Εκπληκτικοί φυτικοί λαβύρινθοι που δημιουργήθηκαν από τον άνθρωπο για εντυπωσιασμό αλλά και μικρά αριστουργήματα αρχιτεκτονικής τοπίου που ξεχωρίζουν. Τα φυτά επιλέγονται προσεκτικά, αφήνονται να αναπτυχθούν και στη συνέχεια κουρεύονται με συγκεκριμένες προδιαγραφές βάσει σχεδίου. Η συντήρηση επιβάλλεται και το αποτέλεσμα είναι το λιγότερο εντυπωσιακό. Για μικρά και μεγάλα παιδιά είναι μια απολαυστική εμπειρία…

1. Longleat Maze Hedge, Wiltshire, Αγγλία

Περιβάλλει το αρχοντικό Longleat House του 16ου αιώνα που αποτελεί ένα εντυπωσιακό αξιοθέατο από μόνο του. Δημιουργήθηκε από Αυγουστίνους μοναχούς και ο κήπος είναι μεταγενέστερο απόκτημα. Ο δε φυτικός λαβύρινθος προστέθηκε αργότερα ως ένα είδος διασκέδασης για τους επισκέπτες.

2. Dole Plantation Pineapple Maze Garden, Wahiawa, Χαβάη

Έχει έκταση 3,15 στρέμματα (12.746 τ.μ.) και 4 χιλιόμετρα μονοπάτια. Βρίσκεται στο νησί Oahu και περιλαμβάνει μόνο ανανάδες, ενώ η μυρωδιά του ξεχωρίζει από απόσταση.

3. Château & Jardins de Villandry, Villandry, Γαλλία

Αν και είναι περισσότερο ένας κήπος με δαιδαλώδεις διαδρομές που δημιουργούνται από χαμηλά ως επί το πλείστον φυτά, και δεν συνιστά κλασικό λαβύρινθο, είναι σίγουρα ένας ξεχωριστός τόπος καθώς περιβάλλει το γαλλικό φρούριο Villandry του 14ου αιώνα που αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς.

4. Ashcombe Maze, Shoreham, Βικτόρια, ΗΠΑ

Εκτός από τη διαδρομή ανάμεσα στα φυτά, στα δαιδαλώδη και μπερδευτικά μονοπάτια, υπάρχουν αρκετά παζλ που πρέπει να λυθούν για να προχωρήσουν οι επισκέπτες παρακάτω και να βρουν το δρόμο τους, ενώ κρυμμένα ξωτικά δίνουν μια αίσθηση χιούμορ σε όλη την περιπέτεια.

5. Davis Mega Maze Sterling, Μασαχουσέτη, ΗΠΑ

Πρόκειται για έναν προσωρινό φυτικό λαβύρινθο που απευθύνεται σε ερασιτέχνες και σκοπό έχει να μετατρέψει τους επισκέπτες έστω για λίγο σε ένα είδος Indiana Jones που ψάχνει το χαμένο θησαυρό.

6. Maze Peace Castlewellan, Βόρεια Ιρλανδία

Η φιλοσοφία της δημιουργίας του εν λόγω λαβυρίνθου αφορά στο να κατανοήσει ο επισκέπτης τη δυσκολία που υπάρχει στην επίτευξη της ειρήνης μεταξύ των λαών και της προσπάθειας που πρέπει να καταβάλλει ο καθένας προς αυτή την κατεύθυνση. Περιλαμβάνει τρεις υποχρεωτικές-συμβολικές διαδρομές μέχρι το τέρμα: Το εφαλτήριο (για να καταδείξει τη σημασία του να κάνει κάποιος ένα βήμα τη φορά), μια ετοιμόρροπη γέφυρα (για να καταδείξει την ανάγκη να βλέπεις και την άποψη του άλλου) και διάφορα διασκορπισμένα βράχια στη διαδρομή (για να καταδείξει το γεγονός ότι η διαδρομή εν ειρήνη δεν είναι εύκολη). Η άφιξη στο τέρμα έχει ως αποτέλεσμα την ανάγνωση ενός κειμένου που αφορά στην ειρήνη.

7. Villa Pisani, Il Labirinto, Βενετία, Ιταλία

Από τα στενά δρομάκια της Βενετίας που είναι έτσι ή αλλιώς λαβύρινθος σε έναν αντυπωσιακό φυτικό λαβύρινθο στη Villa Pisani. Δημιουργήθηκε στις αρχές του 1700 και θεωρείται από τους πιο δύσκολους στο να φτάσει κάποιος στο τέρμα, αφού και ο ίδιος ο Ναπολέων δυσκολεύτηκε ιδιαίτερα να το πετύχει.

Η σιδηροδρομική γραμμή Ferrocarril στο Andino των Άνδεων σχεδόν προσεγγίζει τον ουρανό και είναι η δεύτερη υψηλότερη στον κόσμο. Η γραμμή ξεκινά από το λιμάνι της πόλης της Callao, σχεδόν στο επίπεδο της θάλασσας, στη συνέχεια περνά από την πόλη Λίμα και φτάνει στο μέγιστο υψόμετρο 4.818 μέτρα. Συνεχίζει προς την πόλη των ορυχείων της La Oroya, όπου χωρίζεται σε δύο διαδρομές: Μία προς το Cerro de Pasco και η δεύτερη προς τα Huancayo και Huancavelica.

Η διαδρομή είναι πόλος έλξης για τους λάτρεις των ταξιδιών με τρένο καθώς περνά 58 γέφυρες και 69 τούνελ – συμπεριλαμβανομένης και της δεύτερης ψηλότερης σήραγγας σιδηροδρόμου στον κόσμο. Μία από τις πιο διάσημες γέφυρες που περνά το τρένο είναι η περίφημη γέφυρα του… Διαβόλου, που βρίσκεται σε ένα στενό φαράγγι και σε ύψος 3.300 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Κάτω από τη γέφυρα ρέει ο ποταμός Rio Rimac, δημιουργώντας ένα ειδυλλιακό και δραματικό συνάμα σκηνικό.

We will miss him hugely and our condolences go to his wife Brigitte and children...Έτσι τελειώνει το μήνυμα που ανάρτησε χθες στις 7.30 το απόγευμα ο Ian Anderson στην επίσημη ιστοσελίδα του για τον ξαφνικό χαμό του μουσικού Glenn Cornick.  

Ποιος ξέρει τι θα σκεφτόταν ο γερο - Ian για τον φίλο και συνοδοιπόρο του στα late 60s...  

Το πως οι τροχιές τους έσμιξαν στο Λονδίνο του 1967, της ψυχεδέλειας και του Sgnt. Pepper's Lonely Hearts Club Band των Beatles, αν κι εκείνοι περισσότερο για τα blues ενδιαφέρονταν.    

Το πως επίσης πέρασαν όλο το καλοκαίρι του ΄68 στο στούντιο προκειμένου τον Οκτώβρη εκείνης της χρονιάς να κυκλοφορήσει το ντεμπούτο άλμπουμ ενός νέου rock συγκροτήματος με το όνομα του να παραπέμπει στον άνθρωπο που ηγήθηκε της Βρετανικής Αγροτικής Επανάστασης τον 18ο αι. Jethro Tull το όνομα του/ τους και This Was ο τίτλος εκείνου του άλμπουμ, το οποίο οι κριτικοί θα ξεχώριζαν για τη μίξη της jazz, της folk και των blues στο περιεχόμενο του.  

Ο Glenn Cornick μπορεί να μη γεύθηκε την παγκόσμια επιτυχία των Jethro Tull με το οριακό Aqualunq του 1971, αφού μαζί τους ήταν μέχρι το ΄70, ούτε καν να συμμετείχε στην progressive - rock στροφή της μπάντας με έργα του τύπου Thick as a brick, το μπάσο του όμως στο Benefit ισοδυναμούσε με κανονικό ψυχεδελικό trip: Ακούς και σήμερα τις εισαγωγές από τα With you there to help me, To cry you a song, Nothing to say και καθώς τα κομμάτια εξελίσσονται, νομίζεις πως βγήκαν παγανιά δροσουλίτες της μεσαιωνικής Αγγλίας!    

Και στο δεύτερο άλμπουμ των Jethro Tull, το Stand Up του ΄69, ο ήχος του Cornick είναι αναγνωρίσιμος ακόμη και στην αριστουργηματική διασκευή του Ian Anderson σε σύνθεση του J. S. Bach! Άλλωστε οι Jethro Tull πρόσεχαν υπερβολικά το μουσικό στυλ που έβγαζαν προς τα έξω. Λέγεται πως αρνήθηκαν την πρόταση να εμφανιστούν τον Αύγουστο του ΄69 στο φεστιβάλ του Woodstock για να μη δώσουν στο κοινό την εικόνα ενός ακόμη hippy group της εποχής.    

Πρόλαβαν, όμως, μαζί με τον Glenn Cornick φυσικά στις τάξεις τους, να συνοδεύσουν τον Jimi Hendrix σε περιοδεία στη Σκανδιναβία, όπως και τους Led Zeppelin με τους Vanilla Fudge στις ΗΠΑ. Κι αν έχασαν την ευκαιρία να περάσουν στην ιστορία κι αυτοί ως performers στο Woodstock, η συμμετοχή τους στο Φεστιβάλ της Νήσου Wight το 1970 υπήρξε καθοριστική για όλες τις μετέπειτα ζωντανές εμφανίσεις τους! Στο ίδιο φεστιβάλ μοιράστηκαν το stage με τους Doors, τη Joan Baez, τον Kris Kristofferson, τον Leonard Cohen, τους πρωτοεμφανιζόμενους Supertramp, τους Βραζιλιάνους Caetano Veloso και Gilberto Gil, τον Shawn Phillips που συνεργάστηκε με τον Μάνο Χατζιδάκι την ίδια χρονιά, τη Joni Mitchell, τους Mungo Jerry, τους Who, την εύθραυστη Melanie, αλλά και τον Miles Davis! Πολλά DVD κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια με τα sets μεμονωμένων καλλιτεχνών από το Φεστιβάλ της Νήσου Wight του 1970, αυτό όμως με το live των Jethro Tull φανερώνει πως υπήρξαν οι αδιαφιλονίκητοι βασιλιάδες του εν λόγω event που είχε διαρκέσει σχεδόν μια ολόκληρη εβδομάδα.    

Με το Aqualunq του ΄71 το τοπίο άλλαξε και για το συγκρότημα, και για τη διεθνή rock σκηνή! Ο Glenn Cornick αποχώρησε κι έφτιαξε τους Wild Turkey με αρκετά προβλήματα στη σύνθεση της μπάντας. Δύο άλμπουμ ηχογράφησαν χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία προτού διαλυθούν στα 1974, έχοντας ωστόσο παίξει support στους Black Sabbath σε Αγγλία και ΗΠΑ. Η αποχώρηση και του τραγουδιστή Gary Pickford - Hopkins από τους Wild Turkey έβαλε - σύμφωνα με τον Cornick - την ταφόπλακα στο συγκρότημα.    

Ακολούθησε η εμπλοκή του με τους Γερμανούς Carthago και η δημιουργία ενός νέου συγκροτήματος, των Paris, που όταν δεν άντεξαν πολύ κι αυτοί, ο Glenn Cornick έφυγε το 1977 μόνιμα για την Αμερική.  

Οι προσπάθειες για μία αναβίωση των Wild Turkey έπεσαν στο κενό τη δεκαετία του 1990 με ένα ακόμη άλμπουμ, το οποίο δεν είχε καμία σχέση με το παρελθόν. Ειδικά μετά το θάνατο του τραγουδιστή Pickford - Hopkins κάθε σκέψη να υπάρξουν ως μπάντα εξανεμίστηκε - ενδεικτικό τού πόσο ο Glenn Cornick θεωρούσε τους Wild Turkey ως το δικό του συγκρότημα εν αντιθέσει με τους Jethro Tull, που ήταν απλά ο μπασίστας τους και που είχαν leader τον φλαουτίστα και συνθέτη Ian Anderson.   

Χθες, Παρασκευή 29 Αυγούστου του 2014, μια καρδιακή ανακοπή έστειλε στο θάνατο τον 67χρονο Glenn Cornick στο Hilo της Χαβάης, όπου παραθέριζε.    

Τα χρόνια περνούν, οι hippies μουσικοί των 60s - 70s είτε παραμένουν γερόλυκοι της rock, είτε εγκαταλείπουν την τέχνη και ασχολούνται με άλλα πράγματα, μολονότι το σαράκι της μουσικής συνεχίζει να τους τρώει. Κι εμείς απλά συνηθίζουμε να μετράμε απώλειες χρόνο με το χρόνο...   Ενδεχομένως, λοιπόν, όλα αυτά να πέρασαν καλειδοσκοπικά από το νου του Ian Anderson την ώρα που έγραφε δυο λόγια για το θάνατο του Glenn. Διότι, κακά τα ψέματα, ο Glenn Cornick ανήκει ήδη στο πάνθεο του rock and roll γι' αυτά τα λίγα, αλλά και πιο δημιουργικά χρόνια των Jethro Tull! Πηγή: lifo