεν βάζουν, αλλά βγάζουν. Διότι υπάρχει και αυτός ο τρόπος εξαγοράς: η πώληση.

Σήμερα, μετά την περίοδο Χιωτάκη με την απαξίωση της πόλης οι Κηφισιώτες συνειδητοποιούμε πως δεν έχει γίνει ούτε ένα βήμα προς το καλύτερο. Η σημερινή ξανά Δημαρχία Θωμάκου μιλάει για έξοδο από τη εποχή Χιωτάκη και αποχώρηση της πόλης από τους συμβιβασμούς του. Η κατ’ επίφαση κανονικότητα του θρησκόληπτου Θωμάκου αλλά και τις βλέψεις που την επαναφέρουν στην πραγματικότητα.

Αρχικά, η Κηφισιά είχε την ευκαιρία να πάρει τη μοίρα της στα χέρια της και να αλλάξει σελίδα, όταν με όλους αυτού παράκμασε.

Αλλά αυτό ήταν αδύνατο να γίνει με τους δυο πρώην και νυν Δημάρχους και τους πολιτικούς που οδήγησαν τη πόλη στην απαξίωση και ήταν μαριονέτες των μεγαλοσχημόνων, αφού τους είχαν στο χέρι.

Στη συνέχεια, οι Κηφισιώες πολίτες αν και είχαν την δυνατότητα να αλλάξουν την πορεία της πόλης -και να αποδώσουν οι ίδιοι Δικαιοσύνη για την παρακμή της πόλης-, αλλά, στις εκλογές του 2019, έδωσαν και πάλι το τιμόνι στον Δήμαρχο Γ. Θωμάκο. Βέβαια ο Γ. Θωμάκος ανήλθε στα ανώτερα ιεραρχία της πόλης ελέω Χιωτάκη. Εμπρός στο δίλημμα Χιωτάκης ή Θωμάκος που εν τις πράγμασι είναι Χιωτάκης ή ότι άλλο νάναι έκαναν πάλι Δήμαρχο τον Γ. Θωμάκο, ενώ κάποιοι πίστεψαν πως τιμωρούν το Κηφισιώτικο πολιτικό σύστημα.

Οι ευκαιρίες υπήρξαν. Αλλά χάθηκαν.

Οι Κηφισιώτες πολίτες έχουν μεγάλες ευθύνες για αυτό. Και θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους.

Έχω γράψει άπειρες φορές πως το μεγαλύτερο πρόβλημα της σύγχρονης Κηφισιάς δεν είναι μόνο η απαξίωση των ηθών, της σκέψης αλλά η έλλειψη χαρακτήρων άτεγκτων.

Ο χρόνος για την Κηφισιά έχει σταματήσει στην άνοιξη του 2007, όταν η Κηφισιά ναυάγησε.

Αν δεν το καταλάβουμε αυτό, η χώρα και οι πολίτες θα υποφέρουν για πολλές δεκαετίες.

Η Κηφισιά με τον Ν. Χιωτάκη και το Γ. Θωμάκο στην διοίκηση, και τον μόνιμο επωδό Γρηγοράκο να χαμογελά υποχθόνια βλέποντας την έλλειψη ικανών σώφρων Δημάρχων και, αυξάνοντας τους Τραπεζικούς του λογαριασμούς δεν είναι η Κηφισιά του 2019.

Αυτή είναι η Κηφισιά του 2009.

Όποιος πιστεύει πως η πόλη μπορεί να αλλάξει, έχοντας στην Διοίκηση τα σάπια κομμάτια και τους σάπιους πολιτικούς που την οδήγησαν στην απαξίωση, είναι σάπιος και ο ίδιος.

Οι Κηφισιώτες πρέπει να κάνουν τώρα αυτό που δεν έκαναν όταν η πόλη μας χρεοκόπησε ηθικά και ουσιαστικά.

Τα τόσα χρόνια που πέρασαν από την ηθική εξαθλίωση της πόλης είναι χαμένος χρόνος.

Αν οι Κηφισιώτες δεν αγωνιστούν για να πάρουν την τύχη της πόλης τους στα χέρια τους, και τα επόμενα -πολλά- χρόνια θα είναι χαμένος χρόνος.

Και ο χρόνος της ανθρώπινης ζωής δεν είναι απεριόριστος.

Ο χρόνος κάποτε τελειώνει. Για όλους μας.

Είναι κρίμα τη μια και μοναδική φορά που ζεις, να ζήσεις σάπιος σε μια σάπια πόλη.

Γιατί μετά θα πεθάνεις.

Και θα σαπίσεις οριστικά.-