ενημέρωση 5:51, 13 October, 2026

«Διαδικτυώνοντας» τη Γη

Ερευνητές αλλά και επιχειρηματίες θέλουν να... εμφυτεύσουν το Internet στον πλανήτη – Πώς θα έχουμε πρόσβαση στον κυβερνοχώρο από κάθε σημείο της Γης και από κάθε μέσο

Πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκε ότι η εταιρεία OneWeb ανέθεσε στην Airbus την κατασκευή ενός τεράστιου στόλου δορυφόρων με τους οποίους θα παρέχεται εύκολη πρόσβαση στο Internet σε κάθε περιοχή της Γης, όσο απομακρυσμένη ή απομονωμένη και αν είναι. Ο γίγαντας της αεροναυπηγικής βιομηχανίας θα κατασκευάσει 900 δορυφόρους που θα μπορούν, εκτός των άλλων, να παρέχουν πρόσβαση στο Internet σε περιοχές στις οποίες εξαιτίας φυσικών ή άλλων καταστροφών έχουν υποστεί ζημιές τα τηλεπικοινωνιακά δίκτυα.
 
Το ίδιο ακριβώς εγχείρημα προσπαθεί να υλοποιήσει και η εταιρεία κατασκευής πυραύλων και διαστημικών οχημάτων SpaceX. Η αμερικανική εταιρεία κατασκευάζει έναν στόλο δορυφόρων παροχής ιντερνετικών υπηρεσιών για λογαριασμό της Google. Δεν είναι όμως μόνο το θέμα της πρόσβασης στο Διαδίκτυο που απασχολεί την παγκόσμια βιομηχανία. Είναι και το θέμα των μέσων (δια)δικτύωσης αλλά και των ταχυτήτων. Ετσι και σε αυτούς τους τομείς γίνονται εντυπωσιακά βήματα προόδου.

Το Internet των... πάντων

Βρετανική εταιρεία δημιούργησε ένα τσιπ το οποίο, όπως υποστηρίζει, μπορεί να μετατρέπει κάθε ηλεκτρική ή ηλεκτρονική συσκευή σε ιντερνετική. Το Flycatcher μπορεί να συνδέει οικιακές συσκευές, φωτεινούς σηματοδότες, παρκόμετρα, ιατρικά εργαλεία και οποιαδήποτε άλλη συσκευή ή σύστημα με το Διαδίκτυο. Σύμφωνα με τους ερευνητές, το τσιπάκι μπορεί να συνδέει στο Internet ακόμη και αισθητήρες συλλογής δεδομένων που τοποθετούνται σε δάση όπως ο Αμαζόνιος.

To Flycatcher είναι ένα χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας τσιπ το οποίο δημιούργησαν ερευνητές της βρετανικής εταιρείας κατασκευής ημιαγωγών Arm Holdings, η οποία ειδικεύεται στην ανάπτυξη ημιαγωγών χαμηλής ενέργειας. Στόχος της εταιρείας είναι να εισέλθει στις αναπτυσσόμενες αγορές των κινητών τηλεφώνων νέας γενιάς και των ταμπλετών.
 
Σύμφωνα με τους δημιουργούς του το Flycatcher (το οποίο είναι το όνομα ενός μικρού πτηνού) έχει απεριόριστες εφαρμογές. Υποστηρίζουν ότι η σύνδεση των φαναριών των δρόμων στο Internet και ο έλεγχός τους από εκεί θα οδηγήσουν σε καλύτερη διαχείριση της κίνησης αλλά και στην αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών όπως π.χ. είναι η διευκόλυνση της πορείας ενός ασθενοφόρου.
 
Ανάλογη δράση θα έχει το τσιπάκι στον έλεγχο οικιακών συσκευών όπως ψυγεία, θερμοσίφωνες, φωτισμοί, συναγερμοί κ.τ.λ., με τον κάτοικο να έχει τον πλήρη έλεγχό τους από όπου βρίσκεται. Η χρήση του Flycatcher σε ιατρικά εργαλεία ή μηχανήματα (στηθοσκόπια, συσκευές μέτρησης πίεσης, σακχάρου κ.τ.λ.) θα επιτρέψει την άμεση μετάδοση των σχετικών δεδομένων στους γιατρούς. Το τσιπάκι θα μπορεί επίσης να συνδέει με το Internet αισθητήρες συλλογής δεδομένων σαν αυτούς που τοποθετούνται σε δέντρα δασών όπως του Αμαζονίου, όπου γίνεται παρακολούθηση των κλιματικών συνθηκών.

Υπερηχητικό Internet

Ομάδα ερευνητών των βρετανικών πανεπιστημίων Μάντσεστερ και Κέιμπριτζ, στην οποία μετέχουν οι δύο νομπελίστες που ανακάλυψαν το γραφένιο, βρήκε έναν τρόπο να βελτιώσει τις δυνατότητες απορρόφησης του φωτός από το σούπερ υλικό. Αυτό μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων προηγμένων συστημάτων στον χώρο των τηλεπικοινωνιών οπτικής τεχνολογίας που θα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν νέες συσκευές και συστήματα που θα αυξήσουν εκθετικά τις ταχύτητες στο Διαδίκτυο, πιθανώς και σε άλλες μορφές επικοινωνίας. 

Στα πειράματα που κάνουν οι ερευνητές κατάφεραν να αυξήσουν τις δυνατότητες απορρόφησης του φωτός από το γραφένιο κατά 20 φορές. Οπως εκτιμούν, στο τέλος των ερευνών η βελτίωση που θα έχει επιτευχθεί στις φωτοαπορροφητικές ικανότητες του γραφενίου θα οδηγήσει στη δημιουργία συνδέσεων του Internet που θα είναι όχι μερικές δεκάδες αλλά μερικές εκατοντάδες φορές πιο γρήγορες από τις σημερινές.

Οι ερευνητές προσπαθούν να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις ξεχωριστές ιδιότητες των ηλεκτρονίων του γραφενίου που διαθέτουν υψηλή κινητικότητα και ταχύτητα. Αποφάσισαν να πειραματιστούν με το γραφένιο και μια κατηγορία μεταλλικών νανοδομών που ονομάζονται «πλασμονικές». Αυτές οι νανοδομές εκτοξεύουν κυριολεκτικά την ικανότητα απορρόφησης του φωτός από το γραφένιο ενισχύοντας παράλληλα την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Ο συνδυασμός οπτικών και ηλεκτρονικών ιδιοτήτων του γραφενίου και η συνεχής βελτίωση της αποδοτικότητάς τους θα οδηγήσει στην ανάπτυξη των νέων τηλεπικοινωνιακών δικτύων που θα μεταφέρουν δεδομένα σε χρόνο dt. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «Nature Communications».

 

 

Χώρισε στο ‘πι και φι’ με την νέα εφαρμογή Βinder

Το Βinder σε βοηθά να χωρίσεις χωρίς να το πολυσκεφτείς. Για τα υπόλοιπα έχεις το Tinder.

Σε μια εποχή που το να βγεις ραντεβού είναι τόσο εύκολο όσο το να κάνεις like στο Tinder, δεν μας φαίνεται περίεργο ότι κυκλοφόρησε εφαρμογή για να μπορείς να χωρίσεις με την ίδια ευκολία. Το Βinder είναι εφαρμογή για εύκολους χωρισμούς με μια δόση δηλητηριώδους χιούμορ (ή και αλήθειας).  

Η εφαρμογή που είναι διαθέσιμη για iOs και Android, είναι εύχρηστη και αποτελεσματική. Αρκεί να καταχωρήσεις το φύλο του συντρόφου σου, το όνομά του και το τηλέφωνό του και στην συνέχεια να επιλέξεις ανάμεσα σε μια λίστα τραγελαφικών λόγων χωρισμού όπως το "Νομίζω ότι ζω σε έναν εφιάλτη δίχως τέλος".      

Εκτός από την επιλογή γραπτών μηνυμάτων, η εφαρμογή σου επιτρέπει να στείλεις εναλλακτικά κάποιο προ-ηχογραφημένο φωνητικό μήνυμα  χωρισμού. Το μήνυμα, μάλιστα, που φαίνεται να ξεχωρίζει, είναι αυτό στο οποίο ένας Σκωτσέζος τραγουδά ένα τραγούδι χωρισμού «Το αγόρι σου δεν σε αγαπάει πια, σιχαίνεται την φάτσα σου και πιστεύει ότι είσαι βαρετή. Του έρχεται να ξεράσει όταν σε βλέπει».  

Η εφαρμογή φαίνεται πώς δημιουργήθηκε από μια Σκωτσέζικη εταιρία μπύρας, την Tennent’s. Δεν είναι ξεκάθαρο γιατί μια εταιρία μπύρας αποφάσισε να λανσάρει μια τέτοια εφαρμογή αλλά είναι σίγουρο ότι για να αποφασίσεις να χωρίσεις με τέτοιο τρόπο, θα πρέπει να έχεις πιει αρκετά ποτήρια μπύρα. 

Από πού πήραν το όνομά τους τα ελληνικά νησιά;

Ξέρατε ότι ο Νάξος ήταν ο θρυλικός ηγεμόνας των πρώτων αποίκων του ομώνυμου νησιού; Το ίδιο ήταν και ο Πάρος, για την Πάρο, ο Θάσος για την Θάσο, ο Ζάκυνθος για την Ζάκυνθο και ο Κέφαλος για την Κεφαλονιά. Γνωρίζατε ότι Κρήτη ονομαζόταν μία από τις νύμφες των Εσπερίδων, που φύλαγαν τα χρυσά μήλα στον κήπο των θεών, στη χώρα του Άτλαντα; Η δε Σύμη ήταν μία άλλη νύμφη, συζύγου του Γλαύκου, πρώτου κάτοικου του νησιού, ενώ ο Φολέγανδρος ήταν γιος του Μίνωα.

Όπως τα παρακάτω:

Σύρος: Το όνομα Σύρος προέρχεται από τους πρώτους κατοίκους του νησιού, τους Φοίνικες. Σήμερα υπάρχουν δύο εκδοχές για την ονομασία αυτή. Σύμφωνα με την πρώτη, το όνομα προέρχεται από τη λέξη «ουσύρα» που σημαίνει ευτυχής, ενώ σύμφωνα με τη δεύτερη, προέρχεται από το «συρ» που σημαίνει βράχος.

Σκύρος: Το νησί πήρε την ονομασία του από το άγριο πετρώδες έδαφός του. «Σκίρον» ή «σκύρον» σημαίνει «συντρίμμια πέτρας».

Ανάφη: Η Ανάφη διατήρησε αναλλοίωτο το όνομά της από την αρχαιότητα και μάλιστα από την αρχαία μυθολογία. Σύμφωνα με αυτήν, οι Αργοναύτες επιστρέφοντας στη πατρίδα τους από την Κολχίδα έπεσαν σε καταιγίδα και παρασύρθηκαν στο ανοικτό πέλαγος, όπου ναυαγοί πλέον στη θάλασσα άρχισαν να εκλιπαρούν τον θεό Απόλλωνα να τους σώσει. Ο Απόλλωνας ανταποκρινόμενος στις εκκλήσεις τους διέχυσε φως υπό μορφή κεραυνού οπότε είδαν μπροστά τους να ξεπροβάλει από τη θάλασσα ολόκληρο νησί το οποίο κατάφεραν να προσεγγίσουν. Εκεί οι Αργοναύτες ανήγειραν βωμό προς τιμή του Απόλλωνα του «Αιγλήτη» (= αυτού που λάμπει, Αίγλη) και ονόμασαν το νησί Ανάφη (εκ του ρήματος αναφαίνω).

Μύκονος: Η ονομασία Μύκονος, γνωστή από αρχαία νομίσματα και επιγραφές, αποδόθηκε από την παράδοση στον επώνυμο ήρωα Μύκονο, απόγονο του μυθικού βασιλιά της Δήλου Ανίου, γιου του Απόλλωνος και της νύμφης Ροιούς, κόρης του Διονύσου.

Σαντορίνη: Το όνομα της νήσου «Θήρα» προέρχεται από τον αρχαίο Σπαρτιάτη Θήραν που αποίκησε πρώτος το νησί. Το δε όνομα «Σαντορίνη», όμως, προέρχεται από τους διερχόμενους Φράγκους Σταυροφόρους οι οποίοι κατά το πέρασμα τους στέκονταν για ανεφοδιασμό κοντά σε εκκλησία της Αγίας Ειρήνης (Σάντα Ειρήνη) η οποία υπήρχε στο νησί.

Ικαρία: Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για την προέλευση της ονομασίας του νησιού. Μία από αυτές αναφέρεται στην φοινικική ρίζα «-καρ» και στον λαό των Κάρων, της Μικράς Ασίας. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, όμως, το νησί ονομάζεται Ικαρία από τον μύθο του θρυλικού Ικάρου, που με τον θάνατό του εκεί έδωσε το όνομά του στο Ικάριο πέλαγος.

Σκιάθος: Το όνομα της Σκιάθου, φημολογείται ότι προέρχεται από τις λέξεις «σκιά» και «Άθως», καθώς το νησί βρίσκεται γεωγραφικά -και μεταφορικά- στην σκιά του Αγίου Όρους.

Αλόννησος: Το όνομα Αλόννησος δόθηκε επί Όθωνα, το 1838, με πρόταση του τότε Υπουργείου Εσωτερικών σε αντικατάσταση του προηγουμένου ονόματος Λιαδρόμια ή Ηλιοδρόμια, καθώς έτσι αναφερόταν στη Διοικητική διαίρεση της Ελλάδας του 1828. Από μετέπειτα έρευνα αυτό διαπιστώθηκε ως λάθος, δεδομένου ότι κατά την αρχαιότητα η Αλόννησος ήταν άλλο νησί (άγνωστο το ποιο). Παρά ταύτα το όνομα παραμένει ως έχει για το νησί, το οποίο κατά τους αρχαίους Έλληνες λέγονταν «Ίκος».

Λήμνος: Η λέξη Λήμνος κατά μία εκδοχή -των φοινικιστών- είναι φοινικική και σημαίνει λευκή, άσπρη, λαμπερή. Όμως ουδεμία σχέση μπορεί να έχουν αυτές οι ονομασίες με το ηφαιστειογενές νησί. Άλλες εκδοχές υποστηρίζουν πως το όνομα Λήμνος προέρχεται είτε από την ομηρική λέξη «λήιον», που προσδιορίζει το σπαρμένο χωράφι, τον αγρό, ή από τις αρχαίες ελληνικές λέξεις «ληίς» (που σημαίνει κοπάδι) + «μήλο» (που σημαίνει πρόβατο), δηλαδή νήσος κοπαδιών αιγοπροβάτων. Η τελευταία αυτή εκδοχή φέρεται και η επικρατέστερη, επειδή η Λήμνος είναι το πεδινότερο νησί του Αιγαίου με μεγάλη παραγωγή αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων, ήδη από την αρχαιότητα.

Λέρος: Το μεγαλύτερο μέρος της Λέρου είναι σχετικά επίπεδο και με χαμηλά βουνά (το υψηλότερο σημείο είναι το Κλειδί 320 μ.). Για αυτό το νησί πήρε το όνομά του από την αρχαία ελληνική λέξη «λέρος» που σημαίνει ομαλός, επίπεδος.

Ρόδος: Από την αρχαία εποχή έχει επικρατήσει ο συσχετισμός του ονόματος με το ομώνυμο λουλούδι, ιερό στον θεό Ήλιο. Γι’αυτό και τα νομίσματα της Ρόδου παρίσταναν από το ένα μέρος του κεφάλι του Ήλιου και από το άλλο το Ρόδον.

Κέρκυρα: Σύμφωνα με πολλούς μελετητές το όνομα οφείλεται στην νύμφη Κέρκυρα, κόρη του ποταμού Ασώπου. Ο θεός Ποσειδώνας αγάπησε την όμορφη κοπέλα, την έφερε στο νησί και του έδωσε το όνομά της. Από τον έρωτά τους έφερε στη ζωή τον Φαίακα, τον μυθικό γενάρχη των Φαιάκων. Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι ο μύθος της νύμφης Κέρκυρας συνδέεται ετυμολογικά με την λέξη «κορυφώ» από την ακρόπολη που βρίσκεται απέναντι από το σημερινή πρωτεύουσα. Από την λέξη «κορυφώ» προήλθε στην συνέχεια η λατινογενής ονομασία Corfu, με την οποία είναι γνωστό το νησί στο εξωτερικό.

Κύθηρα: Αρκετές φορές τα Κύθηρα άλλαξαν ονομασία. Οι κατά καιρούς ηγεμόνες του νησιού του προσέδιδαν διάφορα ονόματα. Τον μεσαίωνα λεγόταν Κυθουρία και Τσερίγο ή Τσιρίγο, όνομα που του έδωσαν οι Ενετοί ναυτικοί. Λεγόταν και Φοινικούντα κάποτε, γιατί πολύ παλιά υπήρξαν τα Κύθηρα αποικία των Φοινίκων. Η ονομασία «Κύθηρα» τους δόθηκε από την Αφροδίτη, την προστάτιδα του νησιού κατά την αρχαιότητα, που εδώ την έλεγαν Κυθήρια ή Κυθέρεια, από το ρήμα «κεύθω», το οποίο σημαίνει «κρύπτω τον έρωτα στην κοιλία».

οι ταινίες της εβδομάδας

Ο Ιούνιος μας αποχαιρετά κινηματογραφικά με τον καλύτερο τρόπο, καθώς η νέα εβδομάδα φέρνει οκτώ νέες ταινίες στις αίθουσες, εκ των οποίων οι έξι, αποτελούν ενδιαφέρουσες και αξιόλογες προτάσεις. Ως εβδομάδα δημιουργών, χαρακτηρίζεται η τρέχουσα, καθώς ξεχωρίζουν οι ταινίες τριών καταξιωμένων σκηνοθετών. Του Νόα Μπάουμπαχ (Όσο Είμαστε Νέοι - 2014), του Μάικλ Γουιντερμπότομ (Ταξίδι στην Ιταλία - 2014) και του Τόμας Βίντερμπεργκ (Μακριά από το Πλήθος - 2015), που αποτελεί και την κινηματογραφική μας πρόταση. Παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη το Ταινιόραμα και αυτές είναι οι προτάσεις μας, για την 7η εβδομάδα προβολών του.

Βασισμένο στο κλασικό μυθιστόρημα του Τόμας Χάρντι, το «Μακριά από το Πλήθος» είναι η ιστορία της Μπάθσιμπα Έβερντιν (Κάρεϊ Μάλιγκαν), μιας ανεξάρτητης και δυναμικής νεαρής γυναίκας που κληρονομεί τη φάρμα του θείου της. Οικονομικά αυτόνομη, όμορφη, αλλά και πεισματάρα, η Μπάθσιμπα προσελκύει τρεις πολύ διαφορετικούς αλλά αποφασισμένους μνηστήρες: τον Γκάμπριελ Όουκ (Ματίας Σένερτς), έναν βοσκό μαγεμένο από την ισχυρογνωμοσύνη της, τον Φρανκ Τρόι (Τομ Στέριτζ), έναν όμορφο και απερίσκεπτο λοχία, και τον Ουίλιαμ Μπόλντγουντ (Μάικλ Σιν), έναν ευκατάστατο και ώριμο εργένη. Όσο όμως η Μπάθσιμπα περιτριγυρίζεται από τους τρεις άνδρες και πορεύεται ανάμεσα στα δεσμά του πάθους, της εμμονής και της προδοσίας, πρέπει παράλληλα να βρει και τον δικό της δρόμο προς την ευτυχία και όλα όσα επιθυμεί. Η διαχρονική αυτή ιστορία των επιλογών και του πάθους της ηρωίδας μας, διερευνά τόσο τη φύση των σχέσεων και της αγάπης, όσο και της ανθρώπινης ικανότητας να ξεπερνά τις δυσκολίες χάρη στην προσαρμοστικότητα και την αποφασιστικότητα.

Με οδηγό ένα καλό σενάριο και δύο υπέροχες ερμηνείες από την Κάρεϊ Μάλιγκαν - An Education (2009), Drive (2011), Ο Υπέροχος Γκάτσμπυ (2013) - και τον εντυπωσιακό Ματίας Σένερτς - Μοσχαροκεφαλή (2011), Rust and Bone (2012) - το φιλμ μας ταξιδεύει με λιτή σκηνοθεσία και προσεγμένη φωτογραφία, στην βικτωριανή Αγγλία. Ο σπουδαίος καλλιτέχνης Τόμας Βίντερμπεργκ -  It's All About Love (2003), The Hunt (2012) - επιστρέφει με τη νέα του αξιόλογη δημιουργία. Ο Δανός σκηνοθέτης που το 1998 μας χάρισε την πρώτη ταινία του κινηματογραφικού κινήματοςΔόγματος '95, την αριστουργηματική «Οικογενειακή Γιορτή» (The Celebration / Festen), μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη, το  κλασσικό πλέον μυθιστόρημα του Τόμας Χάρντι: «Μακριά από το Αγριεμένο Πλήθος» (1874) - τελευταία φορά που η ιστορία μεταφέρθηκε στο σινεμά ήταν σε σκηνοθεσία του Τζον Σλέσινγκερ το 1967, μ' ένα συγκλονιστικό σύνολο ηθοποιών, με πρωταγωνίστρια την Τζούλι Κρίστι και στο πλάι της τους: Alan Bates, Peter Finch και Terence Stamp.

«Όσο Είμαστε Νέοι» (While We’re Young - 2014) του Νόα Μπάουμπαχ (Η.Π.Α.)

Ο Μπεν Στίλερ και η Ναόμι Γουότς είναι αντίστοιχα ο Τζος και η Κορνήλια Σρέμπνικ, ένα παντρεμένο μεσήλικο ζευγάρι. Πατέρας της Κορνήλια, είναι ο διάσημος και καταξιωμένος σκηνοθέτης Leslie Breitbart (Charles Grodin). Το ζευγάρι προσπάθησε στο παρελθόν να αποκτήσει παιδί, αλλά δε μπόρεσαν κι αποφάσισαν ότι θα ζήσουν μ’ αυτό... Καθώς όμως ο Τζος δουλεύει επάνω στο νέο του ντοκιμαντέρ, είναι προφανές ότι έχει φτάσει στα όρια του και αισθάνεται ότι κάτι λείπει από τη ζωή του με την Κορνήλια. Αντίθετα ο Τζέιμι και η Ντάρμπι- ο Άνταμ Ντράιβερ και η Αμάντα Σέιφριντ, αντίστοιχα - είναι ένα νεαρό, αυθόρμητο ζευγάρι, έτοιμο ανά πάσα στιγμή να τα παρατήσει όλα για να ακολουθήσει ότι το παθιάζει. Για τον Τζος, είναι σαν να έχει ανοίξει ένα παράθυρο στα νιάτα του - ή στα νιάτα που θα ήθελε να έχει. Σύντομα οι ανήσυχοι σαραντάρηδες, θα κάνουν στην άκρη τους φίλους τους της ίδιας ηλικίας - μεταξύ των οποίων και ο Beastie Boy, Άνταμ Χόροβιτζ - για να ακολουθήσουν τα βήματα των ανέμελων νεαρών. «Πριν γνωριστούμε» παραδέχεται ο Τζος στο Τζέιμι, «τα μοναδικά δύο αισθήματα που είχα μέχρι τώρα ήταν σκεπτικισμός και περιφρόνηση».

Δύο χρόνια μετά το υπέροχο, ασπρόμαυρο φιλμ«Frances Ha» (2012), ο ταλαντούχος σκηνοθέτης Νόα Μπάουμπαχ, επιστρέφει, με τη νέα του ταινία, χωρίς όμως να καταφέρει να ανταποκριθεί στις υψηλές προσδοκίες που ο ίδιος δημιούργησε. Όπως και στο «Greenberg» του 2010, ο Μπάουμπαχ επιμένει και πάλι να δώσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Μπεν Στίλερ, που όμως ούτε αυτή την φορά είναι αντάξιος των συνθηκών, κρινόντας μοιραία και την εξέλιξη της ιστορίας. Σχετικά ικανοποιητική η παρουσία των δύο γυναικείων ρόλων, της Ναόμι Γουότς και της Αμάντα Σέιφριντ, ενώ εκείνος που κλέβει τις εντυπώσεις με την ενέργεια του, είναι ο Άνταμ Ντράιβερ (Frances Ha - 2012, Girls (TV Series) - 2012-2016, ενώ σύντομα θα τον δούμε και πάλι στην μεγάλη οθόνη στο Star Wars: Episode VII). Παρόλα αυτά ο Μπάουμπαχ, καταφέρνει να παρουσιάσει μία ολοκληρωμένη και σύγχρονη ταινία, με κεντρικό άξονα τον χρόνο που περνά, τη φιλοδοξία και το άγχος της επιτυχία στην καθημερινότητα μας, καθώς και το πορτραίτο ενός γάμου που δοκιμάζεται από την εισβολή της νιότης.

«Ταξίδι στην Ιταλία» (The Trip to Italy - 2014) του Μάικλ Γουιντερμπότομ (Ηνωμένο Βασίλειο)

Δύο φίλοι, έξι γεύματα σε διαφορετικές τοποθεσίες κι ένα road trip στην Ιταλία και συγκεκριμένα σε: Λιγουρία, Τοσκάνη, Ρώμη, Αμάλφι και Κάπρι. Ο Rob (Ρομπ Μπράιντον) και ο Steve (Στιβ Κούγκαν) αναλαμβάνουν για δεύτερη φορά, να παρουσιάσουν για λογαριασμό της εφημερίδας The Observer, την κριτική τους για ορισμένα εστιατόρια. Ο Rob, πατέρας ενός μικρού παιδιού, κουρασμένος από τις ευθύνες του, αναζητά λίγη περιπέτεια. Ο Steve έχει περάσει μια περίοδο σκληρής δουλειάς στο Λος Άντζελες μακριά από το σπίτι του, αλλά τώρα βρίσκεται σε μια παύση από την εργασία του.  Έχοντας πια το χρόνο να επιστρέψει στην Ευρώπη θέλει να δει τα παιδιά του. Οι δυο φίλοι, συζητούν για τη ζωή, την αγάπη, τις ταινίες και το μέλλον.

Το φιλμ όμως δεν αναλώνεται μόνο ως μία γαστρονομική εξερεύνηση αλλά κυρίως ως ένα πολιτιστικό ταξίδι, καθώς οι δύο ηθοποιοί, ακολουθούν τα βήματα των Άγγλων ρομαντικών ποιητών Byron και Shelley στην Ιταλία, αναζητώντας τα σημεία που οι δυο ποιητές πέρασαν μια καθοριστική για το έργο τους χρονική περίοδο. Μαζί με τον Rob και τον Steve, ταξιδεύουμε στα ξενοδοχεία που μένουν και τα εστιατόρια που επισκέπτονται, παρακολουθούμε τις κουζίνες και τους σεφ που μαγειρεύουν γι' αυτούς. Βέβαια το τέλος σ' αυτό το ταξίδι - όπως και σε όλα τα όμορφα ταξίδια - παραμένει ανοιχτό. Ο Rob έχει μια προσφορά για εργασία που θα σήμαινε και πάλι την αναχώρησή του για τις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ και ο Steve προσπαθεί να βρει έναν τρόπο να επιστρέψει σε μια πιο ήσυχη και κάπως οικογενειακή ζωή.

Η επιτυχημένη ομάδα του 2010 με το φιλμ «The Trip»(που έγινε και τηλεοπτική σειρά), επιστρέφει με τη δεύτερη ταινία τους. Αυτή τη φορά όμως, αφήνουν πίσω τους τη βροχερή Μ. Βρετανία και ταξιδεύουν στην ηλιόλουστη Ιταλία, με το αποτέλεσμα να τους δικαιώνει απόλυτα. Στην καρέκλα του σκηνοθέτη συναντάμε και πάλι τον βραβευμένο με BAFTA δημιουργό, Michael Winterbottom (In This World - 2002). Μαζί του, οι αποδεδειγμένα καλοί ηθοποιοί και stand up comedians, o Στιβ Κούγκαν και ο Ρομπ Μπράιντον. Όντας φίλοι και εκτός πλατό, οι δύο Βρετανοί ηθοποιοί, έχουν καταπληκτική χημεία μεταξύ τους και αυτό περνά και στον θεατή. Οι ατάκες διαδέχονται η μία την άλλη, το κλασσικό βρετανικό χιούμορ δηλώνει παρών, οι μιμήσεις δίνουν και παίρνουν, ενώ για τους πιο απαιτητικούς, δεν είναι λίγες οι αναφορές σε κλασσικές και αγαπημένες ταινίες, όπως η «Η Περιφρόνηση» (Le Mepris - 1963) του Ζαν-Λυκ Γκοντάρ...

«Χορωδία» (Boychoir - 2014) του Φρανσουά Ζιράρ (Η.Π.Α.)

Με πρωταγωνιστή τον βραβευμένο με δύο Όσκαρ, Ντάστιν Χόφμαν - Kramer vs. Kramer (1979), Rain Man (1988) - και με την σκηνοθετική υπογραφή του Φρανσουά Ζιράρ - σκηνοθέτη του «Cirque Du Soleil» και του βραβευμένου με Όσκαρ Μουσικής, «Το Κόκκινο Βιολί» - η ταινία «Χορωδία» αποκαλύπτει ό,τι το εξαιρετικό ενυπάρχει σε κάθε άνθρωπο αρκεί να τολμήσει το όνειρο. Ένα 12χρονο αγόρι (το υποδύεται ο πρωτοεμφανιζόμενος Γκάρετ Γουόρινγκ) που πρόσφατα έχασε τους γονείς του, καταλήγει σ' ένα μουσικό οικοτροφείο, με τα δίδακτρα πληρωμένα από έναν ανώνυμο ευεργέτη. Κανείς δεν περιμένει ότι αυτό το ατίθασο και μοναχικό πλάσμα θα καταφέρει να μπει στο συγκρότημα Boychoir - μια χορωδία αγοριών, που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο διατηρώντας υψηλά το κύρος της σχολής της.

Πρόκειται για μια συγκινητική ταινία, για μικρούς και μεγάλους, γεμάτη μουσική και ταλέντο, πράγμα που αποδεικνύεται από την αρχή μέχρι το τραγούδι των τίτλων τέλους, "The Mystery of Your Gift" που ερμηνεύεται από τον υποψήφιο για Grammy Τζος Γκρόμπαν. Παρά το γεγονός ότι η ταινία έχει μέτριο και προβλέψιμο σενάριο, που διακατέχεται δυστυχώς από αρκετά κλισέ του είδους, ωστόσο το φιλμ καταφέρνει και επιβιώνει μέχρι το τέλος, εξαιτίας κυρίως της υπέροχης κλασσικής μουσικής του, αλλά και λόγω της ερμηνευτικής δεινότητας του Ντάστιν Χόφμαν. Ο σπουδαίος ηθοποιός, μετά από καιρό, έχει την ευκαιρία να μας θυμίσει επί της μεγάλης οθόνης, γιατί δικαίως θεωρείται ως ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικανούς ερμηνευτές, όλων των εποχών. Στα θετικά και η μικρή παρουσία της Κάθι Μπέιτς.

«Slow West» (2015) του Τζον Μακλίν (Ηνωμένο Βασίλειο, Νέα Ζηλανδία)

Ο 16χρονος αριστοκράτης Τζέι (Κόντι Σμιτ-Μακφί) μεγαλώνει στα Χάιλαντς της Σκωτίας μαζί με την Ρόουζ (Κάρεν Πιστόριους), την κόρη ενός ταπεινού αγρότη. Ενώ οι δυο τους συνειδητοποιούν ότι η φιλία τους με τα χρόνια εξελίχθηκε σε κάτι περισσότερο, ο πατέρας της Ρόουζ αποφασίζει να μεταφέρει την οικογένειά του στην Αμερική. Συντετριμμένος για την απώλειά του, ο Τζέι γυρνά την πλάτη του στην προνομιούχο ζωή του και ξεκινά να βρει τη χαμένη του αγάπη στη νέα ήπειρο. Εκεί, συναντά έναν επικίνδυνο και μυστηριώδη περιπλανώμενο, τον Σίλας Σέλεκ (Μάικλ Φασμπέντερ). Παρόλο που μια τέτοια συνάντηση κανονικά θα οδηγούσε σε μια μονομαχία μέχρι θανάτου, ο Σίλας επιλέγει να μην σκοτώσει τον Τζέι και αντίθετα του προσφέρει προστασία, σε αντάλλαγμα για χρήματα. Μαζί, διασχίζουν ένα πανέμορφο αλλά και δυσοίωνο τοπίο, που κατοικείται από κάθε είδους και καταγωγής ανθρώπους, όπως τον εκκεντρικό και απειλητικό Πέιν (Μπεν Μέντελσον), του οποίου το παρελθόν είναι χαραγμένο στο κορμί του με συμβολικά τατουάζ...

Ο Μάικλ Φασμπεντερ («Hunger», «Shame», «12 Χρόνια Σκλάβος») καλπάζει στην Άγρια Δύση του 19ου αιώνα σ' ένα δυνατό και ατμοσφαιρικό γουέστερν που κέρδισε το Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Σάντανς. Πρόκειται για την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Τζον Μακλίν, του βραβευμένου με BAFTA σκηνοθέτη για την μικρού μήκους ταινία «Pitch Black Heist» στην οποία πρωταγωνιστούσε επίσης ο Φασμπέντερ. Ο ανερχόμενος νεαρός πρωταγωνιστής Κόντι Σμιτ-Μακφί είναι ικανοποιητικός στον βασικό ρόλο, ενώ τις εντυπώσεις κερδίζει ο έμπειρος Αυστραλός ηθοποιός, Μπεν Μέντελσον - The Place Beyond the Pines (2012), Lost River (2014). Τα γυρίσματα έγιναν εξ ολοκλήρου στη Νέα Ζηλανδία, με τη σκωτσέζικη μουσική εποχής νασυνοδεύει ιδανικά το υπαρξιακό αυτό road movie.

«Ξεχασμένες Ζωές» (Still Life - 2013) του Ουμπέρτο Παζολίνι (Ηνωμένο Βασίλειο,Ιταλία)

Η δουλειά του σχολαστικού John May (Έντι Μαρσάν) είναι να εντοπίζει με κάθε τρόπο τους συγγενείς όσων έχουν πεθάνει μόνοι και να οργανώνει τις κηδείες τους. Είναι τόσο παθιασμένος με τη δουλειά του που κάνει πολλά περισσότερα από αυτά που ορίζει το απλό καθήκον. Ταυτίζεται με τους «ξεχασμένους πελάτες» του και προσπαθεί να τους καταλάβει μέσα από αυτά που έχουν αφήσει πίσω τους. Τους συνοδεύει στην τελευταία τους κατοικία, ενώ με σεβασμό και αξιοπρέπεια, επιλέγει τη μουσική της κηδείας και γράφει ο ίδιος τους επικήδειους λόγους, ακόμα κι αν είναι ο μοναδικός που θα τους ακούσει... Η ζωή του είναι τακτοποιημένη, καλοκουρδισμένη και ήρεμη, μέχρι που θα αναλάβει την τελευταία του υπόθεση. Πρόκειται για τον γείτονα του, έναν ηλικιωμένο αλκοολικό άντρα που βρίσκεται νεκρός. Ο May ψάχνει στο ακατάστατο διαμέρισμα του για στοιχεία και η έρευνα του αποκαλύπτει έναν πληθωρικό άντρα που έχει αφήσει το σημάδι του σε πολλούς ανθρώπους. Παράλληλα όμως θα ανακαλύψει και την αποξενωμένη κόρη του πελάτη του. Οι δύο μοναχικές ψυχές έλκονται και ο May αρχίζει, έστω και τώρα, να ζει πιο αυθόρμητα.

Πέντε χρόνια μετά το φιλμ «Machan» (2008), ο καταξιωμένος Ιταλός παραγωγός Ουμπέρτο Παζολίνι - ανιψιός του σπουδαίου σκηνοθέτη Λουκίνο Βισκόντι - επιστρέφει πίσω από την κάμερα, με τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του. Πρόκειται για μία λυρική, μελαγχολική ιστορία, που εξελίσσεται αργά με μικρές δόσεις μαύρου χιούμορ και που κορυφώνεται σ' ένα υπέροχο, όσο και συγκινητικό φινάλε. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, συναντάμε τον αξιόλογο Βρετανό ηθοποιό, Έντι Μαρσάν - Filth (2013), Jonathan Strange & Mr Norrell (2015) Tv Series. Μία εμπνευσμένη δραματική κομεντί, ντυμένη με υπέροχη μουσική επένδυση (Rachel Portman), που πραγματεύεται τη ζωή, τη μοναξιά και την αγάπη, υφαίνοντας το πορτρέτο ενός ήσυχου, φιλότιμου και αλτρουιστή ήρωα στην τελευταία του αποστολή, τον οποίο ενσαρκώνει υποδειγματικά o Μαρσάν. Το φιλμ προβλήθηκε το 2013 στο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Βενετίας, όπου και απέσπασε το Βραβείο Art Cinema Καλύτερης Ταινίας, το Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας στο Τμήμα Ορίζοντες και το Βραβείο Κριτικών Pasinetti.

Κυκλοφορούν επίσης:

«Εξολοθρευτής: Γένεsys» (Terminator: Genisys - 2015) του Άλαν Τέιλορ (Η.Π.Α.) με πρωταγωνιστές τους: Εμίλια Κλαρκ, Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, Τζέι Κόρτνεϊ, Τζ. Κ. Σίμονς, Τζέισον Κλαρκ, Μπιούνγκ-Χουν Λι, Άαρον Γουίλιαμσον και Ματ Σμιθ.

Η νέα κινηματογραφική εβδομάδα διαθέτει και το απαραίτητο blockbuster, το οποίο μας μεταφέρει στο 2032. Ο John Connor, ηγέτης της αντίστασης συνεχίζει τον πόλεμο ενάντια στις μηχανές. Στην επίθεση του Λος Άντζελες, οι φόβοι του για το άγνωστο μέλλον αρχίζουν να αναδύονται όταν οι κατάσκοποι της TECOM αποκαλύπτουν μια νέα συνωμοσία από τη SkyNet, κατά την οποία θα τους επιτεθούν και από τα δύο μέτωπα.

Ταξίδια στον χρόνο, σκηνές δράσης και καταδίωξης, καθώς και μέτρια χρήση της τεχνολογίας του 3D, συνθέτουν το παζλ της ταινίας «Εξολοθρευτής: Γένεsys», το οποίο εγκαινιάζει με αυτό τον τρόπο μία νέα τριλογία... Με πρωταγωνιστές, τον Τζέι Κόρτνεϊ (A Good Day to Die Hard - 2013), την εντυπωσιακή Εμίλια Κλαρκ - η δημοφιλής «Καλίσι» της τηλεοπτικής επιτυχίας Game of Thrones - και φυσικά τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ. Το φιλμ απευθύνεται αποκλειστικά στους λάτρεις της περιπέτειας και του συγκεκριμένου franchise. Στα αξιοσημείωτα, η πάντα θετική παρουσία του Τζ. Κ. Σίμονς.

«Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 3» (Insidious: Chapter 3 - 2015) του Λι Γουάνελ (Καναδάς, Η.Π.Α.), με πρωταγωνιστές τους: Ντέρμοτ Μαλρόνεϊ, Λιν Σάγιε, Στέφανι Σκοτ, Χέιλι Κιγιόκο και Άνγκους Σάμσον.