ενημέρωση 8:25, 18 November, 2026

Από το 1968 της ελευθερίας στο 2026 της επιβίωσης - Η ευρωπαϊκή νεολαία σε τροχιά σύγκρουσης με την ακρίβεια

Οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι στην Ευρώπη διαδηλώνουν ξανά μαζικά, όπως το 1968, αλλά για εντελώς διαφορετικούς λόγους. Τότε υπήρχαν δουλειές και ζητούσαν περισσότερη ελευθερία, ενώ σήμερα παλεύουν με την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και τα προβλήματα στην παιδεία.

Κάποτε, οι νέοι κατέβαιναν στους δρόμους της Ευρώπης έχοντας εξασφαλισμένο το αύριο, για να διεκδικήσουν περισσότερη ελευθερία. Σήμερα, η εικόνα στους δρόμους του Παρισιού, της Μαδρίτης, της Αθήνας και του Βελιγραδίου μοιάζει γνώριμη, όμως ο λόγος είναι ριζικά διαφορετικός.

Δεν πρόκειται πια για μια εξέγερση απέναντι στους κανόνες, αλλά για μια μάχη επιβίωσης απέναντι στην ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση και την υποβάθμιση των βασικών παροχών.

Καθώς το κόστος ζωής γίνεται αβάσταχτο, η ευρωπαϊκή νεολαία μετατρέπει την καθημερινή της ασφυξία σε πολιτική δύναμη, θέτοντας δύο κρίσιμα ερωτήματα ερώτημα σε κάθε κυβέρνηση.  Πόσο αντέχει μια κοινωνία όταν στερείται τα βασικά και πού μπορεί να φτάσει;

Ειδικότερα, οι εικόνες των διαδηλωτών που συγκρούονται με τις αστυνομικές δυνάμεις και οι συμμαχίες φοιτητών με συνδικάτα ξυπνούν αναπόφευκτα μνήμες από τον Μάη του 1968.

Ωστόσο, πίσω από την ομοιότητα των οδοφραγμάτων, κρύβεται μια βαθιά, υπαρξιακή διαφορά. Η σημερινή γενιά δεν επαναστατεί για να αλλάξει τον κόσμο, αλλά για να μπορέσει να επιβιώσει μέσα σε αυτόν.

Από το 1968 και τον αγώνα για ελευθερία στο 2026 και στον αγώνα για επιβίωση

Όπως επισημαίνει σε ανάλυσή του στο The Conversation ο καθηγητής Amir Keshtiban, το 1968 ήταν το προϊόν της «πολιτικής της αφθονίας». Οι νέοι εκείνης της εποχής, μεγαλωμένοι σε συνθήκες πλήρους απασχόλησης και οικονομικής ασφάλειας, ασφυκτιούσαν μέσα σε συντηρητικούς θεσμούς και ζητούσαν περισσότερη ελευθερία, φωνάζοντας «Απαγορεύεται το απαγορεύεται».

Το κίνημα γενικευμένης αμφισβήτησης, που έμεινε στην ιστορία ως «Μάης του ’68» ή «Γαλλικός Μάης», αποτέλεσε πολιτικό και ιδεολογικό ορόσημο για τις μεταπολεμικές γενιές, σημείο αναφοράς για τους κοινωνικούς αγώνες σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σήμερα, το σκηνικό έχει αντιστραφεί πλήρως.

Στη Γαλλία, οι μαθητές κατεβαίνουν στους δρόμους καταγγέλλοντας αίθουσες διδασκαλίας με ποντίκια, ακραίες θερμοκρασίες και έλλειψη τρεχούμενου νερού. Στη Γερμανία, 40.000 νέοι απέχουν από τα μαθήματα υπό τον φόβο της υποχρεωτικής στράτευσης. Στην Ισπανία, η γενική απεργία της 11ης Νοεμβρίου έφερε στο προσκήνιο την ασφυκτική στεγαστική κρίση και τους στάσιμους μισθούς, ενώ στην Ελλάδα χιλιάδες διαδήλωσαν για τα κενά στη δημόσια παιδεία αλλά και το δικαίωμα στη στέγαση.

Επίσης τα κινήματα του 1968 βασίστηκαν επίσης σε ένα κοινό λεξιλόγιο: μαρξιστικές κριτικές για τον καπιταλισμό, θαυμασμό για την Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ μεταξύ ορισμένων ριζοσπαστών, το επιχείρημα του φιλοσόφου Χέρμπερτ Μαρκούζε ότι η καταναλωτική κοινωνία άμβλυνε τη διαφωνία και, πάνω απ’ όλα, την αντίθεση στον πόλεμο του Βιετνάμ.

Το 2026, δεν υπάρχει τέτοιο κοινό πλαίσιο. Οι διαμαρτυρίες σε μεγάλο βαθμό έχουν διαφορετική αφορμή, από τις σχολικές συνθήκες στη Γαλλία μέχρι την επιστράτευση στη Γερμανία και τη στέγαση στην Ισπανία και την Ελλάδα, και η καθεμία ερμηνεύεται γρήγορα μέσα από τον δικό της πολιτισμικό πόλεμο.

Η πολιτική της αφθονίας ενθάρρυνε εκστρατείες για περισσότερη ελευθερία, ενώ η πολιτική της λιτότητας ενθάρρυνε εκστρατείες για την παροχή αγαθών.

Πώς τα κινήματα διαμαρτυρίας διεκδικούν πλέον την εξουσία

Για δεκαετίες, το κυρίαρχο πολιτικό συμπέρασμα του Μάη του ’68 ήταν πως οι μαζικές διαμαρτυρίες μπορούν να αλλάξουν την κουλτούρα και τη νοοτροπία μιας κοινωνίας, αδυνατούν όμως να κατακτήσουν την πολιτική εξουσία.

Τόσο στη Γαλλία, όπου ο Σαρλ ντε Γκωλ κεφαλαιοποίησε εκλογικά τον φόβο της κοινωνικής αναταραχής, όσο και στη Γιουγκοσλαβία του Τίτο, οι εξεγερμένοι φοιτητές κέρδισαν τη δημοσιότητα ή τη ρητορική αναγνώριση, αλλά γρήγορα βρέθηκαν στο περιθώριο.

Σήμερα, ωστόσο, η ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή δείχνει πως αυτή η εξίσωση αλλάζει, φέρνοντας στο προσκήνιο νέες δυναμικές αλλά και παλιά διλήμματα.

Η πιο χαρακτηριστική ανατροπή του κανόνα του ’68 καταγράφεται στη Σερβία. Το φοιτητικό κίνημα που γεννήθηκε μετά την τραγωδία στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ το 2024 δεν περιορίστηκε στις καταλήψεις και τις πορείες.

Το κίνημα Φοιτητική Λίστα προέκυψε από τις διαδηλώσεις που πυροδότησε η κατάρρευση ενός στεγάστρου στον σιδηροδρομικό σταθμό του Νόβι Σαντ τον Νοέμβριο του 2024, η οποία είχε αποτέλεσμα τον θάνατο 16 ανθρώπους.

Με αιχμή του δόρατος συγκεκριμένα αιτήματα για διαφάνεια και πάταξη της διαφθοράς, οι φοιτητές οργανώθηκαν εκλογικά. Παρά τις κατηγορίες του τότε προέδρου Αλεξάνταρ Βούτσιτς περί υποκινούμενης «έγχρωμης επανάστασης», το κίνημα κατάφερε να μετατρέψει τη λαϊκή οργή σε εκλογική νίκη, οδηγώντας τον στην έξοδο από την εξουσία.

Ωστόσο, η επόμενη μέρα αποδεικνύεται εξίσου δύσκολη. Χωρίς κεντρική ηγεσία, με στελέχη που στερούνται κυβερνητικής εμπειρίας και απέναντι σε έναν κρατικό μηχανισμό βαθιά ριζωμένο στο προηγούμενο καθεστώς, οι νικητές των εκλογών καλούνται πλέον να αποδείξουν ότι μπορούν και να κυβερνήσουν.

Πώς η βία επισκιάζει τη διαμαρτυρία

Υπάρχει ένα ακόμη μάθημα από το 1968. Τα οδοφράγματα φαίνονται ρομαντικά εκ των υστέρων, αλλά εκείνη την εποχή απεικονίζονταν ως κοινωνική κατάρρευση. Η ίδια δυναμική είναι ορατή και σήμερα.

Στις 17 Οκτωβρίου, περισσότεροι από μισό εκατομμύριο άνθρωποι διαδήλωσαν ειρηνικά σε πόλεις και κωμοπόλεις σε όλη τη Γαλλία, αλλά η κάλυψη γρήγορα κυριαρχήθηκε από τις λεηλασίες που ακολούθησαν. Οι πολιτικοί έχουν ερμηνεύσει τη βία μέσα από τη δική τους ατζέντα.

Επεισόδια στις πορείες διαμαρτυρίας για την ακρίβεια στην Ισπανία

Στη Γαλλία, το ακροδεξιό κόμμα Εθνικός Συναγερμός της Μαρίν Λεπέν έχει κατηγορήσει την άκρα αριστερά και τους μετανάστες. Ενώ στην Ισπανία, ενόψει των πρόωρων εκλογών στις 29 Νοεμβρίου, η περιφερειακή πρόεδρος της Μαδρίτης, Ιζαμπέλ Ντίας Αγιούσο, κατηγόρησε μια «μεγάλη υπεραριστερά» ότι παρενοχλεί κυβερνήσεις και απαντά στον φόβο της για τις κάλπες καίγοντας τους δρόμους.

Ακόμη και το λεξιλόγιο αμφισβητείται. Ο κοινωνιολόγος Πάολο Στούπια έχει υποστηρίξει ότι οι casseurs, ο γαλλικός όρος (κυριολεκτικά «σπάστες») για όσους σπάνε και λεηλατούν κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, είναι μια ιστορικά αόριστη ετικέτα που συνδέεται με το στίγμα που αποδίδεται στους νέους από τις εργατικές γειτονιές.

Οι πολιτικές συνέπειες της βίας παραμένουν αβέβαιες. Η αταξία μπορεί να ενισχύσει τα κινήματα που επιδιώκουν την αλλαγή, αλλά μπορεί επίσης να ενισχύσει εκείνους που παρουσιάζονται ως υπερασπιστές της τάξης.

Το μεγάλο δίλημμα της Ευρώπης στις κάλπες

Η γενική απεργία στην Ισπανία, η διεθνής απεργία των νέων που έχει προγραμματιστεί για τις 20 Νοεμβρίου και οι πολιτικές αντιδράσεις που θα ακολουθήσουν θα δοκιμάσουν κατά πόσον το τρέχον κύμα διαμαρτυριών μπορεί να διατηρηθεί.

Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν το 2026 είναι ένα ακόμη 1968. Είναι αν τα κινήματα που βασίζονται στην απαίτηση για βασικές παροχές μπορούν να επιτύχουν αυτό που πολλά κινήματα του 1968 δεν μπόρεσαν: τη μετατροπή της κοινωνικής διαμαρτυρίας σε διαρκή πολιτική εξουσία.

Στη Σερβία, οι φοιτητές το 2026 έχουν ήδη εκθρονίσει το κυβερνών κόμμα από την κάλπη. Η δοκιμασία για την Ισπανία έρχεται στη συνέχεια: η γενική απεργία της ολοκληρώνεται λίγες εβδομάδες πριν από τις πρόωρες εκλογές. Πολλοί θα θυμούνται το 2011, όταν το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία λίγο μετά από πανεθνικές διαδηλώσεις, έδειξε πόσο εύκολα μπορεί να απαντηθεί η διαμαρτυρία με μια ψήφο για την τάξη.

Το ερώτημα για την Ισπανία, και για την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι αν θα ακολουθήσει την πορεία του Βελιγραδίου ή την πορεία του Παρισιού.

Δείρε τον για το αυγό, να μη σου πάρ’ την κότα…

Γράφει ο Θανάσης Καρτερός

Τι κάνουν είναι ηλίου φαεινότερον. Επιχείρηση δυσφήμησης, συκοφάντησης, δολοφονίας χαρακτήρα του Τσίπρα. Αδυσώπητα, αδίστακτα, χωρίς κανέναν ηθικό φραγμό.

"Σε όσους θέλουν να γυρίσουν την Ελλάδα πίσω εμείς απαντούμε με τα έργα μας». Το είπε στη Μεσσηνία ο Μητσοτάκης, όχι κάποιος συνονόματος.

Ο ίδιος Μητσοτάκης που έδωσε το σύνθημα πριν από λίγες μέρες: Πίσω, όσο γίνεται πιο πίσω! Οταν δηλαδή έριξε τη βολή για τα γραμμάτια που ξεπλήρωσε σε κάποιους ο Τσίπρας το 2019 με τον Ποινικό Κώδικα. Για να ακολουθήσει η μεγάλη επιστροφή που πλάκωσε σαν καλιακούδα τις τελευταίες μέρες. Ο Φλωρίδης, ο Βορίδης, ο Μαρινάκης μας πήγαν στους κακοποιούς που έβγαλε από τις φυλακές η κυβέρνηση Τσίπρα. Ο Αδωνις στον Μαδούρο και τα λεφτά που έδωσε στον Τσίπρα. Και ο Πιερρακάκης στα funds που έφερε ο Τσίπρας.

Οπα ρε παιδάκι μου, που είπε και ο Βορίδης, γιατί μπερδευτήκαμε. Εσείς δεν κηρύξατε τον Τσίπρα έκπτωτο, επαγγελματία ηττημένο και τελειωμένο; Ακίνδυνο, ακόμα και βολικό για την αφθονία σας; Δεν μας πρήξατε ότι δεν μπορεί, έχει πιάσει ταβάνι, έχει κολλήσει δημοσκοπικά η ΕΛΑΣ, ενώ εσείς τα πάτε μια χαρά, μέχρι άνετης αυτοδυναμίας; Τώρα τι διάολο σας έπιασε για να κοιμάστε και να ξυπνάτε με το όνομα του καταραμένου στο στόμα; Από τα ΑΤΜ στον Μαδούρο κι από τον Μαδούρο στον Κοντονή κι από τον Κοντονή στον αβρό Πιερρακάκη που διδάσκει πώς από σοσιαλιστής γίνεσαι τοκιστής; Πάντα με τον Τσίπρα στο στόχαστρο ως ένοχο, ως μπαγαμπόντη, ως ανήθικο, ως πήξε και δείξε;

Τι κάνουν είναι ηλίου φαεινότερον. Επιχείρηση δυσφήμησης, συκοφάντησης, δολοφονίας χαρακτήρα του Τσίπρα. Αδυσώπητα, αδίστακτα, χωρίς κανέναν ηθικό φραγμό και καμιά σχέση με την αλήθεια. Συκοφαντική οργάνωση με τα όλα της. Με αρχηγό -τον Μητσοτάκη φυσικά-, εκτελεστές, φαιά αγήματα του διαδικτύου, συμβόλαια, ακόμα και εκπαιδευμένο σκύλο του Καράκας, που μυρίζεται τη διαφθορά. Εντάξει, το καταλάβαμε, αλλά γιατί το κάνουν; Γιατί σουρομαδούν όλοι τους συντονισμένα τον Τσίπρα και μάλιστα σημαδεύοντας τον πυρήνα της εντιμότητας και της ηθικής του; Δύο σκέλη έχει η εύλογη απάντηση. Πρώτον, για να πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα. Και δεύτερον, γιατί ο Τσίπρας και η ΕΛΑΣ είναι ο αντίπαλος που υπολογίζουν ως κύρια, αν όχι μόνη, απειλή.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Ρώσος κατασκευαστής εμβολίου κατά του καρκίνου ανακοινώνει επιτυχία σε ασθενείς με καρκίνο

Οι μεταστάσεις ενός ασθενούς με μελάνωμα έχουν εξαφανιστεί, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Ερευνών Gamaleya

Ο πρώτος ασθενής που έλαβε θεραπεία με το εξατομικευμένο εμβόλιο κατά του καρκίνου της Ρωσίας δεν κατέγραψε νέους όγκους κατά τη διάρκεια μιας τετράμηνης δοκιμαστικής περιόδου, σύμφωνα με τον δημιουργό της επαναστατικής θεραπείας.

Ο διευθυντής του Ερευνητικού Ινστιτούτου Gamaleya, Αλεξάντερ Γκίντσμπουργκ, επικεφαλής των κλινικών δοκιμών του Neooncovac, επιβεβαίωσε σε συνέντευξή του στο Gazeta.ru την Τετάρτη ότι οι μεταστάσεις του ασθενούς - καρκίνος που είχε εξαπλωθεί πέρα ​​από τον αρχικό όγκο - έχουν εξαφανιστεί. Οι γιατροί συνεχίζουν να εξετάζουν τον ασθενή μηνιαίως και σχεδιάζουν να παρακολουθούν την κατάστασή του για άλλα τρία χρόνια.

«Όλα είναι καλά μαζί του. Μέχρι χθες, δεν είχαν εντοπιστεί νέες αναπτύξεις», είπε ο Γκίντσμπουργκ, προσθέτοντας ότι οι γιατροί χρησιμοποιούν αξονικές τομογραφίες υψηλής ανάλυσης για να ελέγξουν για σημάδια καρκίνου στους λεμφαδένες του ασθενούς και σε όλο του το σώμα.

Ο ασθενής, ένας 60χρονος άνδρας που είχε διαγνωστεί με μελάνωμα τρίτου σταδίου που είχε εξαπλωθεί πέρα ​​από τον αρχικό όγκο, άρχισε να λαμβάνει Neooncovac τον Απρίλιο στο Ινστιτούτο Έρευνας Ογκολογίας Herzen της Μόσχας. Τον Ιούλιο, ο Gintsburg ανέφερε ότι ο ασθενής αισθάνεται καλά και έχει αναπτύξει μια ανοσολογική απόκριση ικανή να καταπολεμήσει τον καρκίνο.

Το Neooncovac χρησιμοποιεί τεχνολογία mRNA και είναι προσαρμοσμένο σε κάθε ασθενή. Οι ερευνητές αναλύουν γενετικό υλικό από δείγματα όγκων και υγιών ιστών για να αναπτύξουν ένα εμβόλιο που εκπαιδεύει το ανοσοποιητικό σύστημα να αναγνωρίζει και να επιτίθεται στα καρκινικά κύτταρα.

Ο Αντρέι Κάπριν, επικεφαλής του Εθνικού Κέντρου Ιατρικής Έρευνας Ακτινολογίας, περιέγραψε την τεχνολογία ως μια θεμελιωδώς νέα προσέγγιση στη θεραπεία του καρκίνου. Αντί να στοχεύει άμεσα τους όγκους, στοχεύει στην εκπαίδευση του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού ώστε να εντοπίζει και να καταστρέφει τα κακοήθη κύτταρα, εξήγησε.

Ο Γκίντσμπουργκ είπε ότι ο πρώτος ασθενής εμφάνισε περιστασιακά πυρετό 38-38,5°C κατά τη διάρκεια της θεραπείας, ο οποίος υποχώρησε μέσα σε λίγες ώρες μετά τη λήψη της συνήθους αντιπυρετικής φαρμακευτικής αγωγής. Ένας δεύτερος ασθενής, που βρίσκεται τώρα στα μισά της θεραπείας, δεν έχει εμφανίσει πυρετό, πρόσθεσε.

Έξι ασθενείς έχουν λάβει το εμβόλιο μέχρι στιγμής, ενώ 20 αναμένεται να υποβληθούν σε θεραπεία στο ινστιτούτο Herzen μέχρι το τέλος του έτους. Το πρόγραμμα πρόκειται επίσης να επεκταθεί και σε άλλες ρωσικές περιοχές.

Η θεραπεία καλύπτεται από το υποχρεωτικό σύστημα ασφάλισης υγείας της Ρωσίας, με την παραγωγή κάθε εξατομικευμένου εμβολίου και την πλήρη αγωγή να κοστίζουν περίπου 7 εκατομμύρια ρούβλια (84.400 δολάρια) ανά ασθενή, σύμφωνα με τον Γκίντσμπουργκ.

Το Υπουργείο Υγείας έχει διαθέσει χρηματοδότηση για τη θεραπεία 120 ασθενών φέτος και του χρόνου, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης. Οι ερευνητές αναπτύσσουν επίσης εξατομικευμένα εμβόλια κατά άλλων μορφών καρκίνου, συμπεριλαμβανομένων του παγκρέατος, των νεφρών, της ουροδόχου κύστης, του παχέος εντέρου και του μη μικροκυτταρικού καρκίνου του πνεύμονα, με προγραμματισμένες εγκρίσεις από τις ρυθμιστικές αρχές για το 2027.

Πηγή: RT

  • Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
  • 0

Παιραιτήθηκε ο CEO της Nvidia – Πτώση 8% στη μετοχή της εταιρείας

Την παραίτησή του από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Nvidia φέρεται να υπέβαλε ο συνιδρυτής της εταιρείας, Τζένσεν Χουάνγκ

Την παραίτησή του από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Nvidia φέρεται να υπέβαλε ο συνιδρυτής της εταιρείας, Τζένσεν Χουάνγκ (Jensen Huang), εν μέσω σοβαρών αποκαλύψεων που έχουν προκαλέσει αναταράξεις στον αμερικανικό τεχνολογικό κολοσσό. Την ίδια ώρα, η μετοχή της εταιρείας καταγράφει απώλειες της τάξης του 10%, εντείνοντας την ανησυχία των επενδυτών.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του BBC, την αποχώρηση του 63χρονου Χουάνγκ ανακοίνωσε το διοικητικό συμβούλιο της Nvidia, ενώ προσωρινά καθήκοντα διευθύνουσας συμβούλου αναλαμβάνει η οικονομική διευθύντρια της εταιρείας, Κολέτ Κρες (Colette Kress).

Η εξέλιξη έρχεται στον απόηχο αποκαλύψεων σχετικά με δύο φερόμενες εξωσυζυγικές σχέσεις του Χουάνγκ, μία εκ των οποίων συνδέεται, σύμφωνα με τις καταγγελίες, με πρόσωπο που φέρεται να έχει σχέσεις με τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών.

Την Κυριακή, ο Χουάνγκ φέρεται να παραδέχθηκε ότι διατηρούσε εξωσυζυγική σχέση, χωρίς να αποκαλύψει την ταυτότητα της γυναίκας. Η Nvidia ανακοίνωσε ότι ξεκίνησε εσωτερική έρευνα για την υπόθεση, ενώ, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, έρευνα διεξάγει και το FBI.

Νέες διαστάσεις στην υπόθεση έδωσε δημοσίευμα των New York Times, το οποίο επικαλείται πέντε πρώην εργαζομένους της εταιρείας και αναφέρεται σε δεύτερη φερόμενη σχέση του Χουάνγκ, αυτή τη φορά με στέλεχος της Nvidia που υπαγόταν απευθείας σε αυτόν.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα, οι δύο φέρονται να καταγράφηκαν σε βίντεο μέσα σε ξενοδοχείο στην Καλιφόρνια. Στη συνέχεια, μέλη της ομάδας ασφαλείας του Χουάνγκ φέρονται να ζήτησαν από το πρόσωπο που πραγματοποίησε την καταγραφή να υπογράψει συμφωνία εμπιστευτικότητας. Οι New York Times διευκρίνισαν, πάντως, ότι δεν είχαν δει το συγκεκριμένο βίντεο.

Οι καταγγελίες για σχέσεις με τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει αποκτήσει η πρώτη υπόθεση, η οποία αφορά γυναίκα με το όνομα Άλις Χουάνγκ (Alice Huang), η οποία φέρεται να συνδέεται με τις κινεζικές υπηρεσίες πληροφοριών, καθώς και με την εταιρεία Megaspeed, που δραστηριοποιείται στον τομέα των κέντρων δεδομένων στη Νοτιοανατολική Ασία.

Η συγκεκριμένη εταιρεία έχει βρεθεί στο επίκεντρο υποψιών για ενδεχόμενη διευκόλυνση της πρόσβασης κινεζικών επιχειρήσεων σε προηγμένους επεξεργαστές της Nvidia, κατά παράβαση των αμερικανικών εξαγωγικών περιορισμών.

Από την πλευρά της, η Nvidia έχει δηλώσει ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις πως έχουν διαρρεύσει εταιρικά απόρρητα ή ότι έχει τεθεί σε κίνδυνο η εθνική ασφάλεια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Το Πεκίνο απορρίπτει τις καταγγελίες περί κατασκοπείας, καλώντας την Ουάσιγκτον να μην τις αξιοποιήσει ως πρόσχημα για την επιβολή πρόσθετων περιορισμών στις εξαγωγές τεχνολογίας προς την Κίνα.

Απώλειες 10% στη μετοχή – Σε αναταραχή η Nvidia

Οι αποκαλύψεις γύρω από τον Χουάνγκ και οι πληροφορίες για την αποχώρησή του έχουν εντείνει την αβεβαιότητα σχετικά με την επόμενη ημέρα της Nvidia, προκαλώντας ισχυρές πιέσεις στη μετοχή της.

Σύμφωνα με το BBC, η μετοχή είχε ήδη υποχωρήσει σχεδόν 8% μέσα σε διάστημα τεσσάρων ημερών, πριν από την ανακοίνωση της παραίτησης, οδηγώντας σε απώλεια εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων από τη χρηματιστηριακή αξία της εταιρείας.

Η Nvidia, η οποία ιδρύθηκε το 1993 από τον Τζένσεν Χουάνγκ, συγκαταλέγεται στους κορυφαίους κατασκευαστές προηγμένων επεξεργαστών παγκοσμίως και αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της παγκόσμιας αγοράς τεχνητής νοημοσύνης.

Ενδεχόμενη αποχώρηση του επί 33 χρόνια επικεφαλής της θα αποτελούσε σημαντική καμπή στην ιστορία της εταιρείας, σε μια περίοδο κατά την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με αυξημένο έλεγχο για ζητήματα εταιρικής διακυβέρνησης, αλλά και για τις δραστηριότητές της που σχετίζονται με την κινεζική αγορά.