Την απόφασή της να αποσυνδέσει τους λογαριασμούς Google+ από τις υπηρεσίες της ανακοίνωσε και επίσημα η Google. Αρχής γενομένης από το YouTube…

Από εδώ και στο εξής, ο τεχνολογικός κολοσσός παύει να απαιτεί σύνδεση με λογαριασμό Google+ στο YouTube. Έτσι, οι χρήστες δεν θα χρειάζεται να ανοίξουν λογαριασμό στο εν λόγω μέσο κοινωνικής δικτύωσης, προκειμένου να αναρτήσουν βίντεο, να γράψουν σχόλιο ή να δημιουργήσουν το δικό τους κανάλι στο YouTube.

Επίσης, όσοι διατηρούν ήδη λογαριασμό στο Google+ θα μπορούν πλέον να σχολιάζουν στο YouTube, χωρίς να εμφανίζονται τα σχόλια τους στο λογαριασμό τους.

Πριν από μερικούς μήνες, η Google είχε προχωρήσει σε αποδέσμευση των εφαρμογών Google Photos και Hangouts από το Google+.

Θυμίζουμε ότι στην απέλπιδα προσπάθειά της να προωθήσει το Google+ και να το καταστήσει ανταγωνιστικό, η Google απαιτούσε από τους χρήστες της να δημιουργήσουν λογαριασμό στο δικό της μέσο κοινωνικής δικτύωσης, προκειμένου να μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες της. Κίνηση που αποδείχθηκε πέρα για πέρα λανθασμένη και τώρα αποδομείται, επιτέλους!

Η όλη «φάση» με τον Βαρουφάκη, ξεκίνησε ως μια ακόμα ιστορία συνωμοσίας, από τους πολιτικούς «γίγαντες» της Ελλάδας- «παιδιά» του Καρατζαφέρη στο ΛαΟΣ- Άδωνι και Βελόπουλο. «Οι συνωμοσίες δεν μου αρέσουν αλλά οι σχέσεις του Βαρουφάκη με τον Σόρος πρέπει να διερευνηθούν» έγραψε ο πρώτος, για να υπερθεματίσει ο δεύτερος. Που να του άρεσαν κιόλας οι ιστορίες συνωμοσίες.

Είχε δοθεί απλώς το έναυσμα. Από τότε, στο χορό του Μακαρθισμού, μπήκε όλο- και εννοούμε όλο- το πολιτικό φάσμα στην Ελλάδα. Είτε με απευθείας προσπάθεια «πολιτικού κανιβαλισμού» είτε με τη σιωπή ενάντια σε αυτό. Κάθε μέρα και περισσότερο, απ’όλες τις πλευρές, ζητείται ο «αποκεφαλισμός» του πρώην υπ. Οικονομικών. Η λέξη «αποκεφαλισμός» μπαίνει σε εισαγωγικά λόγω δημοσιογραφικής δεοντολογίας και όχι επειδή όσοι το πράττουν, δεν ζητάνε κυριολεκτικά το κεφάλι του. Αυτό θέλουν.

Αυτή τη στιγμή, ο Βαρουφάκης βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα, επειδή διανοήθηκε να σκεφτεί εναλλακτικό σχέδιο διαφυγής της χώρας, από ένα ενδεχόμενο Grexit.

Το όποιο, ακόμα και όσοι κατηγορούν τον Βαρουφάκη, παραδέχονται ότι το επιθυμούσε και το επιθυμεί ο Σόιμπλε. Εξάλλου, αυτό πια δεν αποτελεί καν απλή υπόθεση, από τη στιγμή που τέθηκε και επίσημα από τον ίδιο τον υπ. Οικονομικών της Γερμανίας. Είναι, όμως, απολύτως παράλογο, ότι σε αυτό το κυνήγι μαγισσών, σε αυτό το σύγχρονο ξεκάθαρο ελληνικό Μακαρθισμό, έχουν επιδοθεί και πολιτικοί με κάποιο κύρος και σοβαρότητα. Ακόμα περισσότερο παράλογο, είναι ότι τον κατηγορούν ότι επεξεργαζόταν Plan B, όταν ακόμα και στους οίκους ανοχής, η νομοθεσία επιβάλλει να έχουν σχέδια διαφυγής σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης.

Ο δε πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ξεπέρασε τον εαυτό του. «Αν ο κύριος Τσίπρας ήξερε για το σχέδιο Βαρουφάκη είναι συνένοχος. Αν δεν το ήξερε, είναι επικίνδυνος» αποφάνθηκε. Θυμίζει το παιδικό παιχνίδι με το νερό και το γάιδαρο, στο οποίο, το ένα παιδί κρατάει το αυτί του άλλου και τον ρωτά: Τι νερό έδωσες του γαϊδάρου; Κρύο, απαντά αυτό. Α! Τον πάγωσες! Όχι, όχι. Ξέχασα. Του έδωσα ζεστό. Α! Ακόμα χειρότερα. Τον ζέστανες.

Ο φόβος είναι, να γίνει ο Μακαρθισμός μια παραδεχτή καθημερινότητα. Κάτι που δεν φαίνεται να είναι μακριά. Ή, ας το κάνουμε σαφέστερο, είναι ήδη στην «πόρτα». Και το ακόμα πιο τραγικό, όταν γίνει αναπόφευκτα μπούμεραγκ σε όσους το επιδιώκουν σήμερα, θα είναι αργά για «δάκρυα».

Πηγή:altsantiri

Με άρθρο του στους Financial Times ο Γιάνης Βαρουφάκης εξηγεί το σχέδιο Β και την «απλή» όπως χαρακτηρίζει ιδέα με βάση την οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί το Taxisnet της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων για τον συμψηφισμό ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων μεταξύ του δημοσίου και των ιδιωτών.

Στόχος του σχεδίου ήταν να αντιμετωπιστεί το χρόνιο έλλειμμα ρευστότητας που δημιουργείτο, ελλείψει της στήριξης του κράτους από την κεντρική τράπεζα, από τις υψηλές ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του δημοσίου έναντι των ιδιωτών – υπερέβαιναν σταθερά το 3% του ΑΕΠ επί μία πενταετία – και από τα υψηλά ληξιπρόθεσμα χρέη των ιδιωτών στην Εφορία.

«Η απλή ιδέα μας ήταν να επιτρέψουμε έναν πολυμερή συμψηφισμό ληξιπρόθεσμων χρεών μεταξύ του κράτους και του ιδιωτικού τομέα, χρησιμοποιώντας την υφιστάμενη ηλεκτρονική πλατφόρμα πληρωμών της φορολογικής υπηρεσίας», σημειώνει ο κ. Βαρουφάκης, προσθέτοντας: «Θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας λογαριασμός διαθεσίμων για κάθε ΑΦΜ στο ηλεκτρονικό σύστημα της φορολογικής υπηρεσίας και να πιστώνεται με τα ληξιπρόθεσμα χρέη που έχει το κράτος προς το συγκεκριμένο άτομο ή οργανισμό. Οι κάτοχοι των ΑΦΜ θα μπορούσαν να μεταφέρουν τις πιστώσεις από τον λογαριασμό διαθεσίμων τους είτε στο κράτος (εν όψει πληρωμών τους στην Εφορία) είτε σε λογαριασμό διαθεσίμων οποιουδήποτε άλλου κατόχου ΑΦΜ».

Ο πρώην υπουργός αναφέρει, ως παράδειγμα, μία εταιρεία Α, στην οποία οφείλει το δημόσιο 1 εκατ. ευρώ και η οποία οφείλει 30.000 ευρώ σε έναν εργαζόμενό της και άλλες 500.000 ευρώ στην εταιρεία Β, η οποία την προμήθευσε με αγαθά και υπηρεσίες. Ο εργαζόμενος και η εταιρεία Β, με τη σειρά τους, οφείλουν στο κράτος φόρους 10.000 ευρώ και 200.000 ευρώ, αντίστοιχα. «Στην περίπτωση αυτή, το προτεινόμενο σύστημα θα επέτρεπε τον άμεσο συμψηφισμό ληξιπρόθεσμων χρεών, τουλάχιστον 210.000 ευρώ.

Ξαφνικά, μία οικονομία, σαν την ελληνική, θα αποκτούσε σημαντικούς βαθμούς ελευθερίας εντός της υφιστάμενης Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης», σημειώνει ο κ. Βαρουφάκης.

«Σε μία δεύτερη φάση, που δεν είχαμε τον χρόνο να εξετάσουμε κατάλληλα, οι συσκευές κινητών τηλεφώνων smartphone και οι κάρτες των πολιτών θα μπορούσαν να αυξήσουν τον βαθμό ευελιξίας και προσβασιμότητας, διασφαλίζοντας ευρεία αποδοχή», αναφέρει ο πρώην υπουργός. Το σχεδιαζόμενο σύστημα πληρωμών, προσθέτει, θα μπορούσε να εξελιχθεί σε υποκατάστατο για την απουσία πλήρως λειτουργικών αγορών δημοσίου χρέους, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια μίας πιστωτικής κρίσης, όπως αυτή που πλήττει την Ελλάδα από το 2010.

«Οι ιδιώτες θα μπορούσαν να αγοράσουν πιστώσεις από το ηλεκτρονικό σύστημα της φορολογικής υπηρεσίας, χρησιμοποιώντας τους κανονικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, και να αυξήσουν τους λογαριασμούς διαθεσίμων τους. Αυτές οι πιστώσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μετά, για παράδειγμα, από ένα έτος για να εξοφλήσουν τους φόρους τους με έκπτωση (για παράδειγμα, 10%)».

Η έξοδος του από το Νούμερο 11 της Ντάουνινγκ Στριτ έληξε λίγο μετά την εξευτελιστική έξοδο της στερλίνας από τον Ευρωπαϊκό Mηχανισμό Συναλλαγματικών Iσοτιμιών (ERM) τη Mαύρη Tετάρτη, τον Σεπτέμβριο του 1992. Ο ίδιος ο λόρδος Νόρμαν Λάμοντ δεν το είδε ποτέ έτσι. Επιμένει πάντα ότι εκείνη η θυελλώδης έξοδος από τον ERM ήταν προς όφελος της Βρετανίας. Οπως επιμένει ότι το σχέδιο που παρουσίασε ο φίλος του Γιάνης Βαρουφάκης στο οικονομικό φόρουμ της 16ης Ιουλίου δεν ήταν ένα σχέδιο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, αλλά ένα σχέδιο εκτάκτου ανάγκης, ένα σχέδιο δημιουργίας ρευστότητας, το οποίο ο μεν Βαρουφάκης χαρακτήρισε «Plan B», ο δε Λάμοντ θεωρεί απολύτως λογικό. 

Κορυφαίο στέλεχος των βρετανικών κυβερνήσεων επί Μάργκαρετ Θάτσερ και Τζον Μέιτζορ, ο λόρδος Λάμοντ ήταν ο συντονιστής της περίφημης μαγνητοφωνημένης ομιλίας τού πρώην υπουργού, όπου παρουσίασε σε hedge funds το plan B’. Ως πρώην υπουργός Οικονομικών και ο ίδιος και ως νυν σύμβουλος του think tank Official Monetary and Financial Institutions Forum έχει μιλήσει πολλές φορές για τα κακώς κείμενα της ΕΕ. 

Το «σκοτεινό παρελθόν» του και οι θέσεις του για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η ευρωζώνη τον έχουν εντάξει στους ευρωσκεπτικιστικούς κύκλους. Επισήμως, ο Λάμοντ υποστηρίζει ότι είναι ανοιχτός στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του, ενώ αποφεύγει να ταχθεί ανοιχτά υπέρ ενός Brexit.

Μία ενδιάμεση στάση τηρεί και ως προς το Grexit. Μιλώντας στην τηλεόραση του Bloomberg την Τρίτη, ο λόρδος Λάμοντ τόνισε ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να συγκριθεί μία έξοδος της Ελλάδας από το κοινό νόμισμα με την έξοδο της Βρετανίας από τον ERM. Οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές, επισήμανε εξηγώντας ότι «τώρα θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο νόμισμα, το οποίο είναι τεράστιο θέμα». 

«Θα έπρεπε βραχυπρόθεσμα να αντιμετωπίσουν στην Ελλάδα μεγάλα θέματα, όπως η ραγδαία υποτίμηση του νέου νομίσματος, πιθανότατα και η εκτόξευση του πληθωρισμού, ενώ παράλληλα θα έπρεπε να γίνει εθνικοποίηση τραπεζών και να διατηρηθούν τα capital controls. Μακροπρόθεσμα ίσως απέφερε θετικά αποτελέσματα, όμως βραχυπρόθεσμα τα προβλήματα θα ήταν μεγάλα, οπότε δεν εκπλήσσομαι που τελικά το απέφυγαν», υποστήριξε ο Λάμοντ.

Λάμοντ και Βαρουφάκης γνωρίστηκαν προ επταετίας σε ένα συνέδριο στην Αυστραλία. Αν και η πολιτική τους εμπειρία δεν είναι δυνατόν να συγκριθεί, οι θέσεις τους, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο απομακρύνθηκαν από τα υπουργεία τους παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες. 

Αμφότεροι υπερασπίζονται τα σχέδιά τους μέχρι κεραίας. Ο Λάμοντ θεωρεί ότι η Μαύρη Τετάρτη έδωσε τη δυνατότητα στη βρετανική οικονομική πολιτική να ξαναχτιστεί «μέσα από τις στάχτες». Ομοίως, ο έλληνας πρώην υπουργός επαναλαμβάνει ότι το σχέδιό του ήταν μία λύση στο χρόνιο πρόβλημα ρευστότητας της Ελλάδας.