Μπορεί το Bentayga, το πρώτο SUV της βρετανικής φίρμας, να μην έχει δώσει ακόμα, επισήμως, το στίγμα του μιας και η πρεμιέρα του έχει προγραμματιστεί για την έκθεση της Φρανκφούρτης τον προσεχή Σεπτέμβριο, ωστόσο, ήδη η Bentley φαίνεται να εξετάζει το ενδεχόμενο μιας δεύτερης, μικρότερης SUV προσθήκης στην γκάμα. 

Τουλάχιστον προς αυτήν την κατεύθυνση έδειξε ο επικεφαλής της Bentley, Wolfgang Durheimer ο οποίος σε δηλώσεις του από το “floor” της κινεζικής έκθεσης στην Σαγκάη, ανέφερε: «Είμαστε μια μικρή εταιρεία και δεν μπορούμε να έχουμε πάρα πολλές μπάλες στον αέρα, ταυτόχρονα. Έτσι, εκείνες οι μπάλες που βρίσκονται ήδη στον αέρα έχουν προδιαγεγραμμένη πορεία, ξεκινώντας από εδώ, με το EXP 10 Speed 6 Concept αλλά και περιλαμβάνοντας νέες, επιπλέον SUV προοπτικές -αυτά είναι τα πεδία αναζήτησής μας για το μέλλον». 

Επίσης για την ιστορία, σε διευκρινιστική ερώτηση για το κατά πόσο «οι νέες, επιπλέον SUV προοπτικές» σημαίνουν ένα μικρότερο SUV μετά το Bentayga, το στέλεχος της Bentley απάντησε «ναι». 

Σε ό,τι αφορά τα χαρακτηριστικά του, αν και το Bentayga θα έχει ως αφετηρία την ίδια αρχιτεκτονική με το Audi Q7, το μικρότερο αδελφάκι του όσο και το EXP 10 Speed 6 Concept ως έκδοση παραγωγής αναμένεται να αξιοποιήσουν μια νέα, ελαφρύτερη πλατφόρμα η οποία θα «υποστηρίζει» κίνηση στους πίσω και στους τέσσερις τροχούς. 

Για την ακρίβεια μάλιστα, η συγκεκριμένη πλατφόρμα βρίσκεται ήδη υπό εξέλιξη και φέρει την κωδική ονομασία MSB, ενώ τα πρώτα μοντέλα που θα την αξιοποιήσουν θα είναι η νέα γενιά της Porsche Panamera και η νέα Bentley Continental GT, όπως επιτάσσουν οι πρακτικές του ομίλου VW για την περιστολή του κόστους εξέλιξης. 

Όπως και να έχει, δεδομένο θα πρέπει να θεωρείται ότι ένα δεύτερο μικρότερο, αλλά εξίσου πολυτελές SUV στην γκάμα της Bentley αποτελεί σίγουρο “business case” μιας και η απήχηση μοντέλων όπως το Audi Q5, η Porsche Macan, αλλά και η ενασχόληση της Jaguar με τη συγκεκριμένη κατηγορία, με την επικείμενη άφιξη του F-Pace, αποτελούν απτή απόδειξη της δυναμικής της. 

Έτσι, αν και τον τίτλο του πέμπτου μοντέλου της Bentley αναμένεται να πάρει το EXP 10 Speed 6 concept το οποίο ως πρωτότυπο έτυχε ιδιαίτερης απήχησης, το έκτο αναμένεται να είναι ένα μικρότερο SUV το οποίο και βάσει των τωρινών δεδομένων φαίνεται να έχει «εξασφαλισμένο» μεγαλύτερο αριθμό πωλήσεων από την έκδοση παραγωγής του παραπάνω coupe το οποίο θα αναλάβει να φέρει στο προσκήνιο το υψηλών επιδόσεων DNA των Βρετανών. 

Σε ό,τι αφορά το πιο κοντινό μέλλον και το «γνωστό άγνωστο» Bentayga, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και τις προσδοκίες των Βρετανών το νέο SUV αναμένεται να «φέρει» 3.000-4.000 πωλήσεις ετησίως, μεγέθη που το καθιστούν ιδιαίτερα σημαντικό για το στόχο της Bentley να αυξήσει τις ετήσιες πωλήσεις της από 8.510 μονάδες το 2014 σε 15.000 έως μονάδες έως το 2018. 

Υπό αυτό το σκεπτικό, η προσθήκη ενός δεύτερου μικρότερου SUV στην γκάμα της Bentley, δεδομένης και της δυναμικής της κατηγορίας, δείχνει σχεδόν αυτονόητη επιλογή, καθώς θα μπορούσε κάλλιστα να εκτοξεύσει τις πωλήσεις της φίρμας σε 20.000 έως το 2020.

Μία παραλλαγή του νοστιμότατου ουζομεζέ με το σκόρδο να τον απογειώνει. Ό,τι πρέπει για τις ηλιόλουστες ανοιξιάτικες μέρες. 

Παραλλαγή συνταγής από τη Λιγουρία (Ιταλική Ριβιέρα)

Γαύρος μαρινάτος με μάραθο και σάλτσα σκόρδο με αντζούγιες

Μεζές για 4-6 άτομα

• 2/3 κιλού γαύρο
• χυμό από 2-3 λεμόνια
• 4 πιπεριές διαφορετικών χρωμάτων, αν θέλετε

Για τη σάλτσα

• ½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
• 2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένο ή, αν θέλετε, ολόκληρες
• 3 φιλέτα αντζούγιας σε ελαιόλαδο
• μια πρέζα κόκκινο πιπέρι (προαιρετικά)
• φρεσκοτριμμένο μαύρο πιπέρι
• 3-4 κουταλιές ψιλοκομμένο μαϊντανό
• φρέσκο κριτσανιστό ψωμί, για το σερβίρισμα

Βγάλτε το κεφάλι και τη ραχοκοκκαλιά του γαύρου. Απλώστε τα ψαράκια ανοιχτά, σε γυάλινο ταψί ή σε ανοξείδωτο (όχι αλουμίνιο). Περιχύστε με τον χυμό λεμόνι, που πρέπει να βρέξει όλα τα ψάρια. Σκεπάστε και αφήστε τα στο ψυγείο 1-2 ώρες (ανάλογα με το μέγεθος).

Ψήστε τις πιπεριές στο γκριλ, αν τις χρησιμοποιείτε, βγάλτε τη φλούδα και τα σπόρια και κόψτε τις σε λουριδάκια. Απλώστε τις σε πιατέλα και περιχύστε με μερικές κουταλιές ελαιόλαδο. Βάλτε από πάνω τον λεμονάτο γαύρο χωρίς να τον στραγγίσετε σχολαστικά από το ζουμί του.

Σε μικρό βαθύ τηγάνι ζεστάνετε, σε χαμηλή φωτιά, για 3-4 λεπτά, ½ φλιτζάνι ελαιόλαδο με το σκόρδο και τις αντζούγες. Με πηρούνι λιώστε τις αντζούγες, να πάρετε πολτό. Ανακατώστε καλά, βάλτε πιπέρι και δοκιμάστε. Η σάλτσα δεν θα γίνει κρεμώδης. Το λάδι θα αιωρείται στο πάνω μέρος. Αφήστε την να κρυώσει λίγο και περιχύστε το γαύρο και τις πιπεριές.

Πασπαλίστε με μαϊντανό και αφήστε να μείνει το φαγητό και να μαριναριστεί τουλάχιστον 30 λεπτά στο ψυγείο, προτού να το σερβίρετε με φρέσκο ψωμί.

 

Στα παιδικά μου χρόνια το δίλημμα το οποίο αντιμετωπίζαμε ως οικογένεια τις παραμονές ονομαστικών γιορτών και γενεθλίων συνοψιζόταν στη φράση: «Να κάνουμε του γιαουρτιού ή με τα σαβουαγιάρ;». Το γλυκό του γιαουρτιού ήταν ένα είδος ανατολίτικου σάμαλι-ρεβανί μασκαρεμένο ώστε να μοιάζει με ευρωπαϊκή πάστα: τη σιροπιασμένη βάση με σιμιγδάλι, γιαούρτι και αβγά κάλυπτε μια στρώση σοκολατένιας κρέμας (αηδιαστικό μίγμα από σοκολάτα και μαργαρίνη) και πάνω από αυτήν υπήρχαν ροζέτες και άλλα στολίσματα με σαντιγύ.

Το γλυκό που εμείς λέγαμε «του γιαουρτιού» είναι αυτό που κοινώς αποκαλείται “ρεβανί” ή “ραβανί” από το τούρκικο revani και το αραβικό basbousa, που σε διάφορες παραλλαγές - περισσότερο ή λιγότερο βουτυράτες - το φτιάχνουν οι νοικοκυρές στην Τουρκία, στην Αλβανία και στα υπόλοιπα Βαλκάνια, στη Μέση Ανατολή και στην Αίγυπτο. Πολλοί μελετητές πιστεύουν ότι οι ρίζες του σιροπιαστού με σιμιγδάλι και γιαούρτι βρίσκονται στους θρησκευόμενους Κόπτες της Αιγύπτου που έφτιαχναν το ma'mounia, μια εκδοχή νηστίσιμου γλυκού με σιμιγδάλι χωρίς αβγά ή γιαούρτι. Μαγειρεύαν το σιμιγδάλι στο λάδι και, όταν ήταν μισο-έτοιμο, του πρόσθεταν σιρόπι με ανθόνερο ή ροδόνερο και συνεχίζαν να το σιγοβράζουν. Τέλος το σερβίριζαν σε γαβάθες με αμύγδαλα ή φιστίκια, κάπως σαν το δικό μας σιμιγδαλένιο χαλβά, αλλά με το σιμιγδάλι λευκό, όχι ξανθό, καβουρντισμένο, όπως το συνηθίζουμε εμείς στην οικογένειά μου.

Η συνταγή που ακολουθεί βασίζεται στο γλυκό της γιαγιάς και της μαμάς μου. Πρόσθεσα την κρούστα με τα αμύγδαλα από πάνω και άλλαξα το σιρόπι για να χρησιμοποιήσω τις λεμονο-νεραντζομαρμελάδες μου που του ταιριάζουν πολύ. Δοκιμάστε το και με κίτρινο καλαμποκάλευρο που δίνει πολύ ενδιαφέρουσα υφή.

Γλυκό του γιαουρτιού, διασκευή από το οικογενειακό μας γλυκό
(για ταψί με διάμετρο 25 εκ.)

• 3 κουτ. σούπας ελαιόλαδο και επιπλέον για το ταψί
• 1 φλιτζ. ζάχαρη
• 4 αβγά μεγάλα, χωρισμένοι οι κρόκοι και τα ασπράδια
• 1 κεσέ γιαούρτι (όχι στραγγιστό)
• 1 ½ φλιτζ. σιμιγδάλι ή κίτρινο καλαμποκάλευρο
• 1 φλιτζ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
• 2 κουτ. γλυκού μπέκιν πάουντερ
• 1/3 φλιτζ. κονιάκ ή λικέρ λεμόνι
• ξύσμα από 1 μεγάλο λεμόνι
• 1 φλιτζ. αμύγδαλα με το φλούδι χοντροκοπανισμένα

Προθερμάνετε τον φούρνο στους 200 βαθμούς. Στρώστε με λαδόχαρτο στρογγυλό ταψί με διάμετρο 25 εκ. (ή 2 φόρμες για κέικ) και λαδώστε το. Κρατήστε 2 κουτ. σούπας ζάχαρη για το πασπάλισμα. Σε μεγάλο μπολ χτυπήστε με μίξερ την υπόλοιπη ζάχαρη μαζί με τους κρόκους από τα αβγά, μέχρι το χρώμα τους να γίνει ασπρο-κίτρινο, περίπου για 3 λεπτά.  Χτυπώντας συνεχώς προσθέστε στο μείγμα το λάδι, το γιαούρτι και το σιμιγδάλι.

Σε άλλη γαβάθα ανακατέψτε αλεύρι και μπέκιν πάουντερ. Προσθέστε το αλεύρι στο μείγμα με τους κρόκους και ανακατώστε βάζοντας το κονιάκ και το ξύσμα. Καθαρίστε τα ροδάκια του μίξερ και σε καθαρή γαβάθα χτυπήστε τα ασπράδια σε μαρέγγα, μέχρι να σχηματίζονται μαλακές μύτες. Με σπάτουλα ανακατέψτε τη μαρέγγα με την υπόλοιπη ζύμη.

Αδειάστε το μείγμα στο ταψί και χτυπήστε το στο τραπέζι για να απλωθεί ομοιόμορφα. Παντού. Απλώστε επάνω τα αμύγδαλα και με σπάτουλα πιέστε να μισο-βουλιάξουν στη ζύμη. Πασπαλίστε με τις 2 κουτ. ζάχαρη που κρατήσατε.

Ψήστε για 40 λεπά περίπου ή περισσότερο μέχρι το κέικ να ροδίσει καλά στην επιφάνεια και τρυπώντας το κέντρο με μια οδοντογλυφίδα να βγαίνει καθαρή. Μόλις βγάλετε το κέικ από τον φούρνο, κάντε τρύπες στην επιφάνεια με πηρούνι. Πετάξτε τις φλούδες λεμόνι από το σιρόπι και προσεκτικά περιχύστε με κουτάλι πάνω σε όλη την επιφάνεια του γλυκού. Αφήστε να κρυώσει τελείως, προτού να το κόψετε για να το σερβίρετε.

Διατηρήστε το κέικ σε θερμοκρασία δωματίου ή σκεπασμένο στο ψυγείο.

Το σιρόπι

• 1 φλιτζ. και 2 κουταλιές σούπας ζάχαρη
• 1 φλιτζ. νερό
• ¼ φλιτζ. χυμό πορτοκάλι
• φλούδι από ½ λεμόνι κομμένο σε λωρίδες
• 1/3 φλιτζ. μαρμελάδα πορτοκάλι ή νεράντζι

Ενώ το κέικ ψήνεται, βάλτε σε μικρή κατσαρόλα τη ζάχαρη, το νερό, τον χυμό πορτοκάλι και το φλούδι λεμόνι. Όταν το μείγμα πάρει βράση, χαμηλώστε τη φωτιά και σιγοβράστε για 4 λεπτά. Βγάλτε από τη φωτιά και προσθέστε τη μαρμελάδα. Αφήστε να κρυώσει.

Δύο ειδικοί μιλούν για τις σχέσεις των δύο πρώην εχθρών, σαράντα χρόνια μετά την είσοδο των Βιετκόνγκ στη Σαϊγκόν

Τόνοι Ναπάλμ, σφαγή αμάχων στο Μάι Λάι, χημικός όλεθρος με τον Πορτοκαλί Παράγοντα, εκατομμύρια νεκροί, άμαχοι και στρατιώτες σε έναν βρώμικο πόλεμο που δεν έλεγε να τελειώσει. Αντιμέτωποι με τη σκοτεινή κληρονομιά του Βιετνάμ, ακριβώς 40 χρόνια μετά την πτώση της Σαϊγκόν, οι Αμερικανοί κάνουν τώρα ενδοσκόπηση και έναν πιο ψύχραιμο και ισορροπημένο απολογισμό για το μεγαλύτερο τραύμα στη σύγχρονη στρατιωτική ιστορία τους.

Γιατί οι δεκαετίες περνούν, οι καιροί αλλάζουν και μαζί τους μεταβάλλονται άρδην κέρδη και ζημιές στην παγκόσμια γεωστρατηγική. Στις 30 Απριλίου 1975, όταν οι κομμουνιστές του Βορρά μπήκαν νικητές στην πρωτεύουσα του Νότου, οι Αμερικανοί υπέστησαν ταπεινωτική ήττα, σε ένα Βιετνάμ που είχε σχεδόν εξ ολοκλήρου καταστραφεί. Πέντε εκατομμύρια νεκροί, χήρες, ορφανά και ανάπηροι πολέμου. Εκατομμύρια άνεργοι σε μια ρημαγμένη χώρα με γη καμένη και δηλητηριασμένη από τον χημικό πόλεμο των ΗΠΑ.

 

Για τους Αμερικανούς; Πολύ βαριές απώλειες επίσης. Μιλάμε για 60.000 νεκρούς, αναρίθμητους τραυματίες, 1 εκατ. βετεράνους ψυχικά ασθενείς και ένα αντιπολεμικό κίνημα, που φούντωσε και συνεπήρε την αμερικανική νεολαία κατά του πολιτικού κατεστημένου στις ΗΠΑ. Καλομεγαλωμένοι στην ευημερία, 20άρηδες και 30άρηδες Αμερικανοί αμφισβήτησαν με το δίκιο τους την αξία αυτής της πολύχρονης και πολύνεκρης σύγκρουσης στις μακρινές ζούγκλες της Ασίας. Γιατί να σκοτωθούν, ρωτούσαν τότε που αναγκάστηκαν να λάβουν μέρος στον τελευταίο πόλεμο της Αμερικής, στον οποίο η στρατιωτική θητεία ήταν υποχρεωτική.

Αλλά τι λένε, εν έτει 2015, για όλα αυτά οι δύο λαοί; Το «Βήμα» ζήτησε τη γνώμη δύο ειδικών που συμφωνούν ότι τα πράγματα έχουν εξομαλυνθεί, λόγω κοινών αμυντικών και οικονομικών συμφερόντων.

 

«Γιατί πολεμήσαμε;»

«Η σχέση ΗΠΑ - Βιετνάμ περιλαμβάνει πλέον κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και έχουμε αρχίσει να τους παρέχουμε περιπολικά σκάφη - μέρος μιας προσπάθειας, νομίζω, για να αναχαιτιστεί η Κίνα. Αλλά η στρατηγική σχέση ωχριά μέχρι στιγμής σε σύγκριση με την έκρηξη της οικονομικής σχέσης, από 1, 2 δισ. δολάρια στο διμερές εμπόριο το 2000, στα 30 δισ. δολάρια το 2013. Τέτοιες αλλαγές πρέπει να έχουν οδηγήσει πολλούς Αμερικανούς και Βιετναμέζους να αναρωτιούνται σήμερα γιατί πολεμήσαμε» λέει μιλώντας στο«Βήμα» ο Κρίστιαν Τζ. Απι, καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης και συγγραφέας του βιβλίου «Ο πόλεμος στο Βιετνάμ και η εθνική μας ταυτότητα» (2015).

«Υπάρχουν πλέον ζεστές διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ των δύο λαών. Είναι εκπληκτικό το πόσο φιλόξενοι είναι οι άνθρωποι στο Βιετνάμ απέναντι στους αμερικανούς επισκέπτες, αν σκεφτεί κανείς πόσο μεγάλη ζημιά τούς κάναμε κατά τη διάρκεια του πολέμου (5 εκατομμύρια τόνοι βομβών). Και πόση από αυτή τη φρικτή κληρονομιά παραμένει στη χώρα τους, με τη μορφή μη εκραγέντων πυρομαχικών και χημικών» καταλήγει ο συνομιλητής μας.

«Φυσικός σύμμαχος της Ουάσιγκτον»

«Πιστεύω ότι ο λόγος για τη σημερινή συμμαχία ΗΠΑ - Βιετνάμ είναι το αμοιβαίο συμφέρον κατά (σ.σ.: του κοινού στρατηγικού εχθρού) της Κίνας» μας λέει ο Μάικλ Τότεν, ειδικός σε θέματα Νοτιοανατολικής Ασίας και συγγραφέας πέντε βιβλίων, συμπεριλαμβανομένου του«Πού τελειώνει η Δύση».

«Η Λαϊκή Κίνα δεν είναι εχθρός των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά είναι σαφώς εχθρός του Βιετνάμ και ανταγωνιστής των ΗΠΑ σήμερα» στη Νοτιοανατολική Ασία, τονίζει. Ετσι, πιστεύει ότι οι ΗΠΑ καλλιεργούν τώρα έναν «φυσικό σύμμαχο» στο Βιετνάμ. «Το υπουργείο Εξωτερικών τους είναι ένα σοβαρό μέρος όπου οι Αμερικανοί μπορούν να αισθάνονται άνετα γρήγορα. Επαγγελματίες της εξωτερικής πολιτικής τους είναι ανοιχτοί και φιλικοί. Βλέπουν τον κόσμο  παρόμοια με τους Αμερικανούς. Με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και το τέλος του κομμουνισμού σε όλα, εκτός από το όνομα στο Βιετνάμ, το Ανόι είναι φυσικός σύμμαχος της Ουάσιγκτον» προσθέτει ο Τότεν.

Ψύχραιμα ντοκιμαντέρ στην αμερικανική TV

Οι «New York Times» σχολιάζουν ότι σειρά τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ και ταινιών που προβάλλονται στις ΗΠΑ λόγω της επετείου είναι υλικό που δείχνει ψύχραιμη και ισορροπημένη ανάλυση.

Ξεχωρίζουν το «Τελευταίες μέρες στο Βιετνάμ» του PBS, ντοκιμαντέρ με υποψηφιότητα για Οσκαρ, που αποτυπώνει μια οδυνηρή άποψη για τα γεγονότα της τελευταίας εβδομάδας της άνοιξης του 1975, με τη χαοτική εκκένωση στη Σαϊγκόν και αλλού. «Ολοι άνω μιας ορισμένης ηλικίας θυμούνται εκείνες τις ημέρες, σε γενικές γραμμές, βέβαια, αλλά η δύναμη της ταινίας είναι οι λεπτομέρειες που παρέχει μέσα από αναμνήσεις των ανθρώπων - Αμερικανών και Βιετναμέζων - που ήταν εκεί» γράφουν οι «NYT».

Αλλη ταινία, με τίτλο «Ο κατάσκοπος στο Χίλτον του Ανόι», για το Smithsonian Channel, αφηγείται μια συναρπαστική ιστορία για το πώς οι αμερικανοί αιχμάλωτοι επικοινωνούσαν με τη CIA κατά τη διάρκεια του πολέμου.