ενημέρωση 3:25, 29 September, 2026
Η ολέθρια επιρροή της Γαλλίας

Η ολέθρια επιρροή της Γαλλίας

Γράφει ο Νίκος Δήμου

Μέσα του εικοστού αιώνα. Δύο και πάνω γενιές ελλήνων σκόρπισαν σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες για σπουδές. Οι περισσότεροι πήγαν στην Γαλλία. Από εκεί επέστρεψαν οι περισσότεροι βαθειά αριστεροί και εμποτισμένοι με τις διάφορες μόδες της Γαλλική διανόησης. Ο Serge Quadruppani έγραψε ένα βιβλίο για το prêt a penser (κατά το porter) της γαλλικής σκέψης. Όπως οι φιγούρες των μόδιστρων, έτσι, γράφει, εναλλάσσονταν και τα ρεύματα. Ποιος ασχολείται σήμερα με υπαρξισμό; Με δομισμό – ή αν θέλετε στρουκτουραλισμό; Και ήρθε μετά ο Άλαν Σοκάλ και γελοιοποίησε  όλη την Γαλλική φιλοσοφία με τα κείμενά του που παράγονταν από προγράμματα υπολογιστών – «αυτόματες γεννήτριες μεταμοντέρνων κειμένων» – αλλά οι ειδικοί τα έπαιρναν στα σοβαρά. 

Μερικοί από μας, που είχαμε σπουδάσει στην Γερμανία, είχαμε επισκεφθεί τους κοντινούς μας «παράδεισους». Ζήσαμε την Ουγγρική εξέγερση ή την Άνοιξη της Πράγας.  Ήταν καλό εμβόλιο αυτό, που μας καθιστούσε απρόσβλητους στον δογματικό μαρξισμό.

Όμως με τους παλιούς μας Γαλλοσπουδαγμένους φίλους ήταν πια αδύνατο να συζητήσουμε. Το ίδιο πρόβλημα συναντούσαν και όσοι είχαν φοιτήσει σε Αγγλικά και Αμερικανικά Πανεπιστήμια.

Ακόμα το 1980 οι Γαλλικές εγκυκλοπαίδειες δεν είχαν αναφορές στον Καρλ Πόππερ. (Έγραψε το σημαντικότερο έργο του το 1935).  Τα βιβλία του μεγαλύτερου σύγχρονου φιλόσοφου της επιστήμης άρχισαν να μεταφράζονται στα Γαλλικά με καθυστέρηση πενήντα ετών.

Στα μέσα της δεκαετίας του 90 μίλαγα σε Γάλλους φίλους μου για το Ιντερνέτ και μου απάντησαν: «Και τι είναι το Ιντερνέτ; Εμείς έχουμε το mini-tel!». (Ήταν ένα είδος τηλεφωνικού ευρετηρίου).

Όπου και η πικρόχολη παρατήρηση του Νίκολας Νεγκροπόντε: «Οι Γάλλοι έχουν δυσκολία να αποδεχθούν οτιδήποτε δεν έχουν εφεύρει οι ίδιοι».

Με αυτά και με αυτά έμειναν αθεράπευτα πίσω. Προσπαθούν τώρα απελπισμένα να εκσυγχρονιστούν.

Όμως κληροδότησαν σε μας τα απομεινάρια της σκέψης τους. Οπαδούς του Μπωντριγιάρ, του Ντελέζ, του Αλτουσέρ… (Ούτε στην Γαλλία δεν διαβάζεται πια ο Αλτουσέρ!).

Κι έτσι επέπεσε εφ’ ημών Μπαλτάς. Πάμε πενήντα χρόνια πίσω! Έλεος!

Πηγή:protagon
 

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0
Η Microsoft αναδείχθηκε ο πιο ελκυστικός εργδοδότης στον κόσμο

Η Microsoft αναδείχθηκε ο πιο ελκυστικός εργδοδότης στον κόσμο

Έρευνα σε 25 χώρες με 225.000 ερωτηθέντες
 
Η Microsoft αναδείχθηκε ως ο πιο ελκυστικός εργοδότης ανάμεσα σε χιλιάδες εταιρείες σε όλο τον κόσμο, από την Randstad, εταιρεία στην παροχή υπηρεσιών ανθρώπινου δυναμικού, μέσα από την ετήσια έρευνα Global Randstad Award.

Το 67,8% των ερωτηθέντων που συμμετείχε στην έρευνα Global Randstad Award, δήλωσε ότι επιθυμεί να εργαστεί για τη Μicrosoft, ενώ για πρώτη φορά στα 15 χρόνια διεξαγωγής της έρευνας, ο νικητής κατατάσσεται πρώτος σε όλα τα επιμέρους κριτήρια αξιολόγησης τα οποία οι εργαζόμενοι λαμβάνουν υπ' όψιν τους για την επιλογή εργοδότη.

Το Global Randstad Award, αποτελεί τη δημοφιλέστερη ανεξάρτητη έρευνα, η οποία αφορά στην επωνυμία/branding του εργοδότη, που εντοπίζει τους πιο ελκυστικούς εργοδότες ανάμεσα σε χιλιάδες εταιρείες σε όλο τον κόσμο, καταγράφοντας τις απόψεις 225.000 και πλέον ερωτηθέντων (ηλικίας 18-65) σε 23 χώρες, με κριτήρια:  το μέγιστο αριθμό εργαζομένων, τα εταιρικά κέρδη (εξαιρούνται εταιρείες του δημόσιου τομέα), τη δραστηριοποίηση της εταιρείας σε τουλάχιστον 25 χώρες, την ύπαρξη ίδιας εταιρικής επωνυμίας σε όλες τις χώρες και την απασχόληση τουλάχιστον του 30% των εργαζομένων, εκτός της χώρας ίδρυσης.
 
Pixies: where is my mind

Pixies: where is my mind

Ήταν το 2002 όταν τους άκουσα για πρώτη φορά. Έχω να ευχαριστώ το «Fight Club» γι' αυτό, όπως και αρκετοί άλλοι (ναι, η ταινία βγήκε το 1999, αλλά εγώ την είδα, προφανώς, κάπως αργότερα).
 
Το «Where is my mind?» προέρχεται από τον πρώτο πρώτο δίσκο τους («Surfer Rosa» - 1988) και παρά το γεγονός ότι δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως σινγκλ, θεωρείται σήμα κατατεθέν του ήχου τους.
 
Μιας και το συγκεκριμένο τραγούδι μού σφηνώθηκε στο μυαλό χθες, voila!(συμπεριλαμβάνεται βίντεο με σκηνές από το «Fight Club»)
Οι κατά Πικάσο «Γυναίκες του Αλγερίου» αγγίζουν το ρεκόρ του ακριβότερου πίνακα

Οι κατά Πικάσο «Γυναίκες του Αλγερίου» αγγίζουν το ρεκόρ του ακριβότερου πίνακα

Νέα Υόρκη
Από τη σειρά εκδοχών των «Γυναικών του Αλγερίου» που έφτιαξε ο Πάμπλο Πικάσο, η εκδοχή Ο είναι η διασημότερη -και τώρα, έχει αρκετές πιθανότητες να κατακτήσει και τον τίτλο του πιο ακριβού πίνακα στην ιστορία. 

Το έργο βγαίνει σε δημοπρασία από τον οίκο Κρίστις το βράδυ της Δευτέρας στη Νέα Υόρκη. Ο οίκος εκτιμά πως ο πίνακας θα αλλάξει κάτοχο με αντίτιμο τα 140 εκατ. δολάρια, χωρίς την προμήθεια. Με την προμήθεια 12%, το τίμημα θα έφτανε τα 155 εκατ. δολάρια, σπάζοντας έτσι το ρεκόρ. 

Μέχρι στιγμής, το υψηλότερο (καταγεγραμμένο) ποσό που έχει πληρωθεί ποτέ για αγορά πίνακα από ιδιώτη είναι τα 142 εκατ. δολαρίων, με την προμήθεια, για το τρίπτυχο του Φράνσις Μπέικον με τα πορτέτα του Λούσιαν Φρόιντ.

Ο Πάμπλο Πικάσο είχε ξεκινήσει τη σειρά των Γυναικών του Αλγερίου, με βάση τον Ντελακρουά, προς τιμήν του Ματίς αμέσως μετά το θάνατό του. Έφτιαξε συνολικά 15 πίνακες (από το Α μέχρι το Ο), εκ των οποίων η εκδοχή Ο θεωρείται η κορυφαία.