ενημέρωση 1:34, 27 October, 2026

Τάρτα με μύδια και πράσα

Τις μέρες που ήμουν στο χωριό «σκάλιζα» τα ντουλάπια  κι εκεί ανακάλυψα κάποια παλιά περιοδικά με εργόχειρα από τις δεκαετίες 1970 και 1980 που είχε φυλαγμένα η μητέρα μου. Τα δικά μου δυστυχώς τα χάρισα όλα σε μια στιγμή δύσκολη για την αποθήκευση τους. Ξεφυλλίζοντάς τα, λοιπόν, πέρα από τα εργόχειρα, ανακάλυψα και κάποιες συνταγές.

Μεταξύ αυτών και η τάρτα με μύδια και πράσα, την οποία και έφτιαξα επιστρέφοντας  στην Αθήνα, με μικρές τροποποιήσεις.

photo: mariecuisine.canalblog.com

Υλικά (για ταρτιέρα 24 εκατ.) 

Για τη ζύμη

  • 250γρ αλεύρι μαλακό
  • 130γρ βούτυρο ή μαργαρίνη σε θερμοκρασία δωματίου
  • 1 αυγό
  • 1 κουτ. γλυκού αλάτι 
  • 3 κουτ. σούπας νερό

Για τη γέμιση

  • 1200γρ φρέσκα μύδια (220γρ. καθαρισμένα)
  • 500γρ. πράσα
  • Αλάτι και πιπέρι 
  • 2 κουτ. σούπας ελαιόλαδο 
  • 3 αυγά
  • 1 κρέμα γάλακτος
  • 1 κουτ. γλυκού μοσχοκάρυδο
  • 1 κουτ. γλυκού πιπέρι καγιέν
     

Σε ένα μπόλ ή σε επιφάνεια εργασίας βάζουμε το αλεύρι και κάνουμε ένα λακουβάκι. Προσθέτουμε τα υπόλοιπα υλικά της ζύμης και ανακατεύουμε με τα δάκτυλα μας. Μόλις πάρουμε μια μαλακή ζύμη την τυλίγουμε με σελοφάν και τη βάζουμε στο ψυγείο για 30 λεπτά.

Με ένα βουρτσάκι πλένουμε τα μύδια κάτω από μπόλικο νερό κι αφαιρούμε προσεκτικά το γενάκι από το άνοιγμά τους.
Σε μια κατσαρόλα με νερό που βράζει τοποθετούμε τα μύδια μέσα σε ένα καλάθι και τα αχνίζουμε για 5 λεπτά. Τα σουρώνουμε και κρατάμε μόνο αυτά που ανοίγουν. Καθαρίζουμε τα μύδια από τα κελύφη τους και τα τοποθετούμε σε ένα μπολάκι.

Με τη βοήθεια ενός μικρού πλάστη απλώνουμε την ζύμη στην ταρτιέρα, έτσι ώστε να καλύπτει και τα τοιχώματα της και την τοποθετούμε για 15 λεπτά στην κατάψυξη. 

Κόβουμε τα πράσα σε ροδέλες και τα αχνίζουμε με νερό σε ένα τηγάνι. Μόλις μαλακώσουν  προσθέτουμε το ελαιόλαδο και τα σοτάρουμε ελαφρά.
Αλατοπιπερώνουμε  και αφήνουμε να κρυώσουν.

Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά μαζί με την κρέμα γάλακτος και το μοσχοκάρυδο.

Βγάζουμε την ταρτιέρα από την κατάψυξη και τρυπάμε τη ζύμη με ένα πιρούνι. Ανακατεύουμε τα μύδια με τα πράσα και τα στρώνουμε ομοιόμορφα πάνω στη ζύμη. Περιχύνουμε με το μείγμα αυγών κρέμας πασπαλίζουμε με το πιπέρι καγιέν

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 βαθμούς με αέρα για 10 λεπτά και στη συνέχεια κατεβάζουμε τη θερμοκρασία στους 170 και συνεχίζουμε το ψήσιμο για άλλα 20 λεπτά.

photo: mariecuisine.canalblog.com

Αφήνουμε την τάρτα να σταθεί για 10 λεπτά και σερβίρουμε συνοδεύοντας με μια σαλάτα, παγωμένη μπύρα ή λευκό  κρασί.

Παρατηρήσεις

* Οφείλω μια εξήγηση.  Όπως ξέρετε, υπερθεματίζω στην κατανάλωση προϊόντων εποχής. Αυτό τον καιρό τα πράσα δεν είναι στην εποχή τους αλλά εμένα μου είχε καρφωθεί στο μυαλό αυτή η τάρτα από την ώρα που την είδα κι έτσι έγινε η παρασπονδία.
* Αν δεν σας αρέσουν τα μύδια, μπορείτε να τα αντικαταστήσετε τα με γαρίδες. 
* Η ζύμη μας άρεσε πολύ, γιατί είχε μια μπισκοτένια και τραγανή υφή, θα την ξανακάνω, λοιπόν, και σε άλλες τάρτες. Αν θέλετε να την χρησιμοποιήσετε για γλυκές τάρτες, προσθέστε  50γρ ζάχαρη. 

Η πολύωρη ορθοστασία προκαλεί επώδυνα προβλήματα υγείας

Ζυρίχη, Ελβετία

Όλοι γνωρίζουμε ότι η καθιστική ζωή και η πολύωρη ακινησία εν ώρα εργασίας μπορεί να συντελέσουν στην εκδήλωση προβλημάτων υγείας, όπως η παχυσαρκία και ο καρκίνος. Το ίδιο όμως αρνητική φαίνεται να είναι και η ορθοστασία, σύμφωνα με ελβετική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Human Factors.

Επιστημονική ομάδα του Πανεπιστημίου ETH της Ζυρίχης, με επικεφαλής την Δρ Μαρία Γαβριέλα Γκαρσία, διαπίστωσε ότι έως και οι μισοί εργαζόμενοι, παγκοσμίως, ξοδεύουν το 75% της εργασιακής τους ημέρας σε όρθια στάση, από τους αγρότες και τους εργάτες, μέχρι τους πωλητές και τους σερβιτόρους. 

Κι ενώ η μεσοπρόθεσμη επίπτωση της ορθοστασίας περιορίζεται σε πόνους στις αρθρώσεις και τα πονεμένα πόδια, μακροπρόθεσμα μπορεί να προκαλέσει επώδυνα προβλήματα στην σπονδυλική στήλη ή μόνιμες μυικές βλάβες. 

Η Δρ Γκαρσία και οι συνεργάτες της ζήτησαν από εθελοντές να στέκονται όρθιοι για πέντε ώρες, με τακτικά διαλείμματα και 30 λεπτά για φαγητό. Κατά μέσο όρο, αισθάνονταν κουρασμένοι για περίπου 30 λεπτά μετά την πεντάωρη ορθοστασία. Αλλά οι ερευνητές παρατήρησαν ότι τα σώματα των εθελοντών χρειάζονταν στην πραγματικότητα περισσότερο από μισή ώρα για να επανέλθουν σε φυσιολογική κατάσταση. 

«Η μακροχρόνια κόπωση μετά από παρατεταμένη ορθοστασία στην εργασία μπορεί να μην γίνεται άμεσα αντιληπτική, αλλά είναι παρούσα. Επιπλέον, τα ισχύοντα πρωτόκολλα εργασίας των εργαζομένων που απαιτείται να είναι όρθιοι, δεν είναι αρκετά ευέλικτα ώστε να προληφθεί ο μακροπρόθεσμος κίνδυνος μυοσκελετικών διαταραχών» εξηγεί η Δρ Γκαρσία. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ορθοστασία εκτός από μυικά άλγη, πίεση στις αρθρώσεις των ισχίων και των γονάτων, προκαλεί οίδημα, κιρσούς, ενώ έχει διαπιστωθεί ότι επιδεινώνει την αρθρίτιδα και τις καρδιακές παθήσεις. 

  • Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
  • 0

Η καθιστική ζωή προκαλεί καρκίνο στις γυναίκες

Παλαιότερες μελέτες έχουν συνδέσει τον καθιστικό τρόπο ζωής με την εκδήλωση άγχους και ψυχολογικών διαταραχών, καθώς και με επιπλοκές στη λειτουργία της καρδιάς και τους εγκεφάλου.

Τώρα, μια νέα επιστημονική έρευνα υποστηρίζει ότι το καθισιό αυξάνει την πιθανότητα εκδήλωσης καρκίνου στις γυναίκες κι όχι στους άνδρες.

Αμερικανοί ερευνητές, με επικεφαλής την Δρ. Άλπα Πατελ, διευθύντρια της μελέτης Cancer Prevention Study-3, ανέλυσαν στοιχεία από περισσότερους από 146.000 άνδρες και γυναίκες, που δεν είχαν εκδηλώσει καρκίνο στην αρχή της μελέτης.

Τους παρακολούθησαν από το 1992 έως το 2009, διάστημα κατά το οποίο σχεδόν 31.000 από τους συμμετέχοντες διαγνώσθηκαν με καρκίνο.

Όπως διαπίστωσαν, όσο περισσότερο χρόνο περνούσαν οι γυναίκες καθιστές, ο κίνδυνος εκδήλωσης καρκίνου (πολλαπλό μυέλωμα, διηθητικός καρκίνος του μαστού και καρκίνος των ωοθηκών) αυξανόταν κατά 10% .

Ωστόσο, ανάλογος συσχετισμός δεν εντοπίστηκε στους άνδρες.

Η μελέτη δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο Cancer Epidemiology, Biomarkers and Prevention.

Πανάρχαιο το γήινο μαγνητικό πεδίο

Αλλάζουν τα γεωφυσικά δεδομένα για το παρελθόν και το μέλλον της Γης

Οι επιστήμονες πίστευαν έως τώρα ότι το γήινο μαγνητικό πεδίο είναι 3,45 δισεκατομμυρίων ετών, αλλά μια νέα μελέτη ανεβάζει την ηλικία του στα 4 έως 4,2 δισεκατομμύρια έτη - αυτό σημαίνει ότι είναι περίπου 500 έως 750 εκατομμύρια χρόνια αρχαιότερο από τις έως τώρα εκτιμήσεις. Η ανακάλυψη προσφέρει νέα δεδομένα στη μελέτη του πλανήτη μας.

Η κίνηση των τεκτονικών πλακών

Μια πρόωρη εμφάνιση του μαγνητικού πεδίου σημαίνει ότι η κίνηση των τεκτονικών πλακών ξεκίνησε νωρίτερα. Επίσης η ύπαρξη μαγνητικού πεδίου αποτελεί μια αόρατη ασπίδα προστασίας για την ατμόσφαιρα από τον ηλιακό «άνεμο» (τα ρεύματα φορτισμένων ηλιακών σωματιδίων που «βομβαρδίζουν» συνεχώς τη Γη), συνεπώς θα διευκόλυνε καθοριστικά την πρόωρη ανάπτυξη ζωής στον πλανήτη μας, ο οποίος αλλιώς θα ήταν γυμνός σαν τον 'Αρη.

Το μαγνητικό πεδίο δημιουργείται στο κέντρο της Γης, στο εξωτερικό τμήμα του πυρήνα, που αποτελείται από λιωμένο ρευστό σίδηρο. Αυτό το «γεωδυναμό», για να λειτουργήσει, χρειάζεται περιοδική απελευθέρωση θερμότητας από τον πλανήτη, κάτι στο οποίο βοηθάει η κίνηση των τεκτονικών πλακών, η οποία μεταφέρει θερμότητα από τα έγκατα του πλανήτη προς την επιφάνειά του.

Οι χρονολογίες

Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες δεν έχουν συμφωνήσει πότε ακριβώς ξεκίνησε η κίνηση των τεκτονικών πλακών και σε ποιό χρονικό σημείο η νεαρή Γη, που σχηματίσθηκε πριν περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια, απέκτησε μαγνητικό πεδίο. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον γεωφυσικό Τζον Ταρντούνο του Πανεπιστημίου του Ρότσεστερ της Νέας Υόρκης μελέτησαν μικροσκοπικούς κρυστάλλους ζιρκονίων σε πανάρχαια πετρώματα από τη δυτική Αυστραλία.

Οι κρύσταλλοι αυτοί περιέχουν μαγνητίτη, ένα ορυκτό που διατηρεί ένα μαγνητικό «αρχείο» του μακρινού παρελθόντος. Μετά από γεωχημικές μετρήσεις και με τη βοήθεια μαγνητόμετρου ακριβείας,  οι επιστήμονες συμπέραναν ότι πιθανώς η τεκτονική των πλακών ξεκίνησε πριν από 4,4 δισεκατομμύρια χρόνια και το μαγνητικό πεδίο πριν τουλάχιστον 4 δισ. χρόνια.

Σήμερα μόνο δύο βραχώδεις πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, η Γη και ο Ερμής, διαθέτουν μαγνητικό πεδίο. Ο 'Αρης έχασε το δικό του πριν περίπου 4 δισεκατομμύρια χρόνια και μαζί με αυτό χάθηκαν στο Διάστημα η ατμόσφαιρα και το περισσότερο νερό του. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Science».