Θέμα δήμευσης της περιουσίας του Γερμανικού δημοσίου στην Ελλάδα, και μαζί νέο ταραχώδες κεφάλαιο στις σχέσεις Αθήνας-Βερολίνου, ανοίγει η δήλωση του υπουργού Δικαιοσύνης Νίκου Παρασκευόπουλου για πιθανή ενεργοποίηση της απόφασης του Αρείου Πάγου του 2000 υπέρ των θυμάτων του Διστόμου.

Η απόφαση εκείνη του Αρείου Πάγου δικαίωνε τα θύματα του Διστόμου και τους απογόνους τους, υποχρεώνοντας τη Γερμανία να δώσει αποζημιώσεις, διαφορετικά θα γινόταν συντηρητική κατάσχεση περιουσιακών της στοιχείων στην Ελλάδα και θα ακολουθούσε πλειστηριασμός τους. Ανάμεσα σ’ αυτά τα εν Ελλάδι περιουσιακά στοιχεία της Γερμανίας είναι το Ινστιτούτο Γκαίτε, του γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο και η Γερμανική Σχολή. Για να είναι εκτελεστή όμως η απόφαση πρέπει να φέρει και την υπογραφή του υπουργού Δικαιοσύνης, κάτι που ποτέ δεν έγινε μέχρι σήμερα.

Δεν είναι, πάντως, η πρώτη φορά που ο κ. Παρασκευόπουλος ανοίγει το θέμα της δήμευσης: Ο ίδιος είχε δώσει στίγμα προθέσεων πριν από έναν μήνα, επίσης στη Βουλή στη συζήτηση για τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. «Θα υπάρξουν διεκδικήσεις των κατοχικών δανείων και των αποζημιώσεων με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων», είχε πει τότε.

Η ιστορική απόφαση του Αρείου Πάγου

Μια επίσης «ιδιαίτερη» ευρωπαϊκή συγκυρία ήταν εκείνη που είχε αποτρέψει την εκτέλεση της απόφασης το 2000: Ηταν τότε η ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, επί κυβέρνησης Σημίτη, που απέτρεψε τον υπουργό Δικαιοσύνης Μιχάλη Σταθόπουλο να ανοίξει μέτωπο με το Βερολίνο υπογράφοντας την δήμευση γερμανικών περιουσιακών στοιχείων. Η ιστορία ξεκίνησε το 2000 όταν ο Άρειος Πάγος δικαίωσε το αίτημα για αποζημιώσεις περίπου 9,5 δισ. δραχμών (28 εκ. ευρώ), που είχε υποβάλλει το 1997 ο δικηγόρος Γιάννης Σταμούλης, ως εκπρόσωπος των συγγενών 218 θυμάτων της σφαγής του Διστόμου.

Ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης κ. Σταθόπουλος δεν υπέγραψε την ενεργοποίησή της, συγγενείς των θυμάτων κίνησαν μόνοι τους τις διαδικασίες δήμευσης και δικαστικοί κλητήρες πήγαν στον ινστιτούτο Γκαίτε το καλοκαίρι του 2000 επιδίδοντας τα κατασχετήρια. Η όλη διαδικασία όμως ανακόπηκε από την κυβέρνηση.

Ο Γιάννης Σταμούλης αποφάσισε τότε, πατώντας σε ευρωπαϊκό κανονισμό που επιτρέπει την αναγνώριση της εκτελεστότητας αποφάσεων ενός κράτους μέλους στο έδαφος άλλου, να ζητήσει την κατάσχεση περιουσίας του γερμανικού κράτους στην Ιταλία και συγκεκριμένα τη βίλα Βιγκόνι, στη Φλωρεντία. Η Ιταλία επελέγη προφανώς διότι τα ιταλικά δικαστήρια είχαν αποδεχθεί παρόμοιες αγωγές Ιταλών πολιτών.

Η προσφυγή του Σταμούλη απορρίφθηκε πρωτοδίκως και στο εφετείο, αλλά έγινε δεκτή από το ιταλικό Ανώτατο Δικαστήριο το καλοκαίρι του 2011. Η Γερμανία προσέβαλε την απόφαση αυτή στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης, που στις 3 Φεβρουαρίου 2012, έκανε δεκτή τη γερμανική προσφυγή, η οποία υποστήριζε ότι η Ιταλία παραβίασε την αρχή της ετεροδικίας, με βάση την οποία ένα κράτος δε μπορεί να δικάζεται στα δικαστήρια άλλου κράτους.

Μεταγενέστερη όμως απόφαση του ιταλικού Συνταγματικού Δικαστηρίου στις 22 Οκτωβρίου του 2014 σύμφωνα με την οποία κάθε άνθρωπος έχει το θεμελιώδες δικαίωμα να εισακουστεί από τα δικαστήρια, άνοιξε νέα νομικά δεδομένα και νέες διόδους. Όπως είπε, άλλωστε, χθες στη Βουλή ο κ. Παρασκευόπουλος η απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης περί ετεροδικίας δεν εμποδίζει την εκτέλεση της απόφασης για δήμευση του ελληνικού Αρείου Πάγου, καθώς η προσφυγή της Γερμανίας δεν αφορούσε την συγκεκριμένη υπόθεση.

“Ιστορική” χαρακτήρισε ο Αλέξης Τσίπρας τη συνεδρίαση στη Βουλή επί της προτάσεως της προέδρου του Σώματος Ζωής Κωνσταντοπούλου για την επανασύσταση της Διακομματικής Επιτροπής για τη διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων και αποζημιώσεων. O πρωθυπουργός διεμήνυσε πως η Ελλάδα δεν πρόκειται να παραιτηθεί από τις αξιώσεις της.

“Η νέα ελληνική κυβέρνηση θα στηρίξει πραγματικά  και με όλες της τις δυνάμεις, την πρωτοβουλία για την ανασύσταση, ανασυγκρότηση και αναβάθμιση της Επιτροπής για την Διεκδίκηση των Γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα. Θα την στηρίξουμε αληθινά και ουσιαστικά και όχι για επικοινωνιακούς λόγους. Είμαστε έτοιμοι να προσφέρουμε κάθε πολιτική και νομική συνδρομή, ώστε οι προσπάθειες της Επιτροπής αυτής να αποδώσουν. Και στα πλαίσια της θητείας της να φέρουν ουσιαστικό αποτέλεσμα. Να φέρουν λύση”, δήλωσε και συνέχισε:

“Να φέρουν λύση.  Να δικαιώσουν αυτό το ανεκπλήρωτο ηθικό αλλά και υλικό ιστορικό χρέος, όχι απέναντι στον Ελληνικό λαό, αλλά απέναντι σε όλους τους λαούς της Ευρώπης που πολέμησαν, μάτωσαν και νίκησαν το ναζισμό. Το οφείλουμε στην ιστορία μας.  Το οφείλουμε στους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Το οφείλουμε στα θύματα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Το οφείλουμε στην Ευρώπη και στους λαούς της που έχουν δικαίωμα στη μνήμη και σε ένα μέλλον απελευθερωμένο από κάθε λογής ολοκληρωτισμό”. 

Σχετικά με τις ευρωπαϊκές ηθικολογικές αναφορές, ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε πως "απέναντι σε έναν ηθικολογικό τόνο που έχει επικρατήσει τα τελευταία χρόνια στη δημόσια συζήτηση στην Ευρώπη, εμείς δεν επιλέγουμε ούτε τη θέση του μαθητή που σκύβει το κεφάλι και χαμηλώνει τα μάτια απέναντι στην αφ’ υψηλού ηθική διδασκαλία, αλλά ούτε διεκδικούμε τη θέση του ηθικοδιδάσκαλου που κουνά επιτιμητικά το δάχτυλο, απέναντι στον υποτιθέμενο αμαρτωλό, ζητώντας του να πληρώσει για τις αμαρτίες του". “Αντίθετα επιλέγουμε το δρόμο της διαπραγμάτευσης και του διαλόγου, της αλληλοκατανόησης και της δικαιοσύνης. Δεν κάνουμε εδώ θεοδικία, αλλά την ίδια στιγμή δεν παραιτούμαστε και από τις απαράγραπτες αξιώσεις μας. Δεν κάνουμε μαθήματα ηθικής αλλά δεν δεχόμαστε και μαθήματα ηθικής”, τόνισε. 

Αναφερόμενος στις προκλητικές και προσβλητικές δηλώσεις από διάφορες πηγές τις τελευταίες ημέρες ο Αλέξης Τσίπρας τόνισε: “Μου έρχεται στο μυαλό το περίφημο απόσπασμα από την επί του Όρους ομιλία του Ιησού: Βλέπουν την ακίδα στο μάτι του αδελφού τους, αλλά όχι το δοκάρι στο δικό τους.”

ολόκληρη η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα

Διπλοψημένα, σύμφωνα με το όνομά τους, μπισκότα από το λατινικό bis (δύο φορές) και coquere, coctus (ψήνω, ψημένο), καθώς τα πρωτόπλαστα αφού ψήνονταν μία φορά ξανάμπαιναν σε έναν αργό φούρνο για να στεγνώσουν εντελώς και να αποκτήσουν αυτόν τον τραγανό ήχο που όλοι αγαπάμε -τότε το έκαναν για πρακτικούς λόγους. Εμείς, τα φτιάξαμε με σουσάμι -κυρίως- και κάποια με σταφίδες και κολοκυθόσπορους για να τεστάρουμε τον συνδυασμό στον ουρανίσκο μας. Ο συνδυασμός πέρασε το τεστ επιτυχώς.

Η εύκολη αποθήκευση και η συντήρησή τους σε βάθος χρόνου είναι οι δύο πολύ σημαντικοί λόγοι που συνέβαλαν στο να γίνουν τα μπισκότα διεθνώς αγαπημένα από τα πρώτα κιόλας χρόνια της δημιουργίας τους. Λέγεται πως οι Αιγύπτιοι ναύτες κουβαλούσαν μαζί τους επίπεδα, εύθραυστα αρτοκατασκευάσματα από κεχρί, τα οποία ονόμαζαν dhourra ενώ οι Ρωμαίοι ονόμαζαν τα δικά τους buccellum. Το αντίστοιχο ελληνικό μπισκότο λεγόταν διπυρίτης άρτος ή πλακούντας.
Τα μπισκότα πέραν του ότι ήταν ο βασικός εφοδιασμός των πλοίων, έπαιξαν εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στον Α” Παγκόσμιο πόλεμο για τους ίδιους ακριβώς λόγους. Οι ναυτικοί, έχοντάς τα 4 φορές ψημένα τότε για να να κρατάνε περισσότερο, έπρεπε να τα βουτάνε σε κάποιο ποτό ή καφέ για να μπορέσουν να τα φάνε αφού ήταν πάρα πολύ σκληρά. Οι στρατιώτες από την άλλη, είχαν ως ημερήσια μερίδα 3 γαλέτες μπισκοτοψωμιού, αλλιώς hardtacks, λόγω της μεγάλης τους θρεπτικής αξίας και της ευκολίας του μικρού μεγέθους τους. Ο τύπος αυτός του μπισκότου λεγόταν «στρατιωτικός άρτος» ή «άρτος του ναυτικού».

Σήμερα τα μπισκότα είναι απλά μια γαστρονομική πολυτέλεια. Τα απλώς ψημένα σιτηρά έχουν εμπλουτιστεί με ζάχαρη, λιπαρά, αβγά, φρούτα, μέλι, σοκολάτα κ.α. υλικά, τα οποία από πολύ μικρή ηλικία ο άνθρωπος συμπεριλαμβάνει στην διατροφή του. Τα βρέφη και τα νήπια απολαμβάνουν νόστιμα, υψηλής θρεπτικής αξίας μπισκότα που λιώνουν εύκολα στο στόμα και καταπίνονται χωρίς φόβο πνιγμού. Τα μεγαλύτερα “παιδιά, οι ενήλικες, χρησιμοποιούν τα μπισκότα σαν μια εύκολη και γρήγορη λύση σνακ για τη δουλειά, για τραταρίσματα, για ταξίδια, για επιδόρπιο, συνοδευτικό για το πρωινό, δεκατιανό, απογευματινό κ.ο.κ.
Τα τραγανά μπισκότα με σουσάμι της συνταγής είναι από τα πιο ανάλαφρα, εύγευστα και υγιεινά (τηρουμένων των αναλογιών) και από τα πιο εύκολα homemade. Δεν είναι υπερβολικά γλυκά, το ξύσμα τους δίνει άρωμα και το μέλι μια ελαφριά μαστιχωτή υφή. Αφήνουν επίσης χώρο για πολλές παρεμβάσεις περαιτέρω, με βάση την ατομική έμπνευση και τα υλικά που αρέσουν στον καθένα.

Προετοιμασία: 20 λεπτά. Μπορείτε να προσθέσετε στη μισή ζύμη 2 κ.γ. κακάο και να δώσετε στα μπισκότα γεύση σοκολάτας ή 1 κ.γ. στιγμιαίο καφέ για την ανάλογη γεύση μόκας. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.

Υλικά (για 30-40 μπισκοτάκια διαμ. 4-5 εκατ ή 18-20 μεγαλύτερα)
1 φλ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 φλ. αλεύρι ολικής
1 φλ. σουσάμι λευκό
1/3 φλ. νιφάδες βρώμης (προεραιτικά)
1/2 φλ. ζάχαρη
1 κ.σ. μέλι
3 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
150 γραμ. βούτυρο
ξύσμα από 1 πορτοκάλι ή μανταρίνι
1/2 κ.γ. αλάτι
5-6 κ.σ. χυμό πορτοκαλιού ή μανταρινιού ή μπράντι
σταφίδες, κολοκυθόσποροι, γκότζι μπέρις για την επιφάνεια (προαιρετικά)

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 180 βαθμούς C και στρώνετε ένα ταψί με λαδόχαρτο.
Ετοιμάζετε τη ζύμη:Βάζετε όλα τα υλικά σε μπολ και τα ανακατεύετε με το χέρι όπως φτιάχνετε μια κανονική ζύμη. Μόλις ενωθούν, η ζύμη είναι έτοιμη. Για μπισκότα μεγέθους 4-5 εκατ. παίρνετε ένα μπαλάκι ίσο με ένα κουταλάκι του γλυκού και το πιέζετε ελαφρά να γίνει επίπεδο.
Τοποθετείτε τα μπισκότα στο ταψί αφήνοντας 2 εκατ. κενό μεταξύ τους -στο ψήσιμο φουσκώνουν και επεκτείνονται. Τα ψήνετε στον προθερμασμένο φούρνο για 12 λεπτά.

Σερβίρισμα: Με το τσάι, στο πρωινό και για τσιμπήματα κάθε ώρας. Τα μπισκότα με σουσάμι είναι γευστικά και ανάλαφρα σνακ ιδανικά και για μακροβούτια σε ζεστούς καφέδες.