«Και ποιος ξέρει τι άλλο θα ακολουθήσει…»

Το Grexit θα κοστίσει στη Γερμανία 1 τρισεκατομμύριο ευρώ εκτιμά ο αρθρογράφος του γερμανικού Spiegel Βόλφγκανγκ Μινχάου, σημειώνοντας την αύξηση της επιφυλακτικότητας στον κυβερνητικό συνασπισμό, κυρίως στο CDU, έναντι της Ελλάδας και τονίζοντας ότι αν ο σκεπτικισμός αυτός περάσει και στους Σοσιαλδημοκράτες, τότε θα πράγματα θα είναι δύσκολα.  

Σημειώνει επίσης ότι το μεγάλο ιστορικό λάθος της Μέρκελ ήταν ότι αποδείχτηκε ανίκανη να δει την κρίση της ευρωζώνης ως ευκαιρία για βαθύτερη πολιτική ενοποίηση και εμμένει σε μια πολιτική λιτότητας που οδήγησε την Ελλάδα σε 5 χρόνια ύφεσης ενώ τώρα οι δανειστές απαιτούν ακόμη περισσότερες περικοπές.  

Ο αρθρογράφος δίνει δίκιο στον Αλέξη Τσίπρα που περιέγραψε αυτή την τακτική ως παράδοξη και παράλογη ενώ του καταλογίζει ανικανότητα στο να καταρτίσει ένα δικό του καλό σχέδιο ώστε να έχει στο πλευρό του δυνητικούς φίλους στην Ευρώπη.  

Τονίζει επίσης ότι και οι δύο πλευρές θα έχουν πρόβλημα να περάσουν μια συμφωνία στο εσωτερικό των χωρών τους και καταλήγει: «Γνωρίζω πολύ καλά ότι η πολιτική της Μέρκελ στην Ευρώπη έχει πολλούς φίλους στη Γερμανία και ότι πολλοί αναγνώστες αυτού του άρθρου στη Γερμανία συμφωνούν με αυτήν. Είμαι όμως σίγουρος, ότι αυτό θα αλλάξει όταν έρθει ο λογαριασμός. Κι αυτό θα γίνει όταν θα έρθει μια ελληνική χρεοκοπία. Η πολιτική της Μέρκελ τότε θα σημάνει μια άμεση απώλεια σε σχεδόν τριψήφιο νούμερο δισεκατομμυρίων. Και ποιος ξέρει πόσο ακόμα παράπλευρο κόστος θα ακολουθήσει». 

Η γνωστή μουσικός συνεχίζει να κυκλοφορεί εντυπωσιακά βίντεο για τα κομμάτια από το νέο της άλμπουμ. Αυτό είναι το δεύτερο μετά τo 'stonemilker'

Το βίντεο για το κομμάτι ‘Black Lake’ από το πρόσφατο άλμπουμ της  έκανε πρεμιέρα πριν από λίγη ώρα στο Dazed and Confused. Διαρκεί 10 λεπτά.   

Σε αυτό η Bjork κάθεται σε μια σπηλιά της Ισλανδίας που μοιάζει σαν μήτρα και ρίχνει το σώμα της ανάμεσα στα βράχια που την περιτριγυρίζουν. Σιγά, σιγά ξεκινάει να χορεύει θριαμβευτικά στους διαδρόμους από μαύρη ηφαιστειακή πέτρα.  

Το βίντεο προβλήθηκε για πρώτη φορά στην έκθεση της στο MoMA και ήταν το βασικό κινηματογραφικό κομμάτι. Είναι η πρώτη φορά που βγαίνει έξω από τους τοίχους του μουσείου της Νέας Υόρκης.  

«Είμαι πολύ περήφανος για το Black Lake», δήλωσε ο σκηνοθέτης του Andrew Thomas Huang που γύρισε το κομμάτι στα βουνά της Ισλανδίας. «Η Bjork το έγραψε καθώς καθόταν σε μια χαράδρα. Είναι το πρώτο μας κεφάλαιο στην δημιουργία τον χαρακτήρα του επικού πνευματικού ταξιδιού της Βjork για την απώλεια, την επούλωση και την υπόσχεση για λύσεις».  

Η Bjork συνεργάστηκε με τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες που υπάρχουν σήμερα όπως η χορογράφος Erna Omarsdottir, ο κινηματογραφιστής Lasse Frank και ο καλλιτεχνικός διευθυντής Thorgeir Odinsson και η Iris van Herpen.  

«Είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα μουσικά βίντεο που έχω κάνει μέχρι στιγμής», λέει ο Huang. “Λόγω του συναισθηματικού βάρους και της δύναμης του τραγουδιού αλλά και του αυστηρού σχεδιασμού που κάνει για αρκετούς μήνες για να γίνει σωστά».    

Η ίδια η Bjork για να γιορτάσει την κυκλοφορία του έγραψε ένα μήνυμα με τον κατάδικο της τρόπο που περιγράφει την δημιουργία του και για το τι ακολουθεί στο μέλλον:  

«Aγαπητοί φίλοι, εδώ είναι το βίντεο για το black lake ένα βίντεο που έκανα εγώ και ο andrew thomas huang θέλω να τον ευχαριστήσω και τον james merry τόσο δυνατά που πέρασαν μαζί την μεγαλύτερη χρονική διαδικασία που χρειάστηκε το βίντεο, ειδικά τον Andrew για την ταλαντούχα κομψή υπομονή και που πήρε τους πρώτους μου οπτικούς παλμούς και τους μετάτρεψε στο δικό του μεγαλειώδες όραμα: αισθάνομαι μεγάλη τιμή!! ήταν μια πολύπλοκη αλλά περιπετειώδης διαδικασία να συγχρονιστούμε με τόσο διαφορετικά τμήματα. θα ήθελα να ευχαριστήσω τον klaus biesenbach που το χρηματοδότησε και τους  haxan cloak , the speaker collaborators , τον αρχιτέκτονα david benjamin και τον marco perry που όλοι με βοήθησαν να κάνω τον ιδανικότερο ηχητικό δωμάτιο δυνατό με αυτό το κομμάτι και μετά ευχαριστώ τους derek και emma birkett και tamsin και iris και erna  και τον arca που έκανε την παραγωγή στην μουσική μαζί μου μπορώ επίσης να ευχαριστήσω την Νέα Υόρκη για τους νευρικούς 5 μήνες και για τα 8 πλούσια gig?

Νομίζω ότι είναι η ώρα για το "stonemilker" και το "black lake" να βγουν έξω στον κόσμο μετά από 3 μήνες κολλημένα σε ένα μουσείο.... (μετά από όλη την προσπάθεια το stonemilker ήταν σαν το αμέσως επόμενο μωρό αδερφάκι του black lakes χα χα χα) προσπαθήσαμε να το κάνουμε με ένα τρόπο που και τα δύο να είναι εδώ στο σπίτι  και  σαν να μην είναι ακόμη ένα ηλίθιο μουσικό βίντεο (ακόμη το αγαπημένο μου μέσο) και ελπίζω να μην σας πείραξε η αναμονή πολύ περίεργη για αυτά τα επόμενα πράγματα ίσως δεν έχουμε τα καλύτερα εργαλεία ακόμη και η τεχνολογία μπορεί να είναι εκεί που όλες οι αισθήσεις μπορούν να συγχωνευθούν ακόμη καλύτερα ας ευχηθούμε για μερικές ακόμη κυκλοφορίες VR vulnicura σύντομα !!!   björk” 

Ο Ζαν Γκριό στα 90, μια εμβληματική προσωπικότητα του γαλλικού κινηματογράφου

Όλοι οι λάτρεις του κινηματογράφου μιλάμε για τη Nouvelle Vague. Περισσότερο για τα παιδιά αυτού του κινήματος που φύσηξε σαν δροσερός αέρας στην ιστορία του κινηματογράφου. Τους σκηνοθέτες του. Και οι σινεφίλ μιλούν για τον σεναριογράφο που σφράγισε με τη γραφή του μια ολόκληρη εποχή. Ο Ζαν Γκριό, στα 90 του άφησε την τελευταία του πνοή, αφήνοντάς μας μια μακρά, σχεδόν εξαντλητική λίστα σεναρίων και ονομάτων σκηνοθετών -Ρομπέρτο Ροσελίνι,  Ζακ Ριβέτ, Φρανσουά Τριφό, Ζαν-Λικ Γκοντάρ, Αλέν Ρενέ, Αντρέ Τεσινέ, Σαντάλ Άκερμαν-  με τους οποίους συνεργάστηκε σφραγίζοντας με την παρουσία του το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα στον γαλλικό κινηματογράφο.  

Ο Γκριό ήταν και θεατρικός συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, ηθοποιός του θεάτρου και στιχουργός της όπερας. Η Μοντ έγραψε ότι πέθανε ένας μεγάλος συγγραφέας. Στον ίδιο άρεσε να διαφοροποιεί τη λέξη γραφή, από τη λέξη συγγραφή. Το σενάριο, πίστευε, δεν ασχολείται μόνο με τα γλωσσικά ζητήματα, δεδομένου ότι είναι υποχρεωμένο να αφηγείται μια ιστορία. Χωρίς όμως τη δική του γλώσσα σενάρια όπως αυτά των Jules et Jim, Les Carabiniers, Suzanne Simonin, la Religieuse de Diderot, Les Deux Anglaises et le continent, Mon Oncle d’Amérique και πολλά άλλα δε θα είχαν την ίδια γεύση.  

Jules et Jim  

Ο Γκριό γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου του 1924 στο Fontenay-sous-Bois. Στα τέλη της δεκαετίας του 40 συνδέεται με τους Ριβέτ, Γκοντάρ, Σαμπρόλ, Τριφό, στα σινέ κλάμπ του Quartier latin και του Studio Parnasse. Αργότερα θα πούμε ότι το «Νέο Κύμα» γεννήθηκε σε αυτές τις αίθουσες, μεταξύ των κινηματογράφων του 5ου διαμερίσματος του Παρισιού. Ξεκινά την καριέρα του σαν ηθοποιός και το 1958 γράφει το σενάριο στο «Paris nous appartient» του Ζακ Ριβέτ. Στη συνέχεια όλα κυλούν πολύ γρήγορα. Ο Τριφό τον συστήνει στον Ροσελίνι και γίνεται βοηθός του.  

Το 1962 είναι η χρονιά του Jules και Jim. Ξεκινά την μακρά του συνεργασία με τον Τριφό. Τα σενάρια του Γκριό θεωρούνται σήμερα κλασικά αριστουργήματα. Όπως και τα τρία σενάρια που έγραψε για τον Αλέν Ρενέ, τα Mon Oncle d’Amérique, La Vie est un roman, L’Amour à mort.  

Mon Oncle d'Amérique  

Θα μπορούσε να αφιερώσει κανείς σελίδες ολόκληρες για τα σενάρια του Γκριό. Για την γοητεία, τη γεύση της αφήγησης, τη γλώσσα. Αλλά δεν ήταν μόνο ένας καλός, ένας σπουδαίος σεναριογράφος. Ήταν μια αξιοσημείωτη και ασυνήθιστη προσωπικότητα. Το 2007, στην ηλικία των 83 ετών , ίδρυσε μια εταιρεία παραγωγής με μοναδικό σκοπό την παραγωγή του Mafrouza. Ένα ποίημα ντοκιμαντέρ σε πέντε μέρη ενός νεαρού σκηνοθέτη που ονομάζεται Emmanuelle Demoris, μια καταπληκτική ταινία για τη ζωή σε μια γειτονιά της Αλεξάνδρειας.  

Πηγή:lifo

Μία Ελλάδα που βυθίζεται στο χάος ή μια ευκαιρία για τη χώρα;

Στις επιπτώσεις ενός Grexit αναφέρεται σήμερα η γερμανική εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, η οποία παραθέτει δίπλα - δίπλα δύο διαφορετικές απόψεις συντακτών της.  

Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, στο πρώτο άρθρο υποστηρίζεται ότι η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα ήταν η αρχή του τέλους, ενώ στο δεύτερο ο δημοσιογράφος επιμένει πως δεν συντρέχει κανένας λόγος ανησυχίας.  

Αφενός, λοιπόν, περιγράφεται μία Ελλάδα που βυθίζεται στο χάος μετά την εγκατάλειψη του ευρώ, με βαθιά ύφεση, αύξηση της ανεργίας και κατάρρευση τραπεζών. «Οι επιπτώσεις ενός Grexit θα ήταν τραυματικές, προ πάντων για τους Έλληνες αλλά και τη νομισματική ένωση. Είναι πλάνη να πιστεύει κανείς ότι η Ευρώπη θα επιστρέψει στην καθημερινότητά της αν στερηθούν οι Έλληνες το ευρώ». γράφει χαρακτηριστικά η Κατερίν Χόφμαν. «Μια νομισματική ένωση, την οποία μπορούν να εγκαταλείψουν τα μέλη της όταν η οικονομική πίεση γίνεται αφόρητη δεν θα συνεχίσει να υφίσταται για καιρό».  

Εκ διαμέτρου αντίθετο είναι το δεύτερο άρθρο, όπου το Grexit παρουσιάζεται ως καλύτερο σενάριο για όλες τις πλευρές. Κατ' αρχήν, ο σχολιαστής εκτιμά ότι είναι απίθανο να ακολουθήσουν και άλλες χώρες το παράδειγμα της Ελλάδας, ενώ τονίζει παράλληλα το δικαίωμα της χώρας για έξοδο από την ευρωζώνη: «Εάν η ελληνική κυβέρνηση δεν βλέπει άλλη δυνατότητα, τότε αυτό πρέπει να γίνει αποδεκτό».  

Επιπλέον, συμπληρώνει ότι η επιστροφή στη δραχμή θα ήταν μια ευκαιρία για την Ελλάδα. «Ένα φθηνό νόμισμα θα ενίσχυε την ανάπτυξη στο ξεκίνημα ακόμη και εάν η μετάβαση ήταν σκληρή. Οι εισαγωγές θα ήταν πιο ακριβές, φάρμακα και αναγκαία αγαθά ενδέχεται να εκλείψουν. Ωστόσο η Ευρώπη θα έπρεπε να βοηθήσει και θα το έκανε, αφού η Ελλάδα θα παρέμενε μέλος της Ευρωπαϊκή Ένωσης», αναλύει ο Μάρκους Ζίντρα.  

Ενδιαφέρον πάντως παρουσιάζει η διάσταση απόψεων των αρθρογράφων σε ό,τι αφορά την επιστροφή των χρημάτων που έχει δανειστεί η Ελλάδα από την Ευρώπη σε περίπτωση εξόδου από το ενιαίο νόμισμα. Στην πρώτη εκδοχή τα χρήματα αυτά για την Ευρώπη απλά θα χάνονταν, ενώ στην δεύτερη θα υπήρχε μόνο ένα κούρεμα, το οποίο θα μπορούσε να αξιολογηθεί και ως τίμημα για την αφέλεια της Ευρώπης να δεχτεί την Ελλάδα στη νομισματική ένωση εξ αρχής.  

Πηγή: Deutsche Welle