ενημέρωση 3:11, 19 November, 2026

και ο Αυλίτης υποψήφιος για Δήμαρχος Κηφισιάς

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Κατά τα χρόνια από το 2019 μέχρι το 2023, κυκλοφορούσε ευρέως η εξής άποψη: πως οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι διεθνώς που με τη χρεοκοπία του κράτους τους το 2010 άνοιξαν την πόρτα στον "αντισυστημισμό". Ανέδειξαν σε μείζονα αξιώματα αχαλίνωτους δημαγωγούς, ανισόρροπους και απατεώνες, οι οποίοι κραύγαζαν πως θα έσκιζαν τα μνημόνια και θα μηδένιζαν το εθνικό χρέος διεκδικώντας και κερδίζοντας από τη Γερμανία τις πολεμικές αποζημιώσεις. Μέχρι στο παραμύθι κάποιου Αρτέμη Σώρρα έδωσαν βάση για κάποια "Τράπεζα της Ανατολής" με περιουσία 600 δισ. διαθέσιμα στον λαό. Κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015 οι συμπολίτες μας έμαθαν -υποτίθεται- στο πετσί τους τι εστί βερύκοκο. Με το δημοψήφισμα και την αναγκαστική εφαρμογή του τρίτου μνημονίου από τον Αλέξη Τσίπρα, προσγειώθηκαν στον ρεαλισμό, ωρίμασαν κι εμβολιασμένοι απέναντι "στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα" θα απέφευγαν εφεξής τους μαθητευόμενους μάγους.  

Αμ δε! Σε δημοσκόπηση έφερνε το κόμμα της κυρίας Ζωής Κωνσταντοπούλου στην τρίτη θέση, με διψήφιο ποσοστό, να ακολουθείται σε απόσταση αναπνοής από την κυρία Λατινοπούλου. Προστιθέμενου και του κυρίου Βελόπουλου, η "αντισυστημική" ψήφος τείνει στο 30%. Πριν από λίγους μήνες βρισκόταν στο 20%. Ένα ακόμα τραγικό γεγονός -ο μη γένοιτο- να συμβεί με την εγκληματική-καταλυτική επίδραση των Τεμπών, θα καλπάσει στο 40%. Και άντε μετά κυβέρνηση και υπεύθυνη αντιπολίτευση να δίνουν μάχη οπισθοφυλακών… 

Κατά τα πέτρινα χρόνια, από το 2010 μέχρι το 2015, άπαντες σχεδόν ελεεινολογούσαν την περίοδο της "αστακομακαρονάδας". Την πλασματική ευμάρεια, την προκλητική ανεμελιά, τον φρενήρη δανεισμό. Ως κι ο Πέτρος Κωστόπουλος είχε φωτογραφηθεί με μπλουζάκι που έγραφε "Ήμουν κι Εγώ Μαλάκας". "Βοήθα, Παναγίτσα, να γλυτώσουμε από την καταστροφή" προσευχόμασταν "και δεν θα την ψωνίσουμε ποτέ πιά…"

Αμ δε! Μια δεκαετία άρκεσε για να ξεχαστούν σχεδόν τα πάντα. Μια βόλτα στην Αθήνα -ή στη Θεσσαλονίκη- του 2025, ένα σκρολάρισμα στα σόσιαλ μίντια, ένα ζάπινγκ στην τηλεόραση αρκεί για να αντιληφθείς ότι ο κόσμος τείνει ξανά να ξεφύγει. Μπορεί η πάλαι ποτέ μεσαία τάξη να μαστίζεται από την ακρίβεια, να τα βγάζει πέρα τσίμα-τσίμα, ο καταναλωτισμός ωστόσο έχει επιστρέψει δριμύτερος. Αν όχι ως πραγματικότητα, σίγουρα ως φιλοδοξία. "Δεν χαίρεσαι" θα ρωτήσετε "που οι δουλειές έχουν κάπως ανοίξει, η αγορά έχει κάπως συνέλθει, οι άνθρωποι τολμούν και πάλι να απολαμβάνουν και να ονειρεύονται;"  Προφανώς. Από το να περιστοιχίζομαι από απελπισμένους και αγανακτισμένους, κάλλιο να βλέπω τους συμπολίτες μου να έχουν αρκετό χρόνο και κέφι ώστε να ασχολούνται επί τριήμερον με τον υμέναιο της Χρυσής Βαρδινογιάννη και του Νικολάου Ντε Γκρες – ζωή να’χουν οι άνθρωποι. Είθε οι στίχοι του Καβάφη στο ποίημα του με τίτλο "Η Τράπεζα του Μέλλοντος" να μην αποδειχθούν προφητικοί: "… Κεφάλαια μεγάλ’αν έχει αμφιβάλλω. Κι άρχισα να φοβούμαι μη στην πρώτη κρίση εξαφνικά τας πληρωμάς της σταματήσει." 

Η πανδημία αντί να τροφοδοτήσει το κίνημα των αντιεμβολιαστών, θα όφειλε να μας προσφέρει αρκετά πολύτιμα διδάγματα. Το κυριότερο; Ότι η καθημερινότητα, η ρουτίνα μας -γκρινιάρικη όσο και χαριτωμένη- επ’ουδενί πρέπει να θεωρείται κεκτημένη. Πως μπορεί ανά πάσα στιγμή να συμβεί κάτι εντελώς απρόσμενο, εξωφρενικό, και να ανατρέψει κάθε δεδομένο. Το 2020 οι αφίξεις ξένων στη χώρα μας μειώθηκαν κατά 75,5%. Συμπεράναμε τότε ότι η οικονομία μας καλό θα ήταν να μη στηρίζεται σε τέτοιο βαθμό στον τουρισμό. 

Πριν αλέκτωρ τρις φωνήσαι, προτού περάσουν τρεις σεζόν που τα ρεκόρ καταρρίπτονταν και τα ταμεία γέμιζαν, το λησμονήσαμε. Την τελευταία εβδομάδα κοιτάμε έντρομοι προς τις Κυκλάδες και ικετεύουμε τον Εγκέλαδο να μας λυπηθεί, το ηφαίστειο να μην σκάσει, οι ακυρώσεις -έστω και για λόγους προληπτικούς- να μη γίνουν τσουνάμι. Και ας μας έχουν οι επιστήμονες προειδοποιήσει ότι -ασχέτως τυχόν καταστροφής- η κλιματική αλλαγή πιθανότατα θα στερήσει το καλοκαίρι μας από τα θέλγητρά του. Εάν το θερμόμετρο σε λίγα χρόνια κινείται τον Ιούλιο και τον Αύγουστο μεταξύ 45 και 50 βαθμών, ποιοι θα έρχονται στην Ελλάδα; Θα κλαίμε τότε πάνω απ’το χυμένο γάλα, τα άδεια υπόσκαφα; 

Η Νορβηγία, ο μεγαλύτερος παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου στη Δυτική Ευρώπη, χειρίζεται υποδειγματικά τα κέρδη της. Έχει δημιουργήσει ένα εθνικό "ταμείο πλούτου", το οποίο ήδη διαχειρίζεται σχεδόν ενάμιση τρισεκατομμύριο δολάρια, επενδύοντας τα σε εννέα χιλιάδες εταιρείες σε εβδομήντα χώρες. Ώστε να εξασφαλίσει τη μελλοντική ευημερία των πολιτών της. Απαγορεύεται το κράτος να χρησιμοποιεί ετησίως παραπάνω από 3% αυτού του αποθεματικού. 

Στην Ελλάδα ακολουθούμε μια απ΄τα ίδια, πιστά την προτροπή του παλιού ρεμπέτικου. "Μπάρμπα Γιάννη, μπάρμπα Πέτρο, να τη βγάλουμε κι εφέτο…" Σπανίως διδασκόμαστε από τα παθήματά μας. Κι όταν επιδιδόμαστε σε αυτοκριτική ή αυτομαστίγωμα είναι μάλλον για να ξεθυμάνουμε. Πρόκειται ίσως για την εθνική μας ιδιοσυγκρασία, χιλιετίες τώρα. Οι σύντροφοι του Οδυσσέα στην επιστροφή από την Τροία ουδέποτε έλαβαν υπ’όψιν τους τις προειδοποιήσεις των θεών. Ώσπου αφανίστηκαν μέχρις ενός. 

Κάποιος ρομαντικός θα υποστήριζε ότι κάτω από το ανεπίδεκτό μας ελλοχεύει μια βαθιά σοφία. Πως ξέρουμε ότι όλα είναι απολύτως προσωρινά, σκιάς ασθενέστερα, ονείρου απατηλότερα…  Όλα σαρώνονται με ένα φύσημα του αέρα, το παραμύθι με τα τρία γουρουνάκια και το πέτρινο σπίτι τους έχει διαψευστεί μυριάδες φορές, το "παρ’ημέραν ζην" συνιστά τη μόνη ρεαλιστική επιλογή.

Κάποιος πιο πρακτικός θα υπενθύμιζε τη φράση του Αλκιβιάδη: "Κυβερνάν εστίν προβλέπειν". Είτε κυβερνάς τη χώρα είτε τον εαυτό σου και τον οίκο σου.

Τώρα, για τα δικά μας, ο Αυλίτης υποψήφιος για Δήμαρχος, έλα «νινί» στο τόπο σου

Ο καγκελάριος Μερτς καλεί τα κράτη - μέλη της ΕΕ να συνεισφέρουν στην επιπλέον οικονομική βοήθεια για την Ουκρανία- Απειλεί να μπλοκάρει τον προϋπολογισμό της ΕΕ

Ο καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς συνέδεσε την συγκατάθεση της Γερμανίας στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την συνεισφορά όλων των κρατών-μελών στην οικονομική βοήθεια για την Ουκρανία, σε επιστολή του προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα. Σε άλλη επιστολή του, προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ο καγκελάριος ζήτησε πανευρωπαϊκή τιμή CO2 για το πετρέλαιο και τη βενζίνη.

Σύμφωνα με τη Sueddeutsche Zeitung, o Φρίντριχ Μερτς απαιτεί «κοινή δέσμευση» από την ΕΕ για την εξασφάλιση χρηματοδότησης για την Ουκρανία το επόμενο έτος, απειλώντας σε αντίθετη περίπτωση να μπλοκάρει τον κοινοτικό προϋπολογισμό της περιόδου 2028-2034. «Μια συλλογική δέσμευση ότι όλοι εμείς, χωρίς εξαίρεση, θα συνεισφέρουμε δίκαια στην κάλυψη του (χρηματοδοτικού) κενού (της Ουκρανίας) αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επίλυση του ζητήματος αυτού, καθώς και για τη συζήτηση περαιτέρω θεμάτων, ιδίως εκείνων που έχουν οικονομικές προεκτάσεις», γράφει ο κ. Μερτς στην επιστολή του, αναφερόμενος σε χρηματοδοτικές ανάγκες της Ουκρανίας ύψους 70 δισεκατομμυρίων ευρώ για το 2027. «Πρέπει να βρούμε μια λύση η οποία θα υποστηρίζεται από όλα τα κράτη-μέλη και θα διασφαλίζει μια σταθερή και πολυετή προοπτική χρηματοδότησης για την Ουκρανία και μετά το 2028 - και για τους τόκους επί του υπάρχοντος χρέους της χώρας», επισημαίνει ακόμη στην επιστολή του, ενώ, σύμφωνα με το γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων dpa, τονίζει ότι «η στήριξη της Ουκρανίας αποτελεί ζήτημα της αδιαίρετης ευρωπαϊκής μας ασφάλειας και η αρχή αυτή πρέπει να ισχύει και για τον επιμερισμό του βάρους αυτής της στήριξης».

Το έμμεσο τελεσίγραφο του Βερολίνου έρχεται ενόψει της συνόδου κορυφής της ΕΕ στο τέλος της εβδομάδας στο Δουβλίνο. Τον περασμένο Δεκέμβριο τα κράτη-μέλη συμφώνησαν στη χορήγηση δανείου 90 δισεκατομμυρίων ευρώ προς την Ουκρανία, το Κίεβο ωστόσο δήλωσε ότι οι εντεινόμενες ρωσικές επιθέσεις καθιστούν αναγκαία την καταβολή επιπλέον 70 δισεκατομμυρίων. Η ΕΕ έχει δεσμευθεί να καλύψει τα 45 από αυτά και επεξεργάζεται επιλογές για την υλοποίηση της υπόσχεσης - συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης νέου κοινού χρέους. Η Ουγγαρία, η Τσεχία, η Σλοβακία και η Βουλγαρία έχουν στο μεταξύ διαμηνύσει ότι δεν σκοπεύουν να συνεισφέρουν περισσότερο σε οικονομική βοήθεια για την Ουκρανία.

Αντιθέτως, νωρίτερα σήμερα η Δανία ανακοίνωσε ότι δεσμεύθηκε για νέα στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία ύψους περίπου 642 εκατομμυρίων ευρώ και επιπλέον 20 εκατομμυρίων για τον ενεργειακό τομέα της χώρας.

Όπως αναδεικνύεται πάντως σε έρευνα του ερευνητικού κέντρου Midem του Πολυτεχνείου της Δρέσδης, το 54,1% των ερωτηθέντων τάσσεται υπέρ της στήριξης προς την Ουκρανία και της μεγαλύτερης απομάκρυνσης της Γερμανίας από τη Ρωσία, ενώ το 28,8% εκφράζει αντίθετη άποψη.

Το Βερολίνο ζητά εισαγωγή πανευρωπαϊκού φόρου CO2

Στην επιστολή του προς την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν την οποία αποκαλύπτει το περιοδικό Der Spiegel, ο καγκελάριος υποστηρίζει την εισαγωγή πανευρωπαϊκής τιμής CO2 για το πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης και για τη βενζίνη. «Απορρίπτω οποιεσδήποτε περαιτέρω αλλαγές. Περιμένω από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να συνεχίσει την πορεία της σχετικά με το εμπόριο εκπομπών και ως εκ τούτου να παράσχει στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά ασφάλεια σχεδιασμού», γράφει ο κ. Μερτς. Όπως επισημαίνει το περιοδικό, η γερμανική κυβέρνηση ανησυχεί ότι θα αναβληθεί εκ νέου η εισαγωγή ενιαίας τιμής, όπως συνέβη ήδη για το 2027. Στόχος ήταν να αποφευχθούν μεγάλες αυξήσεις τιμών για τους καταναλωτές στα πρατήρια ή κατά την αγορά πετρελαίου θέρμανσης, δεδομένων ωστόσο των αυξανόμενων τιμών των ορυκτών καυσίμων, πολλά κράτη-μέλη ζητούν χαλάρωση της τιμής. Το Spiegel εκτιμά επίσης ότι το αίτημα του καγκελαρίου σχετίζεται περισσότερο με την τιμή του CO2 στη Γερμανία παρά με τις περιβαλλοντικές ανησυχίες του: Στη Γερμανία, ο φόρος έχει ήδη επιβληθεί σε ορυκτά καύσιμα όπως η βενζίνη και το ντίζελ και θα κοστίσει μεταξύ 55 και 65 ευρώ ανά τόνο CO2 το 2026. Το ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας εκπομπών προορίζεται να αντικαταστήσει τα υπάρχοντα εθνικά συστήματα στις αρχές του 2028. Εάν αυτό δεν συμβεί, η Γερμανία διατρέχει τον κίνδυνο ενός συνεχούς ανταγωνιστικού μειονεκτήματος, επειδή ορισμένες χώρες της ΕΕ δεν έχουν ακόμη εθνική τιμολόγηση CO2.

«Χαστούκι» σε Νετανιάχου: Άιζενκοτ και σύμμαχοι μοιράζουν την Κνεσέτ πριν κάνουν κυβέρνηση

Οι αντίπαλοι του Νετανιάχου συμφώνησαν να αλλάξουν την ηγεσία της Κνεσέτ και να αναλάβουν τις κρίσιμες κοινοβουλευτικές επιτροπές. Το αδιέξοδο για τον σχηματισμό κυβέρνησης παραμένει, με τα αραβικά κόμματα να αποτελούν το μεγάλο αγκάθι

ο πρώτο σοβαρό πολιτικό «χαστούκι» κατά του κατά τα φαινόμενα απερχόμενου πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου, κατάφερε ο βασικός του πολιτικός αντίπαλος και φαβορί για τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης στη χώρα, Γκάντι Αϊζενκοτ, καθώς η αντιπολίτευση συμφώνησε να απομακρύνει από την προεδρία της Κνεσέτ τον Αμίρ Οχάνα, στενό σύμμαχο του Νετανιάχου, και να προτείνει στη θέση του τον Ματάν Καχάνα.

Παράλληλα, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν αναλαμβάνει την ισχυρή Επιτροπή Εξωτερικών και Άμυνας, αποκτώντας κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της νομοθεσίας για τη στράτευση των υπερορθόδοξων Εβραίων.

Η συμφωνία των πέντε αρχηγών του αντι-Νετανιάχου μπλοκ ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν από την ορκωμοσία της 26ης Κνεσέτ, η οποία πραγματοποιείται σήμερα. Οι 67 βουλευτές που στηρίζουν τον Αϊζενκοτ και τους συμμάχους του διαθέτουν τις ψήφους για να επιβάλουν την αλλαγή στην ηγεσία του Κοινοβουλίου.

 Δεν έχουν, ωστόσο, καταφέρει να συμφωνήσουν στους όρους σχηματισμού κυβέρνησης, καθώς η συμμετοχή ή ακόμη και η κοινοβουλευτική στήριξη των αραβικών κομμάτων εξακολουθεί να διχάζει το στρατόπεδό τους.

Η συμφωνία για την προεδρία και τις κρίσιμες επιτροπές

Η συμφωνία των αρχηγών των πέντε κομμάτων του αντι-Νετανιάχου συνασπισμού – Γκάντι Αϊζενκοτ του Γιάσαρ, Ναφτάλι Μπένετ του Μπεγιάχαντ, Γιαΐρ Γκολάν των Δημοκρατών, Αβίγκντορ Λίμπερμαν του Γισραέλ Μπεϊτενού και Γιαΐρ Λαπίντ – εκ των πραγμάτων δημιουργεί τη μαγιά για την επόμενη κυβέρνηση.

Η συνεργασία τους έφερε επίσης τη νέα βουλευτή του κόμματος του Μπένετ και πρώην γενική διευθύντρια του υπουργείου Επικοινωνιών Λιράν Αβισάρ Μπεν Χόρι στην προεδρία της Επιτροπής Οικονομικών, της οποίας όταν επικυρωθεί ο διορισμός της, θα είναι η πρώτη γυναίκα που θα ηγηθεί της συγκεκριμένης επιτροπής. Παράλληλα, ο Ρόι Φόλκμαν του Γιάσαρ προορίζεται για την προεδρία της Επιτροπής Διαδικασιών, η οποία έχει κεντρικό ρόλο στην οργάνωση των εργασιών και των επιτροπών της νέας Βουλής.

Η συμφωνία των πέντε αρχηγών ανακοινώθηκε λίγες ώρες πριν από την ορκωμοσία της 26ης Κνεσέτ. Η σύνθεση των επιτροπών αναμένεται να οριστικοποιηθεί μέσα στην εβδομάδα και να τεθεί προς έγκριση στην ολομέλεια την Τετάρτη. Για την αντικατάσταση του Οχάνα, οι αντίπαλοί του έχουν ήδη καταθέσει το σχετικό αίτημα. Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι θα προγραμματίσει τη συζήτηση για την εκλογή διαδόχου του μέσα σε μία εβδομάδα, εφόσον το ζητήσει επισήμως η πλειοψηφία των βουλευτών.

Η πλειοψηφία των 67 και το αδιέξοδο για την κυβέρνηση

Η κοινοβουλευτική αριθμητική φαίνεται να ευνοεί την αντιπολίτευση. Τα κόμματα που αντιτίθενται στον Νετανιάχου συγκεντρώνουν συνολικά 67 από τις 120 έδρες, αρκετές για να επιβάλουν την αλλαγή προέδρου της Κνεσέτ και να ελέγξουν τις βασικές κοινοβουλευτικές επιτροπές. Η πλειοψηφία αυτή, ωστόσο, δε μεταφράζεται αυτομάτως σε δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι οι 67 έδρες προέρχονται από δύο πολιτικά ανομοιογενή στρατόπεδα: τα τέσσερα εβραϊκά κόμματα του λεγόμενου «μπλοκ της αλλαγής», που διαθέτουν 48 έδρες, και τα δύο αραβικά κόμματα, τα οποία συγκεντρώνουν τις υπόλοιπες 19. Αρκετά από τα εβραϊκά κόμματα έχουν δεσμευθεί ότι δε θα συμμετάσχουν σε κυβέρνηση με τη στήριξη των αραβικών κομμάτων, ούτε καν σε κυβέρνηση μειοψηφίας που θα εξαρτάται από τις ψήφους τους.

Η στάση αυτή έχει προκαλέσει αντιδράσεις στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης. Η βουλευτής των Δημοκρατών Ναάμα Λαζίμι υποστήριξε ότι το Ραάμ, το αραβικό κόμμα του Μανσούρ Αμπάς, πρέπει να έχει θέση στην κυβέρνηση που επιχειρεί να σχηματίσει ο Αϊζενκοτ. Επικαλέστηκε το γεγονός ότι το κόμμα αναγνωρίζει το Ισραήλ ως κράτος του εβραϊκού λαού και τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας, ενώ έχει εντάξει στο ψηφοδέλτιό του τον Γιοάβ Σεγκαλόβιτς, πρώην ανώτερο αξιωματικό της αστυνομίας, στη δεύτερη θέση.

«Εκλεγήκαμε για να ανοικοδομήσουμε τη δημοκρατία και δεν μπορείς να αποκλείεις το 20% της κοινωνίας», δήλωσε η Λαζίμι, αναφερόμενη στους Άραβες πολίτες του Ισραήλ, οι οποίοι αποτελούν περίπου το ένα πέμπτο του πληθυσμού και εξασφάλισαν συνολικά 19 έδρες στις εκλογές, με συμμετοχή που χαρακτηρίστηκε πρωτοφανής.

Η αντίθετη άποψη εκφράστηκε με ιδιαίτερα οξύ τρόπο από τον βουλευτή της ακροδεξιάς Οτσμά Γεχουντίτ, Αμιχάι Ελιγιάχου, ο οποίος παρομοίασε τη συμμετοχή αραβικών κομμάτων στην κυβέρνηση με την πρόσκληση ενός τρομοκράτη στο πιλοτήριο αεροσκάφους που επιχειρεί να συντρίψει αεροπλάνο γεμάτο Ισραηλινούς. Η αντιπαράθεση αποτυπώνει το πολιτικό κόστος που θα είχε για τον Αϊζενκοτ μια συμφωνία με τα αραβικά κόμματα, αλλά και το αδιέξοδο στο οποίο μπορεί να οδηγηθεί αν επιμείνει στον αποκλεισμό τους.

Οι πιέσεις προς τα κόμματα της αντιπολίτευσης εντείνονται και από την κοινωνία. Διαδηλώσεις πραγματοποιούνται σε διάφορες περιοχές του Ισραήλ, με αίτημα να τεθεί η απομάκρυνση του Νετανιάχου πάνω από τη δέσμευση αποκλεισμού των αραβικών κομμάτων από την κυβέρνηση. Χωρίς τις 19 έδρες τους, το μπλοκ της αντιπολίτευσης θα διέθετε λιγότερες έδρες από το αποδυναμωμένο στρατόπεδο του σημερινού πρωθυπουργού.

Ο Αϊζενκοτ έχει δεσμευθεί ότι θα επιδιώξει τον σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής έκτακτης ανάγκης, υποσχόμενος να το πετύχει με «δημιουργικές και ασυνήθιστες πολιτικές κινήσεις». Έχει, ωστόσο, προειδοποιήσει ότι κανένα κόμμα δε θα μπορέσει να υλοποιήσει όλες τις προεκλογικές του δεσμεύσεις και ότι θα χρειαστούν συμβιβασμοί. «Αυτό είναι επίσης ηγεσία: να γνωρίζεις πότε πρέπει να αποφασίσεις και να θέσεις προτεραιότητες», ανέφερε.

Το άνοιγμα Λίμπερμαν στους υπερορθόδοξους

Μία από τις πιο απρόσμενες πτυχές των διεργασιών είναι η προσπάθεια του Λίμπερμαν να αναζητήσει εναλλακτική διαδρομή προς τον σχηματισμό κυβέρνησης μέσω των υπερορθόδοξων κομμάτων. Πρόκειται για πολιτικούς σχηματισμούς που επί χρόνια αποτελούσαν βασικούς συμμάχους του Νετανιάχου, αλλά έχουν απογοητευθεί από την αδυναμία του να νομοθετήσει ευρείες εξαιρέσεις από τη στρατιωτική θητεία για την κοινότητά τους.

Η προσέγγιση του Λίμπερμαν προκαλεί έκπληξη, καθώς έχει οικοδομήσει μεγάλο μέρος της πολιτικής του ταυτότητας πάνω στην απαίτηση να καταργηθούν οι εξαιρέσεις και να ισχύσει η στράτευση για όλους. Φαίνεται, ωστόσο, διατεθειμένος να αναζητήσει συμβιβασμό στο συγκεκριμένο ζήτημα, αντί να στηριχθεί στα αραβικά κόμματα για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Η πιθανότητα αυτή έχει ήδη προκαλέσει σχόλια στον υπερορθόδοξο Τύπο. «Έφτασαν οι έσχατοι καιροί;» αναρωτήθηκε ο δημοσιογράφος Άριε Έρλιχ, σε άρθρο του στην εφημερίδα Yedioth Ahronoth, διερωτώμενος πώς είναι δυνατόν ο Λίμπερμαν, τον οποίο χαρακτήρισε τον μεγαλύτερο διώκτη των υπερορθόδοξων στην ισραηλινή πολιτική εδώ και δεκαετίες, να πιστεύει ότι μπορεί να συμβιβαστεί μαζί τους για ένα νομοσχέδιο στράτευσης και να συμμετάσχει σε κοινή κυβέρνηση.

Η αναζήτηση αυτής της εναλλακτικής οδού δείχνει πόσο δύσκολο είναι να μετατραπεί η εκλογική νίκη της αντιπολίτευσης σε κυβερνητική πλειοψηφία. Ο Αϊζενκοτ καλείται να συμφιλιώσει κόμματα με ασύμβατες θέσεις για τη συμμετοχή των Αράβων στην κυβέρνηση, τη στρατιωτική θητεία και την ίδια τη φυσιογνωμία του νέου συνασπισμού.

Το στοίχημα του Αϊζενκοτ και ο κίνδυνος επιστροφής Νετανιάχου

Ο Αϊζενκοτ έλαβε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης από τον πρόεδρο Ισαάκ Χέρτζογκ την Κυριακή 8 Νοεμβρίου, αφού 67 βουλευτές τον υπέδειξαν ως τον καταλληλότερο υποψήφιο, έναντι 46 που στήριξαν τον Νετανιάχου. Η κοινοβουλευτική αυτή στήριξη, ωστόσο, δεν αποτελεί εγγύηση ότι θα καταφέρει να συγκροτήσει συνασπισμό.

Ο χρόνος είναι κρίσιμος. Ακόμη και αν επιτευχθεί συμφωνία, ο Αϊζενκοτ ενδέχεται να καθυστερήσει την ανακοίνωσή της μέχρι να αντικατασταθεί ο Οχάνα. Στο στρατόπεδό του φοβούνται ότι, όσο παραμένει στη θέση του ο σημερινός πρόεδρος της Κνεσέτ, ο Νετανιάχου θα έχει περιθώριο να παρέμβει στις διαπραγματεύσεις, αξιοποιώντας την εμπειρία του στις πολιτικές συμφωνίες της τελευταίας στιγμής και την ικανότητά του να προσελκύει αποστασίες από αντίπαλα στρατόπεδα.

Αν ο Αϊζενκοτ αποτύχει, η εντολή σχηματισμού κυβέρνησης μπορεί να περάσει σε άλλον πολιτικό αρχηγό. Αν αποτύχουν και οι επόμενες προσπάθειες, η χώρα θα οδηγηθεί σε νέες εκλογές, ενώ ο Νετανιάχου και οι ακροδεξιοί σύμμαχοί του θα παραμείνουν στην εξουσία ως υπηρεσιακή κυβέρνηση.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Εμμονή Π. Μαρινάκη με Τσίπρα – Αφιέρωσε μισή συνέντευξη για να του επιτεθεί επί παντός επιστητού

Επίθεση σε υψηλούς τόνους εναντίον του Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε ο Παύλος Μαρινάκης, ενοχλημένος από την κριτική του πρώην πρωθυπουργού. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιχείρησε να μετατοπίσει τη συζήτηση από τις αιτιάσεις Τσίπρα για το καλώδιο και τη διαφθορά και επέλεξε να κάνει αναδρομή στο παρελθόν, ανασύροντας και τον μπαμπούλα των μνημονίων

Την εμμονή της κυβέρνησης με τον Αλέξη Τσίπρα, κατέστησε σαφή, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος αφιέρωσε σχεδόν τη μισή συνέντευξή του στην εκπομπή «Ευθέως» της ERTNews, για να επιτεθεί στον πρόεδρο της ΕΛΑΣ.  Με προσωπικές αιχμές και δηκτικά σχόλια ο κ. Μαρινάκης επιχείρησε να μεταφέρει τη συζήτηση από τις αιτιάσεις του Αλέξη Τσίπρα στο κυβερνητικό παρελθόν του, επαναφέροντας γνώριμους ισχυρισμούς και τον μπαμπούλα των μνημονίων.

Ειδικότερα, αναφερόμενος στις δηλώσεις του Αλέξη Τσίπρα περί «διεφθαρμένης κυβέρνησης» που θα λογοδοτήσει καθώς και στην κριτική του πρώην πρωθυπουργού για τις υποκλοπές, ο κ. Μαρινάκης, αντί να τοποθετηθεί επί τοις ουσίας,  αναφέρθηκε στη δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης και είπε: «Το ποιος θα λογοδοτήσει και πότε στη δικαιοσύνη το κρίνει η δικαιοσύνη. Και επειδή αναφέρθηκε στην υπόθεση των υποκλοπών συγκεκριμένα ο κύριος Τσίπρας, η υπόθεση αυτή έχει κριθεί σε ένα μεγάλο μέρος της από την ανώτατη ηγεσία του Αρείου Πάγου, από ανθρώπους οι οποίοι έχουν επιλεγεί από την ίδια την ηγεσία του Αρείου Πάγου. Ήταν υποδείξεις της ολομέλειας του Αρείου Πάγου, όλων δηλαδή των δικαστών και των εισαγγελέων και έχουν εκδοθεί αυτές οι τρεις διατάξεις από αυτούς τους ανθρώπους, ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από κάποιο κόμμα και ένα άλλο μέρος της υπόθεσης αυτής είναι στη δικαιοσύνη σε δεύτερο βαθμό. Ο κύριος Τσίπρας δεν είναι δικαστής. Ένας πολιτικός τόσων ετών, ένας πολιτικός αρχηγός σχεδόν 20 ετών, νομίζω ότι αντί να κάνει κριτική και τον κήνσορα της ηθικής, είναι καλύτερο να κάνει την αυτοκριτική του, όπως και κάθε πολιτικός».

Παράλληλα  κατηγόρησε τον κ. Τσίπρα ότι επαναφέρει πρακτικές του παρελθόντος. «Το rebranding από τον κύριο Τσίπρα τελικά ήταν μόνο rebranding εικόνας», είπε χαρακτηριστικά, παραπέμποντας στη ρητορική περί φυλάκισης πολιτικών αντιπάλων.

Επιλεκτικές αναφορές στο παρελθόν

Συνεχίζοντας ο κ. Μαρινάκης, προχώρησε σε επιλεκτικές αναφορές στο παρελθόν επιχειρώντας πολιτικούς συμψηφισμούς. Ανέσυρε ξανά το θέμα με τους ποινικούς κώδικες, υποστηρίζοντας ότι οι αλλαγές του 2015 και του 2019 οδήγησαν στην πρόωρη αποφυλάκιση χιλιάδων κρατουμένων και σε ηπιότερες ποινές για σοβαρά αδικήματα.

Ταυτόχρονα επέμεινε ιδιαίτερα στην υπόθεση Novartis υποστηρίζοντας ότι η κυβέρνηση Τσίπρα είχε στοχοποιήσει πολιτικά πρόσωπα, μεταξύ των οποίων και τον Άδωνι Γεωργιάδη. Επικαλέστηκε, μάλιστα, τις δημόσιες τοποθετήσεις του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή για τα λεγόμενα «παρα-υπουργεία Δικαιοσύνης» επί ΣΥΡΙΖΑ.

«Όλο αυτό με τη διαφθορά, όλο αυτό με τα μαθήματα ηθικής, ειδικά από τον κύριο Τσίπρα, δεν νομίζω ότι το «αγοράζει» κανένας», ανέφερε και συμπλήρωσε: «Αλλά ποιος μιλάει; Ο πρωθυπουργός του ποινικού κώδικα που κράτησε ανοιχτή τη Βουλή με όσα είπε ο ίδιος του υπουργός; Εμείς μένουμε σε πολιτικό επίπεδο. Πάλι προχθές επέμεινε ο κύριος Κοντονής. Αν αυτά που είπε ο κύριος Κοντονής τα είχε πει υπουργός Δικαιοσύνης του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα είχε γκρεμιστεί το σύμπαν (…) Εν πάση περιπτώσει, όλα αυτά αξιολογούνται. Αλλά αυτός ο άνθρωπος μιλάει για ηθική;».

Αναφορικά με το κράτος δικαίου, υποστήριξε ότι οι εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καταγράφουν βελτίωση, σημειώνοντας ότι για τρίτη συνεχόμενη χρονιά η Ελλάδα εμφανίζει λιγότερες συστάσεις από 15 άλλες χώρες. Διευκρίνισε, πάντως, ότι εξακολουθούν να υπάρχουν εστίες διαφθοράς και ότι απαιτούνται περαιτέρω παρεμβάσει

Ο μπαμπούλας του μνημονίου

Για την ακρίβεια και το κόστος ζωής αναγνώρισε ότι αποτελούν τα μεγαλύτερα προβλήματα για τα νοικοκυριά, υποστήριξε ωστόσο ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να κρίνονται συγκριτικά, τόσο με την κατάσταση που παρέλαβαν όσο και με όσα συμβαίνουν στην υπόλοιπη Ευρώπη.

Σε ερώτηση για τις διαδοχικές κρίσεις, την κούραση των πολιτών και τις ευθύνες, ο κ. Μαρινάκης, είπε ότι η ευθύνη ξεκινά από το 1980, εξαιρώντας τις κυβερνήσεις της ΝΔ και έστρεψε τα βέλη του ξανά, στον Αλέξη Τσίπρα. «Αποκορύφωμα ήταν το τρίτο αχρείαστο μνημόνιο του κ. Τσίπρα, που κι αυτός ξεκίνησε με ένα δικό του ιδιότυπο «λεφτά υπάρχουν», το «θα σκίσω τα μνημόνια», «θα τα καταργήσω όλα με ένα νόμο και ένα άρθρο» και μας φόρτωσε πάνω από 120 δισεκατομμύρια ευρώ. Η πηγή του προβλήματος, το γεγονός ότι σήμερα ένας νέος άνθρωπος δεν μπορεί όσο εύκολα μπορούσε ο αντίστοιχος νέος του ’80 και του ’90 να κάνει το δικό του σπίτι. Η ρίζα του προβλήματος δεν βρίσκεται στα τελευταία χρόνια, βρίσκεται στο 1980 και μετά», υποστήριξε ο κ. Μαρινάκης.

Στόχος η αυτοδυναμία

Στο εκλογικό πεδίο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ξεκαθάρισε ότι βασικός στόχος της Νέας Δημοκρατίας παραμένει η αυτοδυναμία, υποστηρίζοντας ότι αυτή θα εξαρτηθεί από την αποτελεσματικότητα της κυβέρνησης και την παρουσίαση ενός πειστικού προγράμματος για την επόμενη τετραετία.

Αναφερόμενος στο ενδεχόμενο ίδρυσης νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά, είπε ότι δεν γνωρίζει αν ή πότε θα γίνει μια τέτοια κίνηση, σημειώνοντας ότι, εφόσον προχωρήσει, θα υπάρξει πολιτική αντιπαράθεση. Για το ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας, ανέφερε ότι το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης εάν δεν επιτευχθεί αυτοδυναμία, υπό την προϋπόθεση, ωστόσο, μιας διαφορετικής πολιτικής στάσης από εκείνη που, κατά την άποψή του, έχει υιοθετήσει η σημερινή ηγεσία του.

Άσκησε κριτική στον Νίκο Ανδρουλάκη για τη στάση του σε θεσμικά και πολιτικά ζητήματα, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι το ΠΑΣΟΚ έχει υπερψηφίσει αρκετές κυβερνητικές διατάξεις. Για τον εκλογικό στόχο, έκανε λόγο για ποσοστά της τάξης του 36%-38%, σημειώνοντας ότι η απόσταση από την τρέχουσα δημοσκοπική εικόνα δεν είναι απαγορευτική. Επικαλέστηκε, μάλιστα, το αποτέλεσμα του 2023, όταν η Νέα Δημοκρατία έφτασε στο 40,5%.

Για το καλώδιο

Στη συνέντευξή του στην ΕΡΤ, ο κ. Μαρινάκης, επέμεινε στην γραμμή υποβάθμισης της σημασίας της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης για το καλώδιο, λέγοντας ότι δεν συνιστά άδεια για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας  Κύπρου ούτε δημιουργεί οποιοδήποτε ζήτημα αναγνώρισης κυριαρχικών δικαιωμάτων τρίτης χώρας.

Σε ερώτηση για το αν ήταν σε γνώση της ελληνικής Κυβέρνησης το περιεχόμενο της ενημέρωσης που έκανε η Γαλλία, ο κ. Μαρινάκης απάντησε:

«Βεβαίως. Δεν υπάρχει κάτι το οποίο έχει γίνει πέραν των προβλεπόμενων διαδικασιών του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Το Υπουργείο Εξωτερικών παρακολουθεί όλο το ζήτημα και τα αρμόδια υπουργεία συνολικά. Το έργο αυτό προχωράει σύμφωνα με τον προγραμματισμό».