Τι ψήφος εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση και παραμύθια! Μόνο... μπουνιές δεν έπαιξαν προχθές στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Φρίττει κυριολεκτικά όποιος ακούει τι λένε οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ ότι ειπώθηκε μεταξύ τους, όταν έκλεισαν οι πόρτες και έμειναν μόνοι τους για να συζητήσουν, υποτίθεται, τα περί της παροχής «διπλής ψήφου εμπιστοσύνης» από τους πράσινους κοινοβουλευτικούς άνδρες και γυναίκες: τόσο στο πρόσωπο του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελου Βενιζέλου όσο και στην κυβέρνηση γενικότερα. Δεν αναφερόμαστε στην ουσία της νέας πολιτικής σύγκρουσης Βενιζέλου - Χρυσοχοΐδη, με τον τελευταίο να εκτιμά ότι είναι αυτή την εποχή η κατάλληλη ευκαιρία να διεκδικήσει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, θεωρώντας τον νυν πρόεδρο του κόμματος πολιτικά τελειωμένο. Αναφερόμαστε στις βαριές πολιτικές κατηγορίες που «κόσμησαν» αυτή τη συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος έκανε λόγο για «τακτικές συνωμοσίας», όπως μας πληροφορούν οι συντάκτες του ΠΑΣΟΚ. Μίλησε όμως και για «καμιά πενηνταριά τσογλάνια από αυτούς που τριγυρνούσαν στη Σύμη»! Αναφερόταν προφανώς στον Γιώργο Παπανδρέου και το περιβάλλον του, χωρίς πάντως να αναφέρει καθόλου το όνομά του. Μάλιστα, βουλευτές του ΠΑΣΟΚ μετέδιδαν τα «καμιά πενηνταριά τσογλάνια της Σύμης» με άλλη ορολογία, η οποία δεν γράφεται. Εν πάση περιπτώσει, τα... «τσογλάνια της Σύμης», είπε ο Ευ. Βενιζέλος, ισχυρίζονταν ότι το όνομά του είναι... Τούρκογλου!

Ο Θάνος Μωραΐτης, της παπανδρεϊκής πτέρυγας του ΠΑΣΟΚ, έκανε ευθεία επίθεση κατά του Ευ. Βενιζέλου, λέγοντάς του ότι συνωμοσιολογίες είναι «η «πέμπτη φάλαγγα» και οι καλικάντζαροι που εσύ, πρόεδρε, έχεις αναφέρει κατά καιρούς»! Ο γνωστός βουλευτής Μιχάλης Κασσής φέρεται να είπε ότι «το κόμμα έχει διαλυθεί» και έκανε ρελάνς απαιτώντας την... παραίτηση του γραμματέα του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη! Τώρα που έγινε ευρωβουλευτής και βρίσκεται συχνά στις Βρυξέλλες, δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του γραμματέα, ήταν η βάση της επιχειρηματολογίας του. Δηκτικότατος εναντίον του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ήταν και ο βουλευτής Ευβοίας του κόμματος Συμεών Κεδίκογλου, ο οποίος αναφέρθηκε στην άθλια εσωκομματική κατάσταση του ΠΑΣΟΚ και τόνισε: «Τι ακριβώς πάμε να κάνουμε στο συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης; Θα εκλεγεί ηγέτης; Θα είμαστε συνιστώσα;».

Ειρωνεύτηκε επίσης την πολιτική συμμαχιών του ΠΑΣΟΚ, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Ο Μόσιαλος έφυγε. Ο Λοβέρδος επέστρεψε. Συμπράττουμε δηλαδή με δύο - τρεις κινήσεις που δεν γεμίζουν ούτε... ταξί;»! Εξω φρενών ήταν και ο Απόστολος Κακλαμάνης. Προσήλθε πολύ καθυστερημένος, πήρε τον λόγο και σκυλόβρισε τους πάντες και τα πάντα για την εικόνα διάλυσης του ΠΑΣΟΚ με τις κραυγές του να ακούγονται στους διαδρόμους της Βουλής και μόλις ολοκλήρωσε την ομιλία του έφυγε φουρκισμένος! «Ασχετο διακοσμητικό στοιχείο» -που έγραφε στις γελοιογραφίες του παλιότερα ο ΚΥΡ- μέσα στο όλο κλίμα «αλληλοσφαγής» ο υφυπουργός Ανάπτυξης Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος, ο οποίος ζήτησε να μπει «τέλος στην εσωστρέφεια» για να μην καταντήσει και το ΠΑΣΟΚ σαν τη ΔΗΜΑΡ του 1%.

Πάντως το πιο διασκεδαστικό αστείο εκείνης της ημέρας το είπε «ανώτατη πηγή» του ΠΑΣΟΚ, διαβεβαιώνοντας τους δημοσιογράφους πως... «όλα απαντήθηκαν και είμαστε ενωμένοι σαν μια γροθιά»!!! Δεν έγινε βέβαια σαφές εναντίον τίνος στρέφεται αυτή η γροθιά, αλλά αυτές είναι προφανώς ασήμαντες λεπτομέρειες...

Η ουσία είναι ότι αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ είναι ένα άθροισμα ασήμαντων από πλευράς μελών φραξιονιστικών ομάδων, οι οποίες διεκδικούν την εξουσία του κόμματος, η εκλογική απήχηση του οποίου όλο και συρρικνώνεται. Πραγματικά, δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος στην Ελλάδα που να πιστεύει ότι στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν γίνουν αυτές, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ξαναπιάσει το ντροπιαστικό για το παρελθόν του ποσοστό του 12,28% που είχε πάρει τον Ιούνιο του 2012. Ισως ακόμη και το 8,02% των φετινών ευρωεκλογών να θεωρείται πλέον άπιαστο όνειρο! Παρ' όλα αυτά, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο Κώστας Σκανδαλίδης, ο Φίλιππος Σαχινίδης, ο Ανδρέας Λοβέρδος και ίσως πολλοί άλλοι επιδιώκουν να γίνουν ο καθένας από αυτούς πρόεδρος του αενάως συρρικνούμενου κόμματος. Αν, μάλιστα, κατορθώσει το Ποτάμι να αποδείξει μέσω του αποτελέσματος των βουλευτικών εκλογών ότι πήρε κεφάλι έναντι του ΠΑΣΟΚ, το φλερτ του κόμματος που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου με το όριο της κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης ίσως αποδειχθεί μοιραίο στις μεθεπόμενες εκλογές.

Πηγή:Έθνος

Ευρωπαίοι αξιωματούχοι έχουν καλέσει σήμερα σε συζητήσεις εκπροσώπους των κολοσσών του διαδικτύου, όπως της Google, του Facebook και του Twitter προκειμένου να συνεργαστούν για την καταπολέμιση του εξτρεμισμού και του τζιχάντ στο διαδίκτυο. Παρόντες στην συνάντηση θα είναι η Επίτροπος Εσωτερικών Υποθέσεων Σεσίλια Μάλμστρεμ και πολλοί Ευρωπαίοι υπουργοί Εσωτερικών.

Υπενθυμίζεται ότι το Ισλαμικό Κράτος έχει χρησιμοποιήσει εκτενώς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να διασπείρει τα μηνύματά του αλλά και να δείξει τους αποτρόπαιους αποκεφαλισμούς των ομήρων του. Οι μεγάλοι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης κλείνουν τους λογαριασμούς που παραβιάζουν τους κανόνες χρήσεις, για παράδειγμα αν προτρέπουν σε πράξεις βίας, μόνο όμως εάν τους επισημανθεί το γεγονός, αφού δεν παρακολουθούν το περιεχόμενο των σελίδων τους.

Βέβαια, η Ευρώπη έρχεται αντιμέτωπη με το πρόβλημα των σχεδόν 3.000 πολιτών της που έχουν φύγει για την Συρία προκειμένου να πολεμήσουν στο πλευρό των εξτρεμιστών. Εξάλλου, στην αυριανή σύνοδο των υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ η συζήτηση θα επικεντρωθεί στην αντιμετώπιση του ευρωπαϊκού τζιχαντισμού και τη ριζοσπαστικοποίηση των νέων που φεύγουν από τις χώρες τους για να πολεμήσουν στη Συρία και το Ιράκ.

Πηγή:tvxs

Σαν σήμερα, 10 Οκτωβρίου 1963, έφυγε από τη ζωή, η Edith Piaf, η μεγαλύτερη ίσως τραγουδίστριας της γαλλικής σκηνής. Η επιτυχία, η δόξα, οι έρωτες αλλά και πολλές κακοτυχίες στιγμάτισαν την πολυτάραχη ζωή του μικρού σπουργιτιού με την μεγάλη φωνή. Η Εντίθ Τζοβάνα Γκασιόν, ή κατά κόσμον Εντίθ Πιάφ, ήρθε στον κόσμο στις 19 Δεκεμβρίου του 1915 στο Παρίσι. Γονείς της ήταν ο ακροβάτης του δρόμου Louis-Alphonse Gassion και η λυρική τραγουδίστρια Anita Maillard, γνωστή και με το ψευδώνυμο Line Marsa, η οποία και την εγκατέλειψε λίγες εβδομάδες αργότερα.

To πρώτο πλήγμα στην υγεία της Edith έρχεται το 1919 όταν τυφλώνεται εξαιτίας εγκεφαλικής πάθησης. Δυο χρόνια αργότερα η όραση της θα επανέλθει χωρίς θεραπεία, ενώ την ίδια περίοδο θα ξεκινήσει τις περιοδείες με τον πατέρα της σε όλη την Γαλλία. Η δεκάχρονη πλέον Εντίθ τραγουδάει στους δρόμους, μην εκπληρώνοντας έτσι την επιθυμία του πατέρα της να την κάνει ακροβάτη.

Μόλις στα 18 της θα κάνει το πρώτο της παιδί με τον Louis Dupont ,ένα κοριτσάκι τη Μαρσέλ, που θα πεθάνει όμως από μηνιγγίτιδα.

Στους δρόμους της Piggale θα γνωρίσει τον διευθυντή του τότε πιο δημοφιλούς καμπαρέ στα Ηλύσια Πεδία, Louis Leplee. Πρόκειται για τον άνθρωπο που την "βάφτισε" καλλιτεχνικά με το ψευδώνυμο "Mome Piaf" (μικρό σπουργίτι) και έβγαλε τον πρώτο της δίσκο το 1935.

Ο ίδιος θα δολοφονηθεί λίγο αργότερα, και η Εντίθ θα κατηγορηθεί πως αποκρύβει στοιχεία. Αν και καταφέρνει να αθωωθεί φεύγει στην επαρχία, για να επιστρέψει στο Παρίσι το 1937.

Ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος έρχεται και η Εντίθ βοηθώντας στην αντίσταση συμβάλλει στο να δραπετεύσουν πολλοί Γάλλοι φαντάροι, εισάγει πλαστές άδειες εργασίας στα κέντρα κράτησης αιχμαλώτων, και τραγουδάει για αιχμαλώτους πολέμου.

Στα 23 της είναι πλέον ιδιαίτερα επιτυχημένη ενώ η πρώτη της ταινία την οδηγεί στον θρίαμβο.Στα 30 της ερωτεύεται τον Yves Montand, τον οποίο και μανατζάρει ενώ στην συνέχεια θα ζήσει ένα από τα πιο ρομαντικά ειδύλλια με τον βασιλιά του μποξ Marcel Cerdan, ο θάνατος του οποίου σε αεροπορικό δυστύχημα το 1949 την βυθίζει σε μια αξεπέραστη για το υπόλοιπο του βίου της, κατάθλιψη.

To 1951 ακολουθούν δύο τροχαία ατυχήματα τα οποία επιφέρουν τον εθισμό της στην μορφίνη, την οποία συχνά συνδυάζει με αλκοόλ δυσχεραίνοντας της ήδη κακή κατάσταση της υγείας της. Στην συνέχεια κάνει πολλές θεραπείες αποτοξίνωσης συνεχίζοντας ωστόσο να ηχογραφεί εξαιρετικά κομμάτια.

Το 1955 δίνει μια καταπληκτική παράσταση στο Οlympia και ένα χρόνο αργότερα, χωρίζει με τον επί 5 χρόνια σύζυγο της και τραγουδιστή Jacques Pills. Η παγκόσμια καταξίωση έρχεται με μια τουρνέ στην Αμερική και ένας ακόμη τρελός έρωτας ακολουθεί με τον τραγουδιστή και συνθέτη Georges Moustaki, o oποίος μάλιστα συνθέτει για εκείνη το τραγούδι Milord, που κυκλοφορεί το 1960 και γίνεται μεγάλη επιτυχία.

Ανίατος καρκίνος είναι η διάγνωση των γιατρών όταν στα τέλη της δεκαετίας του 50' η Εντίθ καταρρέει σε κονσέρτο της στην Στοκχόλμη. Η ίδια συνεχίζει τις περιοδείες της και μάλιστα το 1960 τραγουδάει με επιτυχία το "Non Je Ne Regrette Rien" του Charles Dumont. Tον Οκτώβριο του 1962 παντρεύεται τον τελευταίο της έρωτα Θεοφάνη Λαμπουκά,που η ίδια τον βαπτίζει Τεό Σαγαπό. Εκείνο το καλοκαίρι βραβεύεται για πρώτη φορά από την Ακαδημία Charles Cros,για το σύνολο της καριέρας της.
 

H αξέχαστη τραγουδίστρια έφυγε αφήνοντας μια τεράστια ιστορία και επιτυχίες όπως:"La vie en rose", "Hymne a l'amour"," Padam..Padam..", "Non,je ne regrette rien", "Les amants d'un jour", "La foule" και πολλές ακόμη.

Πηγή:tvxs

Ο Χάρολντ Πίντερ (Harold Pinter) γεννήθηκε στις10 Οκτωβρίου 1930 στο Χάκνεϊ του Ανατολικού Λονδίνου, στους κόλπους μιας εβραϊκής οικογένειας με ανατολικοευρωπαϊκές ρίζες. 

Το δεύτερο έργο του, το διάσημο σήμερα Πάρτι Γενεθλίων (1958), γνώρισε αρχικά παταγώδη αποτυχία, παρά την θετική κριτική που απέσπασε από τον διακεκριμένο θεατρικό κριτικό των Sunday Times H. Hobson. Μετά ωστόσο από την επιτυχία του «The Caretaker» το 1960, το οποίο τον καθιέρωσε ως θεατρικό συγγραφέα, το «Πάρτι Γενεθλίων» έλαβε καλύτερη υποδοχή.

Τα πρώιμα έργα του, όπως και το The Homecoming (1964), χαρακτηρίζονται ως «κωμωδία απειλής», αφού ξεκινούν από αθώες καταστάσεις για να αποκαλύψουν μια παράλογη και επικίνδυνη διάσταση.

Μεγάλη επιρροή άσκησε στον Pinter το έργο του Samuel Βecket, με τον οποίο μάλιστα είχαν αναπτύξει μακροχρόνια φιλία. Τη δεκαετία του 1970 ο Pinter ξεκίνησε να ασχολείται με τη σκηνοθεσία, ενώ τα μεταγενέστερα έργα του έγιναν συντομότερα με έμφαση στις αλληγορίες για την καταπίεση.

Συνέχισε να ανεβαίνει στο σανίδι ως ηθοποιός μέχρι το 2001, που παίζει για τελευταία φορά, σε δικό του έργο. Από τη δεκαετία αυτή υπήρξε ενεργός υπέρμαχος της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το 2005 ανακοίνωσε ότι αποσύρεται από τη συγγραφή θεατρικών έργων προκειμένου να αφοσιωθεί στην πολιτική εκστρατεία και τον ακτιβισμό, κάτι με το οποίο ασχολήθηκε όλο και περισσότερο από τη δεκαετία του 1980.

Τότε, μετά από ένα ταξίδι στην Τουρκία, μαζί με τον επίσης θεατρικό συγγραφέα Arthur Miller, ο Pinter εμπνεύστηκε, μέσα από την επαφή του με θύματα καταπίεσης και Κούρδους των οποίων η γλώσσα απαγορευόταν, το έργο του «Mountain Language».

Όταν, τον Μάρτιο του 2003, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν τον βομβαρδισμό της Σερβίας, ο Pinter αντιτάχθηκε έντονα και αποκάλεσε τον George bush Jr. Μαζικό δολοφόνο, ενώ χαρακτήρισε τον Tony Blur «απατεώνα ηλίθιο».

Δημοσίευσε σε πολλές βρετανικές εφημερίδες πολιτικά άρθρα και παρομοίασε το καθεστώς των ΗΠΑ με αυτό των Ναζί της Γερμανίας.

Στο παρελθόν είχε επικρίνει σφοδρά και την Margaret Thatcher με το πολιτικό της ταίρι Ronald Reagan.

Στο βίντεο που μεταδόθηκε κατά την τελετή απονομής του βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας με το οποίο τιμήθηκε το 2005, από την οποία ο ίδιος απουσίαζε λόγω υγείας, ο Βρετανός θεατρικός συγγραφέας ζητούσε να οδηγηθούν οι Bush και Blur ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου επειδή ξεκίνησαν τον πόλεμο στο Ιράκ.

Ο Πίντερ, ο οποίος έπασχε από καρκίνο, πεθανε στις 24 Δεκεμβρίου του 2008.

Πηγή:tvxs