• 4 μήλα κομμένα σε φέτες
• 1/3 φλιτζ. καστανή ζάχαρη
• μισό φλιτζ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• μισό φλιτζ. νιφάδες βρώμης (προαιρετικά)
• μισό φλιτζ. βούτυρο μαλακό
• λίγη κανέλα και μοσχοκάρυδο

Το χοιρινό με σέλινο – στην ουσία με σελινόριζα - και σάλτσα αβγολέμονο ήταν ένα από τα συνηθισμένα κυριακάτικα χειμωνιάτικα φαγητά στο σπίτι μας. Θυμάμαι να αρχίζει το μαγείρεμα η μητέρα μου το Σάββατο το απόγευμα, σιγοβράζοντας το κρέας δύο-τρεις ώρες με κρεμμύδι, λίγο λάδι και μια κουταλιά ζάχαρη. Έπειτα έσβηνε την εστία και το άφηνε να κρυώσει. Την Κυριακή έκοβε σε κομμάτια το χοιρινό, έβραζε δυνατά τη σάλτσα να μελώσει και αφού της πρόσθετε αλάτι, πιπέρι και ίσως λίγο λεμόνι, έβαζε και πάλι στην κατσαρόλα το κρέας και την κομματιασμένη σελινόριζα και συνέχιζε το βράσιμο μέχρι να μαλακώσει η ρίζα. Τέλος, έδενε τη σάλτσα με το ξυνούτσικο αβγολέμονο λίγο προτού να σερβίρει το φαγητό, το οποίο συχνά συνόδευε με απλό πιλάφι. Τα τελευταία χρόνια πολύ λίγοι μαγειρεύουν τη σελινόριζα. Ακόμα και τα αποκαλούμενα “γαλλικά” εστιατόρια της Αθήνας μοιάζει να την ξέχασαν, αν και η κλασική celeri remoulade - η κριτσανιστή σαλάτα με ξυσμένη σελινόριζα ανακατεμένη με πικάντικη μαγιονέζα και μουστάρδα -- δεν θα έπρεπε να λείπει από το χειμωνιάτικο μενού τους.

Η σελινόριζα δεν έχει ελκυστική εμφάνιση, καθώς θυμίζει υπερμεγέθη πατάτα με αντιαισθητικούς κόμπους. Όμως η γεύση και το άρωμά της ανταμείβουν όσους αποφασίσουν να την δοκιμάσουν. Μαγειρεύεται πολύ εύκολα, φτάνει να έχετε ένα μεγάλο μαχαίρι για να την κόψετε σε κομμάτια, ώστε να την ξεφλουδίσετε χωρίς κόπο. Προσθέστε την στον πουρέ, βράζοντάς την μαζί με τις πατάτες – προσέξτε γιατί μαλακώνει εύκολα και δεν πρέπει να την αφήσετε να λιώσει. Ψήστε την με το αρνί στον φούρνο, ίσως μαζί με κυδώνια και κόκκινη κολοκύθα, για να κάνετε ένα πολύ ενδιαφέρον χειμωνιάτικο ψητό με λαχανικά και βέβαια επιχειρήστε να κάνετε το κλασικό χοιρινό με σέλινο που σας περιέγραψα, προσθέτοντας ίσως και μερικά καρότα για χρώμα.

Αν πάλι θέλετε κάτι διαφορετικό, μαγειρέψτε τη συνταγή ιταλικής έμπνευσης που σας προτείνω. Οι γείτονές μας οι Ιταλοί έχουν τη συνήθεια να προσθέτουν φύλλα σέλινο σε όλες τους τις ντοματόσαλτσες, κάτι που εμείς δεν κάνουμε, καθώς προτιμάμε τη ρίγανη και τη δάφνη. Εγώ, μάλιστα, μέχρι πρόσφατα θεωρούσα αταίριαστο το άρωμα του σέλινου στις κόκκινες σάλτσες. Το ξανασκέφτομαι πάντως και σίγουρα στην περίπτωση αυτή η ξινούτσικη ντομάτα συμπληρώνει ιδανικά τη γλυκιά σελινόριζα στο νόστιμο χειμωνιάτικο πιάτο.

Σελινόριζα με κρεμμύδι, παντσέτα και ντομάτα 
(θα την σερβίρετε μαζί με ψητά πουλερικά ή κρέας, αλλά και σαν κύριο φαγητό με τυρί ή αβγά)

Για 4-6 άτομα

Κόψτε τα φύλλα από τα κλωνάρια της σελινόριζας και φυλάξτε τα για άλλη χρήση. Καθαρίστε τη ρίζα και κόψτε τη στη μέση και σε φέτες πάχους 1εκ. περίπου.

Σε μεγάλο τηγάνι και μέτρια φωτιά, βάλτε το λάδι και το κρεμμύδι, αλατίστε το και σοτάρετε μέχρι το κρεμμύδι να μαραθεί και να αρχίσει να ξανθαίνει. Προσθέστε την παντσέτα (ή το λουκάνικο) και όταν λειώσει το λίπος και μαλακώσει, βάλτε και τη ντομάτα με το ζουμί της, την κομμένη σελινόριζα και λίγο πιπέρι. Ανακατέψτε καλά και ρυθμίστε τη φωτιά ώστε το φαγητό να σιγοβράζει.

Σκεπάστε και αφήστε στη φωτιά μέχρι η σελινόριζα να μαλακώσει και να τρυπιέται εύκολα με πιρούνι. Προσοχή, μη την πολυβράσετε γιατί λειώνει. Μπορεί να χρειαστεί να προσθέσετε 2-3 κουτ. σούπας νερό. Αν πάλι έχει μείνει πολλή σάλτσα όταν μαλακώσει η σελινόριζα, δυναμώστε τη φωτιά και ξεσκεπάστε ώστε να εξατμιστούν τα υγρά και να μελώσει η σάλτσα. Βάλτε κι άλλο αλάτι και πιπέρι, δοκιμάστε και διορθώστε τη γεύση. Σερβίρετε αμέσως.

 

Ακόμα και η κατανάλωση πέντε αλκοολούχων ποτών την εβδομάδα είναι ικανή να επιδράσει αρνητικά στην ποιότητα του σπέρματος των νεαρών ανδρών, υποστηρίζουν δανοί επιστήμονες. Ενώ προσθέτουν ότι, το αλκοόλ αυξάνει και τον κίνδυνο λοίμωξης από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). 

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο British Medical Journal OPEN, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Νότιας Δανίας μελέτησαν στοιχεία που αφορούσαν 1.221 άνδρες, 18-28 ετών, που είχαν υποβληθεί σε ιατρικές εξετάσεις προκειμένου να καταταγούν στις Ένοπλες Δυνάμεις. 

Οι επιστήμονες συσχέτισαν την συχνότητα και ποσότητα των αλκοολούχων ποτών με την ποιότητα του σπέρματος. Κάθε άνδρας έπινε κατά μέσο όρο 11 ποτά την εβδομάδα. 

Από την επεξεργασία των στοιχείων προέκυψε ότι, όσο περισσότερο αλκοόλ έπινε ένας άνδρας, τόσο χειρότερη ήταν η ποιότητα του σπέρματός του, ως προς τον αριθμό των σπερματοζωαρίων, την κινητικότητά τους, το μέγεθος και το σχήμα τους. 

Ο συσχετισμός αυτός ήταν εμφανής ακόμα και σε άνδρες που έπιναν μέτριες ποσότητες αλκοόλ, δηλαδή περισσότερα από πέντε ποτά την εβδομάδα, ενώ ήταν σαφώς εντονότερη σε όσους έπιναν πάνω από 25 ποτά, εβδομαδιαίως. Οι άνδρες που έπιναν πάνω από 40 ποτά την εβδομάδα είχαν κατά μέσο όρο 33% λιγότερα σπερματοζωάρια και 51% λιγότερα φυσιολογικά, συγκριτικά με εκείνους που έπιναν ένα έως πέντε ποτά κάθε εβδομάδα. 

Να σημειωθεί ότι, από τις αναλύσεις αίματος που έγιναν, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η συχνή κατανάλωση αλκοόλ προκαλεί μεταβολές και στο επίπεδο των ανδρικών ορμονών. Συγκεκριμένα αυξάνει η τεστοστερόνη και μειώνεται η δεσμευτική σφαιρίνη φυλετικών ορμονών (SHBG). 

Επόμενος στόχος των ερευνητών είναι να μελετήσουν κατά πόσο ο περιορισμός ή η αποχή από το αλκοόλ συντελεί σε αποκατάσταση της ποιότητας και ποσότητας του σπέρματος. Στο μεσοδιάστημα, οι επιστήμονες συμβουλεύουν τους άνδρες αναπαραγωγικής ηλικίας να ελέγχουν πόσο αλκοόλ πίνουν, εφόσον επιθυμούν να τεκνοποιήσουν. 

Κίνδυνος λοίμωξης από HPV για όσους πίνουν
Μια δεύτερη μελέτη που δημοσιεύθηκε επίσης στο British Medical Journal OPEN αι έγινε στις ΗΠΑ, συσχετίζει το αλκοόλ με τον κίνδυνο λοίμωξης από τον ιό των των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). 

Η έρευνα έγινε σε δείγμα 1.313 ανδρών που υπηρετούσαν στις αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Οι συμμετέχοντες υποβάλλονταν ανά έξι μήνες σε ιατρικό έλεγχο, ώστε να εντοπιστούν τυχόν σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. 

Τα αποτελέσματα των ιατρικών εξετάσεων συσχετίζονταν πάντα με την καταναλισκόμενη ποσότητα αλκοόλ. Οι στρατιώτες που ήταν θετικοί στον ιό HPV κατανάλωναν κατά μέσο όρο μεγαλύτερη ποσότητα αλκοόλ, την ημέρα, συγκριτικά με εκείνους που δεν ήταν φορείς του ιού. Συγκεκριμένοι, οι πρώτοι έπιναν κατά μέσο όρο 4,52 γραμμάρια αλκοόλ καθημερινά, έναντι 3,13 γραμμαρίων της άλλης ομάδας. 

Στο 25% των ανδρών με την υψηλότερη κατανάλωση αλκοόλ, το ποσοστό των φορέων HPV ήταν 68,9%, συγκριτικά με το 56,7% στο 25% των ανδρών με την μικρότερη κατανάλωση αλκοόλ. Τα αντίστοιχα ποσοστά ειδικά για τους τύπους του ιού που προκαλούν καρκίνο, ήταν 35,2% και 22,8%. Συνεπώς, οι ερευνητές εκτιμούν ότι όσοι έπιναν περισσότερο, είχαν και μεγαλύτερο κίνδυνο να εκδήλωσης καρκίνου λόγω HPV.

Να σημειωθεί ότι, δεν είναι η πρώτη φορά που το αλκοόλ σχετίζεται με λοιμώξεις. Στο παρελθόν έχει διαπιστωθεί ότι το αλκοόλ καθιστά το άτομο πιο ευάλωτο στην βακτηριακή πνευμονία, τη σηψαιμία, τη φυματίωση και την ιογενή ηπατίτιδα.