ενημέρωση 1:28, 26 September, 2026

Οι πιπεριές της Κατερίνας

Υπάρχουν φαγητά χαρωπά και φαγητά σοβαρά. Γελαστά και αυστηρά. Στιβαρά ή λιγάκι επιπόλαια. Πολλοί οι χαρακτηρισμοί ανάλογα με το κέφι που μεταδίδουν. Οι πολύχρωμες πιπεριές, παχουλές, στρογγυλές, κίτρινες, κόκκινες, πορτοκαλί, ανήκουν στα καλοκαιρινά φετίχ του τραπεζιού μου (και των ψυχικών μου αναγκών): μου θυμίζουν, έτσι ψημένες, κορδέλες; Επειδή είναι γλυκιές και λίγο καπνιστές μαζί; Ποιος ξέρει! Τις διαλέγω πάντα όταν το βαρομετρικό του κεφιού είναι χαμηλότατο και πρέπει να ομολογήσω ότι καταφέρνουν να μεταδώσουν μια (και δυο) νότες αισιοδοξίας. Επιπλέον επιχείρημα: μέχρι πρόσφατα κυκλοφορούσαν μόνο οι εξ Ολλανδίας με τιμή τσουχτερή.
Τώρα οι πάγκοι είναι γεμάτοι από τις εγχώριες.

  • 2 κόκκινες
  • 2 κίτρινες
  • 2 πορτοκαλί πιπεριές
  • 1 μάτσο μαϊντανό
  • 2 σκελίδες σκόρδο
  • 3-4 αντζούγιες
  • ½ φλιτζάνι ελαιόλαδο

Πλένω και σκουπίζω καλά τις πιπεριές: μέσα σε ρηχό ταψάκι τις βάζω κάτω από το καυτό γκριλ του φούρνου (όσοι έχουν κάρβουνα, πράττουν αναλόγως).

Τις γυρνάω από όλες τις πλευρές να μαυρίσει καλά το δέρμα τους και να μαλακώσει η σάρκα τους.

Υπολογίζω ότι χρειάζεται περίπου ένα ημίωρο. 

Τις αφήνω να κρυώσουν ώστε να μπορώ να τις πιάσω με το χέρι.

Μόλις χλιαρές, τις ανοίγω στα δύο, πετάω κοτσάνι και σπόρους. Ξεφλουδίζω τα μέρη τους (χωρίς να διανοηθώ να τις βάλω κάτω από το νερό). Η φλίδα βγαίνει πανεύκολα αν έχουν ψηθεί καλά.
Ορισμένοι συστήνουν να τις κλείνουμε για λίγα λεπτά μέσα σε πλαστική σακκούλα προτού αρχίσει το καθάρισμα, αλλά δεν χρειάστηκε ποτέ να το δοκιμάσω.
Αφήνω τα καθαρισμένα μέρη για λίγο μέσα σε ένα λεπτό σουρωτήρι να στραγγίξουν, ώσπου να ετοιμάσω τη σάλτσα τους.

Στο θαυματουργό και λίαν αποτελεσματικό «μούλτι» λιώνω στην αρχή μόνα τους το σκόρδο μαζί με το λάδι. Προσθέτω αμέσως μετά τον μαϊντανό και τις αντζούγιες. Μερικές σβούρες και έτοιμο!
Σε περίπτωση που δοκιμάσω και το 'χω παρακάνει στο σκόρδο (όπως π.χ. έγινε χτες) προσθέτω 1-2 κουταλιές γιαούρτι (με το χέρι ανακατεύοντας εκτός μίξερ για να μη κόψει) να πάρει την πολλή αψάδα.

Βάζω τη σάλτσα στο ψυγείο για κάμποσο προτού την απολαύσουμε. Όταν θα 'ρθει η ώρα, απλώνω τις πιπεριές σε πιατέλα και τη σάλτσα να τις στεφανώνει. Γιατί όχι και λίγες κάπαρες;
Όσο πιο κρύο το φαγητό μας, τόσο καλύτερο. Δροσερό κρασί, απαραίτητο.

[Η ποσότητα είναι ανάλογη για ορεκτικό έξι ατόμων. Την αυξάνουμε κατά το δοκούν].

Η ασπιρίνη συμβάλλει στην πρόληψη των καρκίνων του γαστρεντερικού

Η ασπιρίνη συμβάλλει στην πρόληψη των καρκίνων του γαστρεντερικού

Νέα Υόρκη
Η τακτική λήψη ασπιρίνης για μια σειρά ετών μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη των καρκίνων του γαστρεντερικού συστήματος υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές. 

Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσίασαν σε συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας για την Έρευνα του Καρκίνου οι ερευνητές της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, τα άτομα που παίρνουν ασπιρίνη έχουν 20% μικρότερο κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνων του γαστρεντερικού σωλήνα, ειδικά του παχέος εντέρου και του ορθού.

Βέβαια η επικεφαλής ερευνήτρια Γιν Τσαο έσπευσε να διευκρινίσει ότι θα πρέπει να δημιουργηθεί η εσφαλμένη εντύπωση ότι η αναίτια λήψη ασπιρίνης λειτουργεί προστατευτικά. «Πρόκειται για προκαταρκτικά αποτελέσματα που στόχο έχουν να συμβάλλουν σε εξατομικευμένα θεραπευτικά σχήματα για την πρόληψη του καρκίνου σε ομάδες υψηλού κινδύνου», τόνισε. 

Η Δρ Τσαο και οι συνεργάτες της μελέτησαν στοιχεία που αφορούσαν 82.600 γυναίκες οι οποίες συμμετείχαν στην μελέτη Nurses' Health Study το 1980 και 47.,650 άνδρες από τη μελέτη Health Professionals Follow-up Study του 1986. Εστίασαν κυρίως σε στοιχεία για τη χρήση ασπιρίνης, τους παράγοντες κινδύνου εκδήλωσης καρκίνου και διαγνώσεις καρκίνων. 

Μετά από 32 χρόνια ιατρικής παρακολούθησης, περίπου 20.400 γυναίκες και 7.570 άνδρες εκδήλωσαν καρκίνο. Στους άνδρες εξαιρέθηκε ο καρκίνος του προστάτη. 

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι, οι άνδρες και γυναίκες που έπαιρναν τακτικά μια δόση ασπιρίνης των 325 mg, δύο φορές την εβδομάδα ή και περισσότερο, είχαν μικρότερο συνολικό κίνδυνο καρκίνου, από τα άτομα που δεν έπαιρναν ασπιρίνη. Ο μειωμένος κίνδυνος αποδόθηκε κυρίως στις ελάχιστες περιπτώσεις γαστρεντερικών καρκίνων, περιλαμβανομένου του παχέος εντέρου, του ορθού και του οισοφάγου. 

Ωστόσο η τακτική λήψη ασπιρίνης δεν σχετίστηκε με μείωση του κίνδυνου εμφάνισης άλλων μορφών καρκίνου. Συγκεκριμένα, δεν καταγράφηκε σχέση μεταξύ ασπιρίνης και μικρότερου κινδύνου καρκίνου του μαστού, προηγμένου καρκίνου του προστάτη ή καρκίνου του πνεύμονα. 

Επιπλέον, τα οφέλη της ασπιρίνης στη μείωση του συνολικού κινδύνου εκδήλωσης καρκίνου φάνηκαν να εξαρτώνται από τη δόση. Όσο λοιπόν περισσότερη ασπιρίνη έπαιρνε κάποιος, τόσο περισσότερο μειωνόταν ο κίνδυνος. Η ποσότητα κυμαινόταν από ένα δισκίο την εβδομάδα, έως και 15 ή περισσότερα. 

Πάντως, για να αποκομίσει κανείς το μέγιστο δυνατό όφελος έπρεπε να παίρνει ασπιρίνη τουλάχιστον 16 χρόνια. Και το όφελος εξανεμιζόταν εντός τεσσάρων ετών από την διακοπή χρήσης της. 

Αξίζει ωστόσο να σημειωθεί ότι η σχέση μεταξύ ασπιρίνης και μειωμένου κινδύνου καρκίνου ήταν ίδια μεταξύ ανδρών και γυναικών, ανεξαρτήτως φυλής, ιστορικού διαβήτη, οικογενειακού ιστορικού καρκίνου, σωματικού βάρους, καπνίσματος, τακτικής χρήσης άλλων παυσίπονων ή λήψης πολυβιταμινών

Κοιμάται αρκετά το μωρό σας;

Κοιμάται αρκετά το μωρό σας;

Λιγότερες από 10 ώρες ύπνου την ημέρα ή το ξύπνημα αρκετές φορές μέσα στη νύχτα συνδέονται με προβλήματα στο συναίσθημα και στη συμπεριφορά στην ηλικία των πέντε ετών,σύμφωνα με μεγάλη νορβηγική μελέτη
 
 
Λιγότερες από 10 ώρες ύπνου το 24ωρο συνδέονταν με προβλήματα συμπεριφοράς αλλά και συναισθήματος, σύμφωνα με τα νέα στοιχεία
Τα μωρά που κοιμούνται λιγότερο από 10 ώρες την ημέρα ή ξυπνούν συχνά μέσα στη νύχτα τείνουν να έχουν περισσότερα συναισθηματικά και συμπεριφορικά προβλήματα στην ηλικία των πέντε ετών. Αυτό έδειξε μια μακροχρόνια νορβηγική μελέτη.
Οι ερευνητές ανέμεναν να εντοπίσουν κάποια σύνδεση μεταξύ του ύπνου και των πιθανών διαταραχών στο συναίσθημα αλλά και στη συμπεριφορά.
 
Ωστόσο εξεπλάγησαν όταν είδαν«πόσο σταθερή και ισχυρή ήταν αυτή η σύνδεση», σύμφωνα με τα λεγόμενα του κύριου συγγραφέα της νέας μελέτης Μπόργκε Σίβερτσεν, από το Νορβηγικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας στο Μπέργκεν, στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters. «Παρότι μόνο μια πειραματική μελέτη μπορεί να προσδιορίσει σχέση αιτίου - αιτιατού, τα δικά μας στοιχεία μαρτυρούν ότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος συναισθηματικών προβλημάτων αλλά και προβλημάτων συμπεριφοράς στα παιδιά λόγω έλλειψης ύπνου, ακόμη και όταν ληφθούν υπόψη πολλοί άλλοι πιθανοί παράγοντες».

Μακροχρόνια μελέτη

Τα νέα ευρήματα προέρχονται από μια μακροχρόνια, συνεχιζόμενη μελέτη η οποία περιλαμβάνει 32.662 ζεύγη μητέρων και παιδιών στη Νορβηγία - η μελέτη χρηματοδοτείται από το νορβηγικό υπουργείο Υγείας. Στο πλαίσιό της οι γυναίκες συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια όταν ήταν στη 17η εβδομάδα της κύησης, όταν το παιδί τους ήταν 18 μηνών και όταν είχε φθάσει στα πέντε έτη.

Οι μητέρες αξιολόγησαν 99 διαφορετικές συμπεριφορές των παιδιών τους σε μια κλίμακα από το «δεν ισχύει» ως το «ισχύει απολύτως» ενώ παράλληλα ανέφεραν πόσο κοιμόταν το παιδί τους κατά τη διάρκεια του 24ώρου και πόσο συχνά ξυπνούσε μέσα στη νύχτα.
Στους 18 μήνες σχεδόν το 60% των παιδιών κοιμόταν επί 13 ως 14 ώρες τη νύχτα ενώ ποσοστό της τάξεως περίπου του 2% κοιμόταν λιγότερο από δέκα ώρες τη νύχτα. Ποσοστό της τάξεως του 3% των μικρών ξυπνούσε τρεις ή περισσότερες φορές τη νύχτα. Τα περισσότερα παιδιά ξυπνούσαν κατά τη διάρκεια της νύχτας λίγες μόνο φορές μέσα στην εβδομάδα.
 
Προβλήματα ήδη από τους 18 μήνες

Οι μπόμπιρες που κοιμούνταν λιγότερο από 13 ώρες εμφάνιζαν συχνά συναισθηματικά ή συμπεριφορικά προβλήματα ήδη από την ηλικία των 18 μηνών, σημειώνουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «JAMA Pediatrics».

Προκειμένου να καταλήξουν στα συμπεράσματά τους οι επιστήμονες έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία της μητέρας, το μορφωτικό επίπεδό της, η διάρκεια της κύησης καθώς και το πόσα άλλα παιδιά είχε. Ελαβαν επίσης υπόψη τους το βάρος του παιδιού κατά τη γέννηση και το φύλο του. Είδαν ότι τα παιδιά που κοιμούνταν λιγότερες από δέκα ώρες κάθε νύχτα ή ξυπνούσαν τρεις ή περισσότερες φορές το βράδυ στην ηλικία των 18 μηνών αντιμετώπιζαν αυξημένο κίνδυνο συναισθηματικών προβλημάτων και διαταραχών στη συμπεριφορά στην ηλικία των πέντε ετών. Ο κίνδυνος ήταν υψηλότερος σε ό,τι αφορούσε «εσωτερικά» προβλήματα, όπως το να είναι το παιδί αντιδραστικό στα συναισθήματα, να έχει άγχος και καταθλιπτικά συμπτώματα παρά σε ό,τι αφορούσε προβλήματα σχετικά με την εξωτερίκευση των συναισθημάτων του - όπως η διάσπαση της προσοχής ή η επιθετικότητα.
 
«Παρότι είναι δύσκολο να εξαχθεί σχέση αιτιότητας από μελέτες παρατήρησης, αυτή η μακροχρόνια μελέτη δείχνει πως ο ανεπαρκής ύπνος νωρίς στη ζωή του παιδιού αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης συναισθηματικών αλλά και συμπεριφορικών προβλημάτων» έγραψε ηΜισέλ Γκάρισον από το Ερευνητικό Παιδιατρικό Ινστιτούτο του Σιάτλ στην Ουάσιγκτον σε συνοδευτικό άρθρο της μελέτης.
Σύμφωνα με τη δρα Γκάρισον, ο ανεπαρκής ύπνος οδηγεί την επόμενη ημέρα σε πρόβλημα διαχείρισης συναισθημάτων και ενστίκτων αλλά και στην ικανότητα να «διαβάζει» το άτομο τα συναισθήματα και τα κίνητρα των άλλων. Τα χρόνια προβλήματα ύπνου μπορούν επίσης να προκαλέσουν αλλαγές στις ορμόνες του στρες, τόνισε η ειδικός.
 
Πολυπαραγοντικό ζήτημα

Κατά τον δρα Σίβερτσεν, τα προβλήματα ύπνου νωρίς στη ζωή μπορεί να αποτελούν ως έναν βαθμό αιτία για θέματα στη συμπεριφορά και στα συναισθήματα, ωστόσο και πολλοί άλλοι παράγοντες, όπως ο χαρακτήρας του παιδιού αλλά και η ψυχική υγεία των γονέων του, παίζουν σημαντικό ρόλο. Ευτυχώς πάντως πολλά από τα... άυπνα παιδιά δεν θα έχουν απαραιτήτως προβλήματα ψυχικής υγείας αργότερα στη ζωή τους, υπογράμμισε ο ειδικός.

«Αποτελεί ένα ορόσημο της ανάπτυξης το να καταφέρουν τα παιδιά να κοιμούνται μόνα τους» είπε ο επιστήμονας και συμπλήρωσε ότι οι γονείς που κάθονται στο προσκέφαλο του μωρού τους, μιλώντας του, τραγουδώντας του ή κουνώντας το πιθανώς να μην πράττουν σωστά καθώς δημιουργούν εξάρτηση του παιδιού το οποίο τους χρειάζεται μονίμως για να κοιμηθεί. Πάντως, σύμφωνα με τον ερευνητή, τα περισσότερα βρέφη μπαίνουν σε ένα πιο τακτικό μοτίβο ύπνου μέσα στους πρώτους έξι μήνες της ζωής τους.

 

 
Ο Θωμάκος, ο Αυλίτης, η πόλη

Ο Θωμάκος, ο Αυλίτης, η πόλη

Τα τελευταία καλοκαίρια η Κηφισιά αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα κουνούπια από ποτέ. Τα φαρμακεία δεν προλαβαίνουν τα κορτικοειδή. Απολυμάνσεις στις πολυκατοικίες, σήτες, εντομοαπωθητικά διαλύματα στα κορμιά. Το περασμένο καλοκαίρι, παρά τις προφυλάξεις, βρέθηκα με είκοσι μέρες αντιβίωση και κορτιζόνη άλλες πέντε από ένα τέτοιο τσίμπημα.

Οι ειδικοί στα κανάλια και αλλού προειδοποιούν κάθε τέτοια εποχή «Μην αφήνετε νερά στα μπαλκόνια σας, ποτίζετε προφυλαγμένοι και πριν τη δύση του ήλιου, καθαρίζετε σχολαστικά εστίες μόλυνσης όπως αγριόχορτα, φρεάτια κ.λπ.». Παρατηρείστε με προσοχή την πόλη. Όχι μόνο την Κηφισιά. Μια βόλτα και θα δείτε ζούγκλες, ολόκληρα δάση από αγριόχορτα όλων των ειδών.

Δεν μιλάμε για τις μαργαρίτες, τις παπαρούνες και τα άλλα. Δενδρύλλια από τσουκνίδες, βρούβες, αγριοβρώμη, κολλιτσίδα. Δρόμοι ολόκληροι πνιγμένοι στο αγριόχορτο. Πώς προετοιμάζεται η πόλη για το επερχόμενο καλοκαίρι; Δεν προετοιμάζεται. Το κάνουν οι κάτοικοι των περιοχών με «υψηλή βλάστηση» και οι άτυχοι που ζουν κοντά σε δημόσια παρτέρια, ρίχνοντας όλων των ειδών τα χημικά γύρω απ’ τα σπίτια τους. Είναι ο λάθος τρόπος αλλά είναι αυτό που κάνουν όλοι, πιστέψτε με. Αν οι δήμοι ήθελαν, θα έλυναν οικολογικά το πρόβλημα. Διαβάζω πως τα αγριόχορτα δεν δημιουργούν μόνο προβλήματα, αλλά αν απαλλαχθούν από παράσιτα κ.λπ., μπορούν να συνεισφέρουν στη βιοποικιλότητα, να προσφέρουν τροφή και καταφύγιο στην ωφέλιμη πανίδα. Και δεν πιστεύω πως είναι πολυτέλειες σε εποχές της κρίσης. Εργατοώρες και ευθύνη είναι απέναντι στον πολίτη.

Τα γράφω αυτά και με αφορμή όσα δεν κάνει για την πόλη ο Δήμαρχος Γ. Θωμάκος και ο Αντιδήμαρχος, κουμπάρος Β. Αυλίτης. Ο λόγος για τα πάρκα, μεγάλα αλλά και μικρότερα, η ευθύνη του οποίου ανήκει στον Δήμο. Χρήστες ναρκωτικών, πιάτσα νεαρών αγοριών για ώριμους κυρίους, ακόμα και κάθε λογής party. Δεν πιστεύω βέβαια πως η λύση είναι στα δικαστήρια. Η συλλογή υπογραφών και μόνο θεωρώ ότι μπορεί να ευαισθητοποιήσει τον Δήμαρχο. Είναι λυπηρό όμως όταν ο πολίτης όχι μόνο αισθάνεται άβολα στην πόλη του, αλλά ενίοτε κινδυνεύει και η υγεία του ή η σωματική του ακεραιότητα. Εδώ μάλιστα στην περίπτωση του πάρκου που το ιδιοποιούνται ειδικοί πληθυσμοί, οι κάτοικοι οδηγούνται σε αμηχανία, έκθεση σε απαράδεκτες καταστάσεις και τελικά σε ομηρία.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0