Ο φόβος να κολλήσει κανείς γρίπη είναι μεγάλος τον χειμώνα, όμως μια νέα διεθνής επιστημονική έρευνα δείχνει ότι ο μέσος ενήλικος που είναι άνω των 30 ετών, αρρωσταίνει από γρίπη μόνο δύο φορές μέσα σε μια δεκαετία, δηλαδή μια φορά κάθε πέντε χρόνια. 

Κατά τα άλλα, αν κανείς αρρωσταίνει, το πιο πιθανό είναι ότι δεν έχει πραγματική γρίπη, αλλά κοινό κρυολόγημα. Αντίθετα, οι ανήλικοι κολλάνε γρίπη χρόνο παρά χρόνο. Σε κάθε περίπτωση, όσο μεγαλώνει κανείς, τόσο σπανιότερα κολλάει γρίπη.

Οι ερευνητές από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ και την Κίνα, με επικεφαλής τον δρα Στίβεν Ράιλι του Imperial College του Λονδίνου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό βιολογίας «PLoS Biology», σύμφωνα με το BBC και το «New Scientist», ανέλυσαν δείγματα αίματος από 151 εθελοντές ηλικίας επτά έως 81 ετών, αναζητώντας στον οργανισμό τους αντισώματα για διάφορα στελέχη ιών της γρίπης.

Η μελέτη έδειξε ότι ενώ τα παιδιά κολλάνε γρίπη κάθε δεύτερο χρόνο κατά μέσο όρο, οι λοιμώξεις γίνονται όλο και πιο αραιές, όσο κανείς μεγαλώνει. Έτσι, όταν πια κάποιος γίνει τριαντάρης και εφεξής, κολλάει γρίπη περίπου δύο φορές ανά δεκαετία. Είναι πάντως ασαφές πάντως κατά πόσο αυτή η συχνότητα είναι περίπου η ίδια σε όλες τις χώρες.

Διευκρινίζεται ότι όλοι οι άνθρωποι -ανήλικοι και ενήλικοι- αρρωσταίνουν συχνά από διάφορους παθογόνους μικροοργανισμούς, που προκαλούν συμπτώματα, τα οποία μοιάζουν μεν με της γρίπης, αλλά δεν πρόκειται για την ίδια τη γρίπη. 

Είναι συνεπώς δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς -όχι μόνο ο ίδιος ο ασθενής, αλλά και ο γιατρός του- κατά πόσο όντως έχει κολλήσει γρίπη ή κάτι άλλο, αν δεν γίνει μια πιο εξειδικευμένη εξέταση (που συνήθως δεν γίνεται).

Όπως επεσήμανε ο ερευνητής Άνταμ Κουρτσάρσκι της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου, «υπάρχει μια μεγάλη επιστημονική συζήτηση σχετικά με το πόσο συχνά κολλάνε οι άνθρωποι γρίπη, σε σχέση με άλλες παρεμφερείς ασθένειες, που προκαλούνται από κάτι άλλο, το οποίο επιφέρει ανάλογα συμπτώματα, όπως συμβαίνει με τους ιούς του κοινού κρυολογήματος (ρινοϊοί και κορωνα-ιοί). Επίσης, μερικοί άνθρωποι μπορεί να μην καταλάβουν ότι έχουν γρίπη, όμως η λοίμωξη θα ανιχνευτεί σε μια εξέταση αίματος».

Ο Στίβεν Ράιλι τόνισε ότι, όπως δείχνουν τα ευρήματα, «η λοίμωξη της γρίπης στους ενήλικους είναι στην πραγματικότητα πολύ λιγότερο συχνή από ό,τι μερικοί πιστεύουν. Στην παιδική ηλικία και στην εφηβεία είναι πολύ πιο συχνή, πιθανότατα επειδή αναμιγνυόμαστε περισσότερο με άλλους ανθρώπους».

Το πόσο συχνά κολλάνε οι άνθρωποι, είναι συνάρτηση του πόσο κολλητικό είναι κάθε φορά ένα στέλεχος του ιού της γρίπης, καθώς και πόσο αποτελεσματικά εμβολιασμένος είναι ο πληθυσμός έναντι του εν λόγω στελέχους.

Το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ανθρώπου ανταποκρίνεται στους ιούς της γρίπης παράγοντας αντισώματα, τα οποία στοχεύουν συγκεκριμένες πρωτεΐνες στην επιφάνεια του ιού. Αυτές οι πρωτεΐνες αλλάζουν διαχρονικά, καθώς ο ιός εξελίσσεται, όμως το σώμα του ανθρώπου κρατά τα παλαιότερα αντισώματα στο αίμα του και έτσι διατηρεί την μνήμη των προηγούμενων ιών της γρίπης, που έχει συναντήσει στη ζωή του.

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει τα ευρήματα προηγούμενων ερευνών ότι τα στελέχη του ιού της γρίπης με τα οποία ήλθε κανείς σε επαφή σε νεότερη ηλικία, προκαλούν πιο έντονη ανταπόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος, σε σχέση με τους ιούς που συναντά κανείς σε πιο μεγάλη ηλικία.

Τόσο οι ιοί της γρίπης, όσο και του κρυολογήματος, μπορούν να προκαλέσουν παρεμφερή συμπτώματα (πυρετό, βήχα, φτάρνισμα, πονόλαιμο κ.α.). Στην περίπτωση του κοινού κρυολογήματος, τα συμπτώματα τείνουν να εμφανίζονται πιο σταδιακά, είναι συνήθως πιο ήπια και περιορίζονται κυρίως στη μύτη και στο λαιμό. 

Στη γρίπη, ο ασθενής συνήθως νιώθει πιο άσχημα (π.χ. πόνους στο σώμα του) και θέλει να μείνει στο κρεβάτι του περισσότερο.

Η γρίπη δεν είναι απειλητική για τους περισσότερους υγιείς ενήλικες, αλλά μπορεί να προκαλέσει δυνητικά επικίνδυνες επιπλοκές στους ηλικιωμένους και σε όσους έχουν χρόνια προβλήματα (όπως άσθμα), γι’ αυτό πρέπει να εμβολιάζονται έγκαιρα.

Οι άνθρωποι που πίνουν τρεις έως πέντε καφέδες την ημέρα, έχουν μικρότερο κίνδυνο να φράξουν οι αρτηρίες τους και να πάθουν έτσι έμφραγμα ή εγκεφαλικό, σύμφωνα με μια νέα κορεατοαμερικανική επιστημονική έρευνα. 

Η μελέτη αναμένεται να αναζωπυρώσει την επιστημονική διαμάχη για το κατά πόσο ο καφές τελικά κάνει καλό στην καρδιά.

Αν και προηγούμενες έρευνες έχουν πυροδοτήσει ανησυχίες για πιθανή αύξηση του κινδύνου για έμφραγμα λόγω της αυξημένης κατανάλωσης καφέ, μια πρόσφατη μελέτη (μεταανάλυση 39 δημοσιευμένων ερευνών) φαινόταν να δείχνει το αντίθετο, ότι δηλαδή μετριάζεται ο κίνδυνος για την καρδιά, εφ’ όσον δεν πίνει κανείς μεγάλες ποσότητες καφέ.

Άλλες μελέτες έχουν συσχετίσει την κατανάλωση καφέ με βελτιωμένη ευαισθησία στην ινσουλίνη και άρα με μειωμένο κίνδυνο για διαβήτη τύπου 2, αλλά επίσης με αυξημένα επίπεδα «κακής» χοληστερίνης (LDL) και αρτηριακής πίεσης.
Στη νέα μελέτη, οι ερευνητές, με επικεφαλής τον κορεάτη Γιουσού Τσανγκ του Τμήματος Επαγγελματικής και Περιβαλλοντικής Ιατρικής του νοσοκομείου Κανγκμπούκ Σάμσουνγκ της Σεούλ και τον δρα Ελιζέο Γκουαλάρ τιου Τμήματος Επιδημιολογίας της Σχολής Δημοσίας Υγείας του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς των ΗΠΑ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «BMJ Heart», σύμφωνα με το BBC,μελέτησαν 25.138 άτομα με μέση ηλικία 41 ετών, χωρίς ενδείξεις καρδιοπάθειας.

Στόχος των επιστημόνων ήταν να εξετάσουν τη σχέση ανάμεσα στην κατανάλωση καφέ και στην παρουσία ασβεστίου στη στεφανιαία αρτηρία, κάτι που αποτελεί πρόωρη ένδειξη για στεφανιαία αθηροσκλήρωση, δηλαδή για τη δημιουργία αθηρωματικής πλάκας, η οποία μπορεί να προξενήσει στένωση, σκλήρυνση και τελικά φράξιμο των αρτηριών (θρόμβωση), με κατάληξη την πρόκληση εμφράγματος ή εγκεφαλικού.

Οι συμμετέχοντες, μεταξύ άλλων, υποβλήθηκαν σε τομογραφίες της καρδιάς και των αρτηριών για τη διάγνωση τυχόν συγκέντρωσης ασβεστίου στο εσωτερικό τους. Οι επιστήμονες, διαπίστωσαν πως ασβέστιο ανιχνεύθηκε στο 13,4% των συμμετεχόντων στην έρευνα, οι οποίοι κατά μέσο όρο έπιναν 1,8 καφέδες τη μέρα.

Η επίπτωση στις αρτηρίες διέφερε ανάλογα με την κατανάλωση του καφέ. Σε σχέση με όσους δεν έπιναν καθόλου καφέ, το ποσοστό ασβεστίου στις αρτηρίες ήταν περίπου 40% λιγότερο σε όσους έπιναν τρεις έως πέντε καφέδες, 35% λιγότερο για όσους έπιναν έναν έως τρεις, 23% λιγότερο για όσους έπιναν λιγότερο από έναν και 19% λιγότερο για όσους έπιναν τουλάχιστον πέντε καφέδες τη μέρα.

Έτσι, όσοι πίνουν τρεις έως πέντε καφέδες, φαίνεται να έχουν τον μικρότερο κίνδυνο για φραγμένες αρτηρίες, σε σχέση με όσους είτε πίνουν πολύ καφέ, είτε καθόλου. Οι ερευνητές πάντως ανέφεραν ότι τα πορίσματά τους πρέπει να επιβεβαιωθούν από περαιτέρω έρευνες, γι’ αυτό, προς το παρόν, τουλάχιστον, δεν μπορούν να συστήσουν στους ανθρώπους να πίνουν καφέ για να προστατεύσουν την καρδιά τους.

Οι ειδικοί στις ΗΠΑ θεωρούν ότι έως 400 μιλιγκράμ καφεΐνης την ημέρα φαίνεται να είναι ασφαλής ποσότητα για τους περισσότερους υγιείς ενήλικους. Στη Βρετανία δεν υπάρχει ανώτατο συνιστώμενο όριο για την κατανάλωση καφέ, εκτός από τις εγκύους, που δεν πρέπει να καταναλώνουν πάνω από 200 μιλιγκράμ καφεΐνης ημερησίως. 

Ενδεικτικά, ένας καφές φίλτρου περιέχει περίπου 140 mg καφεΐνης, ενώ ένα φλιτζάνι τσάι τη μισή ποσότητα (75 mg).

Υπάρχουν δυο πολιτικές πρακτικές οι οποίες δηλώνουν εντελώς διαφορετικά πράγματα. Στην πρώτη, ο Στρατούλης απολογείται στα κανάλια για αυτά που του καταλογίζουν. Στη δεύτερη, τα κανάλια, απολογούνται γι’ αυτά που αποφασίζει και κάνει ο Στρατούλης. Αυτή η δεύτερη εκδοχή, είναι νομίζω η επιθυμία της πλειοψηφίας των κατοίκων αυτής της χώρας. Οι ντουντούκες της διαπλοκής, οι φορείς της διαφθοράς και οι εκφραστές μιας ξεπερασμένης άδικης Ελλάδας, να αρχίσουν να βγάζουν ανακοινώσεις διαμαρτυρίας γι αυτά που τους κάνει η κυβέρνηση.

Δυστυχώς πιστεύω πως συμβαίνει το πρώτο. Υπουργοί και υφυπουργοί, εμφανίζονται στα κανάλια με την αγωνία να εξηγήσουν τις καλές προθέσεις τους και λιγότερο την πολιτική τους, με το άγχος να αρέσουν με όσα λένε και λιγότερο με όσα κάνουν. Όπως ακριβώς όμως συνέβαινε προεκλογικά το 2012, πριν ολοκληρώσουν την πετυχημένη τους τηλεοπτική εικόνα, τα κανάλια έχουν διαμορφώσει τη δικιά τους γι αυτούς. Όσο η κυβέρνηση δεν προβαίνει στο ευεργετικό πογκρόμ για την κοινωνία, όσο δεν υποβάλει σε «δόγμα του σοκ» από την ανάποδη το σύστημα της ολιγαρχίας και της διαφθοράς, τόσο αυτό θα ανακαλύπτει τον τρόπο να επιβιώνει. Και δυστυχώς και τον τρόπο να γίνεται συμπαθές σε αυτούς που φοβούνται μην τυχόν και γίνουν αντιπαθείς στην τηλεόραση.

Δεν ονειρεύομαι καμιά επίθεση στα «θερινά ανάκτορα». Δεν είμαι οπαδός της άλωσης του κράτους και της μετατροπής του σε κομματικό κράτος. Πολύ περισσότερο δεν πιστεύω πως η πολιτική γράφεται με επιθετικότητα για την επιθετικότητα που θα ικανοποιεί το πολιτικό και ιδεολογικό «εγώ». Πιστεύω επίσης πως πρέπει να εμφανίζεις στοιχεία πολιτικής διαστροφής ή ανασφάλειας για να θεωρείς πως πρέπει να περάσεις την πολιτική σου από τα φίλτρα και τα πάνελ των Αυτιάδων ώστε να χαρακτηριστεί αποδοτική.

Αυτή τη στιγμή όμως υπάρχει ένα δεδομένο. Η κυβέρνηση θεωρεί πως πρέπει ενδεχομένως να βρει την απαραίτητη επικοινωνιακή φόρμουλα για να αρέσει, την ώρα που όσοι την ψήφισαν αλλά και όσοι πλέον την υποστηρίζουν, περιμένουν να μην αρέσει. Δηλαδή να αρέσει στην κοινωνία.

Οι ισχυροί προβληματισμοί για την επικοινωνιακή πολιτική, απλώς φανερώνουν πρόβλημα ή σύγχυση στην πολιτική. Η πολιτική λοιπόν πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Σύγκρουση με τα συμφέροντα που έφεραν τη χώρα εδώ που την έφεραν. Το επιχείρημα πως χρειάζεται προσεκτικές κινήσεις για να μην εκτραπεί η κατάσταση και να μην θορυβηθούν φίλοι και εχθροί στο εξωτερικό είναι απλώς ένα σύνδρομο φόβου που σιγά σιγά μπορεί να γίνει κακή πολιτική φύση.

Άλλωστε στο εξωτερικό, εκτός από τους μερκελιστές και τους οπαδούς της λιτότητας, υπάρχουν και οι δύσπιστοι. Όσοι δηλαδή πιστεύουν πως οι ολιγάρχες δεν πρόκειται να χτυπηθούν.

Δεν υπάρχει μεγαλύτερο διαπραγματευτικό ατού, από μια κυβέρνηση που έχει τη στήριξη του λαού της. Από μια κυβέρνηση δηλαδή που κάθε μέρα εισπράττει το χειροκρότημα του κόσμου για όσα πρωτοφανή κάνει και ταυτόχρονα γίνεται πιο ισχυρή και δημοφιλής εξαιτίας ακριβώς γι αυτό το λόγο.

Η αποκάλυψη πως μέσα στην Αστυνομία στήθηκε μια προβοκάτσια με στόχο τον Πανούση και την κυβέρνηση με επίκεντρο την υπόθεση με τους μετανάστες, δεν αθωώνει την κυβέρνηση. Στον κρατικό μηχανισμό αυτή τη στιγμή υπηρετούν άνθρωποι η οποίοι πρόσφεραν τον καλύτερο εαυτό τους στην εξάρτηση και τις κυβερνήσεις της υποταγής. Το να τους βαφτίζεις τεχνοκράτες οι οποίοι μπορούν να προσφέρουν αν λάβουν «καλές πολιτικές εντολές» είναι μια ψευδαίσθηση.

Τέτοιοι σύμβουλοι, ακόμη και αν τους επενδύσεις με θεωρίες καλής θέλησης, θα συνεχίσουν να υπηρετούν το σύστημα και να ανατρέπουν τους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Η χειρότερη υπηρεσία τους δεν είναι οι προβοκάτσιες, αλλά η αναποτελεσματικότητα και ο φόβος που καλλιεργούν σε σένα τον φορέα της κοινωνικής και πολιτικής αλλαγής. Ότι δηλαδή ψαλιδίζουν την προοπτική της κυβέρνησης και την προσμονή του κόσμου με συστημικούς καθωσπρεπισμούς του στυλ «ξέρετε δεν γίνεται κύριε υπουργέ», «είναι επικίνδυνο αυτό σούπερ υφυπουργέ» και άλλα τέτοια στα οποία έχουν εκπαιδευτεί.

Στο Υπουργείο του Γιάννη Πανούση, έστησαν αυτό που έστησαν. Το ίδιο θα κάνουν παντού γιατί θα πάψουν να φοβούνται και θα θεωρήσουν την κυβέρνηση χειρίσιμη και σε απόγνωση.

Η κυρία Σαββαΐδου, πρώην στέλεχος της Price Water House, της εταιρείας δηλαδή που ξέπλυνε το χρήμα της ελληνικής ολιγαρχίας, έγινε Γραμματέας Εσόδων και παραμένει στη θέση της. Η κυρία Στρατινάκη η οποία όπως αποκάλυψε το HOT DOC, ήταν ο εντολοδόχος της τρόικας και θεσμοθέτης των πιο ακραίων μέτρων του Σαμαρά, επίσης παραμένει στη θέση της.

Δεκάδες τραπεζίτες οι οποίοι ήταν και παραμένουν οι πρωταγωνιστές της τραπεζοκλεπτοκρατίας, μοιράζουν θέσεις σε νέες τράπεζες.

Χθες ενδεχομένως να ήταν νωρίς, αλλά αύριο θα είναι αργά. Η απειρία και η αναποφασιστικότητα της κυβέρνησης, πολύ δε περισσότερο οι διακαναλικές ερωτοτροπίες με τη διαπλοκή πρέπει να αντικατασταθούν από όλα εκείνα τα αυθεντικά στοιχεία που έφεραν την κυβέρνηση στην εξουσία. Η λύση βρίσκεται εκεί έξω. Σε όσα θέλει η κοινωνία και έχουν ανάγκη οι άνθρωποι.

Το ταμπούρωμα μέσα στο Μαξίμου, έστω και με το επιχείρημα πως «τώρα ασχολούμαστε με το μεγάλο πρόβλημα στο εξωτερικό», δημιουργεί λάθος εικόνα και λάθος πολιτική. Επίσης δίνει λάθος μήνυμα στους αντιπάλους.

 Οι Εισαγγελίες είναι γεμάτες από δικογραφίες που αφορούν τους ολιγάρχες και τους τραπεζίτες που έφαγαν τα λεφτά της χώρας. Δεν προχωράνε γιατί η διαπλοκή γνωρίζει τον τρόπο να τις μπλοκάρει. Η πολιτική απόφαση που θα βάλει όλα αυτά τα θέματα στην επικαιρότητα, το απλό ερώτημα προς τη Δικαιοσύνη «τι γίνεται με όλες αυτές τις υποθέσεις», θα δημιουργήσει τη φυσική ευεργετική ροή για τη Δικαιοσύνη και τη Δημοκρατία.

Πρέπει ο πρωθυπουργός να ξηλώσει την προκρούστεια κλίνη που συστηματικά κατασκευάζει η διαφθορά για να ξαπλώσει η κυβέρνηση, με το επιχείρημα πως είναι ένα αναπαυτικό κρεββάτι πολιτικής μακροημέρευσης. Πρέπει οι υπουργοί να φύγουν από τα τηλεπαράθυρα και να μπούνε στα λεωφορεία, στις ουρές του ΙΚΑ, στο δρόμο. Προς θεού χωρίς κάμερες. Πρέπει να κάνουν το ακόμη πιο δύσκολο, να αναζητήσουν στα υπουργεία ,και τις υπηρεσίες τους έντιμους, άξιους και ανιδιοτελείς ανθρώπους για να στελεχώσουν τον μηχανισμό που θα ανατρέψει τη διαφθορά. Δεν μπορεί μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να κάνει την παραδοχή πως τη χώρα μπορούν να διοικήσουν αποτελεσματικά μόνο οι πυλώνες της διαπλοκής. Πως τις Τράπεζες μπορούν να ελέγχουν οι ίδιοι άνθρωποι επειδή άλλαξαν πολιτικό πρόσημο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εμμείνει στα στοιχεία που τον ανέδειξαν. Στην ανάγκη ανατροπής. Στην αποκατάσταση της κοινωνίας. Στην τιμωρία αυτών που έκλεψαν και αδίκησαν τη χώρα.

Το ξέρω πως είναι νωρίς για να μιλάμε για ευθύνες, αλλά οι καλύτεροι λογαριασμοί με την ευθύνη, την προσωπική σου ευθύνη, γίνονται όταν δεν την ξεχνάς, όχι όταν τη διαπραγματεύεσαι με συμβούλους και μάλιστα αποδεδειγμένα διεφθαρμένους.

Ο κόσμος δεν πείθεται για την πολιτική όταν την διαφημίζεις στα τηλεπαράθυρα, αλλά όταν τη βλέπει να εφαρμόζεται. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πήρε την εξουσία για να κάνει τον τερματοφύλακα απέναντι στην επιχειρηματολογία της πολιτικής. Την πήρε για να βάλει γκολ. Βάλτε.

Πηγή:κουτί πανδώρας