ενημέρωση 6:49, 20 October, 2026

Πούλησαν την ΑΤΕ για να καλύψουν σκάνδαλο 5 δισ. ευρώ

Το πρώτο ...σκάνδαλο!

Τα 5 δισ. ευρώ αγγίζει η ζημιά του Δημοσίου από τις παράνομες χορηγήσεις δανείων από την Αγροτική Τράπεζα σε πρόσωπα και φορείς κατά το χρονικό διάστημα από το 2000 μέχρι το 2012. Αυτό αναφέρει το πόρισμα - καταπέλτης που διαβιβάστηκε από την Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Ενέργειες στην Εισαγγελία της Αθήνας. Σύμφωνα με τον υπουργό Επικρατείας για τη διαφθορά, Παναγιώτη Νικολούδη, πρόκειται χωρίς αμφιβολία για ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών. Η υπόθεση ξαναανοίγει και αναμένεται ή έκδοση ενταλμάτων σύλληψης. 

Στην ανακοίνωσή του ο Παναγιώτης Νικολούδης χρησιμοποιεί ιδιαίτερα σκληρή γλώσσα και μιλά για σκάνδαλο που δεν είναι απλώς οικονομικό «αλλά πρωτίστως και κυρίως ένα διαρκές, διαχρονικό και καλοσχεδιασμένο πολιτικό σκάνδαλο, που βαρύνει όλους σχεδόν εκείνους που είχαν την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, κατά το χρονικό διάστημα» 2000 με 2012. 

Τονίζει δε, ότι έχει αποκαλυφθεί μόνο η κορυφή του παγόβουνου καθώς η ΑΤΕ χρησιμοποιήθηκε επί σειρά ετών ως η δεξαμενή από την οποία οι κατά περίπτωση κρατούντες άντλησαν τα μέσα για την εξυπηρέτηση πολιτικών επιδιώξεων. 

Σημειώνεται ότι από την ΑΤΕ έχουν πάρει δάνειο τα περισσότερα μεγάλα κόμματα όπως επίσης και τα μεγαλύτερα συγκροτήματα Τύπου της χώρας. 

Η ανακοίνωση του Παναγιώτη Νικολούδη 

Από την Αρχή του άρθρ. 7 του ν.3691/2008 διαβιβάσθηκε στην Εισαγγελία της Αθήνας «Πόρισμα» σχετικά με τις παράνομες χορηγήσεις δανείων από την Αγροτική Τράπεζα σε διάφορα πρόσωπα και φορείς κατά το χρονικό διάστημα από το 2000 μέχρι το 2012.

Με το πόρισμα αυτό και τη σχετική Έκθεση Ελέγχου της Τράπεζας της Ελλάδος τεκμηριώνεται η ποινικά αξιόλογη συμπεριφορά όσων διοίκησαν την ΑΤΕ και όσων παρανόμως έλαβαν δάνεια τα οποία ουδέποτε επέστρεψαν. Για κάποιους από αυτούς ζητήθηκε η δέσμευση περιουσιακών στοιχείων.

Χωρίς καμία αμφιβολία η περίπτωση της ΑΤΕ αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα οικονομικά σκάνδαλα των τελευταίων δεκαετιών, αφού η εν τέλει ζημία του Δημοσίου από την εγκληματική αυτή δραστηριότητα φτάνει τα 5 δισεκατομμύρια Ευρώ.

Το παραπάνω Πόρισμα αφορά δείγμα μόνο του συνολικού αριθμού των παρανόμως χορηγηθέντων και ουδέποτε επιστραφέντων δανείων.

Εμείς ανοίξαμε το δρόμο και τώρα είναι η σειρά της τακτικής Δικαιοσύνης να προχωρήσει στο δρόμο αυτό και να διεκπεραιώσει το πραγματικά δύσκολο έργο της απόδοσης ευθυνών για κάθε ένα από τα 1300 αγύριστα δάνεια.

Είμαστε βέβαιοι ότι, παρά τις δυσκολίες χειρισμού αυτής της τεράστιας σε όγκο υπόθεσης, η Δικαιοσύνη θα επιτελέσει το καθήκον της με επιτυχία.

Ήδη όμως αποκαλύπτονται όλα εκείνα για τα οποία κατ' επανάληψη κάναμε λόγο και τώρα πλέον έχουν συγκεκριμένο σχήμα και μορφή και κυρίως έχουν συγκεκριμένα ονόματα, έστω κι αν έχει αποκαλυφθεί μόνο η κορυφή του παγόβουνου.

Η ποινική έρευνα, που θα ακολουθήσει, θ’ αποκαλύψει ολόκληρο το παγόβουνο και τότε θα γίνει σε όλους σαφές ότι το «σκάνδαλο της ΑΤΕ» δεν είναι απλά και μόνο ένα οικονομικό σκάνδαλο αλλά πρωτίστως και κυρίως ένα διαρκές, διαχρονικό και καλοσχεδιασμένο πολιτικό σκάνδαλο, που βαρύνει όλους σχεδόν εκείνους που είχαν την ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας, κατά το χρονικό διάστημα που αναφέρθηκε παραπάνω.

Η ΑΤΕ δεν είναι απλά μια Τράπεζα που χρεοκόπησε. Η ΑΤΕ χρησιμοποιήθηκε επί σειρά ετών ως η δεξαμενή από την οποία οι κατά περίπτωση κρατούντες άντλησαν τα μέσα για την εξυπηρέτηση πολιτικών επιδιώξεων.

Η ΑΤΕ ήταν το όχημα το οποίο χρησιμοποίησαν οι κυριότεροι εκφραστές του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού. Ήταν το σημείο στο οποίο η επιχειρηματικότητα συναντήθηκε με την εγκληματικότητα.

Ήταν τέλος, σε ορισμένες περιπτώσεις, το μαγικό φίλτρο που χρησιμοποιήθηκε έτσι ώστε κάποιοι θεσμοί (Αγροτικοί Συνεταιρισμοί) να καταντήσουν εσμοί.

Η πλήρης δικαστική διαλεύκανση της υπόθεσης και η απόδοση ευθυνών εκεί που πρέπει, αποτελεί δίκαιο αίτημα της Ελληνικής Κοινωνίας, το οποίο τώρα ικανοποιείται.

Τέλος, για όλους εκείνους που δείχνουν να αδημονούν και να απαιτούν από εμάς άμεσες πράξεις κάθαρσης και τιμωρίας, θέλουμε να τονίσουμε ότι όλα όσα πρέπει να γίνουν θα γίνουν στην ώρα τους και  με το σωστό τρόπο. Η Δικαιοσύνη δε ξεχνά αλλά και δεν πρέπει να ενεργεί βιαστικά και παρορμητικά.

 

Άρθρο Βαρουφάκη για το σχέδιο «Treuhand» του Σόιμπλε

 
Ο Γιάνης Βαρουφάκης, με άρθρο του στην ιστοσελίδα Project Syndicate, αποκαλύπτει την εναλλακτική πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για το Ταμείο Ιδιωτικοποιήσεων αλλά και το «μειωτικό και ολέθριο» σχέδιο «Treuhand» του Σόιμπλε

Ολόκληρο το άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη Project Syndicate:

Στις 12 Ιουλίου, η Σύνοδος των ηγετών της ευρωζώνης υπαγόρευσε τους όρους παράδοσης στον Ελληνα πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος, τρομοκρατημένος από τις εναλλακτικές, τους αποδέχθηκε όλους. Ενας από αυτούς τους όρους αφορούσε στη διάθεση των υπoλοίπων περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού δημοσίου.

Οι ηγέτες της ευρωζώνης ζήτησαν να μεταφερθούν τα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία σε ένα τύπου Treuhand ταμείο- ένα όχημα παρόμοιο με αυτό που είχε χρησιμοποιηθεί μετά από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου για γρήγορες ιδιωτικοποιήσεις, με μεγάλη οικονομική ζημία και καταστροφικές συνέπειες για την απασχόληση όλης της εξαφανιζόμενης δημόσιας περιουσίας της Ανατολικής Γερμανίας.

Αυτό το ελληνικό Treuhand θα είχε έδρα- περιμένετε- στο Λουξεμβούργο και θα διοικούνταν από μια ομάδα εποπτευόμενη από τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, τον συντάκτη αυτού του σχεδίου. Θα ολοκλήρωνε τις πωλήσεις μέσα σε τρία χρόνια. Ομως, ενώ το έργο του πρωτότυπου Treuhand συνοδευόταν από τεράστιες επενδύσεις της Δυτικής Γερμανίας σε υποδομές και μεγάλης κλίμακας κοινωνικές μεταφορές στον πληθυσμό της Ανατολικής Γερμανίας, οι Ελληνες δεν θα λάμβαναν κανένα αντίστοιχο όφελος οποιουδήποτε είδους.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος που με διαδέχθηκε ως υπουργός Οικονομικών πριν από δύο εβδομάδες, έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να βελτιώσει τις χειρότερες πτυχές του πλάνου για το ελληνικό Treuhand. Κατάφερε να έχει το ταμείο την έδρα του στην Αθήνα και απέσπασε από τους δανειστές (τη λεγόμενη τρόικα των Κομισιόν, ΕΚΤ, ΔΝΤ) τη σημαντική παραχώρηση ότι οι πωλήσεις θα μπορούν να επεκταθούν στα 30 χρόνια, αντί στα τρία. Αυτό ήταν κρίσιμο, προκειμένου να επιτραπεί στο ελληνικό κράτος να κρατήσει τα υποτιμημένα περιουσιακά στοιχεία μέχρι να ανακάμψει η τιμή τους από τα τρέχοντα χαμηλά επίπεδα λόγω της ύφεσης.

Αλίμονο, το ελληνικό Treuhand παραμένει κάτι απεχθές και θα πρέπει να είναι στίγμα στη συνείδηση της Ευρώπης. Ακόμη χειρότερα, είναι μία χαμένη ευκαιρία.

Το πλάνο είναι πολιτικά τοξικό, γιατί το ταμείο- παρότι θα έχει έδρα στην Ελλάδα- θα το διαχειρίζεται ουσιαστικά η Τρόικα. Επίσης είναι οικονομικά επιβλαβές, γιατί τα έσοδα θα πάνε για την εξυπηρέτηση αυτού που τώρα ακόμη και το ΔΝΤ παραδέχεται ότι αποτελεί ανεξόφλητο χρέος. Και αποτυγχάνει οικονομικά, γιατί σπαταλά μία θαυμάσια ευκαιρία για τη δημιουργία σταθεροποιητικών επενδύσεων προκειμένου να βοηθηθεί η αντιμετώπιση του υφεσιακού αντίκτυπου της τιμωρητικής δημοσιονομικής εξυγίανσης που είναι επίσης μέρος των «όρων» της Συνόδου της 12ης Ιουλίου.

Δεν χρειαζόταν να γίνει έτσι. Στις 19 Ιουνίου επικοινώνησα στη γερμανική κυβέρνηση και την τρόικα μία εναλλακτική πρόταση, ως μέρος ενός εγγράφου με τίτλο «Τερματίζοντας την ελληνική κρίση»: «Η ελληνική κυβέρνηση προτείνει να συνδυάσει τα δημόσια περιουσιακά στοιχεία (εξαιρώντας αυτά που σχετίζονται με την ασφάλεια της χώρας, τις δημόσιες παροχές και την πολιτιστική κληρονομιά) σε μία κεντρική ελέγχουσα εταιρεία που θα διαχωρίζεται από την κυβερνητική διοίκηση και θα αντιμετωπίζεται ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου, υπό την αιγίδα του ελληνικού κοινοβουλίου, με στόχο τη μεγιστοποίηση της αξίας των περιουσιακών στοιχείων και τη δημιουργία ρεύματος σταθεροποιητικών επενδύσεων. Το ελληνικό κράτος θα είναι ο μοναδικός μέτοχος, αλλά δεν θα εγγυάται το παθητικό ή το χρέος της.

Η εταιρεία θα παίζει ενεργό ρόλο στην προετοιμασία των περιουσιακών στοιχείων για πώληση. Θα «εξέδιδε ένα πλήρως εγγυημένο ομόλογο στις διεθνείς αγορές κεφαλαίων» για να συγκεντρώσει 30-40 δισ. ευρώ τα οποία, «λαμβάνοντας υπόψη την παρούσα αξία των περιουσιακών στοιχείων» θα «επένδυε στον εκσυγχρονισμό και την αναδιάρθρωση των περιουσιακών στοιχείων υπό τη διαχείρισή της».

Το πλάνο προέβλεπε ένα επενδυτικό πρόγραμμα 3-4 χρόνων, με αποτέλεσμα «επιπρόσθετες δαπάνες 5% του ΑΕΠ ετησίως» με τις τρέχουσες μακροοικονομικές συνθήκες να σημαίνουν «έναν θετικό πολλαπλασιαστή ανάπτυξης πάνω από 1,5» ο οποίος «θα ενίσχυε την αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ σε ένα επίπεδο πάνω από 5% για αρκετά χρόνια». Αυτό με τη σειρά του θα προκαλούσε «ανάλογες αυξήσεις σε φορολογικά έσοδα» και ως εκ τούτου «θα συνέβαλε στη δημοσιονομική βιωσιμότητα, ενώ θα επέτρεπε στην ελληνική κυβέρνηση να έχει πειθαρχία επί των δαπανών χωρίς να συρρικνώνει περαιτέρω την κοινωνική οικονομία».

Σε αυτό το σενάριο, το πρωτογενές πλεόνασμα (που δεν περιλαμβάνει τις πληρωμές τόκων) θα επιτύγχανε μεγέθη «ταχύτητας διαφυγής» τόσο σε απόλυτη όσο και σε ποσοστιαία βάση με την πάροδο του χρόνου. Ως αποτέλεσμα, στην εταιρεία θα «χορηγούνταν τραπεζική άδεια» σε 1-2 χρόνια «και έτσι θα μετατρεπόταν σε μία ολοκληρωμένη Αναπτυξιακή Τράπεζα, ικανή να συγκεντρώσει ιδιωτικές επενδύσεις στην Ελλάδα και να μπει σε σχέδια συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων».

Η Αναπτυξιακή Τράπεζα που προτείναμε «θα επέτρεπε στην κυβέρνηση να διαλέξει ποια περιουσιακά στοιχεία θα ιδιωτικοποιούνταν και ποια όχι, ενώ θα εγγυόταν ένα μεγαλύτερο αντίκτυπο στη μείωση χρέους από τις επιλεγμένες ιδιωτικοποιήσεις». Αλλωστε, «οι τιμές των περιουσιακών στοιχείων θα αυξάνονταν περισσότερο από το πραγματικό ποσό που θα ξοδεύονταν για τον εκσυγχρονισμό και την αναδιάρθρωση, με τη βοήθεια ενός προγράμματος συνεργασιών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, η αξία των οποίων ενισχύεται ανάλογα με την πιθανότητα των μελλοντικών ιδιωτικοποιήσεων».

Η πρότασή μας αντιμετωπίστηκε με εκκωφαντική σιωπή. Πιο συγκεκριμένα, το Eurogroup και η τρόικα συνέχισαν να διαρρέουν στα διεθνή ΜΜΕ ότι οι ελληνικές αρχές δεν είχαν καμία αξιόπιστη καινοτόμα πρόταση να κάνουν, δηλαδή το συνηθισμένο ρεφρέν τους. Μερικές ημέρες αργότερα, όταν οι δυνάμεις συνειδητοποίησαν ότι η ελληνική κυβέρνηση ήταν έτοιμη να συνθηκολογήσει πλήρως με τις απαιτήσεις της τρόικας, έκριναν σκόπιμο να επιβάλουν στην Ελλάδα το μειωτικό, αφάνταστο και ολέθριο μοντέλο Treuhand.

Σε μία κρίσιμη καμπή στην ευρωπαϊκή ιστορία, η καινοτόμος εναλλακτική μας πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων. Παραμένει εκεί, για να την ανακτήσουν άλλοι.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Πώς εξαπλώθηκαν οι θρησκείες;

Η θρησκεία παίζει έναν κεντρικό ρόλο στην οργάνωση της ζωής των πιστών απανταχού της Γης. Σε ολόκληρο τον κόσμο υπάρχουν αναρίθμητες θρησκείες, με τις περισσότερες εξ αυτών να περιλαμβάνουν πλήθος υπό-αιρέσεων.

Κατά τα τελευταία χιλιάδες χρόνια, αυτές οι θρησκευτικές ομάδες έχουν διαμορφώσει την πορεία της ιστορίας, ασκώντας μια βαθιά επίδραση στην πορεία της ανθρώπινης φυλής.

Μέσα από αμέτρητες συγκρούσεις, κατακτήσεις, αποστολές στο εξωτερικό, και από στόμα σε στόμα, αυτές οι θρησκείες έχουν εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και στο παρακάτω βίντεο θα δούμε πως.

Το Business Insider μέσα από ένα βίντεο παρουσιάζει πως οι πέντε μεγαλύτερες θρησκείες εξελίχθηκαν.

Ο Γκαίμπελς και ο πόλεμος του Γιάνη Βαρουφάκη με τα media

και λέγε, λέγε...

Κάποιος, κάπου, ...κάποτε, σε μια αμέριμνη προεκλογική μέρα γενικώς, κάθισε, λέει, στο διπλανό τραπέζι με τον Γιάνη Βαρουφάκη στο Κολωνάκι. Και τον άκουσε να περιγράφει, σε... κάποιον, το «μυστικό σχέδιο» χρεοκοπίας και επιστροφής στη δραχμή. Κάποιος άλλος, επίσης, έμαθε από «κορυφαίες πηγές του ΣΥΡΙΖΑ» ότι Σόιμπλε και Βαρουφάκης συζήτησαν και «ταύτισαν τα βήματά τους στην πορεία εξόδου της χώρας από το ευρώ».

Το «ραντεβού στο Κολωνάκι»

Ο πρώην υπουργός Οικονομικών απάντησε και στα δύο δημοσιεύματα σήμερα, μέσω twitter, μνημονεύοντας τον Γκαίμπελς και κάνοντας λόγο για «μαύρη προπαγάνδα» κατά της κυβέρνησης.
«Ο μόνος τρόπος να ξεσκεπαστεί η μαύρη προπαγάνδα των ημερών είναι, επιμένω, μέσω της διάδοσής της. Ο Γκαίμπελς ζει!» έγραψε παραθέτοντας το link του δημοσιεύματος της Ημερησίας, με το επίμαχο «ραντεβού στο Κολωνάκι».

Στο συγκεκριμένο άρθρο, αφού περιγράφεται γλαφυρά το πώς, προεκλογικά, αυτήκοος μάρτυρας συνέλαβε τον Γιάνη Βαρουφάκη να ξεδιπλώνει το σχέδιό του σε «τραπεζίτη» συνδαιτυμόνα του σε καφέ του Κολωνακίου, αναφέρεται χαρακτηριστικά: «O πρώην υπουργός είναι συγκεκριμένος. Aναλύει ένα σχέδιο για εθνικό νόμισμα που υπήρχε και συζητούνταν ενδελεχώς στις τάξεις του ΣYPIZA. Eνα πρόγραμμα που πίστευε και η Aριστερή Πλατφόρμα ή η «ομάδα Λαπαβίτσα». Σύμφωνα με κορυφαίο στέλεχος συνιστώσας του ΣYPIZA, «ο κ. Bαρουφάκης ήταν ο μόνος που είχε ρεαλιστικό σχέδιο για επιστροφή στη δραχμή». Mάλιστα, η Aριστερή Πλατφόρμα χρεώνει στον κ. Tσίπρα ακριβώς το ότι απέρριψε τον Mάρτιο το σχέδιο για συντεταγμένη χρεοκοπία και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Hταν ένα μυστικό σχέδιο που συζητούσε η ηγετική ομάδα του ΣYPIZA και εμπνευστής του ήταν ο κ. Bαρουφάκης».

«Η συμπόρευση με τον Σόιμπλε»

Με ένα ανάλογο link κι ένα ανάλογο σχόλιο απάντησε ο πρώην υπουργός Οικονομικών και στο έτερο δημοσίευμα, εκείνο του Βήματος, που του καταλογίζει συμπόρευση και κοινό στόχο με τον Σόιμπλε.
«Ποτέ δεν συμπορευτήκαμε με τον Σόιμπλε! Διαβάστε την τελευταία έκδοση της μαύρης προπαγάνδας εναντίον της κυβέρνησης», ήταν το δεύτερο tweet του Γιάνη Βαρουφάκη.

Το άρθρο του Βήματος, που συνδέει τον Σόιμπλε, τον Βαρουφάκη, τα IOU's και μια παλιά μελέτη του γερμανικού ισντιτούτου Ifo, αναφέρει: «Τα σχέδια του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και των σκληροπυρηνικών γερμανικών κύκλων που θέλουν την Ελλάδα εκτός ευρώ έχουν διευκολυνθεί από τις επιλογές και την πολιτική που ακολούθησε η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα το προηγούμενο πεντάμηνο. Οι δύο πλευρές, ξεκινώντας από διαφορετική αφετηρία και έχοντας διαφορετικούς στόχους, κατάφεραν, χωρίς να το επιδιώκουν(;), να ταυτίσουν τα βήματά τους στην πορεία εξόδου της χώρας από το ευρώ. Σε σημείο που θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι υπήρξε ακόμη και συντονισμός κινήσεων μεταξύ της ελληνικής και της γερμανικής πλευράς, ιδίως στις επιλογές του πρώην υπουργού Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη. Σύμφωνα πάντως με πληροφορίες, οι οποίες προέρχονται από κορυφαίες πηγές του ΣΥΡΙΖΑ, η επιστροφή στη δραχμή είχε συζητηθεί από τους δύο υπουργούς Οικονομικών, με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να υπόσχεται ότι «θα στηρίξει την Ελλάδα με βοήθεια αν η ελληνική πλευρά τον διευκολύνει στο θέμα του χρέους».

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0