Πάθος, χορός γεμάτος ερωτισμός και αργεντίνικη μουσική. Οι χορευτές του τάνγκο παίρνουν θέση την Παρασκευή 17 Ιουλίου στις 8.30 το βράδυ στο πλαίσιο του φετινού φεστιβάλ Tango Acropolis.

Η γυάλινη είσοδος του Μουσείου Ακρόπολης γίνεται μια τεράστια πίστα που θα χαρίσει ένα μαγευτικό θέαμα σε όσους βρεθούν στην διοργάνωση και απολαύσουν και χορό και μουσική που θα τους μεταφέρει στην μακρινή Αργεντινή. Η είσοδος είναι ελεύθερη.

Γράφει ο Λάκης Λαζόπουλος

Αμέτρητοι οι εχθροί. Ορθώθηκαν.
Ύψωσαν μακρύ τηλεοπτικό τείχος. Αδιαπέραστο. Όταν επικρατήσει ο πανικός σταματάει ο λαός να μιλάει την γλώσσα που μίλαγε.
Βγάζει άναρθρες κραυγές και αναγνωρίζει μόνο την φωνή αυτού που τον φοβίζει.
Μοιάζει ξαφνικά σαν να σβήσαν τα φώτα κι αχρηστεύτηκαν τα μάτια μας.
Μπορούμε να ακούμε μόνο φωνές στο σκοτάδι.
Απο δωωω. Όχι απο δω!

Η σύγκρουση είναι ιδεολογική. Η Ελλάδα πάλεψε για μια Ευρώπη δημοκρατική, προσπαθώντας να ζήσει ο λαός μας έξω από μνημόνια και βάρβαρη λιτότητα.
Έριξε όλες τις κυβερνήσεις που του υπογράψανε τις συμφωνίες των δανειστών.
Αυτή ήταν η έμμεση απάντηση του λαού ότι δεν θέλει αυτή την πολιτική. Αυτοί διορίζαν άλλο πρωθυπουργό και συνεχίζανε.
Και ο Τσίπρας αποφάσισε να δώσει τον λόγο στον λαό ώστε να μην έχουν καμμία αμφιβολία για την απάντηση οι δανειστές μας.
Μια τέτοια απάντηση δεν θα επέτρεπε νέους διορισμένους πρωθυπουργούς.

Αλλά οι ευρωπαίοι, που κινούνται σε απόλυτα νεοφιλελεύθερη γραμμή είχαν κι αυτοί μπροστά τους μια μοναδική ιστορική ευκαιρία.
Να εμποδίσουν την Ευρώπη να στρίψει αριστερά.
Η τιμωρία της Ελλάδας έπρεπε να είναι παραδειγματική. Οδήγησαν τη χώρα, με μεθοδικότητα και μακιαβελικό σχεδιασμό, στην ασφυξία.
Πρώτος αναφέρθηκα στην εκπομπή μου για την ανατροπή του Ιουνίου.

Επί τόσους συνεχείς μήνες τελειώναν οι διαπραγματεύσεις κάθε φορά και ουδέποτε οι θεσμοί παρέδωσαν ένα κείμενο, ότι αυτές είναι τελικά οι προτάσεις τους.
Με σύστημα άδειασαν τις τράπεζες και παρέδωσαν τις τελικές προτάσεις τους, το μόνο κείμενο που παρέδωσαν το παρέδωσαν στις 25 Ιουνίου, οπότε όποια κίνηση είχε να κάνει ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να την κάνει πλέον με κλειστές τράπεζες.

Όλο αυτό τον καιρό ο Σόιμπλε εκβίαζε, η Μέρκελ ηρεμούσε, ο Ομπάμα στήριζε με λόγια, η Ρωσσία προσπαθούσε να παίξει ένα ρόλο, αλλά ο ρόλος αυτός θα μπορούσε να είναι μόνο συνδρομητικός ή επικουρικός. Όχι καθοριστικός.

Η Ελλάδα ανήκει στην Δύση είχε πει ο γέρο- Καραμανλής.
Έξω απ” την ΕΟΚ, έξω απο το ΝΑΤΟ διαλαλούσε προεκλογικά ο Ανδρέας Παπανδρέου. Και στο ΝΑΤΟ παρέμεινε και όλα τα κονδύλια της ΕΟΚ ξεκοκκάλισαν οι δικοί του.
Άπειρες φορές υποτιμήθηκε η δραχμή για να σταθούμε όρθιοι και, ανέτοιμοι όντες, μπήκαμε στο ευρώ.
Από τότε παραπατάμε. Τέσσερα μόνο χρόνια μετά την είσοδο μας στο ευρώ είδαμε την δραχμή να συνθλίβεται στην ισοτιμία της με το ευρώ κι αμέσως μετά να ξεκινάει ο σχεδιασμένος από τον Σημίτη δημοσιονομικός εκτροχιασμός.

Στην πολιτική οι σχεδιασμοί είναι μακρόπνοοι.
Πως άλλωστε να εξηγηθεί ότι μέσα σε εφτά χρόνια από την είσοδό μας είμασταν έτοιμοι να οδηγηθούμε στην έξοδο; Και έξι χρόνια τώρα προσπαθούμε να μην χρεωκοπήσουμε.
Αν αυτό δεν είναι στημένο τότε ποιό είναι στημένο;

Στα χρόνια αυτά παραδώσαμε σχεδόν όλα μας τα όπλα. Οι γαλλικές και οι γερμανικές τράπεζες σωθήκανε, μας πετάξαν τα χαλασμένα ομόλογα στα ταμεία μας, διαλύσαμε τα πάντα, καταστρέψαμε την ρευστότητα κι όλες μας τις αποθήκες ενώ μετατραπήκαμε σε μία χώρα αντιπαραγωγική που μας δίναν ένα πουρμπουάρ οι ξένοι για να περνάει η μέρα μας και να πάμε στην επόμενη. Ζούσαμε με πλασματική ρευστότητα.

Η ρευστότητα που είχαν οι τράπεζες ήταν για να μπορούν να ξανανοίξουν την επόμενη μέρα. Όχι για να στηρίξουν την πραγματική οικονομία.
Το μεγάλο καράβι στο οποίο μεταφερθήκαμε όταν αφήσαμε την δραχμή, άρχισε να βουλιάζει. Υπογράψαμε το πρώτο μνημόνιο κι αφού πετάξαμε πολλούς στην θάλασσα, πολλούς στην ανεργία, πολλούς στην φτώχεια, μπήκαμε σε ένα μικρότερο καράβι.

Κι ύστερα, με το δεύτερο μνημόνιο, πετάξαμε κι άλλους. Και στο τρίτο μνημόνιο θα μπούμε σε ακόμα μικρότερη βάρκα.
1.500.000 άνεργοι, 3.000.000 στην απόλυτη φτώχεια, πλέουν στα παγωμένα νερά και οι υπόλοιποι, εμείς οι διασωθέντες, παλεύουμε με τα κύματα για να φτάσουμε ασφαλείς στο λιμάνι του Σόιμπλε.

Αυτό κι αν είναι τραγωδία. Στις φουρτούνες ένα πράγμα δεν μπορείς να κάνεις. Να κολυμπήσεις ήρεμα. Ή πνίγεσαι ή διασώζεσαι με σωσίβια λέμβο.
Γι΄αυτό γελούσαν οι εχθροί. Γι΄αυτό χαιρέκακα ουρλιάζαν στις τηλεοράσεις περιμένετε να έρθει ο Ιούνιος. Γιατί γνωρίζαν το σχέδιο.
Δύο οι αράχνες που υφάναν τον ιστό.

Έρχεται ο πρωθυπουργός λοιπόν , όταν επιτέλους παραλαμβάνει το τελικό κείμενο των προτάσεων, και το θέτει στην κρίση του λαού.
Ναι ή Όχι σε ένα τρίτο μνημόνιο; Αλλά οι τηλεοράσεις είναι οι μεταφραστές.
Όταν δεν μιλάς μια γλώσσα κι αναλαμβάνει ο μεταφραστής να μεταφέρει στον άλλον τα λόγια σου, αν θέλει μεταφέρει άλλα λόγια.
Σ΄αυτές τις συγκυρίες, εφ΄όσον οι εχθροί μεταφέρουν τα λόγια σου, μην ελπίζεις να τα μεταφέρουν ορθά. Και μάλιστα με κλειστές τράπεζες και με την Μέρκελ να λέει τώρα ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα μέχρι το δημοψήφισμα.
Γιατί απλούστατα μέχρι το δημοψήφισμα θέλουν να πράξουν και όλα τα υπόλοιπα ώστε την Κυριακή ο λαός σχεδόν να παρακαλάει για ένα μνημόνιο.
Γιατί τον έλεγχο τώρα της πραγματικότητας, τον έχει ο πανικός. Αυτός πρωθυπουργεύει.
Την μία μέρα στο Σύνταγμα φωνάζαν ΌΧΙ στα νέα μέτρα, ΌΧΙ στο μνημόνιο, την άλλη μέρα φωνάζαν ΝΑΙ στην ευρώπη.
Στο τέλος τι καταλαβαίνεις; Ότι οι μισοί θέλουν Ευρώπη και οι άλλοι μισοί δεν θέλουν. Το δίλλημα μνημόνιο ή όχι μνημόνιο θα φύγει, θα έρθει το δίλλημα Ευρώπη ή όχι Ευρώπη. Ευρώ ή όχι ευρώ.
Πάνω σ΄αυτό το νέο δίλλημα θα στηθεί το ευρωπαικό λαικό μέτωπο με συνύπαρξη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού και νέου κόμματος δημαρχιακής υφής , που ράβεται τώρα.
Ο νέος διχασμός ήρθε.
Δεν έχουν κανένα πρόβλημα την Κυριακή του δημοψηφίσματος να φτάσουν στα άκρα. Και τα άκρα σ΄αυτές τις καταστάσεις τα βάφουν πάντα με κόκκινο χρώμα. Οι προβοκάτορες και οι εντεταλμένοι. Αυτό είναι το πραγματικό δίλλημα; Οχι!
Το δίλλημα είναι ΝΑΙ ή ΟΧΙ στα μέτρα.

Ποιός θα το θυμάται αυτό ως την Κυριακή; Όταν οι εφημερίδες σήμερα μιλάνε για κούρεμα καταθέσεων;
Ένας ήταν ο Οδυσσέας που δεν άκουσε τις σειρήνες. Οι άλλοι κατεβήκαν και γίναν γουρούνια.
Όταν θα βομβαρδίζεται η χώρα απο δηλώσεις ευρωπαίων, απο σχολιαστές τι ελπίζεις;

Είναι ξεκάθαρο για μένα ότι αυτός που ψηφίζει ΟΧΙ στα μέτρα θέλει αυτό να συμβεί εντός Ευρώπης. Κι αυτοί που πάνε την μία μέρα στο Σύνταγμα και οι άλλοι που πάνε την επόμενη έχουν μια ίδια βάση. Δεν υπάρχει σχέδιο δραχμής στο νου τους.
Κακώς μπήκαμε στο ευρώ, πολύ κακώς αν βγούμε. Είναι αδύνατον.

Πως λοιπόν θα φτάσει αυτός ο λαός στο δημοψήφισμα; Με ποια νηφαλιότητα; Με ποια ψυχραιμία θα προσέλθει ο λαός; Ποιός μπορεί να εγγυηθεί μ” αυτό το μίσος που αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, τώρα μάλιστα που το σύστημα κρατάει το παιχνίδι στο ένα του χέρι;
Αυτή η ώρα είναι δύσκολη για όλους. Κι ο ψύχραιμος άνθρωπος κρατάει και ζυγίζει τις φωνές όλων. Εχθρών και φίλων. Γιατί διχασμός δεν σημαίνει ότι ο ένας έχει δίκιο κι άλλος άδικο. Σημαίνει ότι και οι δύο έχουν δίκιο και άδικο μαζί, αλλά δεν υπάρχει ψυχραιμία και η δημοκρατία για να ζυγιστεί και να αποτιμηθεί το δίκιο ή το άδικο του καθενός.

Έτσι ο καθένας βαφτίζει το δικό του σαν δίκαιο απόλυτο και βρίσκεται στην μία άκρη του σκοινιού τραβώντας.
Παρ” ότι υπάρχει μια κοινή γραμμή. Λύση εντός ευρώ. Εντός Ευρώπης.

Εκτός από το ΚΚΕ που μιλάει για έξοδο απο την Ευρώπη και επιστροφή στην δραχμή, σε όλους τους άλλους υπάρχει αυτή η ίδια γραμμή απόφασης.
Ο πρωθυπουργός πρέπει να εκτιμήσει την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει τώρα η χώρα. Άσχετα αν τα κανάλια υποδαυλίζουν την κατάσταση οι εικόνες είναι υπαρκτές.
Υπάρχει σχέδιο ανωμαλίας και έχει ξεκινήσει εδώ και πολύ καιρό. Και οι εκδηλώσεις θα κορυφωθούν.
Θα τις παρακολουθήσει ως το τέλος ή θα βάλει ένα τέλος;

Η ιστορία είναι ανυπόμονο και αδηφάγο ζώο. Ο χρόνος τελειώνει.
Ανάγκη πρώτη να έρθει η ηρεμία στον τόπο. Ο εθνικός διχασμός πρέπει να σταματήσει τώρα. Άλλο πολιτικές διαφορές, άλλο έντονες περίοδοι κι άλλο ο διχασμός.
Απομονώνεις τις ακραίες φωνές και κρατάς τις ήρεμες.

Η χώρα που έχει περάσει απο εμφύλιους προσέχει. Έχουμε κληρονομικότητα στην πάθηση αυτή.
Κάποια στιγμή οι άνθρωποι αγριεύουν και εκτρέπονται και τότε τα σχέδια των εχθρών μοιάζουν σαν φυσικές εκδηλώσεις.
Πρέπει να επανέλθει η χώρα στην κανονικότητα. Ο Σόιμπλε κατάφερε να φτάσει την χώρα μας εδώ. Δεν το ξεχνούμε. Όποιος πατάει επάνω σε παλιές πληγές δεν τον ξεχνούμε.
Αλλά και σ΄αυτούς η κληρονομικότητα είναι υπαρκτή.
Τα λόγια τελειώνουν σήμερα. Μάλλον χτες!
Ο Οδυσσέας ήταν πολυμήχανος. Υπάρχει πάντοτε κι ένας άλλος δρόμος για να φτάσεις στη Ιθάκη. Το θέμα είναι να μην σου πάρουν την Ιθάκη.Δυνατός, πολύ δυνατός ο λόγος του πρωθυπουργού στο ευρωκοινοβούλιο. Το έβλεπες στα μάτια των άλλων.
Ο Γιούνγκερ είχε παγώσει, ο Σουλτς έβγαζε φωτιές απ΄τα μάτια του.

Αμέσως μετά ο εκπρόσωπος του ευρωπαϊκού Λαικού Κόμματος, του τέως Σαμαρά και της Μέρκελ επιτέθηκε στους Έλληνες με σφοδρότητα για τους χειρισμούς των τελευταίων πέντε μηνών. Γιατί είναι αυτοί που χαϊδεύαν την πλάτη του Σαμαρά όταν τους υπέγραφε τα χαρτιά της συμφοράς μας.
Σηκώθηκε αμέσως ο αρχηγός των σοσιαλδημοκρατών και εν μέσω θύελλας χειροκροτημάτων είπε ότι Ευρώπη δεν νοείται χωρίς Ελλάδα.
Ο Τσίπρας έσπασε την σιωπή του ευρωκοινοβουλίου.

Μίλησε στην καρδιά του ευρωπαίου πολίτη και ξύπνησε κοιμισμένες συνειδήσεις. Θα είναι Έλληνας ο αναμορφωτής της Ευρώπης. Ο ολοκληρωτισμός της δεξιάς αρχίζει να τραβιέται σαν κουρτίνα προς τα αριστερά, ενώ η κατάρρευση του σκληρού πυρήνα της αλαζονικής Ευρώπης είναι προ των πυλών.
Ευρώπη όχι Γερμανόπη

Ο Γιούνγκερ παρακολουθούσε με τα νεύρα όρθια και με κακία που προσπαθούσε μάταια να την κρύψει. Ήταν σαν βρεγμένη γάτα, ο μαγαζάτορας. Μαζί με την παρέα του και τ” αφεντικά τους έχουν κάνει την Ευρώπη μαγαζάκι τους και μας απειλούν ότι θα μας απολύσουνε.
Δεν μπορεί να υπάρξει Ευρώπη χωρίς την Ακρόπολη μας, χωρίς την ιστορία μας. Η Ακρόπολη είναι το μνημείο του ευρωπαικού πολιτισμού. Δεν είναι το Νταχάου, δεν είναι το Άουσβιτς.

Δεν θα πάρουν την ευθύνη της διαίρεσης μόνο και μόνο επειδή τους ενοχλεί η αριστερή φωνή του Έλληνα.
Είναι απλώς τα νεύρα των αφεντικών που τους δραπέτευσε ο σκλάβος.
Η αλήθεια όμως είναι μία. Η σχέση με την Ευρώπη κλονίστηκε. Δεν ξέρω αν θα φτάσουμε στο διαζύγιο, θα ήθελα να μην φτάσουμε. Όμως από δω και στο εξής θα ζούμε σ΄έναν κλονισμένο γάμο.

Το είδαμε στα μάτια τους. Θα μας κάνουν το βίο αβίωτο.
Σ΄ αυτή την Ευρώπη κι αν μείνουμε δεν θα παραμείνουμε. Αργά ή γρήγορα θα φύγουμε.
Είναι απάνθρωπη Ευρώπη. Απλά ο Έλληνας έχει υπομονή και επιμονή στα δύσκολα. Δεν το βάζει εύκολα κάτω.
Θυμάμαι τον πατέρα μου που όταν χάλαγε καμία πρίζα στο σπίτι έπαιρνε τα κατσαβίδια του και μαστόρευε μόνος του μέχρι να τα καταφέρει. Η μάνα μου φώναζε: άστα! θα σε τινάξει το ρεύμα. Θα γίνεις κάρβουνο!

Εμείς σε μία γωνιά του σπιτιού, με τον αδερφό μου, περιμέναμε να ανατιναχτούμε κι ο πατέρας μου, εκεί, να φτιάξει την πρίζα, αρκεί να μην πλήρωνε ηλεκτρολόγο. Στο τέλος το λαμπατέρ άναβε.

Έτσι ένοιωσα βλέποντας τον Τσίπρα σήμερα να μιλάει. Σαν να μαστόρευε να φτιάξει την πρίζα της Ευρώπης για να πάρουν όλοι οι λαοί απ” το καινούργιο φως.
Δύσκολες ώρες για την Ελλάδα. Δύσκολες ώρες για την Ευρώπη.

Όμως εγώ, μέσα σ΄αυτό το απόλυτο σκοτάδι βλέπω φως. Ελπίζω να μην πάσχω απ΄την ψευδαίσθηση του καμηλιέρη που απ΄την παρατεταμένη ξηρασία βλέπει οάσεις στην έρημο.
Πιστεύω απλά, ότι το 62% των Ελλήνων αυτό ένοιωσε. Κάπου μέσα στο βάθος του σκοταδιού μας, ο καθένας είδε ένα φως.
Είναι αόρατες πολλές φορές οι δυνάμεις που μας ωθούν.

Τα γαιδούρια σέρνουν τα κάρα, τα άλογα τις άμαξες κι οι αόρατες δυνάμεις οδηγούν την ιστορία μας..

Πηγή:altsantiri

Με ένα κείμενο δέκα σημείων, το πειθαρχικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ, καθορίζει τον νέο κώδικα δεοντολογίας του επαγγέλματος, προκειμένου να μην υπάρχουν ξανά κρούσματα σαν αυτά των εννέα που παραπέμφθηκαν

• Έτσι θα παρουσιάζεται πλέον ο Γ. Θωμάκος από την εφημερίδ «Κηφισιά» του Γρηγοράκου, όπως ορίζει η παράγραφος 3 του νέου κώδικα δεοντολογίας

1. Το κοινό δεν είναι ώριμο να κρίνει ποιοι δημοσιογράφοι κάνουν προπαγάνδα και να τους αγνοήσει χρησιμοποιόντας την εφημερίδα για προσάμαμα. Γι’ αυτό και ο Γ. Γρηγοράκος, οφείλει να το προστατεύει για το αν κάνει για προσάναμα.
2. Κάθε δημοσιογράφος που αναφέρεται σε αμφιλεγόμενα γεγονότα, όπως η μη επίτευξη ενός γεγονότος (εγκαίνια parking) ή η καταφανής εκβιασμοί, οφείλει να φιλοξενεί στη εφημερίδα του και κάποιον που ισχυρίζεται το αντίθετο για λόγους ισορροπίας.
3. Στο εξής, πρόσωπα που δημιουργούν αρνητικά συναισθήματα στην κοινή γνώμη όπως ο Ν. Χιωτάκης ή ο Χρ. Καλός, ο Β. Βάρσος, η Μ. Σαλματάνη, ο Τηλέμαχος Τσιλιγκίρης κ.ο.κ, θα εμφανίζονται με καλυμμένο το πρόσωπο και οι δηλώσεις τους θα μεταδίδονται χωρίς υπότιτλους, αλλιώς θα θεωρηθεί προώθηση των απόψεών τους ερήμην της επιθυμίας του κοινού.
4. Από το παραπάνω εξαιρούνται όσοι δημοσιογράφοι κατά τη διάρκεια των δηλώσεων, φοράνε ειρωνικά αριστερή εικόνα «προλετάριου» (τύπου Γιώργου Τράγκα) ή υψώνουν το μεσαίο δάχτυλο προς τα συγκεκριμένα πρόσωπα. Ειδικά όσοι δημοσιογράφοι κάθονται και ακούν τον Χρ. Καλό χωρίς να τον κοροϊδεύουν για την αναπηρία του στο κεφάλι και τα μακριά δάκτυλα των επιδέξιων χεριών του, είναι προδότες. Και η συνέντευξή τους χαρακτηρίζεται «εκπαίδευση για την προώθηση των θέσεων του Γρηγοράκου».
5. Το κοινό, κατά τη διάρκεια κάθε μήνα, θα αποφασίζει με ψηφοφορία, ποιον δημοσιογράφο δεν γουστάρει και θέλει να βγάλει τον σκασμό ή να δεχθεί επίθεση.
6. Σε περίπτωση που τα γεγονότα επιβεβαιώσουν τις αρνητικές προβλέψεις κάποιου δημοσιογράφου, δεν απαλλάσσεται από την κατηγορία της προπαγάνδας. Αντίθετα, θεωρείται υπεύθυνος ότι έχει προκαλέσει εκείνος το γεγονός και του απονέμεται ο χαρακτηρισμός του «γρουσούζη».
7. Ο χαρακτηρισμός «σκυλιά», «δωσίλογοι», «Τσολάκογλου» και «Γερμανοτσολιάδες» «εκβιαστές» «στυγνοί καταδότες» για τους ψηφοφόρους της άλλης άποψης, δεν θεωρούνται προσβλητικοί. Αφού είναι. Να το κρύψουμε; Θα ήταν λάθος, θα αποτελούσε πλήγμα στην αντικειμενικότητα και θα συνιστούσε παρέμβαση στην ελευθερία του λόγου.
8. Τα μη συστημικά sites δικαιούνται να δημοσιεύουν όποια είδηση επιθυμούν, έστω κι αν είναι ψεύτικη ή παραπλανά το κοινό, γιατί δεν διαθέτουν τα μέσα να την διασταυρώσουν. Και τέλος πάντων, κάπως πρέπει αν ζήσουν κι αυτά.
9. Οι δημοσιογράφοι εκείνοι που εξαγοράζονται, στέλνοντας υποσυνείδητα προπαγανδιστικά  σχόλια σε γνωστή εταιρία κινητής τηλεφωνίας, προκειμένου να εξασφαλίσουν (δήθεν) τη υγεία των πολιτών, θα τιμούνται με τίποτε εξραδάκια για ένα χρόνο.
10. Σε περίπτωση ισοψηφίας του πειθαρχικού συμβουλίου, σχετικά με την αθωότητα ή όχι κάποιου προδότη δημοσιογράφου θα ζητείται η γνώμη του «Νέστορα» της Δημοσιογραφίας, κ. Γιώργου Κουρή, που τόσο πιστά τον ακολουθεί ο Γ. Γρηγοράκος, μέντορας του Κ. Μπογδάνου .

    Σημείωση: Το παραπάνω κείμενο και η φωτογραφία είναι όλο προϊόν φαντασίας με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Μπορείτε να το καταναλώσετε άφοβα

Μια ομάδα σέρφερ στην παραλία Huntington της Καλιφόρνια έχει πλέον μπει στο βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες.

Ο λόγος; Οι σέρφερ προσπάθησαν να φέρους εις πέρας δύο στόχους: Να κατασκευάσουν τη μεγαλύτερη σανίδα σερφ του κόσμου και να ανέβουν όσο περισσότεροι μπορούσαν πάνω σε αυτήν.

Έτσι κατασκεύασαν μια σανίδα 12 μέτρων και πλάτους 3,5 μέτρων, ενώ ένας γερανός την τοποθέτησε στο νερό. Στη συνέχεια ξεκίνησαν να ανεβαίνουν επάνω όσο περισσότεροι μπορούσαν, φτάνοντας τους 66 τον αριθμό, σερφάροντας για 12 δευτερόλεπτα!

Κατάφεραν να καταρρίψουν το προηγούμενο ρεκόρ των 47 σέρφερ, οι οποίοι είχαν βρεθεί πάνω σε σανίδα για 10 δευτερόλεπτα, στο Κουίνσλαντ της Αυστραλίας,10 χρόνια πριν.

Δείτε το βίντεο της επιτυχίας τους!