ενημέρωση 12:43, 28 August, 2026

ΠΑΣΟΚ - Χαμένοι στη μετάφραση

Στο ΠΑΣΟΚ εξακολουθούν να μην αντιλαμβάνονται ούτε τη συγκυρία, ούτε το επίδικο της πολιτικής αντιπαράθεσης. Γι’ αυτό και κινδυνεύουν να καταλήξουν να εξυπηρετούν την προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας

Η Νέα Δημοκρατία είναι σε δύσκολη θέση. Όσο περισσότερο προβάλλει αυτή την εικόνα απόλυτης κυριαρχίας στο πολιτικό παιχνίδι, τόσο λιγότερο ικανή γίνεται να κρύψει την πραγματική της αμηχανία.

Και ο λόγος είναι πολύ απλός: όλος ο σχεδιασμός της, που κατά βάση στηριζόταν σε μια αντιπολίτευση που θα ήταν μια διαρκής κακοφωνία – διασπασμένη, χωρίς ηγεμονικό αφήγημα, περιορισμένη σε κραυγές χωρίς στρατηγική –, έχει πάει περίπατο, από τη στιγμή που εμφανίστηκε η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη του Αλέξη Τσίπρα, γεγονός που έχει επαναφέρει την πολιτική αντιπαράθεση σε εκείνη την κανονικότητα, που υποχρεώνει μια κυβέρνηση που θα κάνει εκλογές στην ολοκλήρωση οκταετίας να απολογηθεί για το έργο της και να αναμετρηθεί με το γεγονός ότι η κοινωνία έχει σχηματίσει σαφή και αρνητική εικόνα για αυτή.

Κοντολογίς εκεί που ήξερε ότι οι δημοσκοπήσεις είχαν πολύ αρνητικούς δείκτες, με τη διαφορά ότι αυτοί ήταν ακόμη πιο αρνητικοί για την αντιπολίτευση, τώρα είναι αντιμέτωπη με ένα νέο τοπίο, που κάθε άλλο παρά περίπατο θυμίζει και όπου καλείται να κάνει πραγματική πολιτική.

Μόνο που εδώ αρχίζουν τα δύσκολα για την κυβέρνηση, τη Νέα Δημοκρατία και τελικά τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Και ο λόγος είναι ότι πλέον είναι πολύ δύσκολο για την κυβέρνηση να επενδύσει σε ένα θετικό αφήγημα. Γνωρίζουν στο κυβερνητικό επιτελείο ότι οι στατιστικές αλχημείες του κ. Σκέρτσου είναι βολικές για τον Αύγουστο, που τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ δεν έχουν ύλη και άρα με χαρά τις αναπαράγουν, αλλά δεν είναι ακριβώς ο τρόπος για να πάνε οι βουλευτές στα καφενεία και τις γειτονιές και να πουν στους πολίτες «ψηφίστε μας ξανά, γιατί περνάτε πολύ καλά και έχουμε τις στατιστικές που το αποδεικνύουν». Ούτε μπορούν να υποσχεθούν ότι θα κάνουν τώρα όλα όσα δεν έκαναν τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, γιατί πολύ απλά θα βρεθούν αντιμέτωποι με το εύλογο ερώτημα: και ποια εγγύηση μπορείτε να προσφέρετε ότι θα κάνετε τώρα όλα όσα δεν κάνατε τα προηγούμενα οκτώ χρόνια;

Τι μένει; Να προσπαθήσουν να «χτυπήσουν» τον αντίπαλό τους. Και αυτό παίρνει δύο μορφές. Η μία είναι να κάνουν μια μεγάλη επιστροφή στο… 2015 με την ελπίδα ότι θα ξυπνήσουν τώρα τα φοβικά αντανακλαστικά, που δεν ξύπνησαν ούτε καν το 2019. Ή να δοκιμάσουν την επιστροφή στη ρητορική περί «ψεμμάτων», στην οποία επιδίδεται συστηματικά αν και με παραδειγματική αναποτελεσματικότητα πάλι ο κ. Σκέρτσος.

Η άλλη είναι να προσπαθήσουν να γκρεμίσουν το «ηθικό πλεονέκτημα» του αντιπάλου τους. Και αυτό γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι όσα και να πουν για την τετραετία 2015-2019 το μόνο που δεν μπορούν να πουν είναι ότι υπήρχε τότε το είδος διάχυτης και ενδημικής διαφθοράς που υπάρχει τώρα, με μια κυβέρνηση που είναι όντως ο καλύτερος πελάτης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Αυτό σημαίνει ότι θα ήθελαν να διαμορφώσουν – ακόμη καλύτερα να εμπεδώσουν – στην κοινή γνώμη την αίσθηση ότι πλέον δεν υπάρχει ούτε το «ηθικό πλεονέκτημα» και ότι η πολιτική πρόταση της ΕΛΑΣ εκπροσωπεί τη «διαπλοκή» και τα «συμφέροντα».

Η δυσκολία βέβαια στο να «περάσουν» μια τέτοια «διάχυτη αίσθηση» είναι ότι μια κυβέρνηση που χρεώνεται τα Τέμπη, τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, την κακοδιαχείριση ενός Ταμείου Ανάκαμψης που αξιοποιήθηκε πρωτίστως για κομματικούς και μικροπολιτικούς λόγους, καθώς και όλες τις περιπτώσεις επιχειρήσεων που βρέθηκαν να λαμβάνουν πολύ μεγάλο μέρος των έργων και που ως δια μαγείας ταυτόχρονα επένδυσαν σε φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ, πολύ δύσκολα μπορεί να καταγγείλει ένα άλλο κόμμα για διαπλοκή και εξυπηρέτηση συμφερόντων.

Οπότε αυτό που μένει σαν λύση είναι να βρεθεί κάποιο άλλο κόμμα να αναλάβει αυτόν τον ρόλο.

Και κάποιες φορές όλα αυτά δεν χρειάζονται καν κάποιο μεγάλο σχεδιασμό. Αρκεί η πολιτική αμηχανία. Και αυτό ακριβώς είναι που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα με το ΠΑΣΟΚ.

Γιατί το κόμμα που εξακολουθεί να είναι – ας μην το ξεχνάμε – όχι απλώς η αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά και η βασική όντως δύναμη κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης μέσα στη Βουλή, το τελευταίο διάστημα αντί να σφυροκοπά την κυβέρνηση για τα νομοσχέδια που φέρνει κατακαλόκαιρο και τα συμφέροντα που προσπαθεί να εξυπηρετήσει, έχει επικεντρωθεί σε έναν μονομέτωπο πόλεμο κατά του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛΑΣ με επικέντρωση ακριβώς στη θεματική που η κυβέρνηση ξέρει ότι δεν μπορεί να «σηκώσει» μόνη της: δηλαδή, το να τους κατηγορεί ότι «εξυπηρετούν συμφέροντα» και ότι δεν πρόκειται να συγκρουστούν με τη διαφθορά.

Και επειδή είναι βυθισμένοι στην αμηχανία καθώς οι δημοσκοπήσεις δεν είναι ιδιαίτερα ευνοϊκές, δεν κάθονται καν να ελέγξουν αυτά που λένε και γράφουν. Για παράδειγμα υιοθετούν ένα αφήγημα ότι δήθεν η ΕΛΑΣ δεν πρόκειται να ασχοληθεί με τα σκάνδαλα της ΝΔ όταν αυτό που είπε ο Τσίπρας στη συνέντευξή του στο in ήταν το ακριβώς αντίθετο: ότι θέλει να εξασφαλίσει ότι μια πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη θα κάνει τη δουλειά της, χωρίς τις σημερινές παρεμβάσεις και τον ασφυκτικό κυβερνητικό εναγκαλισμό, ώστε να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες τους όσοι εμπλέκονται σε αυτή τη γενικευμένη θεσμική παραβατικότητα. Κοντολογίς το αυτονόητο. Για να μην αναφερθώ στο ότι αναφέρθηκε και σε πολύ συγκεκριμένα ζητήματα ιδίως σε σχέση με το χώρο της ενέργειας.

Αντίστοιχα, είναι σχεδόν σουρεαλιστικό να καταγγέλλει το ΠΑΣΟΚ υποστήριξη από την «ολιγαρχία» επειδή κάποια ΜΜΕ απλώς δεν είναι τόσο ψυχαναγκαστικά φιλοκυβερνητικά, σκέφτονται θεσμικά και προσπαθούν να προβάλλουν ισότιμα και τις θέσεις της δημοκρατικής και προοδευτικής αντιπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ συμπεριλαμβανομένου. Ως εάν «κανονικότητα» θα ήταν να είχαμε ένα ασφυκτικά φιλοκυβερνητικό μηντιακό τοπίο όπου κανένα μέσο δεν θα αντιμετώπιζε θετικά την αντιπολίτευση!

Χαμένο όπως είναι το ΠΑΣΟΚ στη μετάφραση της συγκυρίας σε πολιτικό σχεδιασμό, δεν κατορθώνει να δει καν ότι αυτή η επιλογή ενός «μονομέτωπου» αγώνα κατά της ΕΛΑΣ τον μόνο που εξυπηρετεί είναι η Νέα Δημοκρατία, που προφανώς και θα ήταν μάλλον ευτυχισμένη να δει έναν «εμφύλιο» εντός της αντιπολίτευσης. Χαρακτηριστική η ειρωνική αναφορά του Παύλου Μαρινάκη στην κόντρα αυτή -«να χαίρονται το προοδευτικό μέτωπο, αυτό σε άλλο μέτωπο παραπέμπει, όχι σε προοδευτικό, μάλλον σε πολεμικό, κομματικά πολεμικό»- για να καταλήξει σε παραλλαγή της γνωστής επωδού «Μητσοτάκης ή χάος» -«είναι άλλη μία περίπτωση, που αποδεικνύει ότι είναι μονόδρομος, θα έλεγα μια σταθερή κυβέρνηση»-.

Όμως, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα, από μια άποψη πιο σοβαρό: όταν ένα κόμμα της αντιπολίτευσης επιλέγει να επικεντρωθεί σε μια συστηματική επίθεση σε μια άλλη δύναμη της αντιπολίτευσης, τότε, αντικειμενικά σχεδόν, είναι ως να επιλέγει ως ενδεχόμενο, ακόμη και εάν δεν το ομολογεί, να συνεργαστεί με την κυβέρνηση. Και αυτό δεν είναι κάποια «σεναριολογία»: αυτή τη στιγμή το μόνο ενδεχόμενο ώστε να έχουμε μετά τις επόμενες εκλογές κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (και του Κυριάκου Μητσοτάκη) είναι να προσφέρει στήριξη το ΠΑΣΟΚ με αντάλλαγμα κάποια υπουργεία που θα ικανοποιήσουν και τους ευσεβείς πόθους ορισμένων στελεχών του να καθίσουν σε υπουργικό θώκο χωρίς να χρειάζεται μεταγραφή στη Νέα Δημοκρατία (όπως έκανε ικανός αριθμός πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ που ήδη στελεχώνουν την κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη).

Ούτε είναι τυχαίο ότι αυτή τη στιγμή, παρασυρμένα από τη βουλιμία για εξουσία και καρέκλες, βγαίνουν ξανά στο προσκήνιο εκείνα τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που ούτως ή άλλως θα ήθελαν ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Ακόμη και με την επίγνωση ότι ανεξαρτήτως της ικανοποίησης της δικής τους φιλοδοξίας, για το ίδιο το ΠΑΣΟΚ μια τέτοια συγκυβέρνηση θα είναι το τέλος του δρόμου.

Ακριβώς, γι’ αυτό καλό είναι στο ΠΑΣΟΚ να σταματήσουν να είναι χαμένοι στη μετάφραση, να αποκτήσουν επίγνωση των πραγματικών επίδικων, και, σε τελική ανάλυση, να κάνουν αυτό που υποτίθεται ότι είναι η εκπεφρασμένη θέση τους, δηλ. να συμβάλουν στο να αλλάξουν τα πράγματα στη χώρα.

Πηγή: in 
 
 

Μυστικές υπηρεσίες με υπερεξουσίες αποκτά η Γερμανία

Αστυνομικές επιχειρησιακές αρμοδιότητες στις υπηρεσίες πληροφοριών, που φτάνουν μέχρι το σαμποτάζ εντός και εκτός συνόρων, ενέκρινε το υπουργικό συμβούλιο

Mπορεί ο πυροκροτητής που οι γερμανικές αρχές ανακοίνωσαν ότι βρήκαν στο drone άγνωστης προέλευσης στο αεροδρόμιο της Λειψίας να μη λειτούργησε, αλλά το περιστατικό αποδείχτηκε κατάλληλο για να πυροδοτήσει μια απόφαση της κυβέρνησης του Βερολίνου που αποτελεί τομή στην ιστορία της μεταπολεμικής Γερμανίας. Επικαλούμενος τους κινδύνους δολιοφθοράς και κατασκοπίας ο υπουργός Εσωτερικών, Αλεξάντερ Ντόμπριντ, δήλωσε ότι η χώρα χρειάζεται «πραγματικές μυστικές υπηρεσίες».

Το νομοσχέδιο των 700 σελίδων που ενέκρινε την Τετάρτη το υπουργικό συμβούλιο ήταν προφανώς έτοιμο από καιρό και αλλάζει πλήρως τον χαρακτήρα τόσο της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος (Verfassungsschutz- BfV) όσο και της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Πληροφοριών (BND) επεκτείνοντας τον τομέα δράσης τους όχι απλώς στη συγκέντρωση πληροφοριών, αλλά και στην πραγματοποίηση επιχειρήσεων.

Μερίδα του Τύπου εξηγεί ότι άλλο πράγμα οι υπηρεσίες πληροφοριών και άλλο οι μυστικές υπηρεσίες που πλέον αποκτούν αρμοδιότητες που ώς τώρα διέθετε μόνο η αστυνομία, όπως οι αιφνιδιαστικές έφοδοι σε σπίτια και οι συλλήψεις υπόπτων. Λόγος γίνεται ακόμα και για ενέργειες σαμποτάζ εναντίον εχθρικών δυνάμεων.

Για παράδειγμα η BfV εξουσιοδοτείται να διεισδύει στα συστήματα υπολογιστών των επιτιθέμενων, να τα απενεργοποιεί και να εξαπολύει αντεπιθέσεις, καθώς και να σαμποτάρει όπλα και εκρηκτικά ύποπτων τρομοκρατών. Η BND θα μπορεί «να αποτρέπει απειλές εντός της Γερμανίας» προκειμένου να αποδυναμώσει τους επιτιθέμενους. Καταργείται δηλαδή εκτός από το ιστορικό ταμπού που αφορά τις αστυνομικές αρμοδιότητες και ο διαχωρισμός εσωτερικού και εξωτερικού.

Πράσινοι και Αριστερά θεωρούν ότι δημιουργούνται δύο πανίσχυρες υπηρεσίες που δεν θα μπορούν βάσει του νέου πλαισίου να ελεγχθούν επαρκώς. «Στο μέλλον οι πράκτορες θα μπορούν να ενεργούν εναντίον των πολιτών – χωρίς αυτό να είναι διαφανές και να υπόκειται στο κράτος δικαίου, όπως συμβαίνει με την αστυνομία» τόνισε ο Κονσταντίν φον Νοτς, εκπρόσωπος εσωτερικών υποθέσεων των Πρασίνων.

Η Die Linke αποκαλεί τα σχέδια «ιστορικά αδαή και ανεύθυνα». «Οποιος παραχωρεί στις υπηρεσίες πληροφοριών δικαιώματα επιχειρησιακής παρέμβασης, εξουσίες δολιοφθοράς και κρατικά υποστηριζόμενης πειρατείας σχεδιάζει μια νέα γερμανική μυστική αστυνομία» δήλωσε η ειδικός εσωτερικής πολιτικής Κλάρα Μπίγκερ.

Η αρχή του διαχωρισμού αρμοδιοτήτων αστυνομίας και υπηρεσιών πληροφοριών θεωρείται «δίδαγμα» από την εποχή του ναζισμού, όταν η λεγόμενη Μυστική Κρατική Αστυνομία (Γκεστάπο) χρησιμοποιούσε σαρωτικές εξουσίες για να διώκει βάναυσα πολιτικούς αντιπάλους καθώς και τους Εβραίους και άλλες ομάδες. Εκπρόσωποι της Χριστιανοδημοκρατικής Ενωσης, επικαλούμενοι και το πολεμικό κλίμα που καλλιεργείται συστηματικά στη χώρα, υποστήριξαν ότι «η τρέχουσα κατάσταση δεν επιτρέπει πλέον» τους μέχρι τώρα διαχωρισμούς.

Αυτό που επισημαίνουν κάποιοι σχολιαστές είναι αν η κυβέρνηση Μερτς έχει σκεφτεί το ενδεχόμενο αυτού του είδους τα «εργαλεία» να βρεθούν μελλοντικά στα χέρια μιας κυβέρνησης, στην οποία θα ηγείται η θα συμμετέχει ένα ακροδεξιό κόμμα. Ηδη το ενδεχόμενο η Εναλλακτική για τη Γερμανία AfD να κυβερνήσει στο κρατίδιο της Σαξονίας-Ανχαλτ μετά τις εκλογές στις 6 Σεπτεμβρίου κάθε άλλο παρά απίθανο είναι.

Η Υπηρεσία για την Προστασία του Συντάγματος διαθέτει στα κρατίδια και τα επιμέρους «παραρτήματα», τα οποία αναφέρονται στο εκάστοτε υπουργείο Εσωτερικών. Το ίδιο ισχύει και σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Η BND υπάγεται απευθείας στις αρμοδιότητες της καγκελαρίας.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

ΕΛΑΣ κατά ΝΔ για τις επιθέσεις σε Τσίπρα - «Αυγουστιάτικη παρέλαση τοξικότητας»

«Το Μαξίμου επιλέγει την ανούσια πόλωση και τη διχαστική ρητορική, για να αποφύγει τη συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα που ταλανίζουν την κοινωνία»

Aπάντηση στις σφοδρές επικρίσεις κατά του Αλέξη Τσίπρα με αφορμή τη συνέντευξή του στο in.gr, δίνει η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

«Το μπαράζ επιθέσεων κατά του Αλέξη Τσίπρα, με αφορμή τη συνέντευξή του στο in.gr, οι βαρύτατοι χαρακτηρισμοί, η εμπάθεια, πολλές φορές στα όρια της χυδαιότητας, καθώς και η συντονισμένη προσπάθεια να παραποιήσουν το χτες για να ωραιοποιήσουν το σήμερα, απλώς πιστοποιούν την αδυναμία της ΝΔ και του παλιού πολιτικού συστήματος να αντιπαρατεθούν με όρους αλήθειας και ρεαλισμού στην κριτική για την κυβερνητική πολιτική και τα αποτελέσματά της», τονίζει η ΕΛΑΣ.

«Η Αυγουστιάτικη παρέλαση τοξικότητας -Φλωρίδης, Σκέρτσος, Μαρινάκης, Ρωμανός, Σδούκου- δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι το Μαξίμου επιλέγει την ανούσια πόλωση και τη διχαστική ρητορική, για να αποφύγει τη συζήτηση για τα πραγματικά προβλήματα που ταλανίζουν την κοινωνία, για τα οποία έχει όλη την ευθύνη», προσθέτει στη συνέχεια.

«Διαβεβαιώνουμε ότι μόνοι τους, αυτοί και όσοι επιλέγουν να τους σιγοντάρουν παίζοντας εξ αντικειμένου το παιχνίδι τους, θα σέρνουν τον χώρο της τοξικότητας και της εμπάθειας», αναφέρει η ΕΛΑΣ, σημειώνοντας ότι «είναι αποφασισμένη να μιλάει για τα προβλήματά της ελληνικής κοινωνίας και να δείχνει το δρόμο της πολιτικής τους υπέρβασης για ένα καλύτερο αύριο για τον τόπο».

Η Βενεζουέλα «παραδόθηκε» στην επίθεση φιλίας του Ισραήλ

Το Ισραήλ εντείνει τις διπλωματικές σχέσεις κερδίζοντας έδαφος στη Λατινική Αμερική. Ο υπουργός Εξωτερικών Γκίντεον Σάαρ είχε ήδη ανακηρύξει ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025 το 2026 «Έτος της Λατινικής Αμερικής», ανακοινώνοντας ότι η ισραηλινή διπλωματία θα επικεντρωνόταν στην αποκατάσταση ή την ενίσχυση των σχέσεων με τις κυβερνήσεις της περιοχής. Ο σεισμός στη Βενεζουέλα ήταν η τέλεια αφορμή για την ισραηλινή επιχείρηση «φιλίας».

Ο διπλός φονικός σεισμός στη Βενεζουέλα στις 24 Ιουνίου ήταν η τέλεια ευκαιρία για την προπαγάνδα του Ισραήλ. Παρά την απουσία διπλωματικών σχέσεων εδώ και 17 χρόνια, το Ισραήλ έστειλε στη Βενεζουέλα αντιπροσωπεία του υπουργείου Εξωτερικών και της διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου του IDF, προκειμένου να παράσχει «βοήθεια για την αντιμετώπιση της καταστροφής». Ο ίδιος ο Νετανιάχου χαιρέτισε την αποστολή, λέγοντας ότι αυτό «είναι το πραγματικό πρόσωπο του Ισραήλ», ενώ οι επιχειρήσεις προβλήθηκαν με το παραπάνω στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα μέσα ενημέρωσης του Ισραήλ.

Η Βενεζουέλα είχε διακόψει τις διπλωματικές τις σχέσεις με το Ισραήλ από το 2009 επί Τσάβες, ενώ την ίδια πολιτική είχε ακολουθήσει και ο Νικολάς Μαδούρο πριν την απαγωγή του από τις ΗΠΑ. Η Ντέλσι Ροντρίγκεζ, όπως και ο υπουργός εξωτερικών Ιβάν Χιλ που παρέμεινε στη θέση του, αρχικά είχαν καταδικάσει το Ισραήλ για τη γενοκτονία στη Γάζα, αλλά μετά την απαγωγή και οι δυο άλλαξαν τη στάση τους.

«Αρχικά, η Ντέλσι Ροντρίγκες διατήρησε μια αντι-ισραηλινή στάση, συνεπή με τη θέση που το κυβερνών κόμμα της Βενεζουέλας ακολουθούσε επί 27 χρόνια» καταδικάζοντας «τους εξτρεμιστές που προώθησαν αυτή την ένοπλη επίθεση» υποστηρίζοντας ότι υπήρχε σιωνιστική διάσταση στην απαγωγή Μαδούρο, δήλωσε στο Middle East Eye ο Κάρλος Εντουάρντο Πίνια, Βενεζουελάνος πολιτικός αναλυτής στο Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο του Μεξικού. Τώρα, σύμφωνα με τον Πίνια, η Ροντρίγκεζ «κάνει έναν πολιτικό υπολογισμό προκειμένου να κερδίσει την εύνοια των Ηνωμένων Πολιτειών».

Στις 11 Αυγούστου, οι δύο κυβερνήσεις ανακοίνωσαν ότι δημιουργούν επίσημο μηχανισμό συντονισμού για την παροχή προξενικών υπηρεσιών στους πολίτες τους και ότι θα συνεχίσουν τη διμερή τεχνική συνεργασία. Το κοινό ανακοινωθέν συνδέει ρητά τη νέα τεχνική συνεργασία με τις επιχειρήσεις έκτακτης ανάγκης και αποκατάστασης που ακολούθησαν τους σεισμούς.

Ορισμένα μέσα παρουσίασαν την εξέλιξη ως πλήρη αποκατάσταση των διπλωματικών σχέσεων των δυο χωρών. Ο Πίνια ωστόσο, επισημαίνει ότι «αυτό δεν ξεκίνησε με τον σεισμό, οι σχετικές διεργασίες βρίσκονται σε εξέλιξη εδώ και αρκετούς μήνες. Μια προσέγγιση με το Ισραήλ είναι επίσης πιθανό να επηρεάσει ή να διαβρώσει την υποστήριξη στην πολιτική βάση της Ντέλσι Ροντρίγκες, επομένως δεν μπορούν να το κάνουν από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι μια σταδιακή διαδικασία».

Η ανεξάρτητη δημοσιογράφος Άννα Μαρία Μορχαντίνο επισημαίνει ότι η υποκριτική ανθρωπιστική βοήθεια είναι πάγια τακτική του Ισραήλ. Η τακτική αυτή, όπως αναφέρει, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά το 1953, μόλις πέντε χρόνια μετά τη Νάκμπα, κατά την οποία εκτιμάται ότι 750.000 Παλαιστίνιοι εκτοπίστηκαν διά της βίας. Ο νεοσύστατος τότε ισραηλινός στρατός έστειλε ανθρωπιστική αποστολή για να βοηθήσει τους επιζώντες των σεισμών στα Επτάνησα. Τα μέλη της χαρακτηρίστηκαν «ναύτες της σωτηρίας», ενώ δρόμος στην Κεφαλονιά ονομάστηκε «Ισραήλ» προς τιμήν τους, ονομασία που διατηρείται μέχρι σήμερα.

Ο σεισμός της Αϊτής το 2010 προσέφερε επίσης, σύμφωνα με τη Μοχαρντίνο, σημαντικές δυνατότητες δημόσιας προβολής για το Ισραήλ. «Έχουμε πάντα μαζί μας μια ισραηλινή σημαία και την κρεμάμε όπου εργαζόμαστε», είχε εξηγήσει ο Σαχάρ Ζαχάβι, διευθύνων σύμβουλος και ιδρυτής της ισραηλινής ΜΚΟ IsraAID, η οποία δραστηριοποιήθηκε τότε στην Αϊτή μαζί με τον ισραηλινό στρατό. «Δεν κάνουμε τίποτα χωρίς να φαίνεται».

Άλλος ένας σταθμός για το Ισραήλ είναι η Κολομβία. Επί προεδρίας Γκουστάβο Πέτρο, η Μπογκοτά είχε διακόψει τις διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ το 2024, ενώ ο ίδιος ο Πέτρο είχε συγκρίνει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα με εκείνες των Ναζί, ενώ σε απάντησή του προς τις απειλές του Σάαρ είχε καταγγείλει και τις ισραηλινές επιχειρήσεις επηρεασμού των εκλογών. Με την ανάληψη της προεδρίας από τον ακροδεξιό Αμπελάρδο ντε λα Εσπριέγια στις 7 Αυγούστου 2026, η πολιτική αυτή αντιστράφηκε. Δεν αποτέλεσε άλλωστε έκπληξη ότι ο Σάαρ παρέστη στην ορκωμοσία του νέου προέδρου και συναντήθηκε μαζί του, ενώ είχαν προηγηθεί επαφές μεταξύ των δύο πλευρών ήδη πριν τις εκλογές. Η νέα κυβέρνηση έχει ανακοινώσει την αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ και την πρόθεσή της να ανοίξει πρεσβεία στην Ιερουσαλήμ, ενώ καλωσόρισε την αμερικανική και ισραηλινή εμπλοκή στις επιχειρήσεις του κολομβιανού στρατού εναντίον ενόπλων ομάδων στη χώρα.

Ήδη στις 10 Αυγούστου, η Κολομβία είχε αναγνωρίσει την ισραηλινή κυριαρχία στα Υψίπεδα του Γκολάν και έγινε έτσι, η δεύτερη χώρα στον κόσμο μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες που αναγνωρίζει την ισραηλινή κατοχή της περιοχής. Το Ισραήλ κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος του Γκολάν από τη Συρία στον πόλεμο του 1967 και επέκτεινε εκεί την ισραηλινή νομοθεσία το 1981, σε μια κίνηση που συνεχίζει να αναγνωρίζεται ως κατοχή από τον ΟΗΕ. Η κυβέρνηση Ντε λα Εσπριέγια έχει επίσης ανακοινώσει ότι σκοπεύει να αποχωρήσει από τη διαδικασία που είχε κινήσει η προηγούμενη κυβέρνηση στο πλευρό της Νότιας Αφρικής στην υπόθεση κατά του Ισραήλ στο Διεθνές Δικαστήριο.

Παράλληλα, το Ισραήλ συνεχίζει τις επιθέσεις «φιλίας» και με άλλες κυβερνήσεις της περιοχής. Ο Σάαρ πραγματοποίησε στις αρχές Αυγούστου την πρώτη επίσκεψη Ισραηλινού υπουργού Εξωτερικών στον Ισημερινό εδώ και 44 χρόνια. Η κυβέρνηση του Ισημερινού έχει ήδη αναπτύξει συνεργασία με το Ισραήλ σε τομείς όπως η ασφάλεια, η τεχνολογία και η καινοτομία.

Στη Βολιβία έχει επίσης δρομολογηθεί η αποκατάσταση των σχέσεων με το Ισραήλ έπειτα από πολυετή διακοπή. Η χώρα περιλαμβανόταν ήδη από τα τέλη του 2025 στους βασικούς στόχους της ισραηλινής διπλωματικής εκστρατείας. Ο Σάαρ έχει παράλληλα πραγματοποιήσει συντονισμένες επαφές με τους υπουργούς Εξωτερικών της Παραγουάης και του Παναμά, καθώς και με κυβερνητικούς εκπροσώπους άλλων χωρών της περιοχής, αφήνοντας τη Χιλή και τη Βραζιλία ως τους δυο βασικούς εκπροσώπους των χωρών που αντιτίθενται στο ισραηλινό καθεστώς απαρτχάιντ και στη γενοκτονία στη Γάζα. Τέλος, το Μεξικό παραμένει στην ομάδα των κυβερνήσεων που έχουν κινηθεί νομικά και διπλωματικά κατά της ισραηλινής πολιτικής στη Γάζα, χωρίς ωστόσο έχει να διακόψει τις σχέσεις με το Ισραήλ.

Πηγή: infowar

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0