ενημέρωση 8:18, 22 November, 2026

Επτά πανάκριβα τουριστικά αξιοθέατα που «έπεσαν έξω» και έκλεισαν

Ξενοδοχεία που δεν λειτουργούν πια, καζίνο που δεν κατάφεραν να προσελκύσουν τους «λάτρεις του τζόγου» και θεματικά πάρκα που παραμένουν κλειστά… Τι έφταιξε και εφτά από τα πιο ακριβά τουριστικά αξιοθέατα του κόσμου απέτυχαν να προσελκύσουν επισκέπτες;
Σε διάφορα σημεία του πλανήτη διατέθηκαν τεράστια ποσά για την κατασκευή μεγάλων ξενοδοχείων, αξιόλογων θεματικών πάρκων και καζίνο, που είχαν στόχο να τραβήξουν την προσοχή εκείνων που αγαπούν τον τζόγο. Όμως, πολλά από αυτά τα φιλόδοξα projects, που κόστισαν στην κυριολεξία κάτι παραπάνω από μια περιουσία, έκλεισαν για διαφορετικούς λόγους το καθένα ή ακόμα χειρότερα, κάποια έμειναν ημιτελή ή δεν άνοιξαν ποτέ! Έφταιξε η κακοδιαχείριση των ιθυνόντων ή ο κακός προγραμματισμός;

Δείτε εφτά από τα πιο ακριβά και φιλόδοξα τουριστικά αξιοθέατα στον πλανήτη, που όμως παραμένουν κλειστά και απέτυχαν να προσελκύσουν επισκέπτες, παρά τα μυθικά ποσά που διατέθηκαν για την κατασκευή τους.

1. Harmon Hotel, Las Vegas. Η κατασκευή του κόστισε 213 εκατ. ευρώ. Τα αρχικά σχέδια ήταν να γίνει ένα πολυτελείας boutique hotel, αλλά τα σοβαρά κατασκευαστικά ελαττώματα του κτηρίου, που ανακαλύφθηκαν το 2008, έγιναν η αφορμή να σταματήσουν τα έργα. Το 2013 δικαστήριο αποφάσισε το κτήριο να κατεδαφιστεί με ελεγχόμενη έκρηξη που θα κοστίσει 25 εκατ. ευρώ!

perierga.gr - Επτά πανάκριβα τουριστικά αξιοθέατα που «έπεσαν έξω» και έκλεισαν

2. The World Islands, στο Ντουμπάι. Το φιλόδοξο σχέδιο κατασκευής 300 τεχνητών νησιών, το 2003, στον Περσικό κόλπο, μπορεί να κόστισε 10 δισ. ευρώ, αλλά η οικονομική κρίση του 2008 σταμάτησε την ανάπτυξη του έργου. Σήμερα το 60% των νησιών έχει πουληθεί σε ιδιώτες και μόνο δύο από αυτά έχουν αναπτυχθεί τουριστικά.

perierga.gr - Επτά πανάκριβα τουριστικά αξιοθέατα που «έπεσαν έξω» και έκλεισαν

3. Το αεροδρόμιο Βερολίνου – Βραδεμβούργου. Το κόστος του είναι 3 με 6 δισ. ευρώ. Το αρχικό σχέδιο ήταν να αντικαταστήσει τα αεροδρόμια του Σένεφελντ και του Βερολίνου και να γίνει το κέντρο για 27 εκατ. επιβάτες τον χρόνο! Όμως, η κακή κατασκευή αλλά και η κακή διαχείριση, έχουν συντελέσει, ώστε το αεροδρόμιο να μην ανοίξει το 2010, όπως είχε αρχικά προβλεφθεί.

perierga.gr - Επτά πανάκριβα τουριστικά αξιοθέατα που «έπεσαν έξω» και έκλεισαν

4. Revel casino, στο Ατλάντικ Σίτι των ΗΠΑ. Κόστισε 2 δισ. ευρώ. Λειτούργησες μόλις για δύο χρόνια, αλλά δεν πέτυχε να γίνει πόλος έλξης για εκείνους που αγαπούν τα τυχερά παιχνίδια. Τώρα, μετά από δύο αποτυχημένες ανακαινίσεις, κλείνει οριστικά τον επόμενο μήνα.

perierga.gr - Επτά πανάκριβα τουριστικά αξιοθέατα που «έπεσαν έξω» και έκλεισαν

5. Wonderland Amusement Park, στο Πεκίνο. Κόστισε 100 εκατ. ευρώ. Η Κίνα ήθελε να δημιουργήσει το αντίπαλο δέος της Disneyland… Απέτυχε όμως, αφού η κατασκευή του δημιούργησε σκάνδαλο διαφθοράς στην κυβέρνηση και διενέξεις μεταξύ κατασκευαστών και των ιδιοκτητών της γης, όπου χτιζόταν το πάρκο.

perierga.gr - Επτά πανάκριβα τουριστικά αξιοθέατα που «έπεσαν έξω» και έκλεισαν

6. Ryugyong Hotel, στη Βόρεια Κορέα. Η κυβέρνηση της χώρας φιλοδοξούσε το ξενοδοχείο να γίνει το υψηλότερο κτήριο στη Βόρεια Κορέα. Όμως, παρόλο που η κατασκευή του άρχισε το 1987 και κόστισε 566 εκατ. ευρώ, διακόπηκε το 1992, όταν η οικονομική κρίση χτύπησε την πόρτα της χώρας.

perierga.gr - Επτά πανάκριβα τουριστικά αξιοθέατα που «έπεσαν έξω» και έκλεισαν

7. Mirny Diamond Mine, Ρωσία. Το ορυχείο διαμαντιών, δεν κόστισε τίποτα στην ρωσική κυβέρνηση, αλλά τα σχέδια να γίνει τουριστικό αξιοθέατο προσκρούουν πάνω στο υπερβολικό μέγεθος της τεράστιας οπής του. Ένα θέμα, που προβληματίζει τους ιθύνοντες, είναι πώς θα φθάσουν οι τουρίστες σε αυτό το απομακρυσμένο μέρος, όπου οι πτήσεις αεροπλάνων απαγορεύονται πάνω από τον εναέριο χώρο του, αφού υπάρχει ο φόβος η τρύπα να τα «ρουφήξει»!

perierga.gr - Επτά πανάκριβα τουριστικά αξιοθέατα που «έπεσαν έξω» και έκλεισαν

Η αναπόφευκτη αντίφαση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου.

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης

Η δίψα για τον τίτλο του πιο κατατρεγμένου λαού αποτελεί μέρος της εθνικιστικής «λογικής» λαών που μάλλον απέτυχαν να ικανοποιήσουν τις ίδιες τους τις προσδοκίες. Στην περίπτωση ημών των Ελλήνων, η δίψα αυτή δεν παραμένει ποτέ κρυμμένη κάτω από την επιφάνεια και με την παραμικρή αφορμή αναδύεται άσχημη και απειλητική. Όπως, για παράδειγμα, τώρα, στο πλαίσιο της συζήτησης του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου που, μεταξύ άλλων, έδωσε το έναυσμα για συγκρίσεις μεταξύ του ολοκαυτώματος των Εβραίων από τους Ναζί και της σφαγής των Ελλήνων του Πόντου και της Μικρασίας με... «έπαθλο» το δικαίωμα στον όρο «γενοκτονία».  

Το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο καθαυτό έχει δημιουργήσει μια αντιπαράθεση που δεν αφορά τον ρατσισμό στην κοινωνία μας αλλά το δικαίωμα του ελληνικού κράτους στον επίσημο, επιλεκτικό ρατσισμό. Αν το ζητούμενο ήταν, απλώς, το να ποινικοποιηθούν οι φυλετικές διακρίσεις (κάτι που ισχύει, αν και με κακή διατύπωση, από το 1979, βλ. Ν. 927/1979 «περί κολασμού πράξεων ή ενεργειών αποσκοπουσών εις φυλετικάς διακρίσεις») το πρόβλημα θα λυνόταν πολύ απλά, θέτοντας εκτός των ορίων του νόμου οποιαδήποτε διάκριση ή προσβολή που βασίζεται στη φυλετική καταγωγή, στο χρώμα του δέρματος, στο φύλο και στις σεξουαλικές προτιμήσεις των ατόμων.

Όμως, σε μια χώρα όπου θεωρείται θεμιτή η ρατσιστική νομοθεσία από το ίδιο το Κοινοβούλιο, ένα τέτοιο νομοσχέδιο θα αποτελούσε σχήμα οξύμωρο. Παραδείγματος χάριν, να σας θυμίσω ότι ζούμε σε μια χώρα όπου αν ένας, π.χ. Ουκρανός, «αποδείξει» ότι η προγιαγιά του είχε «αίμα ελληνικό», εξασφαλίζει ελληνικό διαβατήριο (τουλάχιστον πολύ πιο εύκολα από κάποιον άλλον Ουκρανό που στερείται το εν λόγω DNA, ο οποίος μπορεί μάλιστα να γνωρίζει άπταιστα αρχαία ή και νέα ελληνικά). Να σας θυμίσω ακόμα πως στη χώρα μας η πλειοψηφία της Βουλής απεφάνθη ότι δεν αρκούν η ελληνική υπηκοότητα και οι κατάλληλοι βαθμοί στις εισαγωγικές εξετάσεις για να γίνει αποδεκτός ένας νέος άνθρωπος στις στρατιωτικές ή αστυνομικές σχολές – απαιτείται να έχει και το «σωστό αίμα».  

Zούμε σε μια χώρα όπου αν ένας, π.χ. Ουκρανός, «αποδείξει» ότι η προγιαγιά του είχε «αίμα ελληνικό», εξασφαλίζει ελληνικό διαβατήριο (τουλάχιστον πολύ πιο εύκολα από κάποιον άλλον Ουκρανό που στερείται το εν λόγω DNA, ο οποίος μπορεί μάλιστα να γνωρίζει άπταιστα αρχαία ή και νέα ελληνικά)  

Κανείς ρατσιστής δεν αποδέχτηκε ποτέ ότι είναι... ρατσιστής. Παντού και πάντα στρέφεται σε κάποια άλλη εύσχημη επεξήγηση των ρατσιστικών του απόψεων και πρακτικών. Έτσι και η επίσημη Ελλάς ταμπουρώνεται πίσω από την έννοια της «ιθαγένειας» (που διαφέρει από την υπηκοότητα), της εθνικής μας «ιδιαιτερότητας», της «εξ ανατολών απειλής» κ.λπ. Εξού και οι ατέρμονες συζητήσεις για το περιεχόμενο ενός νομικού κειμένου, του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, που δεν μπορεί παρά να αναδείξει τον παραλογισμό και την αντίφαση μιας κοινωνίας που δεν θέλει επ' ουδενί να χαρακτηρίζεται ρατσιστική αλλά που, παράλληλα, επιμένει να υπερασπίζεται την «υποχρέωση» του κράτους της να εφαρμόζει ρατσιστικά κριτήρια και να προβαίνει συστηματικά σε ρατσιστικές διακρίσεις. Γι' αυτό και η ανόητη συζήτηση για το αν ο διωγμός και οι σφαγές των Ελλήνων της Μικρασίας είναι ή όχι γενοκτονία που πρέπει να αναφέρεται στον προς ψήφιση νόμο ως ισάξια του ολοκαυτώματος των Εβραίων.

Και μια και το έφερε ο λόγος, η περίπτωσή μας έχει ένα κοινό με το εβραϊκό κράτος αλλά και μια μεγάλη διαφορά. Ισραήλ και Ελλάδα (αλλά και Γερμανία) εφαρμόζουμε καθαρά ρατσιστική μεταναστευτική πολιτική, στον βαθμό που (όπως έγραφα πιο πάνω) η «απόδειξη» ότι στις φλέβες κάποιου προγόνου ενός ξένου τρέχει το «σωστό αίμα» αρκεί για να προαχθεί ο συγκεκριμένος ξένος στην αρχή της ουράς των υποψήφιων για διαβατήριο και υπηκοότητα.

Όσο για τη διαφορά στην οποία αναφέρθηκα, και με κίνδυνο να εξαγριώσω τους υπερπατριώτες συμπατριώτες μας, είναι η εξής: στόχος των σφαγών των Ελλήνων της Μικρασίας ήταν η εθνοκάθαρση της Τουρκίας απ' όλους τους μη μωαμεθανούς που αρνιόντουσαν να υπαχθούν στο τουρκικό έθνος. Μπορεί η σφαγή αυτή να ήταν απάνθρωπη, να είχε ποσοστό θυμάτων απερίγραπτο, να βασιζόταν σε κρατικό σχεδιασμό ακριβείας (από τον οποίο, όπως φαίνεται, εμπνεύστηκε ο Χίτλερ το ολοκαύτωμα των Εβραίων), όμως –και αυτό έχει σημασία– απώτερος στόχος των σφαγών ήταν η εθνοκάθαρση.

Στόχος των τουρκικών ορδών ήταν, πράγματι, να μη μείνει Έλληνας ή Αρμένης στον Πόντο, στη Μικρασία. Δεν ήταν να μη μείνει Έλληνας ή Αρμένης πουθενά στον πλανήτη! Και εδώ έγκειται η διαφορά με το δράμα των Εβραίων: στόχος των Ναζί ήταν να μη μείνει ζωντανός Εβραίος ούτε στην Καραϊβική, ούτε στη Χιλή, ούτε στο νησί του Ροβινσώνα Κρούσου ακόμα. Όπως γνωρίζουμε από την ιστορική μελέτη της προπολεμικής περιόδου, χρόνια πριν η ναζιστική Γερμανία εξαπολύσει τη Βέρμαχτ και τα Ες Ες στην υπόλοιπη Ευρώπη, κατέγραφε προσεκτικά όλες τις εβραϊκές κοινότητες της Ευρώπης, της Ασίας και της Αφρικής με καταλόγους ονομάτων και διευθύνσεων που θύμιζαν τους πλήρεις καταλόγους συλλεκτών, φιλοτελιστών, που πασχίζουν να καταγράψουν και το τελευταίο γραμματόσημο ώστε κάποια στιγμή να το αποκτήσουν. Στόχος αυτών των καταλόγων ήταν να «συλλέξουν» και τον τελευταίο Εβραίο με σκοπό την πολτοποίηση. Αυτό είναι, λοιπόν, που καθιστά μοναδική τη σφαγή, το ολοκαύτωμα, των Εβραίων και τη διακρίνει από την τύχη των Ποντίων και άλλων λαών που δολοφονήθηκαν μαζικά με στόχο τη γεωγραφική εθνοκάθαρση – κάτι που βέβαια δεν έκανε το μαρτύριό τους λιγότερο απάνθρωπο ή περισσότερο αποδεκτό.

Πέραν, όμως, αυτής της πικρής ιστορικής αλήθειας, επιστρέφοντας στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, αυτές οι αναφορές σε σφαγές ή γενοκτονίες δεν εξυπηρετούν κανέναν καλό σκοπό αλλά, απλώς, μας δίνουν την ευκαιρία να μη διακρίνουμε ότι κράτη όπως το δικό μας και το Ισραήλ αδυνατούν να νομοθετήσουν εναντίον του ρατσισμού όταν, την ίδια ώρα, απαιτούν να εφαρμόζονται απροκάλυπτα ρατσιστικές πολιτικές.

Πηγή: lifo

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Κουβέντες του καλοκαιριού

Γράφει ο Γιάννης Γ. Κατσίμπας

Με φίλο μου, παλιό Κηφισιώτη συναντήθηκα μετά από αρκετό καιρό. Στην μάζωξη αυτή κουβεντιάζαμε για πολλά πράγματα, -γνωρίζοντας ότι ασχολούμαι με τα της πόλης- δεν άργησε να μου εξιστορεί την κατάσταση στην Κηφισιά.

Ο φίλος μου και η γυναίκα του δεν άργησαν να εξαγριώνονται με την κατάσταση που επικρατεί στην πόλη.

Φίλε μου έλεγαν και οι δύο τους, δεν πάει άλλο αυτή η παρακμή της πόλης. Αν κατέβεις σε άλλα προάστια θα δεις ανάγλυφα την ποιότητα που επικρατεί.

Πάρε παράδειγμα το Φάληρο, ο Δήμαρχος εκεί έχει κάνει έργο, παντού βλέπεις τις υποδομές, τα έργα φαίνονται, μιλάν από μόνα τους. Έτσι ήταν το Φάληρο πριν μερικά χρόνια;

Είχε κάποια σχέση με την Κηφισιά, ήταν ένα προάστιο παρατημένο. Σήμερα κατεβαίνουμε με τον ηλεκτρικό και πάμε βόλτα με τα ποδήλατα, μαζί με τα παιδιά. Αισθάνεσαι ότι ζεις κάπου πολιτισμένα, ότι οι υπεύθυνοι σε σέβονται. Ζεις σε ένα περιβάλλον διαφορετικό από τα συνηθισμένα, πολιτισμένο.

Ο άνθρωπος (δήμαρχος Φαλήρου) έκανε δουλειά σοβαρή, άλλαξε η πόλη παντού, το παραθαλάσσιο δε κομμάτι σήμερα είναι πραγματικό διαμάντι. Από την άλλη μεριά, δες τι γίνετε στην Κηφισιά.

Με γυμνό μάτι φαίνεται η παρακμή, το παράτημα της πόλης στο έλεος των κάθε λογής ανευθυνο-υπέυθυνων. Η επέλαση της βλαχιάς, της παρακμής, του βολέματος της κονόμας.

Ο Χιωτάκης τι ήταν; Ένας διαδρομιστής γεωπόνος που φτιάχτηκε σε λίγα χρόνια, και οι πολίτες δικαίως έχουμε εξεγερθεί. Ας είναι άξιος ο Βάρσος που πάνω του προσκολλήθηκε και, την κατάλληλη στιγμή τον άδειασε για να επιβληθεί στην πόλη. Θυμάσαι τι σου έλεγα πριν μερικά χρόνια για αυτόν;

Δεν παρακολουθείς σήμερα τι γίνεται; Έχουν ανοίξει τα στόματα για τα καλά. Φθάσανε σε σημείο να πάνε σε κανάλι να κάνουν καταγγελίες. Πράγματα που είχαν συμβεί και περνούσαν απαρατήρητα, τόσο μεγάλη διαφθορά υπήρχε μέσα στην Κηφισιά. Διαφθορά ασύλληπτη, τερατώδης, με πρωταγωνιστές τους συνήθεις ύποπτους, τους ίδιους.   

Αυτός θεωρούσε επειδή είχε κουμπάρο τον Σαμαρά ότι θα ήταν για πάντα δερβέναγας στην πόλη, ειδικά σήμερα. Τη πόλη την είχε παρατήσει τελείως και το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να κάνει τον γαμπρό. Και βέβαια πάνω από όλα τη κονόμα. Τέτοιος τιποτένιος ήταν, δεν πρόκειται να ξεβρομίσει αν δεν έχουν την τύχη που τους αξίζει.

Την μεγάλη εικόνα, αυτή της ανθρώπινης πόλης γενικότερα δεν την έβαλε καθόλου στον προγραμματισμό, δεν την σκέφτηκε καθόλου. 

Μια καλοκαιρινή μάζωξη ήταν. Έπρεπε να μην επικρατήσει η φθονερή αντίληψη. Αν τους άφηνα θα λέγανε ακόμη, άλλαξα τη κουβέντα. Η πόλη μας έστω και έτσι, είναι όμορφη. Είναι μια Αρχόντισσα, έχει τα κάτω της αλλά θα έλθουν και καλύτερες μέρες, για την πόλη, την Κηφισιά, την Αρχόντισσα.  

Ο Σήφης ο κροκόδειλος τώρα και σε πίτσα, από την Μ. Σαλματάνη Κεφαλά.

Μουφα press

Κηφισιώτικη εφευρετικότητα, με την σφραγίδα της Μ. Σαλματάνη-Κεφαλά

Το διάσημο ερπετό της Κρήτης που απασχόλησε για πολύ καιρό τα μέσα, τώρα έγινε και πίτσα. Ο Σήφης ο κροκόδειλος, από το φράγμα των Ποταμών στο Ρέθυμνο αποτελεί πλέον την μασκότ του νησιού αφού ήδη έχουν γραφτεί για αυτόν μαντινάδες και τραγούδια, ενώ τώρα έχει εμπνεύσει και επιχειρηματίες. Έχει εμπνεύσει και επιχειρηματίες από την Κηφισιά.

Η ιδιοκτήτης της πιτσαρίας, τυρόπιτες κλπ στη Κηφισιά, Μ. Σαλματάνη-Κεφαλά περιλαμβάνει στο μενού της πίτσα καλτσόνε, με μορφή κροκόδειλου και τη σερβίρει με το όνομα του κροκόδειλου.

Μετά τις τόσες αναφορές που έχουν γίνει στο πρόσωπό της η Μ. Σαλματάνη-Κεφαλά ανακοίνωσε ότι θα κατασκευάζει εκτός των ήδη προϊόντων (τυρόπιτες, σπανακόπιτες, μπόμπες κλπ) και επειδή οι δουλειές τελευταία έχουν πέσει και πίτσες, καλτσόνε Σήφης.

Σε ερώτηση δημοσιογράφου γιατί έκανε μια τέτοια κίνηση την στιγμή που έχει ξεκινήσει ανένδοτο αγώνα εναντίον όλων όσων με τις κινήσεις τους βλάπτουν την ορθοδοξία, απάντησε: με τον πνευματικό μου που μίλησα μου είπε ότι μόνο έτσι θα φανερωθούν όλοι αυτοί που είναι ψεκασμένοι, αλλά και "κλέφτες, ψεύτες, απατεώνες και βλάκες", "προσκυνημένα τομάρια", "δημοτικοί σύμβουλοι σαν τον  Τσολάκογλου", είστε όλοι σαν την διοίκηση του "Δ' Ράιχ"!

Σε ερώτηση αν πληρώνετε πλουσιοπάροχα για όλα αυτά τόνισε: Όλα όσα φτιάχνω θα τα δίνω δωρεάν στους κατοίκους της Κηφισιάς όπως έκανα όλα τα χρόνια. Εγώ δεν πήρα ούτε ένα ευρώ εγώ από τους Κηφισιώτες.

Μας εκμυστηρεύτηκε ότι το νέο προϊόν που είναι έτοιμη να λανσάρει στην αγορά είναι μια διαφορετική παραλλαγή σκεπαστής pizzaκαι θα την ονομάσει seniora Louka

Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα.