Όπως γίνεται πλέον σε όλους φανερό, οι εσωτερικές αντιφάσεις του προγράμματος προσαρμογής οδηγούν την κυβέρνηση σε αδιέξοδο. Είχαμε πριν από ένα χρόνο επισημάνει εδώ στο protagon ότι οι πολιτικές εξελίξεις είναι πλέον προδιαγεγραμμένες και οδηγούν σε κυβέρνηση της αριστεράς, εφόσον η κυβέρνηση Σαμαρά έχει υιοθετήσει πλήρως το πρόγραμμα του ΔΝΤ και της Κομισιόν, το οποίο δεν οδηγεί πουθενά.

Οι εξελίξεις στη Γαλλία, έδωσαν ένα ακόμη δραματικό τόνο στην όλη υπόθεση της ελληνικής κρίσης, καθώς κατάφεραν βαρύ πλήγμα στην καθεστωτική κεντροαριστερά, η οποία πλέον έχει πολιτικά απονομιμοποιηθεί. Ποιος ψηφοφόρος ή στέλεχος του ΠΑΣΟΚ πλέον είναι σε θέση να αποδεχθεί τις επιλογές της ηγεσίας του, όταν βλέπει τους Γάλλους σοσιαλιστές να ασκούν τόσο σκληρή κριτική στη γερμανική ηγεμονία; 

Η καραμέλα των δήθεν απαραίτητων μεταρρυθμίσεων δεν ξεγελάει πλέον κανέναν. Διότι, πολύ απλά, ο όρος μεταρρύθμιση είναι αμφίσημος και σχετικός και φυσικά δεν είναι αξιολογικός. Ποιος είπε ότι οι μεταρρυθμίσεις είναι εξ υποθέσεως μια θετική εξέλιξη; Ο ΕΝΦΙΑ μεταρρύθμιση είναι, φορολογική. Η απελευθέρωση των πλειστηριασμών επίσης. Οι χωρίς πρόγραμμα απολύσεις είναι μεταρρύθμιση. Ο Χομεϊνί μεταρρυθμίσεις έκανε. Ο Χίτλερ επίσης. Ο Στάλιν το ίδιο. Ο Παπαδόπουλος έκανε τέλειες μεταρρυθμίσεις, μεταρρύθμισε το πολίτευμα. Το ίδιο και ο Μεταξάς. Είναι δυνατόν να συγκροτηθεί πολιτικό ρεύμα πάνω στο ιδεολόγημα των μεταρρυθμίσεων; Όχι. Διότι πρέπει κανείς να απαντήσει στο ουσιαστικό ερώτημα της φύσης των μεταρρυθμίσεων. Και του στόχου τον οποίον εξυπηρετούν. «Σιγά μην κάνουμε μεταρρυθμίσεις…», που έλεγε και ο Λαρισαίος αγρότης στη διαφήμιση.

Όταν λοιπόν το ΠΑΣΟΚ προτάσσει αυτό το ιδεολόγημα των μεταρρυθμίσεων, για να δικαιολογήσει τη λήψη βαρύτατων φορολογικών μέτρων, απλώς θα καταρρεύσει. Αλλά πριν καταρρεύσει, πολλά στελέχη του και βουλευτές θα απομακρυνθούν από τη λογική αυτή και προφανώς θα αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους πρώτα στην κυβέρνηση και μετά στην ηγεσία. Διότι βλέπουν ότι, έτσι όπως πάνε, θα μείνουν στα πολιτικά αζήτητα.

Τι πρόκειται να γίνει; Άγνωστο. Πρόεδρος φυσικά δεν πρόκειται να βγει, εφόσον οι πολιτικές περιστάσεις δεν θα δώσουν άλλοθι για στήριξη. Ο Σαμαράς, επειδή είναι παίκτης απρόβλεπτος και σχετικά πείσμων, θα κινηθεί αιφνιδιαστικά μάλλον, στοχεύοντας όχι σε νίκη στις εκλογές, αλλά στην επόμενη μέρα, σε μια στρατηγική σύντομης επανόδου.

Είναι προφανές ότι είμαστε στην τελική ευθεία, λίγο πριν την πολιτική ανατροπή. Ο κύβος ερρίφθη.

Πηγή : protagon

Φέτος αποφάσισα να τους την σκάσω. Να καλέσω για γλυκό και να προσφέρω αλμυρό σε συσκευασία γλυκού. Έτσι, για πλάκα. Για να θυμούνται οι φίλοι μου ένα ακόμα κάλεσμα της Αλέκας διαφορετικό από τα άλλα. Την ημέρα της ονομαστικής μου γιορτής, του Αγίου Αλεξάνδρου, αποφασίστηκε να γίνει το καθιερωμένο πάρτι στη Νέα Μάκρη γύρω στις 7.00 με 7.30, αμέσως μετά την θάλασσα δηλαδή, και αφού θα έχει πέσει η πολλή ζέστη. 

Η ώρα είναι κατάλληλη για καφέ και γλυκό. Εγώ, όμως, που ακόμα λειτουργώ και οργανώνομαι σύμφωνα με τις καλοκαιρινές συνήθειες των διακοπών - που προϋποθέτουν ένα λάιτ σνακ στη θάλασσα κι ένα γερό δείπνο αργά το απόγευμα ή νωρίς το βράδυ - αποφάσισα ν' αντικαταστήσω τον καφέ με τσίπουρο ή μπύρες και να προσφέρω αλμυρές λιχουδιές που να θυμίζουν γλυκιές, σε συνδυασμό, βέβαια, με το απαραίτητο μπάρμπεκιου, χωριάτικη σαλάτα, πατατοσαλάτα κλπ. Έφτιαξα, λοιπόν, αλμυρά μπισκότα που θυμίζουν τα παλμιέ και ένα επίσης αλμυρό τσιζ - κέικ. Και τα δύο έγιναν ανάρπαστα.

Αλμυρά palmier

Υλικά

Σ' ένα μπολ ανακατεύουμε τη φέτα με την πάστα ελιάς μέχρι να ομογενοποιηθούν. Ανοίγουμε το φύλλο της σφολιάτας και απλώνουμε επάνω το μείγμα ελιάς και φέτας.

Τυλίγουμε σαν σαλιγκάρι το ορθογώνιο παραλληλόγραμμο της σφολιάτας εναλλάξ και από τις δύο μεγάλες πλευρές.

Αφού ενωθούν στη μέση οι δύο πλευρές, τυλίγουμε τα δύο ενωμένα ρολά σε μεμβράνη και τα βάζουμε στην κατάψυξη για ½ ώρα περίπου για να σκληρύνουν και να κόβονται πιο εύκολα.

Στη συνέχεια κόβουμε τα αλμυρά μπισκότα με πάχος περίπου ένα δάχτυλο, τα αραδιάζουμε σε καλά αλειμμένο με λάδι ταψί, τα αλείφουμε επίσης με λάδι και τα ψήνουμε στους 180 -200 °C για περίπου 20'.

Όταν κάποτε είχα ξανακάνει αυτά τα μπισκότα, είχα αντικαταστήσει την πάστα ελιάς με ψητές πιπεριές φλωρίνης, τις οποίες είχα λιώσει προηγουμένως με το πηρούνι.

Πηγή : bostanistas

Πηγή : protagon

Περιμένοντας την παγκόσμια πρεμιέρα του «Pasolini» αύριο στα πλαίσια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, το τρέιλερ της ταινίας που μόλις κυκλοφόρησε αποκαλύπτει ένα φιλμ, σκοτεινό και ταυτόχρονα ποιητικό, στα όρια της φαντασίας και της πραγματικότητας, σκηνοθετημένο από τον ιταλικής καταγωγής Εϊμπελ Φεράρα που πρόσφατα ταρακούνησε το κινηματογραφικό κατεστημένο παρουσιάζοντας τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ γυμνό ως Ντομινίκ Στρος Καν στο αμφιλεγόμενο «Welcome to New York».

Ο Γουίλεμ Νταφόε υποδύεται τον Παζολίνι στη βιογραφική ταινία του Εϊμπελ Φεράρα

Λίγους μήνες μετά τον θόρυβο εκείνης της ταινίας, ο Φεράρα υπογράφει μια πολυαναμενόμενη στη φετινή Μόστρα παραγωγή, με τον Γουίλεμ Νταφόε στον ομότιτλο ρόλο (είναι η τέταρτη φορά που οι Φεράρα και Νταφόε συνεργάζονται κινηματογραφικά μετά τις ταινίες «New rose hotel», «Go go tales» και «4:44 Last day on earth») να ομιλεί αγγλικά ενώ περιστοιχίζεται από Ιταλούς ηθοποιούς όπως τους Ρικάρντο Σκαμάρτσιο, Νινέτο Νταβόλι, Βαλέριο Μασταντρέα και Μαρία Ντε Μεντέιρος.

Το σενάριο ακολουθεί τον Ιταλό σκηνοθέτη, σεναριογράφο και συγγραφέα στο τελευταίο 24ωρο της ζωής του, πριν βρεθεί δολοφονημένος με το πρώτο φως της μέρας στις 2 Νοεμβρίου 1975. Τον παρουσιάζει να περνάει τις ώρες του με τη μητέρα του και τους αγαπημένους του φίλους και κατόπιν να παίρνει την Alfa Romeo του για μια βραδιά περιπέτειας στη Ρώμη.

Η ταινία περιλαμβάνει, ακόμη, σκηνές διονυσιασμού οπότε δεν αποκλείεται να προκαλέσει αντιδράσεις, ενώ είναι άγνωστο πώς ο Φεράρα χειρίζεται την ομοφυλοφιλία του Παζολίνι και φυσικά τον θάνατό του που μέχρι σήμερα παραμένει μυστήριο.

Πηγή : Έθνος