Η μέση οδός ως πολιτική επιλογή στην παρούσα κατάσταση της χώρας φαντάζει επικίνδυνη και ανεδαφική.

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης

Όλοι θέλουμε μια πολιτισμένη πολιτική διαμάχη, μακριά από τη διχόνοια και την εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα. Άλλο όμως αυτό κι άλλο η συναίνεση για χάρη της συναίνεσης. Όταν υπάρχουν βαθιές διαφωνίες για την υφή του «κοινωνικού προβλήματος», όταν οι πολιτικές δυνάμεις αντικατοπτρίζουν εντόνως συγκρουόμενα συμφέροντα και αντιλήψεις, μια επίπλαστη συναίνεση απαξιώνει την πολιτική διαδικασία. Κι όταν απαξιώνεται η πολιτική διαδικασία, οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι πολέμιοι της δημοκρατίας.  

Μια κοινωνία σε κρίση θυμίζει δικαστική διαμάχη, με την κυβέρνηση μονίμως στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Όπως στο δικαστήριο, η μόνη ελπίδα για την «απονομή δικαιοσύνης» είναι η σκληρή σύγκρουση μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, του κατηγόρου και της υπεράσπισης – με την κάθε πλευρά να κάνει ό,τι είναι δυνατόν, εντός του πλαισίου της νομιμότητας και των δικονομικών κανόνων, ώστε να υπονομεύσει το επιχείρημα της άλλης, ενισχύοντας το δικό της.  

Τον καιρό της κρίσης, κυβερνήσεις μεγάλου συνασπισμού (π.χ. της Γερμανίας σήμερα) καταντούν να εξυπηρετούν μόνο την... κρίση, καθώς, όταν οι απόψεις διίστανται σημαντικά, ο κοινός τόπος που απαιτεί μια συναίνεση είναι κάπου στη μέση.  

Μόνον μέσα από αυτή την τιτάνια, αλλά πολιτισμένη και εντός κανόνων, σύγκρουση υπάρχει η πιθανότητα να υπερισχύσει το «δίκιο». Αν, αντί γι' αυτήν τη σκληρή αντιπαράθεση, κατήγορος, υπεράσπιση και δικαστές καθόντουσαν γύρω από ένα τραπέζι «να τα βρουν», καμία δικαιοσύνη δεν θα αποδιδόταν. Αθώοι θα κατέληγαν στη φυλακή, έστω για λίγους μήνες, πλάι-πλάι με τους βαριά ένοχους, που κι αυτοί θα αντιμετώπιζαν σχετικά ελαφριές ποινές (ως απόρροια της «συναίνεσης»). Όλοι θα ήταν «ολίγον ένοχοι».  

Το ίδιο και στην πολιτική. Τον καιρό της κρίσης, κυβερνήσεις μεγάλου συνασπισμού (π.χ. της Γερμανίας σήμερα) καταντούν να εξυπηρετούν μόνο την... κρίση, καθώς, όταν οι απόψεις διίστανται σημαντικά, ο κοινός τόπος που απαιτεί μια συναίνεση είναι κάπου στη μέση. Σε κανονικούς καιρούς αυτή η «μέση» μπορεί να είναι χρήσιμη, π.χ. όταν οι κοινωνικές δαπάνες προσδιορίζονται συναινετικά σ' ένα επίπεδο ούτε τόσο υψηλό, που να χρεοκοπούν το κράτος, ούτε και τόσο χαμηλό, που να καταρρακώνουν την ιδέα ενός κράτους πρόνοιας. Όμως, σε μη κανονικούς καιρούς, τον καιρό της κρίσης π.χ., όταν το κράτος είναι πτωχευμένο, ό,τι και να κάνει με τις κοινωνικές δαπάνες, ο «μέσος» δρόμος είναι η χείριστη επιλογή.  

Στις μέρες που ζούμε, η χώρα δεν αντέχει να μην προβεί σε εκλογές, ακριβώς όπως η δικαιοσύνη δεν αντέχει τη μη σύγκρουση μεταξύ κατηγόρου και υπεράσπισης...  

Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως και στο δικαστήριο, οι «ένορκοι»-πολίτες υποχρεούνται να αποφανθούν ως προς ένα απλό ερώτημα: πτώχευσε το κράτος ή όχι; Εξέρχεται από τη χρεοκοπία του με τις πολιτικές της κυβέρνησης ή βυθίζεται πιο πολύ σε αυτήν; Μέση απάντηση, όπως και στην περίπτωση της αθωότητας ή ενοχής ενός κατηγορούμενου, δεν υπάρχει. Ή, τουλάχιστον, δεν υπάρχει τέτοια απάντηση που να συνάδει με τη δικαιοσύνη στην περίπτωση του δικαστηρίου και με την έξοδο από την κρίση στην περίπτωση της ελληνικής κοινωνικής οικονομίας. Οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να πάρουν θέση (α) είτε υπέρ της κυβερνητικής θέσης ότι βγαίνουμε από την κρίση (και πως γι' αυτό πρέπει να μην αλλάξει η σημερινή πολιτική), (β) είτε υπέρ της θέσης της αντιπολίτευσης πως η σημερινή πολιτική βαθαίνει την κρίση. Ακριβώς όπως δεν πρέπει να φοβόμαστε τη στιγμή που το δικαστήριο θα αποφασίσει, όσο καλύτερα μπορεί, αν ο κατηγορούμενος είναι ένοχος ή αθώος, έτσι είναι και επιθυμητό, ορθό και απαραίτητο, να αποφανθεί ο πολίτης, στην κάλπη, ποια από τις δύο θέσεις, της κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης, είναι ορθή. Η μέση οδός σε συγκυρίες όπως η σημερινή είναι άκρως επικίνδυνη. Είναι σαν να πλησιάζει το αυτοκίνητο μια διχάλα με μεγάλη ταχύτητα και οι διαφωνούντες επιβαίνοντες, για «να τα βρουν» μεταξύ τους, να συναινούν πως πρέπει να μη στρίψουν ούτε αριστερά ούτε και δεξιά αλλά να συνεχίσουν ευθεία.   Αν η χώρα δεν αντέχει εκλογές –ένα επιχείρημα που πάντοτε επικαλούνταν οι τύραννοι –, τότε δεν αντέχει τη δημοκρατία.  

Επί του (σημερινού) πρακτέου, ακούμε τους συγκυβερνώντες να λένε πως «δεν πρέπει να παίζουμε με τους θεσμούς», πως απαιτείται συναινετική εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, πως στη «χειρότερη» περίπτωση θα έπρεπε να προχωρήσουμε σε κυβέρνηση συνασπισμού ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί αυτό; Επειδή η συναίνεση είναι η βέλτιστη οδός για τη χώρα; Ή επειδή έτσι κάποιοι θα μείνουν στην εξουσία λίγο παραπάνω; Καταρχάς, δεν καταλαβαίνω γιατί αποτελεί «παίγνιο με τους θεσμούς» το να καταψηφίσει ένα κόμμα της αντιπολίτευσης τον υποψήφιο Πρόεδρο που προτείνει η συμπολίτευση με στόχο την προκήρυξη εκλογών. (Αν ήταν πρόβλημα κάτι τέτοιο και δεν ήταν θεμιτή η χρήση αυτού του δικαιώματος για να προκηρυχθούν εκλογές, τότε γιατί το Σύνταγμα προβλέπει αυτή την περίπτωση;) Ούτε κατανοώ τη μόνιμη επωδό πως η χώρα δεν αντέχει εκλογές.

Αν η χώρα δεν αντέχει εκλογές –ένα επιχείρημα που πάντοτε επικαλούνταν οι τύραννοι –, τότε δεν αντέχει τη δημοκρατία.  

Για να το πω λίγο διαφορετικά: στις μέρες που ζούμε, η χώρα δεν αντέχει να μην προβεί σε εκλογές, ακριβώς όπως η δικαιοσύνη δεν αντέχει τη μη σύγκρουση μεταξύ κατηγόρου και υπεράσπισης. Αυτό που πράγματι απαιτείται, ώστε η μη συναίνεση να παραγάγει μια θεραπευτική ετυμηγορία, είναι η συνεννόηση μεταξύ των αντιμαχόμενων πλευρών, ώστε η διαμάχη να εξελίσσεται πάντα εντός πολιτισμένων κανόνων που να βοηθούν τους πολίτες να λαμβάνουν τις αποφάσεις τους νηφάλια.

Πηγή: lifo

Ενεργοποιείται με τη φράση "σουσάμι άνοιξε" και υπακούει σε νεύματα του κεφαλιού

Μια επανάσταση στην σχέση μεταξύ ατόμων με αναπηρία και της τεχνολογίας, αποπειράται να φέρει στο Sesame Phone 73 Μια νέα εφεύρεση που θα βελτιώσει πολύ τη σχέση των ατόμων που πάσχουν από κινητικά προβλήματα με την τεχνολογία, έκανε μόλις την εμφάνισή της στο σάιτ εξεύρεσης πόρων Indiegogo.

Ακόμα και το παιχνίδι γίνεται πλεόν μια εύκολη διαδικασία μέσω του ειδικού software, του Sesame Phone Πρόκειται για το πρώτο smartphone που δημιουργήθηκε από άτομα με κινητικά προβλήματα και απευθύνεται σε άτομα με κινητικά προβλήματα, υποστηρίζει η εταιρεία Sesame Enable με έδρα το Τελ Αβίβ, το οποίο λειτουργεί χωρίς να απαιτεί το παραμικρό άγγιγμα.  

Τη συσκευή, που δεν είναι παρά ένα Nexus 5 της Google και της LG με ειδικό software, ενεργοποιεί η φράση 'σουσάμι άνοιξε' κι από εκεί και πέρα ο χρήστης μπορεί να κάνει τα πάντα (κλήασεις, μηνύματα, σερφάρισμα, παιχνίδια) χρησιμοποιώντας απλές κινήσεις του κεφαλιού και φωνητικές εντολές που γίνονται αντιληπτές από τη συσκευή μέσω της εμπρόσθιας κάμερας και του μικροφώνου.  

To Sesame Smartphone, του οποίου η ιδέα και η ανάπτυξη ανήκουν στον Ισραηλινό Giora Livne, που πάσχει από τετραπληγία τα τελευταία 9 χρόνια και τον προγραμματιστή Oded Ben Dov, απευθύνεται σε κάθε άτομο που αντιμετωπίζει κινητικά προβλήματα και αδυνατεί να ελέγξει τις κινήσεις των άκρων του. To "Sesame Phone" χρησιμοποιεί την εμπρόσθια κάμερα για να αναγνωρίζει τις κινήσεις του κεφαλιού του χρήστη και να τις μετατρέψει σε εντολές Στο σάιτ της καμπάνιας του Sesame στο Indiegogo, που έχει στόχο τα 30.000 δολάρια μέσα στις επόμενες 30 ημέρες, οι εμπνευστές του υπόσχονται ότι εργάζονται εντατικά για να κάνουν το software που ενεργοποιεί τον touch-free χειρισμό της συσκευής, συμβατό και με άλλους τύπους smartphone, στο άμεσο μέλλον.  

Η συσκευή με εγκατεστημένο το λογισμικό κοστίζει 350 δολάρια, και οι πρώτοι αγοραστές του, θα λάβουν τις συσκευές τον Μάρτη του 2015.   Δείτε την παρουσίαση της απλής αλλά επαναστατικής ιδέας του Sesame Phone, στο παρακάτω βίντεο: 

Ένας πρωτότυπος τρόπος για να πεις ευχαριστώ σε φίλους και γνωστούς

Μετά τη μεγάλη επιτυχία του εργαλείου "Look Back" που δημιουργούσε ένα αυτοματοποιημένο βίντεο με φωτογραφίες και αναρτήσεις από την ιστορία σας στην πλατφόρμα, το Facebook λάνσαρε μόλις ένα νέο εργαλείο δημιουργίας ευχαριστήριων video, που ο κάθε χρήστης μπορεί να στείλει σε όποιον το επιθυμεί.  

Το νέο εργαλείο που τιτλοφορείται "Say Thanks" επιτρέπει τη δημιουργία ενός αυτοματοποιημένου βίντεο - καρτ ποστάλ, που περιέχει φωτογρφίες και αναρτήσεις του αποστολέα και του παραλήπτη στο Facebook, τα οποία αναμένεται να πλημμυρίσουν τα χρονολόγια μέχρι την Ημέρα των Ευχαριστιών.  

Το νέο εργαλείο πρόκειται να είναι συμβατό τόσο με την web όσο και την mobile εκδοχή του Facebook, και ο αποστολέας θα μπορεί να επιλέγει μεταξύ κάποιων θεμάτων που θα ντύνουν το ευχαριστήριο βίντεό του και να το διανθίσει με ένα δικό του μήνυμα, πριν το αναρτήσει.  

Δείτε πως λειτουργεί το "Say Thanks" στο παρακάτω βίντεο: 

Το YouTube βάζει τέλος στις ενοχλητικές διαφημίσεις - επί πληρωμή

Το YouTube προσφέρει για streaming τη μουσική -χωρίς διαφημίσεις- ακόμα και off line 2 Μετά από μήνες υποθέσεων και φημών τελικά το YouTube ανακοίνωσε προ ολίγου το λανσάρισμα μιας νέας συνδρομητικής υπηρεσίας με την ονομασία "YouTube Music Key" η οποία θα επιτρέπει στους χρήστες - συνδρομητές, την ακρόαση μουσικών άλμπουμ σε υψηλή ποιότητα -ακόμα και offline- μέσω web και μέσω app στο smartphone, καθώς και πρόσβαση στην υπηρεσία Google Play Music που διαθέτει πάνω απο 30 εκατομμύρια τραγούδια.  

Η νέα υπηρεσία που προς το παρόν λειτουργεί μόνο μέσω προσκλήσεων, θα κοστίζει 9,99 δολάρια, ενώ για τους χρήστες των χωρών που θα λειτουργήσει αρχικά η υπηρεσία YouTube Music Key (ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Φινλανδία, Ιρλανδία και Ισπανία) θα διατεθεί δωρεάν για ένα εξάμηνο. Η νέα συνδρομητική υπηρεσία streaming μουσικής του YouTube To YouTube Music Key, θα είναι διαθέσιμο και από το Web αλλά και μέσω της εφαρμογής του YouTube για smartphones, και ακολουθώντας το επιτυχημένο παράδειγμα άλλων υπηρησιών streaming, θα προτείνει έτοιμα playlists με βάση τις μουσικές σας προτιμήσεις και φυσικά θα εξασφαλίζει την πλήρη απουσία των ενοχλητικών διαφημίσεων στην αρχή κάθε βίντεο.  

Μάθετε περισσότερα για το YouTube Music Key στο βίντεο παρουσίασής του: