ενημέρωση 3:54, 15 September, 2026

Μονοκλωνικά αντισώματα πιο αποτελεσματικά στη μείωση της χοληστερόλης

Νέα Υόρκη
Ενθαρρυντικά είναι τα πρώτα αποτελέσματα από τη δοκιμή δύο νέων φαρμάκων για τη μείωση της χοληστερόλης, σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας. Τα μονοκλωνικά αντισώματα evolocumab και alirocumab, μειώνουν τη χοληστερόλη και περιορίζουν σημαντικά τον κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου. 

Οι κλινικές μελέτες των δύο υποψηφίων «αντιπάλων» των στατίνων έχουν δημοσιευθεί στο The New England Journal of Medicine και αφορούσαν στην περίπτωση του evolocumab 4.465 ασθενείς, ενώ στην περίπτωση του alirocumab 2.341 ασθενείς. 

Τα δύο μονοκλωνικά αντισώματα ανήκουν στην κατηγορία των αναστολέων PCSK9, που εμποδίζουν τη δράση στο ήπαρ της εν λόγω πρωτεΐνης, η οποία «φρενάρει» την αποβολή της χοληστερόλης από τον οργανισμό (οι στατίνες μπλοκάρουν εξ αρχής την παραγωγή της χοληστερόλης στο ήπαρ). 

Οι δύο δραστικές ουσίες κατάφεραν να μειώσουν την LDL χοληστερόλη περίπου κατά 60%. Μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις, η μεγάλη αυτή μείωση επιτεύχθηκε ακόμη και σε ασθενείς που ήδη έπαιρναν στατίνες.

Επίσης, παρατηρήθηκε μια μείωση κατά περίπου 50% στα καρδιαγγειακά επεισόδια (συγκεκριμένα 53% με το evolocumab και 48% με το alirocumab), όπως εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια. 

Νέες μελέτες που περιλαμβάνουν δεκάδες χιλιάδες ασθενείς, αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί έως το 2017 και θα δώσουν πιο σαφή απάντηση κατά πόσο τα νέα φάρμακα -πέραν του να μειώνουν τη χοληστερόλη- όντως προστατεύουν από εμφράγματα και εγκεφαλικά επεισόδια.

Πάντως, evolocumab και alirocumab δεν αποκλείεται να πάρουν έγκριση κυκλοφορίας έως το καλοκαίρι από τον Αμερικανικό Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA). Το ετήσιο κόστος θεραπείας, ωστόσο, αναμένεται να είναι υψηλό φτάνοντας έως και τα 10.000 δολάρια για κάθε δραστική ουσία. 

Σε κάθε περίπτωση, evolocumab και alirocumab αναμένεται να αποτελέσουν την ιδανική θεραπευτική λύση για ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με στατίνες. 

Πάντως, τα δύο μονοκλωνικά αντισώματα έχουν και ένα μειονέκτημα συγκριτικά με τις στατίνες. Χορηγούνται σε ενέσιμη μορφή, κάθε δύο με τέσσερις εβδομάδες. Επίσης, υπάρχει ανησυχία για τις πιθανές νευρολογικές παρενέργειές τους, καθώς παρατηρήθηκαν ορισμένα προβλήματα μνήμης και σύγχυσης σε μερικούς ασθενείς. Οι παρασκευάστριες φαρμακοβιομηχανίες δήλωσαν βέβαιες ότι δεν υπάρχει θέμα ασφάλειας, αλλά ο FDA και άλλοι επιστήμονες εμφανίζονται επιφυλακτικοί.

Αναζητώντας εξήγηση για την παγκόσμια επιδημία μυωπίας

Οι οφθαλμίατροι δείχνουν να έχουν πλησιάσει στην οριστική απάντηση για την επιδημία μυωπίας που πλήττει τους νέους σχεδόν σε όλο τον κόσμο
 
Αναζητώντας εξήγηση για την παγκόσμια επιδημία μυωπίας
Η τελευταία σύσταση για την πρόληψη της μυωπίας είναι η καθημερινή έκθεση στη λιακάδα
 

Λονδίνο 

Φταίνε άραγε τα γονίδια; Ίσως το πολύ διάβασμα; Ή μήπως η συνεχής παραμονή σε εσωτερικούς χώρους; Έπειτα από δεκαετίες αναζήτησης, οι οφθαλμίατροι δείχνουν να έχουν πλησιάσει την απάντηση για την επιδημία μυωπίας που πλήττει τους νέους σχεδόν σε όλο τον κόσμο.

Το πρόβλημα

Στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, αναφέρει ο δικτυακός τόπος της επιθεώρησης «Nature», το ποσοστό των νέων ενηλίκων που πάσχουν από μυωπία διπλασιάστηκε σε 50 χρόνια και φτάνει πλέον το 50%. Η κατάσταση είναι ακόμα πιο δραματική στην Ανατολική Ασία: πριν από 60 χρόνια, μόλις το 10-20% του πληθυσμού της Κίνας είχε μυωπία· σήμερα, το 90% των εφήβων και των νέων ενηλίκων χρειάζονται γυαλιά για να βλέπουν μακριά. Και στην πόλη της Σεούλ, το ποσοστό των 19χρονων ανδρών που παρουσιάζουν μυωπία φτάνει το εντυπωσιακό 96,5%.

Η εκρηκτική αύξηση των ποσοστών από γενιά σε γενιά έχει πλέον καταστήσει σαφές ότι η κληρονομικότητα δεν είναι ο μόνος παράγοντας στην εμφάνιση αυτής της διαθλαστικής ανωμαλίας -η θεωρία ότι η μυωπία προκαλείται από συγκεκριμένα γονίδια είχε προκύψει από μελέτες σε ζευγάρια διδύμων τη δεκαετία του 1960 και για πολλά χρόνια παρέμενε η κρατούσα άποψη.

Οι παράγοντες

Η κληρονομικότητα πιθανότατα παίζει κάποιο ρόλο, σίγουρα όμως υπάρχουν και περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως ενδεχομένως το διάβασμα από μικρή απόσταση. Η ιδέα πρωτοδιατυπώθηκε πριν από τέσσερις και πλέον αιώνες, όταν ο γερμανός αστρονόμοςΓιοχάνες Κέπλερ απέδωσε στην πολλή μελέτη την αδύναμη μακρινή του όραση. Και η άποψη αυτή παραμένει διαδεδομένη μέχρι σήμερα.

Ωστόσο μελέτες που πραγματοποιήθηκαν την περασμένη δεκαετία έδειξαν ότι το διάβασμα από μικρή απόσταση δεν παίζει σημαντικό ρόλο στην μυωπία, αφού ο κίνδυνος εμφάνισης της πάθησης δεν βρέθηκε να σχετίζεται με τον αριθμό των βιβλίων που διαβάζει κανείς την εβδομάδα ή τον αριθμό των ωρών που περνούν οι μαθητές διαβάζοντας ή κοιτάζοντας την οθόνη.

Οι μελέτες

Αυτό που βρέθηκε να παίζει σημαντικό ρόλο είναι η παραμονή σε εξωτερικούς χώρους. Αμερικανική μελέτη του 2007, όπως και μια αυστραλιανή έρευνα που δημοσιεύτηκε το 2008, αναγνώριζαν ως μόνο περιβαλλοντικό παράγοντα στη μυωπία τον αριθμό των ωρών που περνά κανείς σε ανοιχτούς χώρους.

«Θέλουμε να περάσουμε το μήνυμα ότι τα παιδιά πρέπει να περνούν περισσότερο χρόνο έξω»λέει η Κάθλιν Ρόουζ, επικεφαλής της αυστραλιανής μελέτης στο Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Σίδνεϊ. Η θεωρία ότι η μυωπία σχετίζεται με την πολύωρη παραμονή σε εσωτερικούς χώρους είναι πλέον γενικά αποδεκτή, ωστόσο ο μηχανισμός του φαινομένου είναι λιγότερο σαφής.

Μια υπόθεση που εξετάστηκε είναι ότι αυτό που παίζει ρόλο δεν είναι η ίδια η παραμονή σε εξωτερικούς χώρους αλλά η ενασχόληση με σπορ που γίνονται σε εξωτερικούς χώρους. Αυτό, όμως, διαψεύστηκε από τις έρευνες της δρος Ρόουζ στην Αυστραλία.

Μια δεύτερη υπόθεση, για την οποία υπάρχουν ισχυρότερες ενδείξεις, είναι ότι η μυωπία προκαλείται από την έλλειψη ηλιακής ακτινοβολίας. Μελέτη του Πανεπιστημίου του Τύμπιγκεν στη Γερμανία, η οποία πραγματοποιήθηκε σε κοτόπουλα το 2009, έδειχνε ότι το φως υψηλή έντασης μειώνει δραστικά τον κίνδυνο. Το ίδιο βρέθηκε αργότερα να ισχύει στους πιθήκους ρέζους.

Εντονο φως και παραγωγή ντοπαμίνης

Η πιθανότερη μέχρι στιγμής εξήγηση είναι ότι το έντονο φως προκαλεί την παραγωγή ντοπαμίνης στον αμφιβληστροειδή. Η ντοπαμίνη, η οποία παράγεται στον αμφιβληστροειδή στη διάρκεια της ημέρας για να βοηθά το μάτι να προσαρμοστεί στο ηλιακό φως, ίσως εμποδίζει την επιμήκυνση του οφθαλμικού βολβού που παρατηρείται στους μύωπες. Το 2010, η ίδια ερευνητική ομάδα στο Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν έδειξε ότι η χορήγηση μιας ουσίας που μπλοκάρει τη ντοπαμίνη ακυρώνει την προστατευτική δράση του έντονου φωτός.

Βασιζόμενος σε επιδημιολογικές μελέτες, ο Ίαν Μόργκαν του Αυστραλιανού Εθνικού Πανεπιστημίου στην Καμπέρα εκτιμά τώρα ότι τα παιδιά χρειάζονται να περνούν περίπου τρεις ώρες την ημέρα κάτω από επίπεδα φωτισμού τουλάχιστον 10.000 lux. Αυτό είναι περίπου το φως που δέχεται κανείς καθισμένος στη σκιά ενός δέντρου, φορώντας γυαλιά ηλίου, στη διάρκεια μιας ανέφελης μέρας. Συγκριτικά, ακόμα και ένα καλοφωτισμένο δωμάτιο δεν προσφέρει πάνω από 500 lux.

Τρεις ή και περισσότερες ώρες παραμονής στο ύπαιθρο είναι ο κανόνας για τα παιδιά της Αυστραλίας, όπου μόνο το 30% των εφήβων 17 ετών χρειάζεται γυαλιά για μακριά. Σε άλλες περιοχές, όπως η Ευρώπη, οι ΗΠΑ και η ανατολική Ασία, τα παιδιά συχνά βγαίνουν έξω μόνο για μία ή δύο ώρες την ημέρα. Όπως όλα δείχνουν, η λιακάδα μπορεί να προλαμβάνει την εκδήλωση μυωπίας. Δεδομένου όμως ότι οι περισσότεροι γονείς δεν έχουν χρόνο για να βγάζουν τα παιδιά τους στο ύπαιθρο, η προφύλαξη από τις επιπτώσεις του συνεχούς ημίφωτου είναι πιθανότατα ευθύνη του σχολείου.

 

Renault Alpine AS1: Η sportscar αφετηρία μιας νέας γαλλικής ιστορικής «οικογένειας»

Η γαλλική φίρμα ετοιμάζει την αναβίωση της Alpine και όπως όλα δείχνουν, πλέον ο χρόνος μετράει αντίστροφα για το πρώτο νέο μοντέλο με τα διακριτικά Alpine που αναμένεται το 2016 και θα είναι ένα διθέσιο sportscar. 

Παράλληλα, όμως, όπως αποκαλύπτει ο Bruno Ancelin στέλεχος της Renault, η Alpine δεν θα περιοριστεί μόνο στα sporstcars καθώς οι Γάλλοι ετοιμάζουν μια πλήρη γκάμα η οποία θα περιλαμβάνει έως και SUV μοντέλα, ενώ δεν αποκλείονται και οι υβριδικές εκδόσεις. 

Αναλυτικότερα, όπως δήλωσε ο Bruno Ancelin, στέλεχος της Renault από τη διεθνή έκθεση της Γενεύης η οποία έριξε αυλαία την προηγούμενη εβδομάδα, για την «νέα» Alpine: «Εργαζόμαστε για το πρώτο μοντέλο της φίρμας και με αφορμή αυτό το πρώτο αυτοκίνητο επεξεργαζόμαστε τη διαμόρφωση της γκάμας. Το πρώτο μας μοντέλο το οποίο θα ονομάσουμε ΑS1 (Alpine Sport 1) αποτελεί προτεραιότητά μας, ωστόσο πρέπει να δούμε ποια θα είναι τα μοντέλα που θα συμπληρώσουν την γκάμα». 

Σε ό,τι αφορά τα διαπιστευτήρια της φίρμας αξίζει να σημειωθεί ότι ο B. Ancelin, τοποθετεί την «νέα» Alpine και το νέο sportscar απέναντι σε προτάσεις των Porsche και Audi χωρίς να αποκλείει το ενδεχόμενο η Renault να αξιοποιήσει τη συνέργεια με την Nissan αλλά και την Daimler, προκειμένου να επιτύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα. 

Επίσης όπως σημείωσε ο ίδιος «το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορούμε να αναβιώσουμε μια φίρμα και να έχουμε ένα μόνο μοντέλο. Δεν είναι βιώσιμο». 

Όπως εξήγησε ο ίδιος: «αν θέλεις μια βιώσιμη πορεία σε ορισμένες αγορές είσαι υποχρεωμένος να έχεις ένα υβριδικό στην γκάμα σου. Έτσι και εμείς θα δημιουργήσουμε μια γκάμα με αρκετά διαφορετικού προσανατολισμού μοντέλα».

«Προς το παρόν ωστόσο, πρέπει να απαντήσουμε σε μια σειρά ερωτήσεων όπως τι τεχνολογία χρειαζόμαστε, τι κινητήρες, τι αμαξώματα, αν θα είναι όλα sportscars ή αν τελικά θα υπάρξουν και ορισμένα SUV;»

Όπως και να έχει με τα μοντέλα που θα διαμορφώσουν την νέα γκάμα της Alpine, o Β. Ancelin επιβεβαίωσε ότι το πρώτο θα είναι ένα sportscar με χαμηλό κέντρο βάρους. 

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

γιουβαρλάκια: σπουδή σε ένα ελληνικό πιάτο

Η πρώτη διδάξασα τα γιουβαρλάκια στο σπίτι μας ήταν η μητέρα μου η κ. Ευγενία, ηρωική φυσιογνωμία (άντεχε τα δικά μου μαγειρικά τερτίπια και άλλων τα ψυχολογικά), στην οποία έχω αναφερθεί σε προηγούμενα ποστ (σουτζουκάκια, κολοκυθόπιτα με μοσχοκάρυδο κ.ά.) και θα επανέλθω εν καιρώ. Εντούτοις τα ωραία γιουβαρλάκια της μητέρας μου έγραψαν ένδοξη ιστορία. Μερικά χρόνια αργότερα μου είχε ζητήσει έναν Τσελεμεντέ και της έδωσα κάποιον δίτομο, σχετικά παλιό και σχετικά άθικτο, χωρίς λαδιές αλλά με εικόνες. Γιουβαρλάκια του Τσελεμεντέ πάντως δεν φάγαμε. Ευτυχώς. Γιατί η εκδοχή του (με κόκκινη σάλτσα και αγκινάρες) ανήκει στις ολέθριες εμπνεύσεις του. Τα γιουβαρλάκια της ήταν νόστιμα και είχαν κάπως δεμένο χυλό σαν να τάτρωγες Kηφισιώτικα. Μέχρι πρότινος μάλιστα ακούγονταν και ως αίτημα: «Να μας κάνεις τα γιουβαρλάκια της κ. Ευγενίας».
Τα καλύτερα ωστόσο γιουβαρλάκια με ίδια αναφορά είναι της Κατερινάς μας, για την οποία επίσης έχω γράψει και φυσικά στις συνταγές της θα επανέλθω. Κάνοντάς τα μας για μια 10ετία και πλέον, ελληνική σφήνα μέσα στις υπόλοιπες περιπέτειες της κουζίνας, μας έκανε ακόμη πιο κακομαθημένες όσο ανέβαζε τον γευστικό πήχη. Αυτή είναι η συνταγή της, σπουδή στα γιουβαρλάκια δίχως άλλο και bonus τελικά σε μας και στο . Την τελευταία φορά που τα μαγείρεψα για μεσημέρι με 1 κιλό ωραιότατο κιμά, μετά βίας επιβίωσαν τα 5 της φωτογραφίας ν” αντικρίσουν το απογευματινό φως.

γιουβαρλάκια αβγολέμονο

Τα γιουβαρλάκια έχουν τη δίδυμη υπόσταση του “είναι σούπα και δεν είναι’. Μεγαλειώδης αναποφασιστικότητα, έρμαιο της ροπής προς το λευκό κέντρο λες και τόχουν ορκιστεί να μην χαρακτηριστούν ούτε απ” το ένα άκρο (είναι σούπα) ούτε απ” το άλλο (δεν είναι σούπα). Είναι δε άσπρα απαραιτήτως και με βελούδινο αβγολέμονο (όχι κεφτεδάκια με σάλτσα ντομάτας), φίνα σε μέγεθος (και όχι κοτρόνες) και με λίγο ρύζι (το ελάχιστο που χρειάζεται), το οποίο προστίθεται στον κιμά για να τον χαλαρώσει, να τον ξεσφίξει χωρίς σε καμία περίπτωση να τον καπελώσει. Η υφή τους στο δάγκωμα έχει κάτι αέρινο, που όμως είναι αποτέλεσμα της συνολικής σύνθεσης και όχι της μονοδιάστατης παρέμβασης του ρυζιού. Το μυρωδικό τους είναι ο άνηθος, εναλλακτικά θα μπορούσε να είναι και ο μάραθος, τελευταίος δε ο μαϊντανός. Και φυσικά, τα λαχανικά (καρότα, πατάτες) που σιγοντάρουν γευστικά και οπτικά, εναρμονίζονται στους κανόνες του πιάτου, του οποίου ο ρουστίκ χαρακτήρας αποποιείται τις όποιες αγαρμποσύνες.

Στη συνταγή το αβγολέμονο είναι σε εύκολη βερσιόν, λιγότερο αγχωτική για όσους το αντιμετωπίζουν με τον φόβο να “κόψει”  Δεν περιέχει επίσης κορν φλάουρ για να “δέσει’. Αυτή τη δουλειά έχει αναλάβει το ρύζι μέσα στο ζωμό, που καθώς βράζει, επηρεάζει -διακριτικά πάντα- την πυκνότητα του υγρού στοιχείου. Το τρικ επιτρέπει στο πιάτο να διατηρήσει τη φυσική του διάσταση και να είναι στο τέλος πιο ελαφρύ. Ο κιμάς (μοσχαρίσιος ή μισός-μισός με χοιρινό και καλός) περιέχει ντομάτα, που του προσθέτει μια ακόμη γευστική χροιά, αλλά δεν αλλάζει το χρώμα του πιάτου. Τέλος, τα γιουβαρλάκια χρειάζονται ελάχιστο ελαιόλαδο και σε καμία περίπτωση βούτυρο ή μαργαρίνη ή ανάλογο λιπαρό.

Όπως αρκετά πιάτα της ελληνικής κουζίνας, τα γιουβαρλάκια δεινοπαθούν στις εκτελέσεις τους και συχνά αποδίδονται σαν κακοφορμισμένες χοντρόμπαλες, επίπεδες γευστικά και αδιάφορες από κάθε άποψη. Όμως, μαγειρεμένα σωστά είναι ένα μικρό θαύμα ισορροπίας γεύσης, υφής και αίσθησης, μάλλον ελαφρύ τελικά ως πιάτο και καθόλου δεσμευμένο με συγκεκριμένη εποχή του χρόνου, απολαυστικό τόσο στο μάτι όσο και στον ουρανίσκο.

Προετοιμασία: 30-40 λεπτά και άλλα 45 το μαγείρεμα. Η ντομάτα αποφλοιώνεται εύκολα αν την βουτήξετε για μισό λεπτό σε νερό που βράζει. Μπορείτε να κάνετε τα γιουβαρλάκια (χωρίς το αβγολέμονο) την προηγουμένη και να τα κρατήσετε (όταν βεβαίως κρυώσουν εντελώς στο ψυγείο). Θα τα ζεστάνετε σιγά-σιγά, αφού έρθουν σε θερμοκρασία περιβάλλοντος, πριν το σερβίρισμα και θα προσθέσετε τότε το αβγολέμονο. Μέτριας δυσκολίας και μέτριου χρόνου συνταγή.

Υλικά (για 4 άτομα)
για τον κιμά
1/2 κιλό κιμά μοσχαρίσιο 
1 κρεμμύδι καθαρισμένο και πολύ ψιλοκομμένο στο μπλέντερ/μούλτι (5″) – όχι χυμός
3 κ.σ. γεμάτες ψιλοκομμένο άνηθο και λίγο ακόμη για το σερβίρισμα
1 μεσαία ντομάτα χωρίς τη φλούδα και πολτοποιημένη στο μούλτι
1 1/2 φλ. του καφέ ρύζι γλασέ
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι (μπόλικο)
———————————————–
για τη σούπα βάση
1 μεσαίο καρότο σε μέτριες ροδέλες
1 πατάτα σε κυβάκια
1 μικρό κρεμμύδι καθαρισμένο ολόκληρο
2 κ.σ. ελαιόλαδο
1 κ.σ. ρύζι
1.5 lt νερό ή ζωμό λαχανικών
αλάτι, πιπέρι

για το αβγολέμονο
1 αβγό χωριστά ο κρόκος από το ασπράδι
1 λεμόνι, τον χυμό

γιουβαρλάκια αβγολέμονο
Ετοιμάζετε τον κιμά: Τον βάζετε σε μπολ και προσθέτετε όλα τα υλικά. Ανακατεύετε καλά με το χέρι και πλάθετε τα γιουβαρλάκια σαν κεφτεδάκια διαμέτρου 3-3.5 εκατ. 
Ετοιμάζετε τη σούπα: Σε άνετη κατσαρόλα -υπολογίστε να χωράει υγρό και γιουβαρλάκια- βάζετε το νερό με όλα τα υλικά εκτός απ” το αλάτι να βράσουν. Ρίχνετε αλάτι με το που ξεκινάει ο βρασμός και μαγειρεύετε για 20 λεπτά. Δοκιμάζετε και διορθώνετε το ζωμό, αν χρειάζεται. γιουβαρλάκια αβγολέμονο
Προσθέτετε τα γιουβαρλάκια, βάζοντάς τα με ευγένεια στην κατσαρόλα, αφήνετε να ξεκινήσει εκ νέου ο βρασμός, χαμηλώνετε τη φωτιά σε μέτρια (προς χαμηλή) και μαγειρεύετε για 20-25 λεπτά. Αποσύρετε και προσθέτετε τον χυμό του λεμονιού σταδιακά, δοκιμάζοντας ώστε να είναι το αποτέλεσμα όσο ξυνό σας αρέσει. Αφαιρείτε σε ξεχωριστό μπολ περί τα 400 ml υγρό και αφήνετε να κρυώσει (αν βιάζεστε, προσθέστε 2-3 παγάκια, όχι παραπάνω).
γιουβαρλάκια αβγολέμονο
Κάνετε το αβγολέμονο: Χτυπάτε το ασπράδι του αβγού σε σχετικά σφιχτή μαρέγκα, προσθέτετε τον κρόκο και ανακατεύετε να ενσωματωθούν. Ρίχνετε στο αβγό ανακατεύοντας συνεχώς τον κρύο ζωμό του φαγητού, που έχετε κρατήσει χωριστά και στη συνέχεια ρίχνετε το μείγμα σιγά-σιγά στην κατσαρόλα, μετακινώντας την με κυκλικές κινήσεις ώστε το περιεχόμενο να ανακατευθεί πλήρως. Έτοιμο. 
Σερβίρισμα: Σε βαθιά πιάτα ή μπολ (ζεστά τον χειμώνα), προσθέτοντας στα γιουβαρλάκια ελάχιστο ψιλοκομμένο άνηθο ή μαϊντανό.