Ακούστε το "You Wouldn't Like Me When I'm Angry"

Στην αρχή της χρονιάς ο Thom Yorke κυκλοφόρησε τον δίσκο Tomorrow's Modern Boxes μέσω του BitTorrent.

Πάνω από 1 εκατομμύριο χρήστες έχουν κατεβάσει το άλμπουμ μέχρι στιγμής.

Τώρα έρχεται μια καινούρια κυκλοφορία για το κομμάτι "You Wouldn't Like Me When I'm Angry".

Οι 10 κινηματογραφικές ταινίες που ο Αντρέι Ταρκόφσκι θεωρούσε κορυφαίες

Σαν σήμερα το 1986 πεθαίνει ο μεγάλος Ρώσος σκηνοθέτης

Ο Andrei Tarkovsky  

Πίσω στο 1972, ο παγκοσμίου φήμης σκηνοθέτης Andrei Tarkovsky συνάντησε τον κριτικό κινηματογράφου Leonid Kozlov περίπου την ίδια εποχή που βγήκε στους κινηματογράφους η 5η μεγάλου μήκους ταινία του, Solaris. Ο Kozlov ζήτησε από τον Ρώσο σκηνοθέτη να μοιραστεί δέκα κορυφαίες αγαπημένες του ταινίες.  

Για τον ίδιο ο κινηματογράφος ήταν κάτι παραπάνω από ωραία αισθητική και καλό σενάριο. Ήταν ένας τρόπος να συμβιβάσει την ατέλεια, την ομορφιά και το θαύμα της ζωής. Ο ορισμός της τέχνης όπως την είχε στο μυαλό του ο Tarkovsky είναι το σημείο όπου συναντώνται αυτά τα τρία.  

Με μεγάλη προσήλωση και σκέψη, ο θρυλικός σκηνοθέτης κατέγραψε πρόχειρα σε ένα κομμάτι χαρτί τις ταινίες που πιθανότατα είχε απολαύσει και έμαθε πολλά από αυτές, αλλά λαμβάνοντας υπόψη και την φιλοσοφία του για την 7η τέχνη, είναι πιθανό να θεωρούσε ότι οι ταινίες αυτές συνέβαλαν συνολικά στον κινηματογράφο.  

Για τον ίδιο ο κινηματογράφος ήταν κάτι παραπάνω από ωραία αισθητική και καλό σενάριο  

Η δεκάδα στη λίστα του Tarkovsky, θα μπορούσε ίσως να διδάσκεται ως μάθημα στις σχολές κινηματογράφου. Οι επιλογές του σκηνοθέτη ουσιαστικά αντλήθηκαν από τη φιλοσοφία του για την τέχνη. Για τον ίδιο ο κινηματογράφος ήταν κάτι παραπάνω από ωραία αισθητική και καλό σενάριο. Ήταν ένας τρόπος να συμβιβάσει την ατέλεια, την ομορφιά και το θαύμα της ζωής. Ο ορισμός της τέχνης όπως την είχε στο μυαλό του ο Tarkovsky είναι το σημείο όπου συναντώνται αυτά τα τρία. Αυτό θέλησε να κάνει μέσα από τις ταινίες του. Να δημιουργήσει αρμονία σε έναν ετερόκλητο κόσμο.  

Ο Andrei Tarkovsky δίνει συμβουλές σε νέους σκηνοθέτες   Ο Kozlov περιγράφει την συνάντηση με τον Tarkovsky σε άρθρο του: "Σε κάποιο σημείο ρώτησα τον Tarkovsky αν μπορούσε να κάνει μια λίστα με τις δέκα αγαπημένες του ταινίες. Πήρε την πρόταση μου πολύ σοβαρά και για λίγα λεπτά κάθισε σκυμμένος πάνω από ένα κομμάτι χαρτί. Τότε άρχισε να γράφει μια λίστα με ονόματα σκηνοθετών -Buñuel, Mizoguchi, Bergman, Bresson, Kurosawa, Antonioni, Vigo. Ένα ακόμα, αυτό του Dreyer, ακολούθησε μετά από μια παύση. Στη συνέχεια έκανε μια λίστα με ταινίες και τις έβαλε προσεκτικά σε σειρά. Ο κατάλογος, φάνηκε έτοιμος, αλλά ξαφνικά και απροσδόκητα ο Tarkovsky πρόσθεσε ακόμη μία ταινία. Το  City Lights."  

Ο θρυλικός σκηνοθέτης κατέγραψε πρόχειρα σε ένα κομμάτι χαρτί τις ταινίες  

Το top ten στη λίστα του Tarkovsky παρακάτω:  

Le Journal d'un curé de campagne (Robert Bresson, 1951)

Winter Light (Ingmar Bergman, 1963)  

Nazarin (Luis Buñuel, 1959)

Wild Strawberries (Ingmar Bergman, 1957) 

City Lights (Charlie Chaplin, 1931)

Ugetsu Monogatari (Kenji Mizoguchi, 1953)

Seven Samurai (Akira Kurosawa, 1954)

Persona (Ingmar Bergman, 1966)

Mouchette (Robert Bresson, 1967)

Woman of the Dunes (Hiroshi Teshigahara, 1964)

 Γυρίσματα της ταινίας "Θυσία"  

Είναι εύκολο να υποθέσουμε ότι ο Tarkovsky συμπεριέλαβε τις ταινίες που τον έκαναν να διασκεδάσει, τον ενέπνευσαν ή τον καθοδήγησαν. Ωστόσο, ο Kozlov πιστεύει ότι η λίστα του κρύβει κάτι μεγαλύτερο: "Όπως και άλλες λίστες σκηνοθετών που βλέπουμε σε περιοδικά ή εφημερίδες, η λίστα του Tarkovsky είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτική. Κύριο χαρακτηριστικό του σκηνοθέτη είναι η σοβαρότητα της επιλογής. Με εξαίρεση το City Lights, δεν έχει καμία άλλη ταινία του βωβού κινηματογράφου ή οποιαδήποτε από τη δεκαετία του '30 και του '40."  

Ο λόγος είναι ότι ο Tarkovsky αντιλήφθηκε ότι τα πρώτα 50 χρόνια του κινηματογράφου ήταν ένα προοίμιο για το τι θεωρείται πραγματικός κινηματογράφος. Και αν και είχε σε μεγάλη εκτίμηση τόσο τον Dovzhenko όσο και τον  Barnet, η πλήρης απουσία σοβιετικών ταινιών από τη λίστα του είναι ίσως ενδεικτική ότι έβλεπε "αλλού" τον αληθινό κινηματογράφο.  

Για τον Tarkovsky, το ζήτημα δεν έγκειται στο πόσο όμορφη μπορεί να είναι η τέχνη του σκηνοθέτη, αλλά στο πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει αυτή η τέχνη.  

Ο Tarkovsky αντιλήφθηκε ότι τα πρώτα 50 χρόνια του κινηματογράφου ήταν ένα προοίμιο για το τι θεωρείται πραγματικός κινηματογράφος  

Γεννήθηκε το 1932 στο χωριό Zavraje και ήταν γιος του σημαντικού ποιητή Arseniy Tarkovsky. Σπούδασε μουσική, ζωγραφική, γλυπτική και αραβικά, ενώ από το 1956 παρακολούθησε μαθήματα στο Ινστιτούτο κινηματογράφου της Σοβιετικής Ένωσης. Η διεθνής αναγνώριση του Tarkovsky ήρθε με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν (1962), η οποία κέρδισε τρεις "Χρυσούς Λέοντες" στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας, μεταξύ των οποίων το βραβείο σκηνοθεσίας και καλύτερης ταινίας.  

Οι ταινίες του: Θυσία (Offret, 1986) Νοσταλγία (Nostalghia, 1983) Tempo di viaggio (1983) -- τηλεπαραγωγή Στάλκερ (Stalker, 1979) Ο Καθρέφτης (Zerkalo, 1975) Σολάρις (Solaris, 1972) Αντρέι Ρουμπλιόφ (Andrei Rublyov, 1969) Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν (Ivanovo detstvo, 1962) Ο οδοστρωτήρας και το βιολί (Katok i skripka, 1960)  

Πέθανε στις 29 Δεκεμβρίου του 1986 στη Γαλλία από καρκίνο. Ήταν μόλις 54 ετών.  

Η διεθνής αναγνώριση του Tarkovsky ήρθε με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, Τα παιδικά χρόνια του Ιβάν (1962)

Πηγή: lifo

Παρακολουθήστε ένα video review της σεζόν 2014 με τις εντυπωσιακότερες μάχες και τα ατυχήματα της χρονιάς.

Κύμα αισιοδοξίας σαρώνει όλη τη χώρα μετά την αποτυχία της κυβέρνησης να εκλέξει νέο Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την ανακοίνωση πως οι εκλογές θα διεξαχθούν την 25η Ιανουαρίου. Οι πανηγυρισμοί σκιάζονται από την είδηση πως υπάρχουν ακόμα δυο Έλληνες ανάμεσα στα θύματα της ναυτικής τραγωδίας: o Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Θεός σχωρέστους.

Ο Αντώνης Σαμαράς δήλωσε πως ο ΣΥΡΙΖΑ συναθροίζεται με την Χρυσή Αυγή αλλά είναι κάπως δύσκολο να τον πιστέψει κάποιος -αν δεν είναι εντελώς καθυστερημένος-, μετά από το βίντεο του στενού συνεργάτη του, Παναγιώτη Μπαλτάκου, με τον Ηλία Κασιδιάρη, και την αποκάλυψη του Νίκου Μιχαλολιάκου πως ο διευθυντής του γραφείου του Αντώνη Σαμαρά, Γιώργος Μουρούτης, του τηλεφωνούσε συνέχεια και ήθελε επαφές.

Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι, μετά την ψηφοφορία, ο Αντώνης Σαμαράς έδειχνε έντρομος, αν και, πριν από δυο μέρες, είχε πει πως οι εκλογές τον βολεύουν.

Θα μπορούσε κάποιος να πει πως ο Σαμαράς είχε πει ψέματα όταν δήλωνε πως οι εκλογές τον βολεύουν αλλά όλοι ξέρουμε πως ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει ποτέ ψέματα στην πολιτική του καριέρα και κάνει πάντα αυτά που λέει.

Σύμφωνα με την κυβέρνηση, οι Έλληνες δεν θέλουν εκλογές, οπότε θα πάνε να ψηφίσουν μόνο αυτοί που θέλουν εκλογές και ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει κυβέρνηση με 80%.

Πηγή:pitsirikos