ενημέρωση 1:30, 3 October, 2026

Να κουρευτεί το ελληνικό χρέος όπως το γερμανικό το 1953 προτείνει ο Πικετί

Να διαγραφεί μέρος του ελληνικού χρέους στα πρότυπα που το γερμανικό κουρεύτηκε το 1953 πρότεινε ο ο διάσημος γάλλος συγγραφέας Τομά Πικετί, μιλώντας σε εκδήλωση στο Βερολίνο.

Μεταβαίνοντας στο Αμβούργο προκειμένου να παραλάβει το φετινό Βραβείο Πολιτικού Βιβλίου που απονέμει το Ίδρυμα Friedrich Ebert, ο Τομά Πικετί δεν παρέλειψε να κάνει την πολιτική του παρέμβαση σχολιάζοντας την παρούσες πολιτικές και οικονομικές ισορροπίες μεταξύ Ελλάδας κι Ευρώπης.

«Δύο ευρωπαϊκές χώρες είχαν κατά το παρελθόν χρέη υψηλότερα από αυτά που βαραίνουν σήμερα την Ελλάδα. Η Μεγάλη Βρετανία τον 19ο αιώνα, μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, και η Γερμανία μετά το 1945. Και οι δύο χώρες είχαν δημόσιο χρέος που έφθανε το 200% ως ποσοστό του ΑΕΠ…», είπε ο συγγραφέας του«Το Κεφάλαιο τον 21ο Αιώνα», ενώπιον του γερμανικού.

Όπως εξήγησε ο Πικετί η Μεγάλη Βρετανία το κατάφερε να αποπληρώσει το χρέος της πετυχαίνοντας πρωτογενή πλεονάσματα της τάξεως του 3% με 4% ετησίως, κάτι που δεν μπορεί όμως να επιτευχθεί στην παρούσα φάση στην Ελλάδα.

«Η Γερμανία είδε τα χρέη της να διαγράφονται κατά ένα μεγάλο μέρος από τους Συμμάχους το 1953. Ήταν μια πολύ καλή λύση», σημείωσε ωστόσο ο Τομά Πικετί. Διότι «η διαγραφή της επέτρεψε στις κυβερνήσεις της Βόννης (τότε) να ανοικοδομήσουν τη χώρα και να την ξανακάνουν παγκόσμια οικονομική δύναμη», όπως είπε

«Γιατί να μην προκρίναμε και σήμερα μια ανάλογη λύση για την Ελλάδα;», αναρωτήθηκε τελικά ο γάλλος οικονομολόγος. «Οι νέοι Έλληνες πρέπει να πληρώσουν πιο ακριβά από τους Γερμανούς τα λάθη του παρελθόντος; Γιατί να τους αρνούμαστε όσα δεχθήκαμε να παράσχουμε στους Γερμανούς;», κατέληξε.

τα "έντιμα" Μέσα Ενημέρωσης μας πληροφορούν...

η παραπληροφόρηση οργιάζει

O Πολ Μέησον είναι ο, πολύ γνωστός μας πια, δημοσιογράφος του Channel 4 που ασχολείται με τα ευρωπαϊκά θέματα και την ελληνική κρίση. Στην δε «χωροθέτηση» του άτυπου δημοσιογραφικού τραστ των Βρυξελλών μάλλον ανήκει σ’ εκείνους με τις, σχετικά, πιο φιλικές προς την Αθήνα θέσεις – θέσεις, ωστόσο, συχνά αιχμηρές και κριτικές και, ενίοτε, και αμφιλεγόμενες.

 

Χθες, ο Πολ Μέησον ανέβασε στο προσωπικό του blog ένα άρθρο με τον αγγλικό τίτλο «Why Greece’s Syriza party is not sticking to the script on an IMF deal». Η λέξη προς λέξη μετάφραση αυτου του τίτλου στα ελληνικα θα ήταν αδόκιμη – σε μια διασταλτική ερμηνεία ωστόσο θα μπορούσε να σημαίνει «Γιατί το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν κολλάει με το σενάριο μιας συμφωνίας στα μέτρα του ΔΝΤ».

Τα ελληνικά media, όμως, δεν συνηθίζουν να παιδεύονται ούτε με μεταφράσεις, ούτε με πολιτικές ερμηνείες και αναλύσεις. Και πολλά... έγκριτα και λιγότερο έγκριτα sites εφημερίδων και μη, έσπευσαν να «φορέσουν» στο άρθρο τον ωραιότατο και πιασάρικο τίτλο «Ο Πολ Μέησον βλέπει συμφωνία, παραίτηση Βαρουφάκη και διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ», και ουκ ολίγες παραλλαγές αυτού.

Καθ΄ότι, δε, κορωνίδα όλων των παραλλαγών ήταν η «παραίτηση Βαρουφάκη» και η «διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ», δεν άντεξε ούτε ο ίδιος ο ψύχραιμος βρετανός Μέησον και αργά το βράδυ ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό ένα tweet με το οποίο ξεγύμνωσε σύμπασες τις εν Ελλάδι μονταζιέρες: «Αγαπητοί Ελληνες αναγνώστες: αυτή η «απόδοση» του άρθρου μου για τον Γιάνη Βαρουφάκη λέει ακριβώς το αντίθετο απ’ ό,τι έγραψα». Το post αυτό συνοδευόταν από το link του σχετικού δημοσιεύματος στην «Ημερησία», το οποίο είχε τον τίτλο «Ποιοι μιλούν για διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ και τι γράφει ο γνωστός δημοσιογράφος Πολ Μέισον».

 

Και βεβαίως, η Ημερησία δεν ήταν η μόνη. Οι τίτλοι, ομολογουμένως, ήταν πολύ χειρότεροι σε πλείστα όσα άλλα sites και απείχαν παρασάγγας από το ...γράμμα και το πνεύμα του πρωτότυπου άρθρου.
Για την ιστορία της παρερμηνείας, της παραχάραξης και της νέας μονταζιέρας ακολουθεί, άνευ... τίτλου, όλο το άρθρο του Πολ Μέησον. Το οποίο, εν ολίγοις λέει πως κάποιοι εκ των πιστωτών – πιθανότατα και το ΔΝΤ – θα έβλεπαν με καλό μάτι ένα σενάριο συμφωνίας, παραίτησης Βαρουφάκη, διάσπασης του ΣΥΡΙΖΑ και νέας συγκυβέρνησης με το Ποτάμι. Ομως, όπως τονίζει, πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν «κολλάνε» μ’ αυτό το σενάριο.

Να πως το αιτιολογεί – αυτό είναι ολόκληρο το άρθρο του Πολ Μέησον:

«Ο Γιάνης Βαρουφάκης το βράδυ της Τετάρτης είπε στις ειδήσεις του Channel 4 ότι αν βρεθεί στο δίλλημα να διαλέξει στις 5 Ιουνίου μεταξύ της αποπληρωμής της δόσης του ΔΝΤ και της καταβολής των συντάξεων και των μισθών του δημοσίου θα επιλέξει το δεύτερο.

Στις εμπιστευτικές συζητήσεις εντός του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα και αυτοί που έδειχναν σίγουροι για την επίτευξη συμφωνίας τώρα ανησυχούν. Τα σχέδια εξόδου από το ενιαίο νόμισμα που έχουν προετοιμάσει άνθρωποι της αριστερής πτέρυγας του κόμματος πλέον συζητιούνται σοβαρά ακόμα και από αυτούς που προηγουμένως τα απέρριπταν. Ακόμα και στην Αυγή εμφανίστηκαν άρθρα για την στάση πληρωμής του χρέους.

Σε ένα σενάριο σχετικό με την ευρωζώνη το παιχνίδι τελειώνει ως εξής: Ο ΣΥΡΙΖΑ διασπάται. Ο Γιάνης Βαρουφάκης επιμένει να μην υπογράψει την συμφωνία και παραιτείται. Μια νέα κυβέρνηση σχηματίζεται στην οποία αυτή τη φορά συμμετέχει το Ποτάμι αλλά και η Νέα Δημοκρατία δίνει ψήφο ανοχής. Γίνεται κούρεμα του χρέους αλλά με τους όρους των δανειστών και ο ΣΥΡΙΖΑ επιβιώνει μεταλλαγμένος σε σοσιαλιστικό κόμμα του κέντρου.

Κι όμως είναι πολλοί που δεν κολλάνε σε αυτό το σενάριο.

Η νομικός και πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, είναι μια από αυτούς. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει τρεις διεξόδους δημιουργώντας επιτροπές που θα μπορούσαν ακόμα και τώρα να χρησιμοποιηθούν ως μέσο πίεσης για τους δανειστές: Την «Επιτροπή Αλήθειας», την επιτροπή για τις Γερμανικές Επανορθώσεις και την επαναφορά της εξεταστικής για τις υποθέσεις διαφθοράς της εταιρίας Siemens.

Στην Ευρώπη θεωρούν ότι οι επιτροπές αυτές σχηματίστηκαν για επικοινωνιακούς λόγους προκειμένου ο ΣΥΡΙΖΑ να δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα στην Ελλάδα και τίποτα περισσότερο. Τώρα όμως η «Επιτροπή Αλήθειας» έχει εντοπίσει ένα τμήμα του ελληνικού χρέους που, σύμφωνα με όσους έχουν δει τα ντοκουμέντα, θεωρείται «αντισυνταγματικό».

Η κυρία Κωνσταντοπούλου μου είπε: «Υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις παρανομίας, απέχθειας και μη βιωσιμότητας ενός μεγάλου μέρους του υποτιθέμενου ελληνικού χρέους». Προειδοποίησε τους πιστωτές ότι ο ελληνικός λαός έχει το δικαίωμα «να ζητήσει την διαγραφή του μέρους εκείνου που δεν θα έπρεπε να οφείλεται».

«Εν αναμονή των αποτελεσμάτων του ελέγχου, είναι ανήθικο εκ μέρους των πιστωτών να απαιτεί περαιτέρω πληρωμές, ενώ αρνείται τις εκταμιεύσεις και ταυτόχρονα να ασκεί πίεση εκβιαστικά για την εφαρμογή πολιτικών που βρίσκονται σε αντίθεση με τη λαϊκή εντολή» μου είπε.

Το ελληνικό κοινοβούλιο -και όχι η κυβέρνηση- αναμένεται να ξεκινήσει νομικές διαδικασίες για την διαγραφή του χρέους, απαιτώντας όμως και από την ελληνική κυβέρνηση να ακυρώσει μέρη του χρέους και να αναλάβει αρμοδιότητες που βρίσκονται στα χέρια των υπουργών.

«Για το αίτημα της απόρριψης του μη βιώσιμου μέρους του χρέους και την απαίτηση των γερμανικών επανορθώσεων δεν τίθεται θέμα προνομίων» μου λέει η Κωνσταντοπούλου: «Είναι νομικό καθήκον».

Παρόλο που δεν είναι γνωστή στην Αγγλία, η κυρία Κωνσταντοπούλου θεωρείται από κάποια μέλη και βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να σηκώσει το κύριο μέρος της αντίδρασης για την επερχόμενη συμφωνία. Τον τελευταίο μήνα περιόδευσε σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες προσπαθώντας να ενισχύσει τη θέση της Ελλάδας και στάθηκε δίπλα στον Βλάντιμιρ Πούτιν στην παρέλαση για τον εορτασμό της ρωσικής νίκης, στις 8 Μαΐου.

Χθες, όταν οι συνταξιούχοι είχαν μπλοκαριστεί από τα ΜΑΤ στην προσπάθειά τους να προσεγγίσουν το κοινοβούλιο η Ζωή Κωνσταντοπούλου όρμησε έξω από το γραφείο της και αντιμετώπισε τον αξιωματικό της αστυνομίας, ζωντανά στην τηλεόραση.
Οι δανειστές και η κεντροδεξιά στην ελληνική πολιτική σκηνή έχουν υπολογίσει -σωστά μέχρι στιγμής- ότι η κατώτερη και μεσαία τάξη είναι τόσο προσκολλημένη στο ευρώ που η αμφισβήτηση του ενιαίου νομίσματος από το ΣΥΡΙΖΑ διακινδυνεύει να αντιμετωπιστεί με εξέγερση.

Τα πράγματα όμως αλλάζουν και μετά από τρεις μήνες αφού ο Γιάνης Βαρουφάκης υπέγραψε αυτό που νόμιζε ότι ήταν συμφωνία που θα ξεμπλόκαρε το παγωμένο τραπεζικό σύστημα στην Ελλάδα η κοινωνία έχει εξαντληθεί. Πάνω από 35 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν αποστραγγιστεί από το τραπεζικό σύστημα από τότε.

Και παρόλο που οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η παραμονή στο ευρώ υποστηρίζεται από το 70% όταν ρωτάνε τον κόσμο αν η κυβέρνηση πρέπει να υποχωρήσει στις «κόκκινες γραμμές» της στο συνταξιοδοτικό, τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και την αποκατάσταση των απολυθέντων εργαζομένων τότε αυτοί που λένε να μείνουμε στο ευρώ «πάση θυσία» πέφτουν τώρα στο 52%.

Η αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ πιέζει ήδη για μια «διαπραγματεύσιμη» έξοδο από το ευρώ την οποία υποστήριξε αυτή την εβδομάδα ο καθηγητής οικονομολόγος και βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Λαπαβίτσας. Ωστόσο αυτές τις εβδομάδες μετά την Σύνοδο Κορυφής στη Ρίγα μεγάλο μέρος του κόμματος και πολλοί δημοσιογράφοι έχουν αρχίσει σοβαρά να συζητάνε την ουσία της χρεοκοπίας και την στρατηγική μιας εξόδου.

Για τους ευρωπαίους αξιωματούχους που προσπαθούν να κλείσουν μια συμφωνία της τελευταίας στιγμής τα πράγματα φαίνεται να δυσκολεύουν. Τώρα δεν έχουν να αντιμετωπίσουν μόνο την επιμονή της Γερμανίας και των συμμάχων της ή την στάση της ΕΚΤ αλλά να προβλέψουν και την απειλή μιας ευρύτερης εξέγερσης κατά του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και τα νομικά μέτρα που θα πάρει η «Επιτροπή Αλήθειας». Και τα δύο αυτά σενάρια θα μπορούσαν να ανατινάξουν τις εργασίες για την εύρεση οποιασδήποτε συμφωνίας».

 

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Σουφλέ με σπαράγγια

Επιλέγουμε σπαράγγια λεπτά και τρυφερά και τα καθαρίζουμε αφαιρώντας το περίβλημα των στελεχών τους χρησιμοποιώντας έναν αποφλοιωτή πατάτας

ΥΛΙΚΑ (για 1 μακρόστενο πυρέξ)

500 γρ. φρέσκα σπαράγγια

5 φέτες μπέικον, σε κυβάκια

4 αβγά

150 ml κρέμα γάλακτος, light ή πλήρη

70 ml γάλα 

300 γρ. τυρί ρεγκάτο

αλάτι, πιπέρι 

½ κ.γ. μοσχοκάρυδο

30 γρ. βούτυρο αγελάδος, λιωμένο, για την επάλειψη του σκεύους

ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Καθαρίζουμε τα σπαράγγια και τα βράζουμε σε αλατισμένο νερό για περίπου 5 λεπτά. Τα σουρώνουμε και τα βάζουμε για 3 λεπτά σε κρύο νερό με παγάκια. Κόβουμε τις κορφές 2-3 εκ. πιο κάτω από το σημείο που ξεκινάνε. Τις κρατάμε στην άκρη. Ψιλοκόβουμε τα στελέχη από τα μισά σπαράγγια και πολτοποιούμε 
τα υπόλοιπα στο multi. 

Σε ένα αντικολλητικό τηγάνι, σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, σοτάρουμε για 2-3 λεπτά  το μπέικον. 

Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αβγά, προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος και το γάλα και ανακατεύουμε. Ρίχνουμε το ρεγκάτο, τα πολτοποιημένα σπαράγγια, το αλατοπίπερο, το μοσχοκάρυδο και ανακατεύουμε και πάλι. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C.

Βουτυρώνουμε το πυρέξ και ρίχνουμε μέσα το μείγμα, βάζοντας στην επιφάνεια τις κορφές των σπαραγγιών και το μπέικον. Ψήνουμε για 15 λεπτά, μέχρι να φουσκώσει το σουφλέ και να ροδίσει η επιφάνειά του. Σερβίρουμε αμέσως.

Λιμοντσέλο απλό και μαγευτικό

Συνηθίζεται σαν digestif, στα ποτά δηλαδή που προορίζονται για το κλείσιμο του τραπεζιού. Θυμάμαι στις μαζώξεις της Κυριακής οι γονείς να το μοιράζουν στα ποτήρια μόλις σηκώνονταν από τα πιάτα τους, εγώ να ζητάω επίμονα δοκιμή και να μη παίρνω ούτε γουλιά. Μεγαλώνοντας κατάλαβα γιατί το προτιμούσαν στο τέλος, η λεμονένια γεύση του διαλύει τα λιπαρά του γεύματος που προηγήθηκε και σου φρεσκάρει τη γεύση. Ανάλαφρο και δροσερό όπως είναι, μου αρέσει πολύ και ως aperitif, ένα ποτήρι σου φτιάχνει το κέφι πριν καλά-καλά στρωθεί το τραπέζι. Από την πρώτη φορά που το ετοίμασα, χάρηκα με την ευκολία του και κάθε μήνα φρεσκάρω τα μπουκάλια του ψυγείου μη και ξεμείνω. 

Photo: sweetsavoryplanet.blogspot.gr

Για περίπου 2 μπουκάλια λικέρ:

  • 10 ακέρωτα λεμόνια, κατά προτίμηση βιολογικά
  • 1 λίτρο βότκα
  • 500 γρ. ζάχαρη
  • 500 ml νερό

Πλένουμε καλά τα λεμόνια και τα ξεφλουδίζουμε με ένα μικρό μαχαίρι ή με το βολικό εργαλείο για ξεφλούδισμα - όχι μεγάλα κομμάτια φλούδας, λίγο πιο χοντρά από ξύσμα. Προσέχουμε ώστε να μη φτάσουμε ως το λευκό της μέρος γιατί αυτό θα πικρίσει το ποτό.

Διαλέγουμε ένα μεγάλο βάζο που κλείνει αεροστεγώς, ρίχνουμε τις φλούδες από τα λεμόνια, τη βότκα και το αφήνουμε στο πιο σκιερό και δροσερό μέρος του σπιτιού. (Εγώ το βάζω στην έξω γωνία του παταριού, για εύκολη πρόσβαση.) Εκεί θα πρέπει να μείνει τουλάχιστον για 10 μέρες - αν έχουμε υπομονή για περισσότερες, 20 ας πούμε, ακόμα καλύτερα, όσο πιο πολύ μένει τόσο πιο γευστικό θα προκύψει. Ανά δύο μέρες ανακινούμε το βάζο χωρίς να το ανοίξουμε.

Την τελευταία μέρα ετοιμάζουμε το σιρόπι: σε μια άνετη κατσαρόλα ζεσταίνουμε το νερό με τη ζάχαρη και τα αφήνουμε να βράσουν για 1-2 λεπτά, ανακατεύοντας, μέχρι η ζάχαρη να διαλυθεί τελείως. Αποσύρουμε από τη φωτιά και αφήνουμε το σιρόπι να κρυώσει κάπως, να φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου.

Στο μεταξύ περνάμε από σήτα ή τουλπάνι το ποτό του βάζου με τις φλούδες. Πετάμε τα κομμάτια του λεμονιού, ξαναβάζουμε στο βάζο το ποτό και συμπληρώνουμε με το σιρόπι. Καλό ανακάτεμα με μεγάλη, ξύλινη κουτάλα και είναι σχεδόν έτοιμο. Το μοιράζουμε σε δύο ή τρία μπουκάλια που κλείνουν σφιχτά και ξανά στο γνωστό δροσερό μέρος για άλλες 10 μέρες, πάλι ανακινώντας το συχνά.

Πριν το σερβίρισμα, 2-3 ώρες στο ψυγείο για να κρυώσει καλά, όσο περισσότερο παγώνει τόσο πιο πηχτό βγαίνει στο ποτήρι. Με το που ετοιμάσω τα πρώτα μπουκάλια, βάζω κιόλας μπρος για την επόμενη δόση γιατί ξέρω πως, ένα πριν - ένα μετά, θα εξαφανιστεί μέσα σε λίγες μέρες.