Ο Αμερικανός ακαδημαϊκός και στοχαστής, Νόαμ Τσόμσκι, αναλύει τις δέκα τεχνικές για τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης.

1. Η τεχνική της διασκέδασης

Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου, η τεχνική της διασκέδασης συνίσταται στη στροφή της προσοχής του κοινού από τα σημαντικά προβλήματα και από τις μεταλλαγές που αποφασίστηκαν από τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ, με ένα αδιάκοπο καταιγισμό διασκεδαστικών και ασήμαντων λεπτομερειών....

Η τεχνική της διασκέδασης είναι επίσης απαραίτητη για να αποτραπεί το κοινό από το να ενδιαφερθεί για ουσιαστικές πληροφορίες στους τομείς της επιστήμης, της οικονομίας, της Ψυχολογίας, της Νευροβιολογίας και της Κυβερνητικής. «Κρατήστε αποπροσανατολισμένη την προσοχή του κοινού, μακριά από τα αληθινά κοινωνικά προβλήματα, αιχμαλωτισμένη σε θέματα χωρίς καμιά πραγματική σημασία.

Κρατήστε το κοινό απασχολημένο, απασχολημένο, απασχολημένο, χωρίς χρόνο για να σκέφτεται· να επιστρέφει κανονικά στη φάρμα με τα άλλα ζώα». Απόσπασμα από το Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους.

2 . Η τεχνική της δημιουργίας προβλημάτων, και στη συνέχεια παροχής των λύσεων

Αυτή η τεχνική ονομάζεται επίσης «πρόβλημα-αντίδραση-λύση». Πρώτα δημιουργείτε ένα πρόβλημα, μια «έκτακτη κατάσταση» για την οποία μπορείτε να προβλέψετε ότι θα προκαλέσει μια συγκεκριμένη αντίδραση του κοινού, ώστε το ίδιο να ζητήσει εκείνα τα μέτρα που εύχεστε να το κάνετε να αποδεχτεί.

Για παράδειγμα: αφήστε να κλιμακωθεί η αστική βία, ή οργανώστε αιματηρές συμπλοκές, ώστε το κοινό να ζητήσει τη λήψη μέτρων ασφαλείας που θα περιορίζουν τις ελευθερίες του. Ή, ακόμη: δημιουργήστε μια οικονομική κρίση για να κάνετε το κοινό να δεχτεί ως αναγκαίο κακό τον περιορισμό των κοινωνικών δικαιωμάτων και την αποδόμηση των δημοσίων υπηρεσιών.

3. Η τεχνική της υποβάθμισης

Για να κάνει κάποιος αποδεκτό ένα απαράδεκτο μέτρο, αρκεί να το εφαρμόσει σταδιακά κατά «φθίνουσα κλίμακα» για μια διάρκεια 10 ετών. Μ' αυτόν τον τρόπο επιβλήθηκαν ριζικά νέες κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες (νεοφιλελευθερισμός) στις δεκαετίες του 1980 και 1990. Μαζική ανεργία, αβεβαιότητα, «ευελιξία», μετακινήσεις, μισθοί που δεν διασφαλίζουν πια ένα αξιοπρεπές εισόδημα· τόσες αλλαγές, που θα είχαν προκαλέσει επανάσταση, αν είχαν εφαρμοστεί αιφνιδίως και βίαια.

4. Η στρατηγική της αναβολής (Σαλαμοποίηση)

Ένας άλλος τρόπος για να γίνει αποδεκτή μια αντιλαϊκή απόφαση είναι να την παρουσιάσετε ως «οδυνηρή αλλά αναγκαία», αποσπώντας την συναίνεση του κοινού στο παρόν, για την εφαρμογή της στο μέλλον. Είναι πάντοτε πιο εύκολο να αποδεχτεί κάποιος αντί μιας άμεσης θυσίας μια μελλοντική. Πρώτα απ'όλα, επειδή η προσπάθεια δεν πρέπει να καταβληθεί άμεσα.

Στη συνέχεια, επειδή το κοινό έχει πάντα την τάση να ελπίζει αφελώς ότι «όλα θα πάνε καλύτερα αύριο» και ότι μπορεί, εντέλει, να αποφύγει τη θυσία που του ζήτησαν. Τέλος, μια τέτοια τεχνική αφήνει στο κοινό ένα κάποιο χρονικό διάστημα, ώστε να συνηθίσει στην ιδέα της αλλαγής, και να την αποδεχτεί μοιρολατρικά, όταν κριθεί ότι έφθασε το πλήρωμα του χρόνου για την τέλεσή της.

5 . Η στρατηγική του να απευθύνεσαι στο κοινό σαν να είναι μωρά παιδιά

Η πλειονότητα των διαφημίσεων που απευθύνονται στο ευρύ κοινό χρησιμοποιούν έναν αφηγηματικό λόγο, επιχειρήματα, πρόσωπα και έναν τόνο ιδιαιτέρως παιδικό, εξουθενωτικά παιδιάστικο, σαν να ήταν ο θεατής ένα πολύ μικρό παιδί ή σαν να ήταν διανοητικώς ανάπηρος.

Όσο μεγαλύτερη προσπάθεια καταβάλλεται να εξαπατηθεί ο θεατής, τόσο πιο παιδιάστικος τόνος υιοθετείται από τον διαφημιστή. Γιατί; «Αν [ο διαφημιστής] απευθυνθεί σε κάποιον σαν να ήταν παιδί δώδεκα ετών, τότε είναι πολύ πιθανόν να εισπράξει, εξαιτίας του έμμεσου και υπαινικτικού τόνου, μιαν απάντηση ή μιαν αντίδραση τόσο απογυμνωμένη από κριτική σκέψη, όσο η απάντηση ενός δωδεκάχρονου παιδιού». Απόσπασμα από το «Όπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

6 . Η τεχνική του να απευθύνεστε στο συναίσθημα μάλλον παρά στη λογική

Η επίκληση στο συναίσθημα είναι μια κλασική τεχνική για να βραχυκυκλωθεί η ορθολογιστική ανάλυση, επομένως η κριτική αντίληψη των ατόμων. Επιπλέον, η χρησιμοποίηση του φάσματος των αισθημάτων επιτρέπει να ανοίξετε τη θύρα του ασυνείδητου για να εμφυτεύσετε ιδέες, επιθυμίες, φόβους, παρορμήσεις ή συμπεριφορές...

7. Η τεχνική του να κρατάτε το κοινό σε άγνοια και ανοησία

Συνίσταται στο να κάνετε το κοινό να είναι ανίκανο να αντιληφθεί τις τεχνολογίες και τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιείτε για την υποδούλωσή του. «Η ποιότητα της εκπαίδευσης που παρέχεται στις κατώτερες κοινωνικές τάξεις πρέπει να είναι πιο φτωχή, ώστε η τάφρος της άγνοιας που χωρίζει τις κατώτερες τάξεις από τις ανώτερες τάξεις να μη γίνεται αντιληπτή από τις κατώτερες». Απόσπασμα από το «Ὀπλα με σιγαστήρα για ήσυχους πολέμους».

8. Η τεχνική του να ενθαρρύνεις το κοινό να αρέσκεται στη μετριότητα

Συνίσταται στο να παρακινείς το κοινό να βρίσκει «cool» ό,τι είναι ανόητο, φτηνιάρικο και ακαλλιέργητο.

9. Η τεχνική του να αντικαθιστάς την εξέγερση με την ενοχή

Συνίσταται στο να κάνεις ένα άτομο να πιστεύει ότι είναι το μόνο υπεύθυνο για την συμφορά του, εξαιτίας της διανοητικής ανεπάρκειάς του, της ανεπάρκειας των ικανοτήτων του ή των προσπαθειών του. Έτσι, αντί να εξεγείρεται εναντίον του οικονομικού συστήματος, απαξιώνει τον ίδιο τον εαυτό του και αυτο-ενοχοποιείται, κατάσταση που περιέχει τα σπέρματα της νευρικής κατάπτωσης, η οποία έχει μεταξύ άλλων και το αποτέλεσμα της αποχής από οποιασδήποτε δράση. Και χωρίς τη δράση, γλιτώνετε την επανάσταση!

10. Η τεχνική του να γνωρίζεις τα άτομα καλύτερα από όσο γνωρίζουν τα ίδια τον εαυτό τους

Στη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών, οι κατακλυσμιαία πρόοδος της επιστήμης άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθιά τάφρο ανάμεσα στις γνώσει του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη Βιολογία, τη Νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το «σύστημα» έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του ανθρώπινου όντος, και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας. Το σύστημα έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα απ' όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, το σύστημα ασκεί έναν πολύ πιο αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μια μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα απ' όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.

Και όμως για να καταρρεύσουν όλα αυτά αρκεί μια στιγμή αφύπνισης. Το «κόκκινο χάπι» που έλεγε ο Μορφέας στον Νέο στην ταινία Μatrix. Αν υπάρξει έστω μια φευγαλέα στιγμή αφύπνισης όλο το οικοδόμημα καταστρέφεται και πέφτει όπως μια κουρτίνα, και το κυριότερο η κουρτίνα αυτή δεν μπορεί να αναρτηθεί ξανά. Για αυτό σας παρουσιάζουμε τις 10 τεχνικές, μόλις τις παρατηρήσετε ότι συμβαίνουν γύρω σας και εφαρμόζονται κάθε μέρα, η αφύπνιση έρχεται νομοτελειακά. Για όποιον θέλει περισσότερη αφύπνιση ας διαβάσει το «σπήλαιο του Πλάτωνα» και θα ξημερώσει ένας καινούριος κόσμος.

Πηγή: Enallaktikos

Συνάντηση γιγάντων: ο σεφ του καλύτερου εστιατορίου του κόσμου μιλάει με έναν από τους «εθνικούς θησαυρούς» της Ιαπωνίας

Ο René Redzepi είναι ο σεφ του εστιατορίου Noma στην Κοπεγχάγη, που έχει ανακηρυχθεί το καλύτερο εστιατόριο του κόσμου και έχει κερδίσει δύο αστέρια Μισελέν. Ο Jiro Ono θεωρείται ο καλύτερος sushi master της Ιαπωνίας – και της γης – και είναι το θέμα του ντοκιμαντέρ Jiro Dreams of Sushi.  

Πρόσφατα το Noma άνοιξε για λίγο καιρό στο Τόκιο σε ένα pop up store για να τιμήσει την σπουδαία κουζίνα της Ιαπωνίας.

Ο Redzepi επισκέφθηκε τον Ono στο διάσημο του εστιατόριο που βρίσκεται στην περιοχή Ginza του Τόκιο, το οποίο έχει μόλις δέκα θέσεις και λίστα αναμονής μηνών, και οι δύο σπουδαίοι σεφ μίλησαν για τα κίνητρα, την επιμονή και την θέληση που χρειάζεται για να γίνει κάποιος αξιοσέβαστος και αναγνωρισμένος σεφ, τόσο από τους κριτικούς, όσο και από το κοινό.

Ο Ono έχει κερδίσει τρία αστέρια Μισελέν και θεωρείται ο μεγαλύτερος τεχνίτης σούσι εν ζωή, ενώ του αποδίδονται πρωτοποριακές μέθοδοι προετοιμασίας σούσι που έχουν υιοθετηθεί ευρέως. Έχει δύο γιους, τον Yoshikazu και τον Takashi, που είναι επίσης σούσι σεφ. Ο νεότερος γιος, Takashi, έχει κερδίσει το δικό του αστέρι Μισελέν. Ο Ono είναι 89 χρονών και σκοπεύει να συνεχίσει να δουλεύει, από το πρωί μέχρι το βράδυ.  

Το απόσπασμα του βιβλίου «The Ramen King and I» του Andy Raskin περιγράφει το πάθος που απαιτείται για να γίνει κάποιος σούσι σεφ:  

Μου πήρε περίπου έξι μήνες να μάθω αρκετά kanji (γύρω στα χιλιάδες σύμβολα) για να μπορέσω να διαβάσω εφημερίδες. Όταν αισθάνθηκα έτοιμος να διαβάσω κάτι μεγαλύτερο, πήγα σε ένα βιβλιοπωλείο κοντά στο σταθμό Tokyo και αγόρασα τις Ιστορίες Kanda Tsuruhachi σούσι. Στο εξώφυλλο ήταν τέσσερα κομμάτια nigiri σε μία ξύλινη υποδοχή και τράβηξε το μάτι μου. Ήταν μία αυτοβιογραφία του Yukio Moro-oka (ενός διάσημου σεφ σούσι) όπου περιέγραφε όσα έμαθε από τους μέντορές του – όχι μόνο από τον πατέρα του αλλά και από άλλους σεφ, με τους οποίους δούλεψε. Ας πούμε, οι μεγαλύτεροι του είπαν ότι το σούσι δε θα έπρεπε ποτέ να τρώγεται με τσοπ στικς. «Το σούσι φτιάχνεται με τα χέρια, κι έτσι θα έπρεπε να τρώγεται με τα χέρια», έλεγε ο πατέρας του Moro-oka.

Σε ένα εξαντλητικά αναλυτικό κεφάλαιο με τίτλο «το ιδανικό μέγεθος και σχήμα του nigiri» ο Moro-oka εξηγεί ότι το ψάρι πρέπει να είναι κομμένο έτσι, ώστε όταν το βλέπεις από το πλάι, το κομμάτι να μοιάζει με κλειστή χάρτινη βεντάλια. Η άποψή του για το μέγεθος είναι ακόμα πιο περίπλοκη. Αν ο πελάτης δε μπορεί να φάει ένα κομμάτι σούσι με μία μπουκιά, το λάθος είναι του σεφ που δεν κατάφερε να προσαρμόσει το μέγεθος στο στόμα του πελάτη. Όμως, υπάρχουν και όρια. Ο σεφ δεν πρέπει να κάνει ποτέ το σούσι τόσο μεγάλο ή τόσο μικρό που να διαταράξει την εύθραυστη ισορροπία μεταξύ του ψαριού και του ρυζιού. Ο Moro-oka λέει ότι η μοναδική πληροφορία που δε μπορεί να δώσει είναι η αναλογία του αλατιού/ξιδιού στο μαρινάρισμα του ρυζιού, γιατί ο πατέρας του είπε κάποτε ότι αυτή η αναλογία είναι αυτό που κάνει το σούσι κάτι παραπάνω από ψάρι με ρύζι. Οπότε, για να συνοψίσω αυτό που λέει ο Moro-oka σε τριακόσιες σελίδες, είναι ότι το ρύζι είναι σημαντικό και το ψάρι είναι σημαντικό, αλλά το πιο σημαντικό απ' όλα είναι η σχέση μεταξύ του ψαριού και του ρυζιού. Αλλά δε νομίζω ότι κατάλαβα για τι πράγμα μιλούσε μέχρι να δοκιμάσω το σούσι στο εστιατόριο του Hamako. Ακόμα και τότε, δεν ήξερα για τι πράγμα ακριβώς μιλούσα. Είπα στον σεφ:

«Μου αρέσει το ψάρι σου. Μου αρέσει το ρύζι σου. Αλλά αυτό που μου αρέσει πραγματικά είναι ότι μπορώ να αισθανθώ την σχέση μεταξύ του ψαριού σου και του ρυζιού σου.»

Ο σεφ διέκοψε τις κινήσεις του. Άφησε το μαχαίρι του και γύρισε προς το μέρος μου και με κοίταξε με προσοχή. Συστήθηκε: «Το όνομά μου είναι Tetsuo,» είπε. Δείχνοντας τη σερβιτόρα, συμπλήρωσε: «αυτή είναι η γυναίκα μου, Junko>'

Η Junko τώρα μου χαμογελούσε φιλικά. «Χάρηκα για τη γνωριμία.»  

Η παρακεταμόλη σκοτώνει τον πόνο, αλλά και τα ευχάριστα συναισθήματα

Μια νέα μελέτη πάνω στα παυσίπονα έρχεται να μας κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, σε σχέση με την ψυχική μας υγεία. Η έρευνα που δημοσιεύθηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό Psychological Science, αναδεικνύει τη "σκοτεινή" πλευρά της παρακεταμόλης -δραστικής ουσίας των παυσίπονων.  

Η παρακεταμόλη είναι ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό παυσίπονο, ωστόσο, δημιουργεί μια άκρως ανεπιθύμητη παρενέργεια. Μειώνει την ευχαρίστηση και μας αφήνει συναισθηματικά μουδιασμένους.  

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιθανώς δεν έχουν επίγνωση  πώς τα συναισθήματά τους μπορεί να επηρεαστούν όταν λαμβάνουν παρακεταμόλη.   

Στη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από Αμερικανούς ερευνητές, οι εθελοντές που πήραν παρακεταμόλη ανέφεραν ασθενέστερα συναισθήματα όταν τους έδειξαν φωτογραφίες που ήταν είτε ευχάριστες είτε οδυνηρές, σε σύγκριση με τους εθελοντές που δεν είχαν λάβει το φάρμακο.  

"Αυτό σημαίνει ότι η χρήση παρακεταμόλης μπορεί να έχει μεγαλύτερες συνέπειες από αυτές που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα" δήλωσε ο Geoffrey Durs, επικεφαλής συγγραφέας και διδακτορικός φοιτητής στην Κοινωνική Ψυχολογία στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο. "Αντί για απλό παυσίπονο, η παρακεταμόλη μπορεί να θεωρηθεί ως τρόπος ανακούφισης όλων των συγκινήσεων".  

Προηγούμενη έρευνα μάλιστα είχε δείξει ότι το παυσίπονο δεν λειτουργεί μόνο σε σωματικό πόνο, αλλά και σε ψυχολογικό. Ωστόσο, η νέα μελέτη πήγε αυτά τα αποτελέσματα ένα βήμα παραπέρα, δείχνοντας ότι μειώνει επίσης τα θετικά συναισθήματα που βιώνουν οι χρήστες.  

Ο Δρ Baldwin Way, βοηθός καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο, πρόσθεσε: "Οι περισσότεροι άνθρωποι πιθανώς δεν έχουν επίγνωση του πώς τα συναισθήματά τους μπορεί να επηρεαστούν όταν παίρνουν παρακεταμόλη".  

Οι ερευνητές ζήτησαν από 82 εθελοντές να λάβουν 1000mg παρακεταμόλης - ισοδύναμη δύο κανονικών δισκίων - ή ένα εικονικό φάρμακο. Μετά από αναμονή 60 λεπτών (ώστε να τεθεί σε ισχύ το φάρμακο) τους ζητήθηκε να βαθμολογήσουν 40 φωτογραφίες σχετικά με το αν η εικόνα τους έκανε να νιώθουν θετικά ή αρνητικά.  

Οι φωτογραφίες κυμαίνονταν από εξαιρετικά δυσάρεστες, όπως εικόνες οδύνης με υποσιτισμένα παιδιά, σε ουδέτερες, όπως μια αγελάδα σε έναν αγρό, μέχρι πολύ ευχάριστες, όπως παιδιά που παίζουν με γατάκια. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες που πήραν παρακεταμόλη είχαν λιγότερο ακραίες αντιδράσεις στις φωτογραφίες από ό, τι εκείνοι που έλαβαν το εικονικό φάρμακο. Το ίδιο ίσχυε και για τις συναισθηματικές τους αντιδράσεις.  

Η στάθμη της συγκίνησης όσων έλαβαν το εικονικό φάρμακο, κυμάνθηκε σχετικά υψηλά, με μέσο όρο βαθμολογίας 6,76 στα 10, όταν είδαν τις πιο συναισθηματικά ενοχλητικές φωτογραφίες των υποσιτισμένων παιδιών, ή την ευχάριστη εικόνα των παιδιών με τα γατάκια.  

Οι άνθρωποι που πήραν παρακεταμόλη είχαν αρκετά πιο ασθενείς αντιδράσεις και στα δύο άκρα του συναισθηματικού φάσματος, με ένα μέσο επίπεδο του συναισθήματος τους στο 5,85 όταν είδαν τις ακραίες φωτογραφίες.  

Οι ουδέτερες φωτογραφίες αξιολογήθηκαν το ίδιο από όλους τους συμμετέχοντες, ανεξάρτητα από το αν έλαβαν το φάρμακο ή όχι.   Η ομάδα σχεδιάζει τώρα να μελετήσει κατά πόσο άλλα αναλγητικά, όπως η ιβουπροφαίνη και η ασπιρίνη έχουν τον ίδιο αντίκτυπο. Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι η ιβουπροφαίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της κατάθλιψης, κάτι που οι ερευνητές πίστευαν ότι οφείλονταν στις αντι-φλεγμονώδεις ιδιότητές τους.  

Πηγή: Telegraph

Τι θα ακούσουμε φέτος το καλοκαίρι σε μερικά από τα μεγαλύτερα μουσικά φεστιβάλ.

Φέτος στο φεστιβάλ Glastonbury στην Αγγλία συμμετέχουν: Patti Smith, Rudimental, Alabama Shakes, Mavis Staples, Suede, Motorhead, Hot Chip, Mothership Returns, Parliament, Foo Fighters, Kanye West κ.ά.  

Roskilde Πού: Δανία. Πότε: 27/6-4/7. Ποιοι: Paul McCartney, Disclosure, Florence+The Machine, Kendrick Lamar, Muse, Pharrell Williams,Mastodon, Africa Express, Jamie XX, Hot Chip, Bikstok κ.ά. Πόσο: €259 (και για τις 8 ημέρες).  

Primavera Sound Πού: Ισπανία. Πότε: 28-30/5. Ποιοι: Black Keys, Antony and the Johnsons, The Replacements, Ride, The Strokes, Interpol, Alt-J, Damien Rice, James Blake, Patti Smith κ.ά. Πόσο: €185 (ως τις 4 Μαΐου).  

Glastonbury Πού: Αγγλία. Πότε: 24-28/6. Ποιοι: Patti Smith, Rudimental, Alabama Shakes, Mavis Staples, Suede, Motorhead, Hot Chip, Mothership Returns, Parliament, Foo Fighters, Kanye West κ.ά. Πόσο: €313 (για όλες τις ημέρες).  

Exit Festival Πού: Σερβία. Πότε: 9-12/7. Ποιοι: Faithless, Hardwell, Motorhead, Clean Bandit, Chris Liebing, Martin Garrix, Dixon, Tale of us, Prodigy, John Newman, Manu Chao, Tom Odell, Bondax, Breakage κ.ά. Πόσο: €122.  

Sonar Πού: Ισπανία. Πότε: 12-14/6. Ποιοι: The Chemical Brothers, Skrillex, Duran Duran, Die Antwoord, A$AP Rocky, FKA Twigs, Flying Lotus, Jamie XX, Hot Chip κ.ά. Πόσο: €180 (και για τις τρεις ημέρες).  

Pinkpop Πού: Ολλανδία. Πότε: 12-14/6. Ποιοι: Muse, Robbie Williams, Foo Fighters, Avicii, Pharrell Williams, Elbow, The Script, Anouk, Sam Smith, Slash, George Ezra κ.ά. Πόσο: €180 (και για τις τρεις ημέρες).  

The Chemical Brothers, Skrillex, Duran Duran, Die Antwoord, A$AP Rocky, FKA Twigs, Flying Lotus είναι μόνο μερικά από τα ονόματα που θα εμφανιστούν φέτος στο Sonar στην Ισπανία.  

T in the Park Πού: Σκωτία. Πότε: 10-12/7. Ποιοι: Kasabian, David Guetta, Sam Smith, Avicii, The Libertines, The Script, Noel Gallagher's, The Prodigy, Stereophonics κ.ά. Πόσο: €256 (και για τις τρεις ημέρες).  

Sziget Πού: Ουγγαρία. Πότε: 10-17/8. Ποιοι: Robbie Williams, Florence and the Machine, End Show with Martin Garrix, Freedom, Ellie Goulding, Arts & Music, Kasabian, Alt-J, Foals κ.ά. Πόσο: €229 (και για τις επτά ημέρες).  

Rock am Ring Πού: Γερμανία. Πότε: 5-7/6. Ποιοι: Α day to remember, All that remains, AnnenMayKantereit, Antilopen Gang, Asking Alexandria, Bad Religion, Bastille, Beatsteaks, Interpol, Jamie T κ.ά. Πόσο: €180 (και για τις τρεις ημέρες).  

Rock en Seine Πού: Γαλλία. Πότε: 28-30/8. Ποιοι: The Chemical Brothes, The Libertines, Kasabian, Franz Ferdinand & Sparks, Alt-J, The Offspring, Tame Impala, Hot Chip, Gramatik, Etienne Daho κ.ά. Πόσο: €119 (και για τις τρεις ημέρες).  

Opene'er Πού: Πολωνία. Πότε: 1-4/7. Ποιοι: A$AP Rocky, Alt-J, Chet Faker, Die Antwoord, Drake, Kodaline, Modest Mouse, Django Django, Faithless, Hozier, Disclosure, Flume. Πόσο: €99 (και για τις τέσσερις ημέρες).  

Hurricane Πού: Γερμανία. Πότε: 19-21/6. Ποιοι: Placebo, Florence & The Machine, Paul Kalkbrenner, Deadmau5, Marteria, Alt-J, Cro, Parov Stelar, Milky Chance, NOFX, Black Rebel Motorcycle Club, Future Islands. Πόσο: €149 (και για τις τρεις ημέρες).   +1 ελληνικo

Plisskën Πού: Αθήνα. Πότε: 5-6/6. Ποιοι: ...And You..., Acid Baby Jesus, Afformance, Amateurboyz, Ame, Andy Stott, Apanemic, Ariel Pink, Austra, Bad Spencer, Beardyman, Brodinski, Buke and Gase, Cairο Liberation Front, Clip!, Cult of youth, Dalhous, Dels, Electric Wizard, Evian Christ, Fort Romeau, Gerd Janson, Gioumourtzina, Gonjasufi, Gus & Bonso, Happa, Iceage, Jaako Eino, Larry Tee, Liturgy, Livio & Roby, Metz, Mikal Cronin, Mogwai, Mononome, Morgan Delt, Mudhoney κ.ά. Πόσο: €60 (και για τις δύο ημέρες).