Θα μπορούσε να θεωρηθεί και πρωτοποριακή η ιδέα πως η εκάστοτε εκκλησιαστική εξουσία ενσωμάτωσε ανάμεσα στους κανόνες της συνήθειες που είχαν ή έχουν περισσότερο σχέση με θέματα υγείας (ψυχικής τε και σωματικής), με κοινωνικά ζητήματα αλλά και ρυθμίσεις πρακτικές. Ανεξάρτητα βεβαίως, αν αυτό σαν αποτέλεσμα δεν ήταν απόρροια κάποιας συγκεκριμένης στρατηγικής σε θέματα υγιεινής ή συμπεριφοράς, αλλά περισσότερο ένας τρόπος να διευκολύνεται η γενικότερη καθοδήγηση της πίστης και φυσικά των πιστών. Περιορίζοντας τις επιλογές μέσα στις οποίες ο άνθρωπος τείνει να χάνεται, εκπαιδεύοντας τον λαό στην υπομονή, τις θυσίες, την εγκράτεια επί της γης και την αναβαθμισμένη αξία του πόνου στο όνομα της μετά θάνατον επιβράβευσης με γήινης αντίληψης αιωνιότητα, υπήρχε πάντα αναλώσιμο ανθρώπινο υλικό έτοιμο να πέσει στην μάχη των εξουσιών: το σκορ ήταν και είναι συχνά, κρατική – εκκλησιαστική 0-1.

Η νηστεία υπάρχει σε πολλές θρησκείες, αλλά όσο παλιότερα ανατρέχουμε στην ιστορία της τόσο η νηστεία αφορούσε πρώτιστα τους ιερείς και λιγότερο τον πολύ κόσμο. Επίσης, δεν ήταν απαραίτητα καλά οργανωμένη σε συχνότητα αλλά γινόταν πιο ειδικά, είτε για να εξευμενίσουν τους θεούς με προσφορά θυσίας (γι΄αυτό άλλωστε πρωτοστατούσαν ιερείς) ή ενόψει πολεμικής εκστρατείας, όπου συμμετείχε και ο λαός ή μόνο οι στρατιώτες. Ο κώδικας του Μανού των βουδιστών υποχρεώνει τους βραχμάνους ιερείς σε νηστεία. Οι Αιγύπτιοι ιερείς νήστευαν όταν γιόρταζαν την Ίσιδα και ιερείς του αρχαίου δωδεκάθεου φαίνεται πως απείχαν από πολλές τροφές ανάμεσα στις οποίες κρέας και ψάρι, ακόμη και σ” όλη τους τη ζωή. Οι προφήτες ως εμπνευσμένοι άνθρωποι ήταν υπέρ των νηστειών αλλά κατά της υπερβολής τους και επί ημερών Ιησού οι φανατικότεροι ήταν οι γνωστοί Φαρισαίοι. Οι Μωαμεθανοί νηστεύουν το Ραμαζάν στη διάρκεια της μέρας, αλλά τη νύχτα δεν απαγορεύεται να το γλεντάνε. Στον χριστιανικό κόσμο το κόνσεπτ προέκυψε από τον ιουδαϊσμό και δείχνει να πρωτοκαθιερώνεται σε αυστηρότητα από τους αποστόλους, μετά Χριστόν φυσικά και (επ)ενδεδυμένο ανάλογα. Η Καθολική εκκλησία είναι πιο ελαστική σε σχέση με την ορθόδοξη, η Διαμαρτυρόμενη έχει κρατήσει την Μεγάλη Παρσκευή με αποχή απ” το κρέας και έχει απορρίψει το θέμα νηστεία γενικά και η Αγγλικανική το αντιμετωπίζει με αρκετή μετριοπάθεια.

Η 25η Μαρτίου, ημέρα του Ευαγγελισμού, είναι κατά την ορθόδοξη εκκλησία, η δεύτερη γιορτή της Σαρακοστής ή Μεγάλης Τεσσαρακοστής (η πρώτη είναι των 40 μαρτύρων, 9 Μαρτίου), όπου οι αποστολικές διαταγές για αυστηρή νηστεία και προσευχή προ του Πάσχα βάζουν νερό στο κρασί τους, επιτρέποντας ολόκληρο ψάρι (όχι καλαμαράκια και χταπόδια), οίνον και έλαιον, όποια μέρα και να πέφτει, Σ/Κ ή μη.

Πολλά θα ήθελα να ψάξω ακόμη και να προσθέσω επί των νηστειών, μια που έπιασα ένα θέμα μάλλον άγνωστο ως τώρα στις τεχνικές λεπτομέρειες του φαγητού (όπως έγραψα και στο σωστό σχόλιο της αγαπητής vita). Η ιδέα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα από κάθε άποψη και δημιουργική συνάμα, πέραν όποιου θρησκευτικού προβληματισμού. Αλλά ευκαιρίες θα συντρέξουν και εκτός συνταγής μπακαλιάρου, που συνδυασμένος με την «αρωματική» σκορδαλιά αποτελεί την must παραδοσιακή (κυριολεκτικά) επιλογή πιάτου της ημέρας.

Η σκορδαλιά, που ούτε προέρχεται ούτε σχέση έχει με την μπραντάδα, είναι κι αυτή γνωστή σάλτσα από παλιά με διάφορες μορφές, τόσο στις κουζίνες της Μεσογείου όσο και στις αραβικές, όπου το σκόρδο καταναλωνόταν σαν τροφή και σαν φάρμακο από την εποχή των φαραώ. Εννοείται πως γινόσουν καλά αλλά δεν σούμενε φίλος, ούτε καν βαμπίρ! Από τα βυζαντινά χρόνια υπάρχει το «ματζέτα, όπερ αγελάδα, οφτή με την αλιάδα», όπερ σάλτσα με σκόρδο που γινόταν τότε στην Κρήτη με κοπανισμένο σκόρδο, κοπανισμένες ελιές και ελαιόλαδο, η οποία «αλιάδα» πιο περίπλοκη εμφανίζεται σε ενετικά συνταγολόγια του 14ου αιώνα και αργότερα εμπλουτίζεται με καρύδια και πιπέρι (Ελληνική γαστρονομία, ΕΟΤ).
Ο συνδυασμός της με ένα επίσης πολύ αγαπητό σ” όλη τη Μεσόγειο ψάρι, τον βακαλάο ή γάδο, που υπάρχει στις ελληνικές θάλασσες και που συντηρείται καιρό στο αλάτι, είναι εύκολος και ταιριαστός. Ο αποξηραμένος μπακαλιάρος που παράγεται στην Ισλανδία και τη Νορβηγία λέγεται και στοκοφίσι.

Στη συνταγή η σκορδαλιά είναι φτιαγμένη με πατάτες και στο χέρι, όχι στο μίξερ. Σας δίνουμε επίσης μία εκδοχή όπου έχει προστεθεί αμυγδαλόψιχα και έχει ειδικό ενδιαφέρον. Η περίφημη μαμά φίλης (Τζόγιος) την προτιμά από την κανονική και βάζει αναλογία πατάτας-αμύγδαλου 1:1. Τα πατζάρια, όπως με διαφώτισε η αγαπημένη μου κυρία Ελένη, χάρη στην οποία επετεύχθη η χειροποίητη παρασκευή της σκορδαλιάς (βλ. φωτό), θεωρούνται απαραίτητο συνοδευτικό στο τραπέζι της 25ης Μαρτίου.

Υλικά (για 4-5 άτομα)
για τη σκορδαλιά
1 κιλό πατάτες oλόκληρες με τη φλούδα τους, πλυμένες
1 κεφάλι (10 σκελίδες) σκόρδο, οι σκελίδες καθαρισμένες και χωρίς το πράσινο φύτρο τους
140 ml ελαιόλαδο
30 ml ξίδι δυνατό άσπρο
1 κ.γ. αλάτι
———–
επιπλέον για τη σκορδαλιά με αμύγδαλο
250 γραμ. αμύγδαλα ανάλατα
10 ml ξίδι
30 ml ελαιόλαδο

για το κουρκούτι
2 φλυτζ. αλεύρι
1 φλυτζ. νερό
1 κ.γ. αλάτι

για τον μπακαλιάρο
800 γραμ. φιλέτα υγράλατου μπακαλιάρου
νερό
1,5 φλυτζ. λάδι

για το γαρνίρισμα
4-5 βρασμένα παντζάρια σε λεπτές ροδέλες (0.5 εκατ. περίπου)
λίγο χοντρό αλάτι

Ετοιμάζετε τον μπακαλιάρο: Βάζετε τα φιλέτα ολόκληρα σε μπολ και τα σκεπάζετε με κρύο νερό, τα αφήνετε 2 λεπτά και πετάτε το νερό και όσο αλάτι βγήκε μέσα. Τα καλύπτετε με φρέσκο νερό και διαφανή μεμβράνη και τα βάζετε σε δροσερό μέρος ή στο ψυγείο. Αλλάζετε το νερό 2-3 φορές την ημέρα και δοκιμάζετε ένα κομματάκι μετά από μιάμιση μέρα. Αν σας ικανοποιεί στο αλάτι, είναι έτοιμος. Τον βγάζετε, στραγγίζετε και τον βάζετε στο ψυγείο μέχρι την ώρα που θα τον τηγανίσετε. Αν είναι ακόμη αλμυρός συνεχίζετε την διαδικασία για άλλες 8-12 ώρες.
Σημείωση: Το ξαλμύρισμα του μπακαλιάρου γίνεται σε 24 με 48 ώρες. Καλό είναι να τον βγάλετε τη σωστή ώρα, ώστε να μην χρειαστεί να προσθέσετε αλάτι.
Ετοιμάζετε τα παντζάρια: Tα ψήνετε στους 200 βαθμούς C όπως αναφέρεται στη συνταγή «σατομπριάν καπνιστό με φύλλα δάφνης«, τα καθαρίζετε και τα αφήνετε να κρυώσουν.

Κάνετε τη σκορδαλιά (χωρίς αμύγδαλο): Βράζετε τις πατάτες με τη φλούδα τους σε νερό που να τις σκεπάζει για 20-25 λεπτά, όπως στην συνταγή του κοκκινιστού με πουρέ πατάτας. Τις καθαρίζετε και τις πολτοποιείτε με το ανάλογο εργαλείο (όχι στο μίξερ).
Βάζετε σε γουδί ή ανάλογου μεγέθους μπολ με ψηλά τοιχώματα, τα σκόρδα (χωρίς τις πράσινες ουρίτσες) με το αλάτι στον πάτο και με το γουδοχέρι τα χτυπάτε και τα γυρίζετε για 2 λεπτά να πολτοποιηθούν. Προσθέτετε τον πουρέ πατάτας και σταδιακά λάδι και ξίδι, γυρίζοντας το μείγμα να τα απορροφάει, περίπου 7-10 λεπτά, ανάλογα με την ευαισθησία σας. Δοκιμάστε και διορθώστε. Ανάλογα με το ξίδι και την γεύση που προτιμάτε, μπορεί να χρειαστεί να προσθέσετε λίγη ακόμη ποσότητα από τα υλικά.
Σημείωση: H συγκεκριμένη σκορδαλιά έχει υφή και πυκνότητα πουρέ πατάτας. Δεν είναι ούτε πολύ σφιχτή ούτε όμως και αραιή. Επίσης, όπως την γυρίζετε πρέπει σχεδόν να ξεκολλάει από τα τοιχώματα του σκεύους.

Για την σκορδαλιά με αμύγδαλο: Ζεματάτε τα αμύγδαλα και τα ξεφλουδίζετε. Εναλλακτικά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε έτοιμα αμύγδαλα, χωρίς φλούδα, αρκεί να τα δοκιμάσετε και να είναι φρέσκα. Τα βάζετε στο μούλτι και τα τρίβετε. Τα προσθέτετε στην σκορδαλιά και ανακατεύετε καλά, ρίχνοντας το επιπλέον λάδι-ξίδι. Δοκιμάστε, διορθώστε ανάλογα.
Σκεπάζετε και αφήνετε τη σκορδαλιά να βγάλει το επιπλέον ελαιόλαδο, αν έχει, το οποίο πετάτε.
Κάνετε το κουρκούτι: Aνακατεύετε όλα τα υλικά καλά μέχρι να έχετε ένα ομοιογενές μείγμα, μάλλον πηχτό.

Τηγανίζετε τον μπακαλιάρο: Aφαιρείτε από τα στεγνά φιλέτα το δέρμα τους, ξεκολλώντας το από την μια άκρη του πιο παχύ μέρους με την βοήθεια ενός μαχαιριού. Τραβάτε το δέρμα του ψαριού με το χέρι και το βγάζετε. Σκουπίζετε το ψάρι και το κόβετε σε λωρίδες περίπου 2.5 εκατ. Τις βάζετε μέσα στο κουρκούτι να σκεπάζονται μ” αυτό.
Σε μεγάλο τηγάνι ζεσταίνετε καλά το λάδι, σε μέτρια πρός δυνατή φωτιά να κάψει αλλά να μην καπνίσει. Ελέγξτε τη θερμοκρασία του ρίχνοντας μέσα 1/2 κ.γ. κουρκούτι: θα πρέπει αμέσως να βγει στην επιφάνεια. Βάλτε προσεκτικά χωρίς να στραγγίζετε το κουρκούτι τα κομμάτια του ψαριού (χωρίς να παραγεμίζετε το τηγάνι) και τηγανίστε τα 2 λεπτά από κάθε πλευρά σε μέτρια φωτιά, γυρίζοντας 2 φορές. Ο στόχος είναι να ροδοκοκκινίσουν χωρίς ν” αρπάξουν με την πρώτη και μαζί να ψηθεί το ψάρι εσωτερικά.
Μεταφέρετε τα τηγανισμένα κομμάτια σε πιατέλα με χαρτί να στραγγίσουν. Συνεχίζετε με τον ίδιο τρόπο.

Σημείωση: Όσο μεγαλύτερο το τηγάνι τόσο λιγότερες οι τηγανιές. Αν το τηγάνισμα δεν ολοκληρωθεί σε 2 τηγανιές, θα πρέπει να αλλάξετε το λάδι, γιατί στην 3η θα είναι σκούρο και θα επηρεάσει το γευστικό και αισθητικό αποτέλεσμα του μπακαλιάρου.
Σερβίρισμα: Tοποθετείτε σε κάθε πιάτο διαφορετικού μεγέθους ροδέλες παντζαριού και τους ρίχνετε μερικούς κόκκους χοντρό αλάτι. Βάζετε στη μέση του πιάτου μια φαρδιά γραμμή σκορδαλιάς και τακτοποιείτε πάνω της 3 κομμάτια τηγανισμένου μπακαλιάρου. Συνοδέψτε με κρασί, όπως επιτρέπει η παράδοση ή με ούζο, που επίσης ταιριάζει ωραία κι ο γνωστός μπακαλιάρος σκορδαλιά είναι έτοιμος να θριαμβεύσει.

" Η κατάθλιψη δεν κάνει διακρίσεις"

Μια συνέντευξη του συγγραφέα στην Χαριτίνη Μαλισσόβα

Μετά την επιτυχημένη διαδρομή του πρώτου βιβλίου του και με αφορμή το νέο του βιβλίο "Στη Σκιά του Μαύρου Ήλιου",που κυκλοφορεί από τις εκδ.Μίνωας,μιλά για την κατάθλιψη και τις κρίσεις πανικού, για το ταμπού των συνανθρώπων μας να αναγνωρίσουν, αποδεχθούν ώστε να απαλλαγούν από αυτά.

Ο γνωστός δημοσιογράφος και Γενικός Διευθυντής Ειδήσεων και Ενημέρωσης του ομίλου ΣΚΑΪ, επισημαίνει πόσο ύπουλη ασθένεια είναι η κατάθλιψη,πόσο λυτρωτικό είναι να μοιράζεσαι το πρόβλημά σου με τους συνανθρώπους σου,ενώ δίνει το δικό του ηχηρό μήνυμα στους αναγνώστες μας.

1)Στη Σκιά του Μαύρου Ήλιου,ο τίτλος του νέου βιβλίου σας,με κεντρική ηρωίδα τη Ρίτα,μια γυναίκα που πορεύεται στη σκιά της κατάθλιψης και των κρίσεων πανικού....

Η Ρίτα καταξιωμένη επαγγελματικά, είναι μια γυναίκα που φαινομενικά τα έχει όλα. Μεγαλώνει σε μια φυσιολογική οικογένεια, που όμως οι γονείς της δεν την άφησαν να κάνει αυτό που αγαπούσε και της τόνιζαν συνεχώς «Εσύ θα τους ξεπεράσεις όλους». Αυτό σημάδεψε για πάντα τη ζωή της. 

Υποφέρει από κρίσεις πανικού, δε ξέρει τι της συμβαίνει αλλά δε θέλει να επισκεφτεί κάποιο ειδικό. Σε μια ημερίδα όμως γνωρίζει το Σταμάτη κι έτσι ξεκινάει ένα λυτρωτικό ταξίδι για 2 ανθρώπους που έχουν μάθει να συμπορεύονται με τον Μαύρο ήλιο, δίνοντας μια παράλληλη καθημερινή μάχη που καταλήγει σ’ έναν μεγάλο έρωτα.

2)Αποτελεί συνέχεια της προσωπικής σας μαρτυρίας,στο βιβλίο σας "Το τέρας κι εγώ;

Στο δεύτερο βιβλίο μου ο πρωταγωνιστής είμαι εγώ, είμαι ο άνθρωπος που έχω περάσει το λούκι της κατάθλιψης, την έχω αντιμετωπίσει. Είναι η συνέχεια του πρώτου μου βιβλίου «Το τέρας κι εγώ» όπου βγαίνω από αυτή την διαδικασία και γνωρίζω μια κοπέλα. Εκεί ξεκινάει η μυθοπλασία. 

Ουσιαστικά περιγράφω πως μια επιτυχημένη γυναίκα, με βάση τα status, πάσχει από κατάθλιψη και προσπαθεί να το κρύψει. Εγώ όμως που είμαι μαζί της το καταλαβαίνω και δίνουμε μαζί έναν αγώνα για να αντιμετωπίσουμε το τέρας της κατάθλιψης, μέσα από διάφορες ανατροπές. Βλέπουμε όμως ξεκάθαρα πόσο κοφτερές είναι οι ακτίδες του μαύρου ήλιου, ιδιαίτερα στις γυναίκες.

3)Είναι οι κρίσεις πανικού και η κατάθλιψη "προνόμιο" των εύπορων ανθρώπων;

Η κατάθλιψη δεν κάνει διακρίσεις. Χτυπάει όμως αυτούς που τελικά ενώ δείχνουν πετυχημένοι με βάση τα statusτης κοινωνίας και της εποχής μας, στην πραγματικότητα προσπαθούν να κρύψουν την εσωτερική τους δυστυχία. Είναι αυτοί τελικά οι άνθρωποι που άλλο ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους κι άλλο έκαναν.

4) Περιμένατε ότι η απήχησή της συγγραφικής σας απόπειρας-προσωπικής σας κατάθεσης ψυχής- θα είχε τόση αποδοχή;

Όχι δεν το περίμενα. Για μένα ήταν κάτι σαν λύτρωση η καταγραφή των εμπειριών μου. Θεωρώ όμως ότι η πάθηση αυτή δεν αφορά μόνο εμένα, ταλαιπωρεί πάρα πολύ κόσμο. Πολύς κόσμος είναι εγκλωβισμένος στο σπίτι του, δεν ανοίγει τα παντζούρια, δε βγαίνει έξω να δει φως. Πριν 2 χρόνια περπατούσα στο δρόμο και ο κόσμος με ρώταγε για την τηλεόραση, τώρα με ρωτάει για την κατάθλιψη.

5) Η εμπειρία σας σας έδειξε ότι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες αποδέχονται το δικαίωμά τους στην κατάθλιψη;Πόσο ταμπού θεωρείτε ότι είναι ακόμα να παραδεχθεί κάποιος ότι έχει κατάθλιψη και πόσο δύσκολα ζητά βοήθεια από ειδικούς;

Δυστυχώς ακόμα παραμένει ταμπού κυρίως σε κλειστές κοινωνίες της επαρχίας και γι΄αυτό κι εμείς κάθε Σαβ/κοβρισκόμαστε σε 2-3 επαρχιακές πόλεις. Σκεφτείτε όμως ότι όταν πονάει το χέρι μας πηγαίνουμε αμέσως στον γιατρό ενώ όταν πονάει η ψυχή μας, σιωπούμε και αδρανούμε.

6) Κρίση και κατάθλιψη που οδήγησε πολλούς ακόμα και σε ακραίες αυτοκαταστροφικές ενέργειες.Πείτε μας την άποψή σας.

Η κατάθλιψη είναι μια ύπουλη αρρώστια και σε οδηγεί σε σκοτεινά μονοπάτια. Πολλές φορές, έπρεπε να πιώ ένα δυο ποτήρια το βράδυ για να μπορέσω να κοιμηθώ, να ξεφύγω. Το αποτέλεσμα ήταν τελικά να φεύγω από τον κόσμο καν να μπαίνω σ έναν άλλο μυθικό κόσμο. Διάβαζα πάρα πολύ, έβλεπα ταινίες αλλά τελικά απομονώθηκα. Μένεις μόνος σου έτσι. Αν δεν πας σε γιατρό, είναι πάρα πολύ επικίνδυνο γιατί μπορεί να δοκιμάσεις άλλους τρόπους να ξεφύγεις όπως το αλκοόλ. Αναγκάζεσαι να μπεις σε μια διαδικασία για να το καταπραΰνεις και την επόμενη μέρα είσαι χειρότερα κι έτσι δημιουργείται συνεχώς ένας φαύλος κύκλος.

7)Ποιο το αίσθημά σας με την επαφή σας με το αναγνωστικό σας κοινό;

Ποιο το κυρίαρχο συναίσθημά σας μετά από τις παρουσιάσεις του βιβλίου σας, που καταλήγουν σε ομαδική ψυχοθεραπεία;

Σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο βρισκόμαστε σε διάφορες πόλεις. Έχω αφιερώσει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου σε αυτό επειδή κι εγώ έχω ταλαιπωρηθεί πολύ από την κατάθλιψη. Όταν όλος ο κόσμος νόμιζε ότι ήμουν στην καλύτερη φάση της ζωής μου, εγώ υπέφερα. Τώρα λοιπόν θέλω να βοηθήσω τους ανθρώπους. 

Ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής μου εκτός βέβαια από τη δουλειά μου το αφιερώνω στους ανθρώπους που έχουν πρόβλημα με την κατάθλιψη. Και αυτό το εισπράττω σε κάθε Συνάντηση Κοινωνικής Ευαισθητοποίησης που κάνουμε. Το σημαντικό είναι ότι ο κόσμος ακούει αλλά και μιλάει ανοιχτά, σπάζοντας τα ταμπού άλλων εποχών.Ανοίγει την καρδιά του, μιλάμε ζεστά κι ανθρώπινα σαν να γνωριζόμαστε από παλιά. 

8)Ένα μήνυμα-μότο σας προς τους αναγνώστες μας για να κλείσετε  τη συνέντευξή μας;

Σπάστε τα ταμπού – Μιλήστε ανοικτά – Μην φοβάστε το στίγμα – Πηγαίνετε στον γιατρό!

Παρουσίαση βιβλίου

Πολύ καλή ήταν η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο Βερολίνο απέναντι στην Άνγκελα Μέρκελ. Ο Αλέξης Τσίπρας κράτησε το μηδέν στην άμυνα, και στον επαναληπτικό στην Αθήνα -μπροστά στον κόσμο του- μπορεί να πάρει την πρόκριση για τον επόμενο γύρο.

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν ζήτησε χρήματα από την Άνγκελα Μέρκελ, αφού ήταν αδύνατο η κυρία Μέρκελ να έχει πάνω της τα 350 δισεκατομμύρια που χρειάζεται η Ελλάδα για να πληρώσει το χρέος, τους μισθούς και τις συντάξεις.

Πάντως, ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε στην υπόθεση της Siemens και στις γερμανικές επανορθώσεις αλλά η κυρία Μέρκελ απάντησε πως δεν υπεύθυνη για αυτά τα θέματα, αφού αυτή είναι μόνο Καγκελάριος της Γερμανίας και την έχουν για τις εθιμοτυπικές επισκέψεις, τις φωτογραφίες και για να κάνει τον πλασιέ των γερμανικών πολυεθνικών στο εξωτερικό.

Επίσης, η Άνγκελα Μέρκελ τόνισε πως επιθυμεί μια εύρωστη οικονομία στην Ελλάδα και να αντιμετωπιστεί η ανεργία στη χώρα, αλλά, επειδή αυτά είναι αδύνατον να γίνουν με την πολιτική της λιτότητας, κάλεσε τους Έλληνες να ανάψουν ένα κεράκι και να προσευχηθούν.

Αν και πολλοί πιστεύουν πως οι δηλώσεις κάποιων υπουργών της κυβέρνησης για την Γερμανία κάνουν κακό στις ελληνογερμανικές σχέσεις, η αλήθεια είναι πως αυτές οι δηλώσεις έκαναν πολύ μεγάλο καλό, αφού αφενός προκάλεσαν τη συνάντηση Τσίπρα-Μέρκελ, και αφετέρου ο Τσίπρας και η Μέρκελ δεν ήρθαν στα χέρια, οπότε η συνάντηση θεωρείται επιτυχημένη.

Αν το σχέδιό του είναι ένα ακόμα Μνημόνιο, περαστικά σας.

(Η έκφραση του Τσίπρα στη φωτογραφία είναι η σωστή.)

Πηγή:pitsirikos

Ο Αντώνης Σαμαράς άρχισε και τελείωσε τη θητεία του ως πρωθυπουργός με δύο επισκέψεις στην γερμανική καγκελαρία. Στην πρώτη, τον Αύγουστο του 2012, αποκήρυξε το αντιμνημονιακό του παρελθόν δηλώνοντας, δίπλα στην Ανγκελα Μέρκελ, «ουδείς αναμάρτητος» και στη δεύτερη, τον Σεπτέμβριο του 2014, διακήρυξε το «success story».

Και μάλλον, προς χάριν της πολιτικής ιστορίας και ουσίας, έχει αξία μια αντιπαραβολή των βασικών δηλώσεων που έκαναν αμφότεροι στις κοινές συνεντεύξεις Τύπου που έδωσαν με την γερμανίδα καγκελάριο:

Α. ΣΑΜΑΡΑΣ  (Αύγουστος 2012): Θέλω να ευχαριστήσω την κα Καγκελάριο. Είχαμε μαζί της μια πολύ εποικοδομητική συζήτηση. Από την πλευρά μας, θέλουμε να αναφέρουμε ότι η Ελλάδα θα μείνει συνεπής στις δεσμεύσεις της. Θα εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της. Και έχω τη βεβαιότητα ότι η έκθεση της τρόικα θα σηματοδοτεί πως η νέα κυβέρνηση συνεργασίας στην Ελλάδα θα φέρει σύντομα αποτελέσματα.

Α.ΤΣΙΠΡΑΣ (Μάρτιος 2015): Η Ευρώπη βασίζεται σε ένα διπλό σεβασμό: Το σεβασμό στις συνθήκες, με στοιχεία των οποίων εμείς μπορεί να διαφωνούμε, αλλά σεβόμαστε και τηρούμε, αλλά και το σεβασμό στη δημοκρατία… Και θέλω να πω ότι τις δεσμεύσεις μας θα τις υλοποιήσουμε αλλά με προτεραιότητες.

Α. ΣΑΜΑΡΑΣ (Αύγουστος 2012): Είμαι αποφασισμένος  εκείνα τα συγκεκριμένα σημεία που σχετίζονται με την αναγκαία δημοσιονομική προσαρμογή, να τα φέρουμε σε πέρας.  Είμαι, επίσης, αποφασισμένος να κλείσουμε για πάντα στο παρελθόν ορισμένες συμπεριφορές, όπως είναι εκείνες που σχετίζονται με τη φοροδιαφυγή.

Α.ΤΣΙΠΡΑΣ (Μάρτιος 2015): ..Να καταπολεμήσουμε τη διαφθορά που κράτησε και επιχειρήθηκε να συνεχίσει να κρατά  την Ελλάδα καθηλωμένη.  Σε αυτό ζητώ τη βοήθεια και τη συνέργεια της γερμανικής κυβέρνησης  και νομίζω ότι μια πρώτη πρωτοβουλία σ΄ αυτήν την κατεύθυνση θα είναι η δικαστική συνδρομή από τις γερμανικές αρχές, ώστε να υπάρξει και να αποδοθεί δικαιοσύνη σε σχέση με τα πεπραγμένα της Siemens στην Ελλάδατις προηγούμενες δεκαετίες.

Α. ΣΑΜΑΡΑΣ (Αύγουστος 2012): (Απαντώντας στην ερώτηση γερμανού δημοσιογράφου «Ποια είναι η ευθύνη την οποία νομίζετε ότι πρέπει να αναλάβετε εσείς σε σχέση με την κατάσταση στην Ελλάδα, και αναφέρομαι στην (αντιμνημονιακή) αντιπολιτευτική σας στάση»): «Πρώτα απ’ όλα ουδείς αναμάρτητος. Δεύτερον, η δική μου προσπάθεια υπήρξε πάντοτε προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης. Θέλω να ξέρετε ότι το θέμα δεν είναι τι έκανα εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος, χθες. Το θέμα είναι να είμαστε όλοι μαζί αποφασισμένοι σήμερα να φθάσουμε σε ένα πιο αισιόδοξο αύριο».

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ (Μάρτιος 2015): «Το θέμα του κατοχικού δανείου και των γερμανικών επανορθώσεων δεν είναι για μας ένα ζήτημα που αφορά πρωτίστως, μια υλική διεκδίκηση.  Είναι ένα ηθικό πρωτίστως θέμα και πιστεύω ότι πρέπει να εργαστούμε οι δύο χώρες προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αυτό το ηθικό θέμα, που δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αφορά και τον ελληνικό και το γερμανικό λαό που δώσαμε μεγάλο φόρο αίματος για να αντιμετωπίσουμε από κοινού τον ολοκληρωτισμό του ναζισμού, την περίοδο εκείνη που λίγο έλειψε να δημιουργήσει ανεπανόρθωτες πληγές».

Α. ΣΑΜΑΡΑΣ (Σεπτέμβριος 2014): Η χώρα μου πέτυχε μια σειρά από δύσκολους στόχους σε ένα διάστημα συντομότερο από ότι αρχικά προβλεπόταν… Η Ελλάδα πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα το 2013, ένα χρόνο νωρίτερα από ότι προέβλεπε το πρόγραμμα…Πετύχαμε να βγούμε στις αγορές δύο χρόνια νωρίτερα από ότι έλεγε το πρόγραμμα, τον Απρίλιο του 2014 αντί του 2016. Και σήμερα οφείλω να σας πω ότι τα ελληνικά ομόλογα πηγαίνουν πολύ καλά. Οι αποδόσεις των πενταετών ομολόγων τον Απρίλιο όταν βγήκαμε στις αγορές ήταν 4,95».

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ (Μάρτιος 2015): Συμπληρώνονται σε λίγο πέντε ολόκληρα χρόνια από την εφαρμογή ενός προγράμματος που παρά το γεγονός ότι ήταν πρωτοφανές σε ότι αφορά την προσαρμογή και τον χρόνο προσαρμογής, κατά την εκτίμησή μας δεν ήταν successstory.  Και αυτό γιατί επέφερε τρομακτικές επιπτώσεις στην οικονομία, -χάσαμε σχεδόν 25% του ΑΕΠ- και δημιούργησε τεράστιες κοινωνικές επιπτώσεις.

Α.ΣΑΜΑΡΑΣ (Σεπτέμβριος 2014): Η χώρα μου πέτυχε να ανακεφαλαιώσει τις τράπεζές της,χρησιμοποιώντας λιγότερο από τα ποσά τα οποία είχε αρχικά προβλεφθεί και προσελκύοντας και πάνω από 10 δισ. ευρώ σε ιδιωτικά κεφάλαια. Και το δεύτερο stress test, το γνωστό ως test αντοχής των ελληνικών τραπεζών ολοκληρώνεται τις επόμενες εβδομάδες.

Α.ΤΣΙΠΡΑΣ (Μάρτιος 2015): Το πρόγραμμα έφερε μια πολύ μεγάλη ανεργία, ιδίως στους νέους ανθρώπους, όπου έφθασε κοντά στο 60%. Αλλά υπήρξε και μια αδυναμία επίτευξης  σε ότι αφορά το δημόσιο χρέος που διογκώθηκε, με την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Α.ΣΑΜΑΡΑΣ (Σεπτέμβριος 2014): Η Ελλάδα πέτυχε παρά την πολύ σκληρή λιτότητα να βγει από την ύφεση μετά από έξι χρόνια… Να σημειώσω ότι για την επόμενη χρονιά, για το 2015, προβλέπεται επισήμως ανάπτυξη στην Ελλάδα της τάξεως του 2,9% και 3,7% για το 2016.

Α. ΤΣΙΠΡΑΣ (Μάρτιος 2014): Αυτά τα 5 χρόνια στην Ελλάδα, υπήρξε και πολύ μεγάλη διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων.  Κι αυτό το αποδεικνύει η έρευνα του γερμανικού ιδρύματος Hans-Böcklerσύμφωνα με την οποία τα εισοδήματα των φτωχότερων Ελλήνων μειώθηκαν κατά 86%, ενώ τα εισοδήματα των πλουσιότερων μόλις κατά 16%. Την ίδια στιγμή που οι φόροι στους φτωχότερους αυξήθηκαν κατά 337% , στους πλουσιότερους μόλις κατά 9%.