Καινούργιοι Blur
Αλήθεια ή θάρρος; Μερικές σκέψεις...
Τώρα για το τσιγάρο στο στόμα του Άλεξ, το ρεβέρ στο τζιν του Κόξτον, το στενό δερμάτινο και τα allstaraκια του Ντέιμον και τα άλλα τα χαζά με τα οποία το χιπστεροκοπάδι αναλώνει φαιά ουσία και σημειολογεί, μακριά από μένα. Αναπόφευκτα βέβαια θα εντρυφήσουν οι στιλίστες αλλά και οι ελαφρούτσικοι, πέρα από τραγούδια άλλωστε αυτή η μπάντα παράγει και ενδυματολογικό σούσουρο, η μοντέρνα ζωή στην urbania ήταν πάντα το παιχνίδι τους, το Τόκιο ένα state of mind, εξ ου και η εμμονοληπτική χρήση και στα δυο βίντεο των τραγουδιών του γιαπωνέζικου αλφάβητου και λοιπών σούσι addicted εικόνων.
Δυτικός άνθρωπος, προσευχή, μικρά σπίτια, έξοδος, εγκλεισμός, αθανασία, σωστό, λάθος, ποιμένες, κοπάδι, είναι οι λέξεις κλειδιά, εφόσον στιχουργικά ο Άλμπαρν κρατάει τη θεματολογία εξόχως “Blurική”. Τεχνικά γράφει μιξάροντας χάικου αλλά και γλώσσα διαφημιστικών σλόγκαν, κάτι εξίσου “Blurικό”, αλλά ας επιστρέψουμε στη μουσική: συνθετικά μπορούν να γράφουν ακόμα αλάνθαστες Kinks και Beatlικές μελωδίες, κι εδώ ίσως να οφείλεται και η αγάπη μου στην μπάντα. Βαδίζει πάνω στο υπέροχα τεντωμένο αυτό σκοινί, με θαυμαστό θάρρος, ταλέντο και δεινότητα ακροβάτη!