H Αrea51, είναι μια περιοχή για την οποία γράφτηκαν αρκετά βιβλία, έγιναν πολλές ταινίες και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης ακόμα και για βιντεοπαιχνίδι. Είναι ένα απομονωμένο μέρος κοντά στο Λας Βέγκας, στην πολιτεία Νεβάδα, το οποίο εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να κρύβει ένα μυστήριο.

Η ιστορία ξεκινά στα μέσα περίπου του περασμένου αιώνα. Στις 8 Ιουλίου του 1947  ένα δελτίο Τύπου με την υπογραφή του Στρατηγού Γουίλιαμ Μπλάνσαρντ είναι αρκετό για να βάλει στο λεξιλόγιο των αμερικανών τον όρο «ιπτάμενος δίσκος». Συντρίμμια από ένα UFO βρίσκονται όπως αναφέρει η ανακοίνωση, στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ρόσγουελ.

Όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, τα αρμόδια όργανα της αμερικάνικης κυβέρνησης, θα έκαναν τα πάντα για να μην μάθει κανείς το που ακριβώς βρισκόταν. Υπόγεια τούνελ που ένωναν μυστικές τοποθεσίες. Κρυφοί διάδρομοι που περιείχαν αποθήκες γεμάτες με εξωγήινη τεχνολογία. Ο κόσμος είχε βάλει στο μυαλό του τα πάντα και κάπως έτσι, γεννήθηκε ο μύθος της Area 51, μία ιστορία που κεντρίζει το ενδιαφέρον εκατομμύρια ανθρώπων μέχρι σήμερα. Κοντά στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η μυστική υπηρεσία πληροφοριών της Αμερικής, η CIA, αποφασίζει να συνεργαστεί με την εταιρία Lockheed, με στόχο την ανάπτυξη νέων, υψηλής τεχνολογίας αεροσκαφών.

Αυτό που ήθελαν ήταν να κατασκευάσουν αεροσκάφη τα οποία θα είχαν τη δυνατότητα να πετάξουν σε πολύ μεγάλο ύψος ώστε να χρησιμοποιηθούν σε κατασκοπευτικές αποστολές. Ήταν απαραίτητο όμως, να βρεθεί μία περιοχή στην οποία θα γίνονταν οι δοκιμές. Λίγο έξω από το Λας Βέγκας, κοντά στην περιοχή Groom Dry Lake στην πολιτεία Νεβάδα, αποφασίζουν ότι μία τεράστια έκταση πληροί όλες τις προϋποθέσεις.

Την ονομάζουν Area51. Κατασκευάστηκε το 1947 και κόστισε ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Σαράντα χρόνια μετά, εν έτη 1985, χτίζονται νέες εγκαταστάσεις που αυξάνουν το συνολικό κόστος στα τέσσερα δισεκατομμύρια. Για πολλά χρόνια οι χαρτογράφοι δεν συμπεριλαμβάνουν τις εγκαταστάσεις σε κανέναν χάρτη.

Απαγορεύεται αυστηρώς, κάθε πτήση στον εναέριο χώρο πάνω από τη περιοχή για όλα τα εμπορικά ή στρατιωτικά αεροσκάφη, εκτός από αυτά που ανήκαν στη ίδια τη βάση. Μία περιοχή «φάντασμα», καλά κριμένη και ένα μεγάλο μυστήριο να πλανάται από τα πρώτα μόλις χρόνια της δημιουργίας της. Μία περιοχή που αποτέλεσε τον πυρήνα των δοκιμών συμβατικών όπλων από την πολεμική αεροπορία.

Το κατασκοπευτικό αεροπλάνο U-2, πολλά αεροσκάφη, όπως το U2, F-111, F-15, F-117 stealth, B-1, B-52, B-2 και το Aurora -που είναι το πρώτο συμβατικό αεροπλάνο που θα βασιζόταν σε εξωγήινη τεχνολογία- κατασκευάστηκαν στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Σύντομα έρχονται και οι πρώτες μαρτυρίες που κάνουν λόγο για προγραμματισμένες δοκιμαστικές πτήσεις εξωγήινων αεροσκαφών.

Ο Μπομπ Λαζάρ, ιδιοκτήτης ενός κοντινού ράντζο, ήταν ο πρώτος που ισχυρίστηκε ότι κάτι παράξενο συμβαίνει στην Area51. Πολλοί ειδικοί έρχονται να υποστηρίξουν ότι πράγματι, στην περιοχή γίνονταν εκπαιδευτικές πτήσεις με αεροσκάφη της Αμερικάνικης πολεμικής αεροπορίας. Κάποια από αυτά, είχαν παράξενο σχήμα για την εποχή, και γι' αυτό φαίνονταν σπάνια και εξωγήινα στο απαίδευτο μάτι κάθε περαστικού.

Λίγο αργότερα έρχονται στο φως διάφορες μηνύσεις που κατέθεσαν πρώην υπάλληλοι της Αrea51, οι οποίοι κάνουν λόγο για τραυματισμούς, ακόμα και θανάτους που προκλήθηκαν από παράνομες πρακτικές απόρριψης αποβλήτων. Μία άκρως καρκινογόνα περιοχή, που για πολλές δεκαετίες θεωρήθηκε υπεύθυνη για το θάνατο από καρκίνο πολλών κατοίκων των γύρω περιοχών.

Ενώ όλοι οι μέχρι τότε πρόεδροι αμφισβητούσαν την ύπαρξη της περιοχής, ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον τον Σεπτέμβριο του 1995, υπέγραψε ένα Εκτελεστικό Διάταγμα, με το οποίο απάλλασσε την Area51 από τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς. Ένα διάταγμα που στην ουσία αποτελεί την πιο επίσημη παραδοχή της ύπαρξης της Area 51 από την κυβέρνηση και αναφέρεται στην περιοχή ως «τοποθεσία επιχειρήσεων της Πολεμικής Αεροπορίας κοντά στη λίμνη Γκρουμ της Νεβάδα».

Για δεκαετίες, η περιοχή παρέμενε κρυμμένη σχεδόν από τους πάντες. Κανένας δεν γνώριζε που βρισκόταν. Χρειάστηκε να περάσουν πάνω από τριάντα χρόνια μέχρις ότου το 1988 ένας σοβιετικός δορυφόρος να καταφέρει να φωτογραφήσει τη βάση. Διάφορες εφημερίδες και περιοδικά πήραν τις φωτογραφίες και τις δημοσίευσαν.

Παρόλα αυτά, η απόκρυψη της βάσης παραμένει υψίστης σημασίας. Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει προστατευθεί από μηνύσεις εργαζομένων για λόγους «εθνικής ασφάλειας».

Το βιβλίο της Annie Jacobsen με τίτλο «AREA 51: An Uncensored History of America's Top Secret Military Base» περιέχει αποκλειστικές αδημοσίευτες φωτογραφίες, συνεντεύξεις και ντοκουμέντα, κάνοντας με αυτό τον τρόπο μία αναδρομή στο μύθο αυτής της περιοχής.

Σε κάθε μεγάλη πολιτική κρίση, έρχεται μια στιγμή που η μεγάλη ηγεσία απαιτείται και οφείλει να αλλάξει. Να γίνει το είδος της ηγεσίας που δίνει προτεραιότητα στο γενικό καλό πάνω από συντεχνιακά συμφέροντα, που διαμορφώνει τα γεγονότα αντί να αντιδρά σε αυτά. Του Τζον Κάσιντι

Με πολλούς από τους συναδέλφους και ψηφοφόρους της καγκελαρίας να την παροτρύνουν να κρατήσει σταθερή την στάση της, παρά το γεγονός ότι το τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης, η Μέρκελ θα μπορούσε να μπει στον πειρασμό να παίξει με ασφάλεια, επιτρέποντας την επιχειρηματολογία των υπουργών οικονομικών της ηπείρου, των κεντρικών τραπεζιτών, και των ταμπλόιντ να επικρατήσουν. 

Είναι πιθανό (αν και καθόλου βέβαιο) ότι Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο σκληροπυρηνικός υπουργός Οικονομικών της Μέρκελ, να έχει δίκιο όταν υποστηρίζει ότι μια ελληνική έξοδος από τη ζώνη του ευρώ, ακόμη και μια άτακτη, δεν θα έχει σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις για την υπόλοιπη Ευρώπη. Γιατί να αναλάβει την ευθύνη για αυτό το πράγμα;

Η απάντηση, όπως και η ίδια η Μέρκελ έχει αναγνωρίσει το παρελθόν,  είναι ότι μια αποτυχία επίλυσης της κρίσης μέσω μιας αμοιβαίας συμφωνίας δεν θα ήταν απλώς μια επίπληξη στους Έλληνες αλλά μια αποτυχία της ζώνης του ευρώ: θα παραβίαζε το ήθος της ισότητας και της αλληλεγγύης πάνω στο οποίο χτίστηκε η ΕΕ. Για οποιονδήποτε Ευρωπαίο της γενιάς της Μέρκελ, θα ήταν μια μνημειώδης αποτυχία.

Σε στιγμές σαν αυτές, είναι εύκολο να ξεχάσουμε τις πολλές επιτυχίες της ΕΕ. Στις δεκαετίες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ), όπως ονομαζόταν τότε, βοήθησε να ενωθούν οι χώρες του πυρήνα της Ευρώπης, κυρίως η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία, με έναν τρόπο που τελικά θάφτηκαν οι παλιές έχθρες.

Κατά το τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα -  η ονομασία «Ευρωπαϊκές Κοινότητες» χρονολογείται από το 1967 - άνοιξε το δρόμο προς τον οικονομικό εκσυγχρονισμό και την πολιτική σταθερότητα σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Ελλάδα, τρία έθνη που προηγουμένως ήταν κάτω από στρατιωτικές δικτατορίες. Φυσικά, η οικονομική ανάπτυξη σε ολόκληρη την ήπειρο παραμένει άνιση. Αλλά για να μετρήσουμε τα επιτεύγματα της ΕΕ το μόνο που πρέπει να κοιτάξουμε σε μια χώρα όπως η Ιρλανδία ή η Ισπανία, είναι να θυμηθούμε το πως ήταν πριν από σαράντα χρόνια.

Μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, η Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως έγινε γνωστή το 1993, έγινε το σπίτι για πολλά πρώην μέλη του Συμφώνου της Βαρσοβίας, συμπεριλαμβανομένης της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Βουλγαρίας, της Εσθονίας, της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Ρουμανίας και της Σλοβακίας. Σήμερα, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει είκοσι οκτώ κράτη μέλη, δεκαεννέα από τα οποία είναι επίσης μέλη της ζώνης του ευρώ. Από την εποχή της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έχει να δει η Ευρώπη μια τέτοια πολυεθνική συνάθροιση. Και αυτό είναι μια συλλογή δημοκρατιών.

Στο μεγαλύτερο μέρος της τελευταίας δεκαετίας, δυστυχώς, οι θρίαμβοι της ΕΕ έχουν επισκιαστεί από τα δεινά της ευρωζώνης που υποτίθεται ότι είναι ένα όργανο περαιτέρω σύγκλισης και ενότητας, αλλά για πολλές ευρωπαϊκές χώρες, έχει μετατραπεί σε έναν ασφυκτικό ζουρλομανδύα.

Και τώρα είναι η ώρα για τη Μέρκελ, ως της de facto ηγέτιδας της Ευρώπης, να αναγνωρίσει ότι η νομισματική ενοποίηση παρήγαγε αυτές τις ακούσιες συνέπειες και ότι η βοήθεια προς την Ελλάδα για να σταθεί στα πόδια της, είναι μέρος του τιμήματος που η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να πληρώσει ώστε να προχωρήσουμε πέρα από αυτό το θλιβερό επεισόδιο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα ήταν άμεμπτη, ή ότι η Μέρκελ θα πρέπει να προσποιηθεί ότι ήταν. Για χρόνια, οι κυβερνήσεις στην Αθήνα παραποιούσαν τα δημόσια οικονομικά. Αλλά, όταν ήρθε η αναγνώριση, οι πολιτικές λιτότητας που η ΕΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επέβαλαν έκαναν τα πράγματα πολύ χειρότερα.

Αυτό είναι μια τραγωδία, μια τραγωδία που η Μέρκελ και οι συνεργάτες της πρέπει στα σοβαρά να αντιμετωπίσουν με ευελιξία και τη φαντασία. Εάν η ΕΕ θεωρείται τιμωρός, που δεν μπορεί να προσαρμόσει την λειτουργία της για μια χώρα μέλος όπου το ένα τέταρτο του πληθυσμού της είναι εκτός εργασίας, οι προοπτικές είναι ζοφερές.

Μέρος της λύσης είναι μια τεχνοκρατική οπτική. Μια νομισματική ζώνη χωρίς μια κοινή κυβέρνηση, εάν θέλει να επιβιώσει, χρειάζεται μια ισχυρή κεντρική τράπεζα για την αντιμετώπιση της οικονομικής ύφεσης που να ενεργεί ως δανειστής έσχατης ανάγκης. Χρειάζεται επίσης μια τραπεζική ένωση και τουλάχιστον κάποια μορφή επιμερισμού του κινδύνου. Από το 2009, η ΕΕ έχει κάνει κάποια πρόοδο σε αυτά, αν και όχι αρκετή. 

Την Τετάρτη, όταν η ελληνική κυβέρνηση παρουσιάσει στους πιστωτές της ένα νέο σχέδιο, το οποίο θα περιλαμβάνει σίγουρα μια έκκληση για την ελάφρυνση του χρέους, η Μέρκελ και οι συνεργάτες της έχουν την ευκαιρία να ξεκινήσουν μια νέα πορεία.

Σε αυτό το σημείο, όμως, το σημαντικότερο πράγμα είναι να παραχωρήσει την ελάφρυνση του χρέους, τη διασφάλιση της ροής των πιστώσεων προς τις ελληνικές τράπεζες από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την αποκατάσταση της σταθερότητας και της εμπιστοσύνης. 

Αν γίνει αυτό, η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να αντιμετωπίζει ένα σκληρό μέλλον, στο οποίο θα πρέπει να συνεχίσει την μεταρρύθμιση της οικονομία της. Ακόμη και αν πάρει ένα άλλο σχέδιο διάσωσης, σχεδόν όλα τα χρήματα θα χρησιμοποιηθούν για να πληρώσει τους πιστωτές της. Τουλάχιστον, όμως, κάποια ελπίδα θα υπάρχει, και η ΕΕ θα είναι σε θέση να προχωρήσει προς τα εμπρός, με τη σιγουριά ότι η αλληλεγγύη της μεταφράζεται σε κάτι περισσότερο από λόγια.

Ο λόγος σε εσάς, κυρία καγκελάριε.

Mε δασκάλα την Άνγκελα Μέρκελ που βάζει τους μαθητές της να γράψουν στον πίνακα τη φράση «η λιτότητα είναι καλή για εμένα», αναφέρεται στην κατάσταση της Ελλάδας, με σκίτσο του το περιοδικό Politico.

Ιταλία, Γαλλία, Πορτογαλία ακολουθούν τις οδηγίες της δασκάλας τους, η Ελλάδα όμως ως ανυπάκουος μαθητής, πετάει το καπέλο της και φεύγει χοροπηδώντας από την αίθουσα φωνάζοντας «Ώπα!».

Κακόβουλο λογισμικό, που είχε την ιδιότητα να μεταμφιέζεται στη δημοφιλή εφαρμογή BatteryBot Pro, με σκοπό να εισχωρεί στο σύστημα της φορητής συσκευής του χρήστη χωρίς αυτός να το αντιλαμβάνεται, εντόπισε η Google.

Η εταιρεία προχώρησε στην αφαίρεση της πλαστής εφαρμογής, ωστόσο όπως επισημαίνεται σε δημοσίευμά του BBC, επικαλούμενο σχετική έκθεση της εταιρείας ασφαλείας Zscaler, ενδέχεται οι χρήστες που έχουν κατεβάσει την εφαρμογή αυτή να χρειαστεί να επικοινωνήσουν με τον πάροχο υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας τους.

Κι αυτό διότι με την εγκατάστασή της η εφαρμογή ήταν σε θέση να στέλνει γραπτά μηνύματα υψηλών χρεώσεων, ενώ αφαιρούσε τη δυνατότητα από τους χρήστες να τη διαγράψουν.

«Η ύπαρξη κακόβουλων εφαρμογών στο κατάστημα Google Play δεν αποτελεί κάτι καινούριο», δήλωσε ο αντιπρόεδρος της εταιρείας ασφαλείας Trend Micro Ρικ Φέργκιουσον και πρόσθεσε:

«Το Android είναι το πιο δημοφιλές λειτουργικό σύστημα και για τον λόγο αυτόν αποτελεί μια ελκυστική βάση χρηστών για τους χάκερς», πρόσθεσε ο ίδιος. «Ωστόσο, οι εφαρμογές που δεν είναι δυνατό να διαγραφούν -όπως αυτή- εκμεταλλεύεται τους καταναλωτές που αποθηκεύουν την προσωπική τους ζωή σε ένα smartphone. Τις περισσότερες φορές αρνούμαστε να ‘καθαρίσουμε” το κινητό μας από φόβο μη χάσουμε κάτι».

Σημειώνεται ότι η αληθινή εφαρμογή BatteryBot Pro είναι μία εφαρμογή για smartphones που ενσωματώνουν το λειτουργικό Android και δείχνει στο χρήστη λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας της συσκευής.