Για κάποιους ένας περίπατος στο δάσος ή η ανάβαση σε έναν λόφο για να θαυμάσουν τη θέα είναι αρκετά για να περάσουν μερικές ώρες στη φύση. Για άλλους όμως η ορειβασία αποτελεί μοναδική εμπειρία ζωής που περιλαμβάνει απότομα βράχια, επικίνδυνα μονοπάτια και διαδρομές που ανεβάζουν την αδρεναλίνη στα ύψη. Για τους τολμηρούς ορειβάτες, λοιπόν, το National Geographic συγκέντρωσε τις 10 καλύτερες ορειβατικές διαδρομές στον κόσμο, σε επικίνδυνα ύψη, ηφαίστεια, απότομα μονοπάτια και άλλα σημεία δύσβατα, που όλα εγγυώνται και με το παραπάνω να αυξήσουν τους παλμούς της καρδιάς…

1. Besseggen Ridge, Jotunheimen National Park, Νορβηγία

2. El Caminito del Rey, El Chorro, Ισπανία

3. Leukerbad Via Ferrata, Leukerbad, Ελβετία

4. Dry Fork Coyote, Γιούτα

5. Black Hole of White Canyon, Hanksville, Γιούτα

6. Pacaya, Pacaya Volcano National Park, Antigua, Γουατεμάλα

7. Huayna Picchu, Machu Picchu, Περού

8. Mount Huashan, Huashan National Park, Κίνα

9. Lion’s Head, Table Mountain National Park, Νότια Αφρική

10. Kakum Canopy Walk, Kakum National Park, Γκάνα

"Ευτυχώς που δεν υπήρχαν ΜΜΕ στην Κατοχή, θα ήμασταν όλοι συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών."

Με δήλωση που απέστειλε στο LIFO o συγγραφέας Διονύσης Χαριτόπουλος τοποθετείται στην παρατηρούμενη πόλωση που επιχειρούν αυτές τις μέρες όλες οι πλευρές, εκτροχιάζοντας μια ήδη ταλαιπωρημένη κοινωνία.  

Η δήλωσή του έχει ως εξής:    

«Ευτυχώς που δεν υπήρχαν ΜΜΕ στην Κατοχή, θα ήμασταν όλοι συνεργάτες των Γερμανών κατακτητών.  

Η τρομοκράτηση του ελληνικού λαού που επιχειρούν, είναι τερατώδης, πρόστυχη και διχαστική.  

Δεν χρειαζόμαστε τις συμβουλές σας και τον τρόμο που σπέρνετε για να αποφασίσουμε πώς θέλουμε να ζήσουμε με ευρώ ή δραχμή.  

Θα το μάθετε στις 5 Ιουλίου το βράδυ. Τότε θα σας δώσουμε την εντολή.  

Ως τότε βουλώστε το όλοι. Σας ξέρουμε, δεν σας εκτιμάμε, δεν σας πιστεύουμε. Δεν θα μας βάλετε εσείς να σκοτωθούμε μεταξύ μας.»  

Διονύσης Χαριτόπουλος 

Βλέπω  ηλικιωμένους ανθρώπους να κάθονται σε μία τράπεζα της Θεσσαλονίκης απ” έξω και  περιμένουν. 

Με πρόσωπα ήσυχα, σαν μαθημένοι από τα χρόνια που πέρασαν, απ” αυτά που κι αν έχουν δει τα μάτια τους. 

Εκεί, καρτερικά, μ” αυτό το βλέμμα στα μάτια του τι μας ξημερώνει πάλι.  

Τα τελευταία πολλά χρόνια ζούμε στην Ευρώπη σαν οι τελευταίοι και οι παρακατιανοί. 

Υπομονετικά περιμένοντας, μετά  την σύνταξη που κόβεται, μετά τον μισθό που κόβεται, με την ανεργία να εξαπλώνεται.

Στεναχώρια, στεναχώρια, στεναχώρια.

Ξαφνικά ένοιωσα ότι είδα την μάνα μου να περιμένει εκεί. Θυμήθηκα με τι χαρά περίμενε την μέρα που θα πάει να πάρει την σύνταξη του μπαμπά.

Σαν ο μπαμπάς από τον ουρανό να της έστελνε τα χρήματα από την δουλειά που έκανε τόσα χρόνια.

Πάω στην τράπεζα, μου λεγε. Κι ας είχα εγώ να της δώσω. Ήταν τα δικά της λεφτά. Έκανε μ” αυτά τα δικά της κουμάντα.

Τα τελευταία πολλά χρόνια η εικόνα των τραπεζών είναι πλασματική.

Στα σκαλοπάτια λοιπόν  η Ελλάδα περιμένει, να μην  την πετάξουν από την Ευρώπη.

Στα σκαλοπάτια η Ελλάδα περιμένει για ένα ξεροκόμματο.

Γιατί το νοιώθουμε. Μας φέρονται σαν μαύρα σκυλιά, η μαφία της Ευρώπης. Αλλά εμείς εκεί. Η δύναμη του Έλληνα. Το πείσμα αυτού του λαού.

Εκεί, με υπομονή, περιμένουμε να γκρεμίσουμε την Ευρώπη που χάλασε.

Μ΄αυτή την σύνταξη μεγάλωσαν παιδιά, παντρεύτηκαν κόρες, στηρίχτηκαν οικογένειες. Μ” “ένα μολύβι κι ένα χαρτί, με λογαριασμούς που πάνε κι έρχονται στα σπίτια, μέρα-νύχτα.

Έτσι κρατήθηκε η Ελλάδα, όρθια. Αυτοί οι άνθρωποι εκεί, στα σκαλοπάτια. Αυτοί είναι που κρατούνε τις αόρατες κολώνες του οικοδομήματος μας.

Λάκης Λαζόπουλος

Πηγή:altsandiri

με την οπτική του μοναδικού Τάσου Χαλά