Η Calanque d’En-Vau βρίσκεται στη Μασσαλία και είναι μια μικρή παραλία που σχηματίζεται ανάμεσα σε ψηλά βράχια από ασβεστόλιθο εν είδει ενός στενού κόλπου. Κρυφή (όχι όμως άγνωστη) από τα μάτια των περισσοτέρων, αποτελεί ένα φυσικό διαμάντι με κρυστάλλινα, γαλαζοπράσινα νερά, που γίνεται πόλος έλξης για όσους επισκέπτες είναι διατεθειμένοι να κάνουν μια μικρή ορειβατική κατάβαση στους βράχους ή φτάνουν εδώ με σκάφος.

Μετά από απότομα μονοπάτια, ανάμεσα από σχίνους και άγρια βλάστηση, το αποτέλεσμα αποζημιώνει κάθε κόπο, καθώς λευκά βότσαλα και σμαραγδένια νερά έχουν εδώ την τιμητική τους. Ο μικρός αυτός παράδεισος διατηρεί ανέπαφη την ομορφιά του καθώς η προσέγγιση είναι δύσκολη και απαιτεί εκπαιδευμένους περιπατητές. Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι την έχουν ανακαλύψει, καθώς εικόνες από τη συγκεκριμένη παραλία κάνουν το γύρο του κόσμου και η Calanque d’En-Vau πρωτοστατεί σε πολλές διαφημιστικές μπροσούρες.

Ανάμεσα στα βράχια και δίπλα στον ωκεανό της Νέας Ζηλανδίας το αρχιτεκτονικό γραφείο Pattersons σχεδίασε το πολυτελές καταφύγιο Annandale Seascape Cottage. Πρόκειται για μια κατοικία εξ ολοκλήρου από γυαλί με απρόσκοπτη θέα στη θάλασσα που προσφέρει απομόνωση σε νιόπαντρα ζευγάρια και απευθύνεται σε εκείνους που επιζητούν έναν… ερημικό μήνα του μέλιτος.

Η πρόσβαση εδώ γίνεται μόνο μέσω ελικοπτέρου και οι επισκέπτες μπορούν να ζήσουν για λίγο μακριά από τον κόσμο, απολαμβάνοντας μοναχικές στιγμές. Το Seascape Cottage έχει τρία δωμάτια και μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι δύο άτομα. Μεγάλα παράθυρα από το δάπεδο μέχρι την οροφή προσφέρουν απρόσκοπτη θέα και κάνουν τη διαμονή παραμυθένια.

Πάντως ο  Ροβεσπιέρος στο ικρίωμα, δεν μπόρεσε να μιλήσει.

Όταν ο δήμιος του τράβηξε  με δύναμη τον επίδεσμο από την τραυματισμένη κάτω του σιαγόνα, προκειμένου να προχωρήσουν στα υπόλοιπα, έβγαλε μια μεγάλη κραυγή.

(Τραυματισμένη την κάτω σιαγόνα της κύριας Σαλματάνη, δεν μπορώ να την φανταστώ).

Δέκα μεγάλοι συγγραφείς μαρτυρούν τις συνήθειές τους

Μη νομίζετε ότι γράφουν όταν "έχουν έμπνευση". Εχουν ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, καθημερινές συνήθειες και τα τηρούν ευλαβικά. Είναι όλοι οπαδοί της ρήσης που λέει ότι: "Αν περιμένεις να γράψεις όταν οι συνθήκες είναι ιδανικές, κινδυνεύεις να πεθάνεις και να μην έχεις τραβήξει μια γραμμή". Δέκα μεγάλοι συγγραφείς μαρτυρούν τις συνήθειές τους και τη ρουτίνα τους.    

Τζόαν Ντίντιον 

"Χρειάζομαι μια ώρα να μείνω μόνη πριν από το δείπνο, με ένα ποτό, να ξεχάσω ό, τι έχω κάνει όλη την ημέρα. Κι έτσι με αυτό τον τρόπο τακτοποιώ τις σκέψεις μου. Αρχίζω την επόμενη μέρα τηρώντας το ίδιο σχεδόν πρόγραμμα. Οταν γράφω, δε μου αρέσει ούτε να βγαίνω για φαγητό, ούτε να έχω καλεσμένους γιατί χάνω πολύ χρόνο. Οταν κοντεύω να τελειώσω το βιβλίο, πηγαίνω στο σπίτι μου στο Σακραμέντο και κοιμάμαι με το βιβλίο αγκαλιά. Και σηκώνομαι μέσα στη νύχτα, όποια ώρα θέλω και πληκτρολογώ".    

Τζακ Κέρουακ  

"Το γραφείο στο υπνοδωμάτιο, κοντά στο κρεβάτι, με ένα καλό φως, τα μεσάνυχτα μέχρι την αυγή, ένα ποτό. Αυτά χρειάζονται για να γράψει κανείς. Και αν δεν υπάρχει σπίτι, ας είναι το δωμάτιο ενός μοτέλ..Επίσης έχω¨ένα τελετουργικό. Μπορεί να θεωρηθεί και δεισιδαιμονία. Ανάβω ένα κερί και γράφω στο φως του. Γονατίζω και προσεύχομαι. Εχω σαν τυχερό αριθμό το 9 αν και όλοι μου λένε πως ανήκω στο ζώδιο των ιχθύων και πρέπει να έχω για τυχερό μου νούμερο το 7".    

Σούζαν Σόνταγκ  

"Θα σηκωθώ κάθε πρωί το αργότερο οκτώ (μπορεί να σπάσω αυτόν τον κανόνα μία φορά την εβδομάδα). Θα γευματίσουμε μόνο με τον Roger [Straus]. «Όχι, δεν πάω έξω για φαγητό» (Μπορεί να σπάσω αυτόν τον κανόνα μία φορά κάθε δύο εβδομάδες). Θα γράψω στο σημειωματάριο κάθε μέρα. Θα πω στους φίλους να μη μου τηλεφωνήσουν το πρωί και δεν απαντώ στο τηλέφωνο μέχρι το απόγευμα. Θα προσπαθήσω να διαβάσω μόνο το βράδι, για να αποδράσω από το γράψιμο. Θα απαντήσω σε γράμματα μία φορά την εβδομάδα (την Παρασκευή που πρέπει να πηγαίνω στο νοσοκομείο ούτως ή άλλως)".    

Χένρι Μίλερ  

Τα πρωινά: Αν είσαι μεθυσμένος, πληκτρολόγησε μόνος τις σημειώσεις. Αν είναι σε καλή κατάσταση, γράψε. Τα απογεύματα: Γράψε το κομμάτι σου με το χέρι, σχολαστικά. Χωρίς διακοπές. γράφε κομμάτι, κομμάτι κάθε φορά και τελείωνέ το. Τα απογεύματα (επίσης): Δείτε τους φίλους σας. Διαβάστε σε καφετέριες. Εξερευνήστε άγνωστα μέρη - με τα πόδια, ή με το ποδήλατο. Σημείωση: Αφήστε αρκετό χρόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας για να κάνει μια περιστασιακή επίσκεψη σε μουσεία ή μια περιστασιακή βόλτα με το ποδήλατο. Κάντε σκίτσα στις καφετέριες και στα τρένα και στους δρόμους. Κόψτε τις ταινίες! Βιβλιοθήκη για τις αναφορές μια φορά την εβδομάδα.    

Σιμόν Ντε Μποβουάρ  

"Πάντα βιάζομαι να προχωρήσω όταν γράφω, άρα μου αρέσει να ξεκινάω το πρωί. Πίνω ένα τσάι και δουλεύω από τις 10 μέχρι τη μία. Μετά βλέπω τους φίλους μου και στη συνέχεια στις 5 το απόγευμα επιστρέφω πίσω και δουλεύω μέχρι τις 9. Δεν έχω καμμία δυσκολία να συνεχίσω το απόγευμα από εκεί που σταμάτησα."    

Έρνεστ Χεμινγουέι  

"Όταν δουλεύω πάνω σε ένα βιβλίο γράφω κάθε πρωί, με το πρώτο φως, αν είναι δυνατόν. Δεν σε ενοχλεί τίποτα. Συνήθως είναι δροσερά ή έχει κρύο και έρχεται το γράψιμο να σε ζεστάνει. Εχεις όλο το χρόνο μπροστά σου να διαβάσεις αυτά που έχεις γράψει και να ξέρεις τι θα συμβεί στη συνέχεια. Κρατάς όλους τους χυμούς από αυτά που σημείωσες κι έτσι την επόμενη μέρα ξαναρχίζεις να γράφεις με το ίδιο πρόγραμμα".    

Ντον Ντε Λίλο  

"Δουλεύω το πρωί σε μια χειροκίνητη γραφομηχανή. Γράφω για περίπου τέσσερις ώρες και στη συνέχεια πάω για τρέξιμο. Αυτό με βοηθά να απαλλαγώ από τον ένα κόσμο που κουβαλάω και να μπω σε έναν άλλο. Τα δέντρα, τα πουλιά, το ψιλόβροχο, είναι ένα ωραίο διάλειμμα. Στη συνέχεια, δουλεύω, και πάλι το απόγευμα για δύο ή τρεις ώρες. Δεν πίνω καφέ και έχω κόψει το κάπνισμα. Ο χώρος μου είναι συγκεκριμένος. Το ήσυχο σπίτι μου. Ενας συγγραφέας παίρνει σοβαρά μέτρα για να εξασφαλίσει τη μοναξιά του. Διαβάζοντας τυχαία καταχωρήσεις στο λεξικό, κοιτάζοντας έξω από το παράθυρο. Εγώ κοιτάζω και μια μεγάλη φωτογραφία του Μπόρχες. Για να σπάσω το ξόρκι, όταν κολλάω κάπου".    

Χαρούκι Μουρακάμι  

"Οταν γράφω ένα μυθιστόρημα, σηκώνομαι στις 4:00 π.μ. για να δουλέψω για πέντε έως έξι ώρες. Το απόγευμα τρέχω γύρω στα 10 χιλιόμετρα ή κολυμπάω γύρω στα 1500 μέτρα, ή και τα δύο, στη συνέχεια διαβάζω λίγο και ακούω μουσική. Πηγαίνω για ύπνο στις 9 το βράδι. Κρατάω αυτό το πρόγραμμα αμετάβλητο, κάθε μέρα. Η επανάληψη από μόνη της γίνεται ένα σημαντικό στοιχείο της γραφής".     Αναίς Νιν   "Γράφω τις ιστορίες μου το πρωί, το ημερολόγιό μου τη νύχτα". Προσθέτει στη συνέχεια, στον πέμπτο τόμο, το 1948. "Γράφω κάθε μέρα. ... Κάνω καλύτερα τη δουλειά μου το πρωί".   

Πηγή:lifo