ενημέρωση 3:13, 6 September, 2026

Media: 3 δρόμοι για την κόλαση και 5 για τον παράδεισο

Πόλεμος με το Facebook, η αμφίρροπη μάχη με το παλιό, η άνοδος της ισχύς του αναγνώστη/καταναλωτή

O 42χρονος Mark Adreessen δεν είναι μόνο εμβληματική προσωπικότητα στο χώρο της αμερικανικής τεχνολογίας, αλλά έχει και ‘τρελά’ λεφτά για επενδύσεις μέσω του εργαλείου venture capital. Όταν λέει λοιπόν εδώ, ότι η βιομηχανία παραγωγής ειδήσεων, όχι μόνο δεν βρίσκεται σε κρίση, αλλά πάει για έκρηξη, τότε δίνουμε μεγάλη προσοχή στα λεγόμενά του. Με δύο λόγια, μπορεί οι New York Times και η Le Monde να απολύουν της διευθύντριές τους, ως σημάδι της κρίσης των παραδοσιακών Μέσων, ωστόσο υπάρχει μια άλλη μιντιακή πλευρά:  αυτή της έκρηξης media που έχουν ισχυρή διαδικτυακή παρουσία και καλύπτουν από πολιτικές ειδήσεις, μέχρι τεχνολογικά νέα.  

Για να έχουμε μια ιδέα ως προς το πώς φθάσαμε μέχρι εδώ, αξίζει να ρίξουμε μια ματιά σε ένα άρθρο του Columbia Journalism Review για το πώς η πατριώτισά μας Arianna Huffington ‘έφαγε το Internet’ με την έκδοση του Huffington Post. Η Arianna το πούλησε 250 εκατ δολλάρια στην AOL, αλλά οι βασικοί της συνεργάτες είχαν ήδη ξεκινήσει το BuzzFeed που αποτελεί ένα φαινόμενο της παγκόσμιας μιντιακής εξέλιξης. Πίσω από τις φωτό με γάτες, υπάρχει (όπως το ξεκίνησε η Huffington Post) απίστευτος τεχνικός σχεδιασμός σχετικά με την Google και του πώς φέρνεις ‘κίνηση’, αλλά και κλινική ψυχολογία για το τι ορέγεται ο αναγνώστης. Και τα δύο έχουν δημιουργήσει φανατικούς πολέμιους, ειδικά το BuzzFeed για το τεράστιο θέμα της απόδοσης των πηγών.  

Την ώρα περίπου που απολυόταν η διευθύντρια των New York Times, διέρρεε μια εσωτερική μελέτη της εμβληματικής αυτής εφημερίδας για το τι θα έπρεπε να κάνει ώστε να μην χάσει –κι άλλο- το τρένο της ψηφιακής πραγματικότητας. Μπορεί να μας φαίνονται πολύ αμερικάνικα αυτά που λέει, όμως ένα 50-60% αφορά κάθε κλασσικό Μέσον, από τον Guardian μέχρι τη Φωνή της Κάτω Ραχούλας. Η κίνηση των sites εφημερίδων πλέον, στην πλειοψηφία της δεν προέρχεται από αναγνώστες που μπαίνουν απευθείας στην ψηφιακή ‘σελίδα’ της, αλλά από άλλες διόδους και κυρίως από Google, social media. Ο κάθε συντάκτης καλείται να γίνει ο ίδιος ένα υβριδικό Μέσον και να διαδίδει τα άρθρα του μέσα από τα social media, να δημιουργεί το κοινό του ως πρόσωπο επιρροής και να λειτουργεί σε πολύ ευρύτερο χώρο απ' ό,τι το Μέσον στο οποίο εργάζεται.  

Ο Om Malik έχει γεννηθεί στην Ινδία, αλλά ζει στο Σαν Φραντσίσκο και έχει ένα σημαντικό site (και επενδυτικές δραστηριότητες) για θέματα τεχνολογίας. Η γνώμη του για τα media είναι σημαντική, όπως δείχνει και μια πρόσφατη τοποθέτησή του. Κρατάμε τον ορισμό του ότι ‘media δεν είναι μόνο οι παραδοσιακές εκδόσεις,  TV, sites κλπ, αλλά οτιδήποτε τραβάει και κρατάει την προσοχή μας’.  

Ο Σάκης Ρουβάς έχει 270.000 followers  στο Twitter, τους περισσότερους από κάθε Eλληνα. Είναι ο ίδιος ένα medium: όχι μόνο για τις επιδόσεις του στο Twitter, αλλά επειδή αποτελεί μια μηχανή πληροφοριακού περιεχομένου (content), με πλάνο και σημαντικά έσοδα. (Ο Σάκης δεν είναι μόνο ένα brand μόνος του αλλά έχει προσφέρει και το ‘ρουβόμετρο’: οι followers του είναι ένας τρόπος εκτίμησης του αριθμού και της ανάπτυξης των ελληνικών λογαριασμών στο Twitter).  

Ένα άλλο ενδιαφέρον σημείο της ανάλυσης του Malik είναι εκείνο που αναφέρεται στο πόσο ακριβείς είναι οι μετρήσεις της ‘κίνησης’ στο Internet , στους πειρασμούς και στις φάμπρικές που έχουν αναπτυχθεί.    

Media, εταιρείες και διαφήμιση Το Red Bull έχει τόσο μεγάλη, δική του, μιντιακή παραγωγή που θεωρείται μεγαλύτερη από όλα τα μίντια που ασχολούνται με τα σπορ. Οι ισχυρές εταιρείες, αλλά ακόμα και μικρομεσαίες, εφαρμόζουν τον κανόνα που λέει ότι στις μέρες μας ‘Κάθε Οργανισμός, κάθε εταιρεία είναι medium’, δηλαδή έχει πλέον τα εργαλεία για να παράγει ό,τι θα ήθελε από τα παραδοσιακά μίντια: δημοσιεύει η επιχείρηση, ο πολιτικός στο site του άρθρα, φωτογραφίες, βίντεο και απευθύνεται στοχευμένα σε πολύ μεγάλο κοινό. Συνδυάζοντας site, blog, Facebook, Twitter, Instagram, Google+, YouTube, πραγματοποιεί προώθηση των προϊόντων ή των ιδεών της, που είναι τόσο απαραίτητη (και σχετικά ανεξάρτητη) όσο και η παρουσία σε κλασσικά μίντια. Χρειάζεται και το ένα (προβολή μέσα από τα κλασσικά μίντια), όσο και το άλλο (ανάπτυξη των ιδιόκτητων μιντιακών πλατφορμών).  

Η πιο συχνή λέξη στον κόσμο της επικοινωνίας φέτος, σε βαθμό παροξυσμού είναι το content. Κάποιες από τις εξελίξεις καταγράφονται εδώ.   Εξίσου καταιγιστική είναι η συζήτηση για το stotytelling, δηλαδή η τάση να διηγούνται οι εταιρείες ιστορίες ώστε να μην ‘πυροβολούν’ τον κόσμο με βαρετές εταιρικές ειδήσεις και δελτία τύπου. Οι έντονες αντιδράσεις συνεχίζονται για το λεγόμενο native content, δηλ. για άρθρα που φαίνονται δημοσιογραφικά, αλλά είναι προσφερόμενα από εταιρείες.  

Εν κατακλείδι, οι εξελίξεις στο χώρο των media είναι καταιγιστικές. Οι προφητείες όσων έλεγαν ότι θα ‘πεθάνουν’ αποδείχτηκαν εκτός τόπου και χρόνου. Τα media έχουν αξία, όσο ποτέ, για όποιους θέλουν εγκυρότητα στις πληροφορίες ή ισχυρή και σύντομη διείσδυση για το μήνυμα ή την αφήγησή τους. Αποτελούν μονόδρομο για όποιον θέλει να αντιμετωπίσει τον απίστευτα αυξανόμενο θόρυβο από το Internet  και την ευκολία διάδοσης ανακριβών ή κακοφτιαγμένων ειδήσεων. Τρεις περίπου χιλιάδες χρόνια μετά την συγγραφή των επών του, οι αρχές για την αφήγηση ιστοριών του  Ομήρου παραμένουν ως βασικές τεχνικές για να κερδίσουμε την προσοχή του κοινού...  

Πηγή: lifo

Γιατί ο Snowden είναι ο υπ' αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος

 
Του Noam Chomsky
Τους τελευταίους μήνες παίρνουμε μαθήματα σχετικά με τη φύση της κρατικής εξουσίας και των δυνάμεων που καθοδηγούν την κρατική πολιτική. Και για ένα επιπλέον συναφές ζήτημα: τη λεπτή, διαφοροποιημένη έννοια της διαφάνειας.
 

Πηγή των μαθημάτων αυτών είναι φυσικά τα έγγραφα σχετικά τις παρακολουθήσεις της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας (NSA) που δόθηκαν στη δημοσιότητα από τον γενναίο μαχητή για την ελευθερία Edward J. Snowden και τα οποία, επιδέξια, συνοψίζονται και αναλύονται από τον συνεργάτη του Glenn Greenwald στο καινούργιο του βιβλίο «No Place to Hide» («Κανένα μέρος για να κρυφτείς»).
 
Τα έγγραφα αποδεικνύονται ένα αξιοσημείωτο έργο καθώς αποκαλύπτουν τον κρατικό έλεγχο πάνω στις ζωτικής σημασίας πληροφορίες για κάθε πρόσωπο που πέφτει στην αντίληψη του «Κολοσσού», δηλαδή για κάθε πρόσωπο που συνδέεται με τη σύγχρονη ηλεκτρονική κοινωνία.
 
Τίποτα τόσο φιλόδοξο δεν είχαν φανταστεί οι δυστοπικοί προφήτες του ζοφερού ολοκληρωτισμού του μέλλοντος.
 
Δεν είναι μικρής σημασίας ότι το project αυτό «εκτελείται» σε μια από τις πιο ελεύθερες χώρες του κόσμου και κατά ακραία παραβίαση του Συντάγματος των ΗΠΑ που προστατεύει τους πολίτες από τις «παράλογες έρευνες και κατασχέσεις» και εγγυάται την προστασία «των προσώπων, των σπιτιών, των εγγράφων και τις επιπτώσεις τους».
 
Όσο και να προσπαθήσουν οι δικηγόροι της κυβερνήσεως δεν υπάρχει κανένας τρόπος να συμβιβάσουν αυτές τις αρχές με την επίθεση που έγινε στον κόσμο και η οποία αποκαλύπτεται στα έγγραφα του Snowden.
 
Είναι επίσης καλό να θυμόμαστε ότι ο αγώνας για το θεμελιώδες δικαίωμα στην ιδιωτικότητα ήταν αυτός που προκάλεσε την Αμερικανική Επανάσταση. Τον 18ο αιώνα, ο τύραννος ήταν η βρετανική κυβέρνηση που διατηρούσε το δικαίωμα να εισβάλει ελεύθερα στα σπίτια και τις ζωές των Αμερικανών αποίκων. Σήμερα είναι η κυβέρνηση των ίδιων των Αμερικανών πολιτών που επιβάλλει το ίδιο.
 
Η Βρετανία διατηρεί την ίδια αυτή στάση – που οδήγησε τους αποίκους στην εξέγερση – αν και σε πιο περιορισμένη κλίμακα καθώς η αντίστοιχη δύναμη έχει μετατοπιστεί στις παγκόσμιες υποθέσεις. Η βρετανική κυβέρνηση ζήτησε από την NSA «να αναλύσει και να διατηρήσει όλων των Βρετανών πολιτών τα τηλέφωνα, τους αριθμούς των φαξ, τις διευθύνσεις ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και τις διευθύνσεις IP, που ψάρεψε στο δίχτυ της» γράφει ο Guardian, στηριζόμενος στα έγγραφα που αποκάλυψε ο Snowden.
 
Οι Βρετανοί πολίτες (όπως και άλλοι διεθνείς πελάτες) αναμφίβολα θα χαρούν να μάθουν ότι η NSA παρακολουθεί συστηματικά routers, servers και άλλες υπολογιστικές συσκευές που εξάγονται από τις ΗΠΑ ώστε να εμφυτεύονται σε αυτές ειδικά εργαλεία παρακολούθησης, όπως αναφέρει ο Greenwald στο βιβλίο του.
 
Ενώ ο «Κολοσσός» εκπληρώνει τα οράματά του, κάθε φορά που χτυπάτε ένα πλήκτρο στον υπολογιστή σας αυτό μπορεί να αναφέρεται στις τεράστιες βάσης δεδομένων του προέδρου Ομπάμα στη Γιούτα.

Σε μια άλλη κίνηση, ο συνταγματολόγος του Λευκού Οίκου φαίνεται αποφασισμένος να κατεδαφίσει τα θεμέλια των πολιτικών μας ελευθεριών. Η αρχή του τεκμηρίου της αθωότητας που χρονολογείται από τον καιρό της Magna Carta, 800 χρόνια πριν, έχει από καιρό περάσει στη λήθη.
 
Πρόσφατα οι New York Times αναφέρονταν στην «αγωνία» του ομοσπονδιακού δικαστή που έπρεπε να αποφασίσει αν θα επιτρέψει την αναγκαστική σίτιση ενός Σύριου κρατούμενου ο οποίος κάνει απεργία πείνας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη φυλάκισή του.
 
Καμία «αγωνία» δεν εκφράστηκε για το γεγονός ότι κρατείται χωρίς δίκη εδώ και 12 χρόνια στο Γκουαντάναμο και είναι ένα από τα πολλά θύματα της ηγετικής δύναμης του ελεύθερου κόσμου που διεκδικεί το δικαίωμα να κρατά φυλακισμένους χωρίς κατηγορίες και να τους υποβάλλει σε βασανιστήρια.
 
Οι αποκαλύψεις αυτές μας οδηγούν στο να διερευνήσουμε την κρατική πολιτική και τους παράγοντες που την οδηγούν. Η βάση είναι ότι ο πρωταρχικός στόχος της πολιτικής είναι η ασφάλεια και η άμυνα απέναντι στον εχθρό. Το δόγμα δημιουργεί κατευθείαν ορισμένα ερωτήματα: Ασφάλεια για ποιον και άμυνα απέναντι σε ποιους εχθρούς; Οι απαντήσεις είναι υπογραμμισμένες στις αποκαλύψεις του Snowden.
 
Η πολιτική πρέπει να διασφαλίσει την κρατική εξουσία και τη συγκέντρωση της από έναν τρομακτικό εχθρό: τον εγχώριο πληθυσμό που μπορεί να γίνει ένας μεγάλος κίνδυνος αν δεν είναι ελεγχόμενος. Έχει γίνει κατανοητό εδώ και καιρό ότι οι πληροφορίες αναφορικά με τον εχθρό συμβάλλουν καθοριστικά στον έλεγχο αυτό.
 
Ο Ομπάμα έχει μια σειρά από διακεκριμένους προκατόχους, αν και η συνεισφορά του έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα, σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε από τη δουλειά του Snowden, του Greenwald και μερικών ακόμη.
 
Για την υπεράσπιση της κρατικής εξουσίας και του κεφαλαίου από τον εγχώριο εχθρό οι δυο πρώτες οντότητες πρέπει να κρύβονται ενώ αντίθετα ο εχθρός πρέπει να είναι πλήρως εκτεθειμένος στην κρατική εξουσία.
 
Η αρχή αυτή έχει πλήρως εξηγηθεί από τον πολιτικό διανοητή Samuel P. Huntington που μας έχει διδάξει ότι: «Η εξουσία παραμένει ισχυρή όταν βρίσκεται στο σκοτάδι. Όταν εκτίθεται στο φως του ήλιου αρχίζει να εξανεμίζεται».
 
Ο Huntington προσθέτει ακόμη κάτι κρίσιμο: «Μπορεί να πρέπει να πουλήσετε [μια επέμβαση ή άλλη στρατιωτική δράση] κατά τέτοιο τρόπο ώστε να δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση ότι είναι η Σοβιετική Ένωση αυτή που μάχεστε. Αυτό είναι που κάνουν οι ΗΠΑ από το Δόγμα του Τρούμαν», από την αρχή του Ψυχρού Πολέμου και μετά.
 
Η διορατικότητα του Huntington αναφορικά με την κρατική εξουσία και την πολιτική ήταν προφητική. Όταν έγραφε αυτές τις λέξεις το 1981, η κυβέρνηση Ρήγκαν ξεκινούσε τον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας ο οποίος γρήγορα έγινε ένας δολοφονικός, βάρβαρος και τρομοκρατικός πόλεμος αρχικά στην Κεντρική Αμερική και στη συνέχεια στη Νότια Αφρική, την Ασία και τη Μέση Ανατολή.
 
Από εκείνη την ημέρα και μετά προκειμένου να διατηρήσει την άσκηση βίας στο εξωτερικό και την καταστολή και παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων στο εσωτερικό η κρατική εξουσία έχει προσπαθήσει κατά κόρον να δημιουργήσει την εσφαλμένη εντύπωση ότι πολεμά τρομοκράτες. Αν και υπάρχουν κι άλλες επιλογές: βαρόνοι ναρκωτικών, τρελοί μουλάδες που αναζητούν πυρηνικά όπλα αλλά και δράκοι που επιδιώκουν να μας επιτεθούν και να μας καταστρέψουν.
 
Η βασική αρχή παραμένει: Η εξουσία δεν πρέπει να εκτίθεται στο φως. Ο Edward Snowden έχει γίνει ο πιο καταζητούμενος εγκληματίας του κόσμου λόγω της αποτυχίας του να κατανοήσει αυτό το βασικό αξίωμα.
 
Εν συντομία, πρέπει να υπάρχει πλήρης διαφάνεια όσον αφορά τους πολίτες αλλά καμία διαφάνεια για την εξουσία που πρέπει να υπερασπιστεί τον εαυτό της από αυτόν τον τρομακτικό εσωτερικό εχθρό.
 
Πηγή:The New York Times Syndicate viaTruthout

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Κουζίνες στα πέρατα του κόσμου!

Το National Geographic κάνει ένα ξεχωριστό φωτογραφικό αφιέρωμα στις κουζίνες του κόσμου και φωτογραφίζει τους ερασιτέχνες μάγειρες να δημιουργούν στις κουζίνες τους σε διάφορα σημεία του πλανήτη. Νεαροί, γυναίκες και άντρες, μικρά παιδιά, γιαγιάδες αλλά και ζευγάρια επιλέγουν τα δικά τους παραδοσιακά υλικά ανάλογα με την καταγωγή τους και μαγειρεύουν παραδοσιακά φαγητά ή σνακ τα οποία έχουν ενδιαφέρον.

1. Ζανζιβάρη, πίτσα

perierga.gr - Κουζίνες στα πέρατα του κόσμου!

2. Μπαχρέιν, το νερό βράζει στο καζάνι

perierga.gr - Κουζίνες στα πέρατα του κόσμου!

3. Ρουμανία, γεμιστά κρουασάν

perierga.gr - Κουζίνες στα πέρατα του κόσμου!

4. Ταϊλάνδη, πλωτό street food

perierga.gr - Κουζίνες στα πέρατα του κόσμου!

5. Ινδονησία, σούπα

perierga.gr - Κουζίνες στα πέρατα του κόσμου!

6. Βιετνάμ, γαμήλιο ρύζι

perierga.gr - Κουζίνες στα πέρατα του κόσμου!

7. Ινδία, ρύζι για τους επισκέπτες ναού

perierga.gr - Κουζίνες στα πέρατα του κόσμου!

8. Λος Άντζελες, σαλάτα

perierga.gr - Κουζίνες στα πέρατα του κόσμου!

 

 

Τρισδιάστατη τέχνη αλλάζει την όψη κτηρίων

Αν συμπαθείτε την τρισδιάστατη τέχνη είναι βέβαιο οτι θα συμπαθήσετε και τις τρισδιάστατες δημιουργίες του καλιφορνέζου καλλιτέχνη John Pugh.

Χρωμάτισε ολόκληρους τοίχους οικοδομών με καταπληκτικά τρισδιάστατα έργα τέχνης που πραγματικά μαγνητίζουν το βλέμμα των περαστικών!

Είναι ίσως μια πολύ καλή λύση για να ομορφύνουν οι πόλεις και να σπάσει η μονοτονία του γκρίζου τσιμέντου, δίνοντας ταυτόχρονα μια εύθυμη νότα στην «μουντή» καθημερινότητα των πολιτών.

Απολαύστε τις φωτογραφίες που ακολουθούν, θα σας φτιάξουν τη διάθεση!

Perierga.gr - Τρισδιάστατες φωτογραφίες

Perierga.gr - Τρισδιάστατες φωτογραφίες

Perierga.gr - Τρισδιάστατες φωτογραφίες

Perierga.gr - Τρισδιάστατες φωτογραφίες

Perierga.gr - Τρισδιάστατες φωτογραφίες

Perierga.gr - Τρισδιάστατες φωτογραφίες

Perierga.gr - Τρισδιάστατες φωτογραφίες

Perierga.gr - Τρισδιάστατες φωτογραφίες