Φρέσκο πιάτο με καλοκαιρινή ντομάτα να κάνει τον διαιτητή ανάμεσα σε Ελλάδα και Ιταλία. Λαχταριστό ριζότο με ντομάτα και φέτα. Όπως έχουμε ξαναπεί και παλαιότερα, το ριζότο δεν είναι απλώς ένα φαγητό αλλά μια ολόκληρη κουλτούρα και οι παραλλαγές που μπορούν να το απογειώσουν είναι άπειρες. Μπορεί κανείς να δημιουργήσει άνετα και χωρίς κανόνες -γνωρίζοντας πάντα τα σωστά βήματα- σύμφωνα με τις δικές του γευστικές προτιμήσεις. Η φέτα εν προκειμένω με την ελληνικότατη γεύση της και το χαρακτηριστικό της ξινούτσικο άρωμα  ταιριάζει καταπληκτικά στο ριζότο. Το έντονο λευκό τυρί που ξεχωρίζει και μονοπωλεί τον συνδυασμό με τη ντομάτα, δένει απίστευτα με το χυλωμένο ρύζι και το πάντρεμα με το ιταλοφερμένο ριζότο στεριώνει καλά.

Παρ’ όλο που οι γείτονές μας Ιταλοί προτιμούν το ριζότο ως πρώτο πιάτο, όντας μαθημένοι στους «κακούς» υδατάνθρακες, εμείς κάλλιστα το σερβίρουμε και ως κύριο, αφού προσθέτοντας διάφορα νόστιμα υλικά που το ενισχύουν, του δίνουμε τη δυνατότητα να σταθεί ως πρωταγωνιστής και να θριαμβεύσει. Η προσθήκη ρόκας μάλιστα (όλα τα λεφτά) δίνει επιπλέον στο πιάτο την πικάντικη γεύση και ολοκληρώνει τον υπέροχο μεσογειακό συνδυασμό. Αν ωστόσο, θέλετε να πειραματιστείτε με άλλο τυρί πέραν της φέτας, σας θυμίζουμε την must δοκιμή με μοτσαρέλα ή την πιο gourmet προσέγγιση με γκρέιπφρουτ.

Υλικά (για 4 άτομα, πρώτο πιάτο)
υγρά (brodo)
5 φλ. τσαγιού ζωμό λαχανικών
1/2 φλ. λευκό ξηρό κρασί
σοτάρισμα (soffrito)
1 κ.σ. βούτυρο
1 κ.σ. ελαιόλαδο
1/3 φλ. λευκό κρεμμύδι ψιλοκομμένο
ρύζι (riso)
1½ φλ. Carnaroli ή Vialone ή Arborio ή Λαΐς
συνοδευτικά (condimenti)
3 μέτριες ντομάτες χωρίς τη φλούδα, κομμένες σε μικρούς κύβους
100 γραμ. φέτα σε κύβους
1 κ.σ. ανάλατο βούτυρο
4-5 μεγάλα φύλλα ρόκας κομμένα
1/4 φλ. παρμεζάνα τριμμένη (προαιρετικά)
αλάτι, φρεσκοτριμμένο πιπέρι
4 κορυφές βασιλικού για το σερβίρισμα

1. Ζωμός: Βάζετε τον ζωμό σε κατσαρολάκι και τον διατηρείτε καυτό σε σταθερή θερμοκρασία αλλά χωρίς να βράζει.
2. Σοτάρισμα: Ζεσταίνετε το βούτυρο με το ελαιόλαδο σε βαθύ τηγάνι ή κατσαρόλα, σε μέτρια φωτιά. Προσθέτετε το κρεμμύδι και σοτάρετε για 1-2 λεπτά να μαλακώσει χωρίς να αλλάξει χρώμα.
3. Ρύζι: Προσθέτετε το ρύζι και χρησιμοποιώντας μια ξύλινη σπάτουλα ανακατεύετε για 1-2 λεπτά μέχρι όλοι οι κόκκοι να έχουν καλυφθεί καλά από το μίγμα λάδι-βούτυρο. Ρίχνετε το κρασί και ανακατεύετε μέχρι να απορροφηθεί εντελώς.

4. Συνοδευτικά: Προσθέτετε τις κομμένες ντομάτες με το ζουμί τους και ανακατεύετε με το ίδιο τρόπο. Αρχίστε να ρίχνετε τον ζωμό, 1/2 φλυτζάνι τη φορά, ανακατεύοντας. Η φωτιά είναι μέτρια προς χαμηλή, ανάλογα με τις εστίες σας και διατηρείται σταθερή σε όλη τη διάρκεια του μαγειρέματος. Περιμένετε μέχρι ο ζωμός που ρίχνετε να απορροφηθεί σχεδόν όλος, πριν προσθέσετε νέα ποσότητα. Συνεχίζετε έτσι μέχρι τέλους, κρατώντας μόνον το τελευταίο 1/3 φλυτζάνι χωριστά στην άκρη. Ανακατεύετε πάντα καλά ώστε το ρύζι να μην κολλήσει.

Mετά από περίπου 18 λεπτά (15 περίπου αν χρησιμοποιείτε Vialone Nano), όταν το ρύζι έχει μαλακώσει αλλά παραμένει σφιχτό, ρίχνετε το ζωμό που είχατε κρατήσει. Αποσύρετε αμέσως από τη φωτιά και προσθέτετε όλα τα υπόλοιπα υλικά, δηλαδή το βούτυρο, τη φέτα, τη ρόκα (και την παρμεζάνα, αν την χρησιμοποιήσετε) και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Μην βάλετε αλάτι, πριν δοκιμάσετε. Ανακατεύετε γρήγορα ώστε να “δέσουν” τα υλικά με το ρύζι.
Σερβίρισμα: Βάζετε το ριζότο με ντομάτα και φέτα σε ζεστή (ανάλογα και με την εποχή) πιατέλα ή σε πιάτα προσθέτοντας τις κορυφές του βασιλικού.

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε χτες στη Βουλή την απόφαση της κυβέρνησης για στήριξη της επιτροπής διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών και του αναγκαστικού κατοχικού δανείου. Παράλληλα, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Νίκος Παρασκευόπουλος, δηλώνει πως είναι έτοιμος να υπογράψει την αναγκαστική εκτέλεση της απόφασης του Αρείου Πάγου του 2000 για την αποζημίωση των συγγενών των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας στο Δίστομο. Κάτι έχει αλλάξει στην Ελλάδα. Και θα πρέπει να το αντιληφθούν όλοι.

Το παιχνίδι λέγεται «πολιτική» και επιτέλους πρέπει αυτό το παιχνίδι να το παίξει και η Ελλάδα.

Αλήθεια, γιατί έπρεπε να φτάσουμε στο 2015 -εβδομήντα χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου-, για να βρεθεί μια ελληνική κυβέρνηση που θα διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις;

Γιατί επί 70 χρόνια δεν βρέθηκε μια ελληνική κυβέρνηση να διεκδικήσει αυτό που δικαιούται η χώρα μας, μετά την κατοχή της και την καταστροφή της από την Γερμανία, με αποτέλεσμα τον θάνατο εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων;

1. Η Ελλάδα διεκδικεί σήμερα για πρώτη φορά τις γερμανικές αποζημιώσεις, γιατί πρώτη φορά έχει μια κυβέρνηση που οι Γερμανοί δεν την έχουν στο χέρι.

2. Το δράμα της νεότερης Ελλάδας ήταν όλοι αυτοί οι πολιτικοί που ήταν ξεπουλημένοι και όλες αυτές οι κυβερνήσεις που ήταν ξεπουλημένες.

Η γερμανική κυβέρνηση έκανε ένα πολύ μεγάλο λάθος: πίεσε την Ελλάδα πάρα πολύ, αναγκάζοντας ουσιαστικά τους Έλληνες να στείλουν στην αντιπολίτευση τα κόμματα και τους πολιτικούς που έλεγχε η Γερμανία.

Εκεί η γερμανική κυβέρνηση έχασε το παιχνίδι.

Η πολιτική της γερμανικής κυβέρνησης έκανε κυβέρνηση στην Ελλάδα τον ΣΥΡΙΖΑ. Έκαναν τον ΣΥΡΙΖΑ κυβέρνηση, χωρίς πρώτα να τον έχουν στο χέρι, χωρίς να μπορούν να τον εκβιάσουν, όπως έκαναν με τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Στη συνέχεια, η γερμανική κυβέρνηση πίεσε αφόρητα την νέα ελληνική κυβέρνηση, ξεχνώντας πως δεν την έχει στο χέρι -όπως τις προηγούμενες- και πως αυτή η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να αντεπιτεθεί και να διεκδικήσει από την Γερμανία.

Το σχέδιο της γερμανικής κυβέρνησης, του ελληνικού πολιτικού κατεστημένου και των Ελλήνων ολιγαρχών ήταν να προκαλέσουν ασφυξία στη νέα ελληνική κυβέρνηση και να την ανατρέψουν ή να την καπελώσουν.

Τους διέφυγε πως αυτή η κυβέρνηση -η οποία δεν έχει λερωμένο «ποινικό μητρώο»- θα μπορούσε να αντιδράσει. Όπως και κάνει τώρα.

Το παιχνίδι αλλάζει.

Η Γερμανία δεν έχει πια το πάνω χέρι.

Τώρα είναι η Γερμανία που θα πρέπει να απολογηθεί και να πληρώσει.

Τώρα είναι η Γερμανία που βλέπει την Ελλάδα να της βάζει ένα …Μνημόνιο.

Ήταν τόσο απλό. Αλλά οι Έλληνες επέμεναν για δεκαετίες σε ξεπουλημένους πολιτικούς και κυβερνήσεις, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να χρεοκοπήσει.

Ίσως τώρα όλοι να καταλάβουν γιατί ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ να συγκυβερνήσει με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και όχι με τα Ποτάμια.

Μπορείς να κάνεις εξωτερική πολιτική, να αντισταθείς και να διεκδικήσεις τις γερμανικές αποζημιώσεις συγκυβερνώντας με ένα πατριωτικό και πολυσυλλεκτικό κόμμα -όπως είναι οι Ανεξάρτητοι Έλληνες-, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει με τους σφουγγοκωλάριους των ολιγαρχών που κάνουν άψογα επί χρόνια τις δουλίτσες τους με τις γερμανικές κυβερνήσεις και τις γερμανικές πολυεθνικές.

Αυτός είναι ο λόγος που έγραψα πάρα πολλές φορές πως ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να συγκυβερνήσει με τους Ανεξάρτητους Έλληνες, και πως η νέα ελληνική κυβέρνηση πρέπει να ενώνει τους Έλληνες και να σπάει το βλακώδες φράγμα Αριστεράς-Δεξιάς, που οδήγησε την χώρα στην καταστροφή.

Η διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων είναι, παράλληλα, και μια τεράστια σφαλιάρα στη Χρυσή Αυγή και τους «θαυμαστές» της. Τους ξεβρακώνει.

Βέβαια, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως η χώρα μας συνεχίζει να έχει πολλούς πολιτικούς, δημοσιογράφους και «πνευματικούς ανθρώπους», οι οποίοι ελέγχονται από την γερμανική κυβέρνηση.

Ξέρετε, οι πρεσβείες στη χώρα μας πληρώνουν καλά. Πολύ καλά.

Οπότε, ετοιμαστείτε να ακούσετε και να διαβάσετε πόσο απαράδεκτο είναι η Ελλάδα να διεκδικεί τις γερμανικές αποζημιώσεις και πόσο θα πρέπει να ντρέπεται η ελληνική κυβέρνηση που τις διεκδικεί.

Ήδη, ξεκίνησαν.

Αλλά είπαμε, αυτό είναι το δράμα της Ελλάδας.

Η χώρα κυβερνήθηκε από ανθρώπους που ήταν ξεπουλημένοι.

Και οι Έλληνες τους ψήφιζαν.

(Δυο παρατηρήσεις:

1. Προσέξτε ποιοι αντιδρούν στην απόφαση της κυβέρνησης να διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις. Πρώτο και καλύτερο, το παιδί της Siemens.
2. Να μην κάνουμε το λάθος να ταυτίσουμε την γερμανική κυβέρνηση με τους Γερμανούς πολίτες. Η Ελλάδα έχει πάρα πολλούς φίλους και συμμάχους στην Γερμανία. Άλλο οι κυβερνήσεις, άλλο οι πολίτες.)

Πηγή:pitsirikos