ενημέρωση 7:41, 7 September, 2026

Δαιδαλώδεις παραλιακές διαδρομές

Παραλιακές διαδρομές στον κόσμο προσφέρουν μοναδικές εικόνες στους ταξιδιώτες καθώς διασχίζουν πόλεις και χωριά που τα βρέχει η θάλασσα αλλά και γέφυρες που κόβουν το νερό στα δύο. Διάσημες διαδρομές ανά τον κόσμο δίπλα στη θάλασσα αλλά και λιγότερο γνωστοί δρόμοι προσφέρουν μοναδική ταξιδιωτική εμπειρία στους τυχερούς οδηγούς. Δείτε στη συνέχεια τις πιο ξεχωριστές διαδρομές όπως τις καταγράφει το Conde Nast Traveller.

1. California’s Highway 1
perierga.gr - Οι πιο όμορφες παραλιακές διαδρομές
2. Hana, Μάουι, Χαβάη
perierga.gr - Οι πιο όμορφες παραλιακές διαδρομές
3. Atlantic Ocean Road, Νορβηγία
perierga.gr - Οι πιο όμορφες παραλιακές διαδρομές
4. Amalfi Drive, Ιταλία
perierga.gr - Οι πιο όμορφες παραλιακές διαδρομές
5. Sea-to-Sky Highway, Βανκούβερ
perierga.gr - Οι πιο όμορφες παραλιακές διαδρομές
6. Isle of Mull, Σκωτία
perierga.gr - Οι πιο όμορφες παραλιακές διαδρομές
7. Νorth Coast, Ουαλλία
perierga.gr - Οι πιο όμορφες παραλιακές διαδρομές

 

 

Όταν μίλησε ο Bob Dylan

Κατά την διάρκεια μιας ομιλίας του τα έβαλε με τους κριτικούς για την αρνητική στάση που είχαν πάντοτε προς το έργο του.

Ο Bob Dylan πρόσφατα έβαλε στο στόχαστρο τους κριτικούς με την κατηγορία ότι η «διχαστική» μουσική του πάντοτε δεχόταν τα πυρά της κριτικής.  

«Οι κριτικοί μου κάνουν την ζωή δύσκολη από την πρώτη μέρα», είπε.  

«Οι κριτικοί λένε ότι δεν μπορώ να τραγουδήσω, ότι κοάζω. Ακούγομαι σαν βάτραχος. Γιατί δεν λένε το ίδιο για τον Tom Waits; Οι κριτικοί λένε ότι οι φωνή μου είναι πυροβολημένη. Ότι δεν έχω φωνή. Γιατί δεν λένε αυτά τα πράγματα για τον Leonard Cohen; Γιατί δέχομαι πάντα ειδική μεταχείριση; Οι κριτικοί λένε ότι δεν μπορώ να ακολουθήσω τον ρυθμό και ότι μιλάω σε κάθε τραγούδι. Αλήθεια; Δεν έχω ακούσει να το λένε αυτό για τον Lou Reed; Γιατί αυτός την έχει βγάλει καθαρή;»  

Αυτά τα σχόλια έγιναν κατά την διάρκεια της 30λεπτης ομιλίας του για την παραλαβή του βραβείου της MusiCares για το πρόσωπο της χρονιάς για το 2015, ένα βραβείο που δίνεται για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Ο Dylan όμως αστειεύτηκε και για μια γνωστή soul τραγουδίστρια που δεν κατονόμασε όταν την άκουσε να τραγουδάει τον εθνικό ύμνο των ΗΠΑ πριν την έναρξη ενός αγώνα μποξ.   

«Τραγούδησε την κάθε νότα – που υπάρχει και μερικές που δεν υπάρχουν. Κατακρεούργησε την μελωδία. Πήρε μια συλλαβή και την έκανε να διαρκέσει 15 λεπτά; Έκανε γυμναστική με τα φωνητικά σαν να έκανε  ένα νούμερο με ακροβατικά. Αλλά για μένα δεν είναι αστείο.  Που ήταν οι κριτικοί; Κατακρεούργησε τους στίχους; Κατακρεούργησε την μελωδία; Κατακρεούργησε  ένα αθάνατο τραγούδι; Όχι, πάλι εγώ παίρνω το φταίξιμο. Αλλά δεν νομίζω ότι φταίω. Πιστεύω ότι είναι πρόβλημα των κριτικών».  

Στον λόγο του όμως επιτέθηκε και σε άτομα της μουσικής βιομηχανίας που δεν πίστεψαν στην μουσική του. Είπε συγκεκριμένα: «Δεν με ένοιαζε τι σκεφτόντουσαν οι Lieber και Stoller (το ντουέτο που έγραψε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες  του Elvis) για τα τραγούδια μου. Δεν με ένοιαζε που δεν τους άρεσαν επειδή ούτε και μένα άρεσαν τα δικά τους κομμάτια. Καινοτόμα κομμάτια. Δεν έλεγαν τίποτα σοβαρό».  

Ο Dylan παρέλαβε το βραβείο από τον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ Jimmy Carter. Όταν ξεκίνησε την ομιλία του ευχαριστώντας διάφορους συνάδελφους του μουσικούς που έκαναν διασκευές στα κομμάτια του και βοήθησαν ώστε να γίνουν περισσότερο γνωστά όπως η Nina Simone, o Johnny Cash και o Jimmy Hendrix.    

Μίλησε επίσης για την εμμονή του με τα φολκ τραγούδια «Για 3-4 χρόνια το μόνο που άκουγα ήταν κλασσικά φολκ ομμάτια. Πήγαινα για ύπνο τραγουδώντας φολκ. Τα τραγουδούσα παντού σε κλαμπ, πάρτι, μπαρ, καφετέριες, χωράφια και φεστιβάλ. Αν είχες τραγουδήσει τόσες φορές κομμάτια του John Henry όπως εγώ, αποκλείεται να μην έγραφες στίχους όπως ‘How many roads must a man walk down?’(από το κομμάτι ‘Blowin in the Wind’). Θα τους γράφατε και σεις. Δεν είναι μυστικό. Απλά το κάνεις υποσυνείδητα και ασυνείδητα επειδή μου αρκούσαν και αυτά τραγουδούσα. Αυτά τα κομμάτια αγαπούσα. Ήταν τα μόνα τραγούδια που είχαν νόημα».   

Εμείς, που αγαπάμε τον υπέροχο Bob, αφιερώνουμε την επόμενη του δημιουργία 

Ο «Ναυτίλος» του Τιτάνα

H NASA έδωσε στη δημοσιότητα τα σχέδια του υποβρυχίου που θα εξερευνήσει τον δορυφόρο του Κρόνου
 
Ο «Ναυτίλος» του Τιτάνα
Αυτό το υποβρύχιο θα εξερευνήσει τις θάλασσες υδρογονανθράκων του Τιτάνα
 
Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα τα σχέδια ενός υποβρυχίου που θα σταλεί στον μεγαλύτερο δορυφόρο του Κρόνου, τον Τιτάνα, για να εξερευνήσει τις θάλασσες υδρογονανθράκων που υπάρχουν εκεί.
 
Ο Τιτάνας αποτελεί επίκεντρο της προσοχής των επιστημόνων τα τελευταία χρόνια αφού όπως διαπιστώθηκε βρίσκεται σε μια γεωoλογική και ατμοσφαιρική φάση παρόμοια με εκείνη που είχε και η Γη στα βρεφικά της χρόνια. Το υποβρύχιο θα έχει βάρος τόνους και θα μπορεί να κινείται με ταχύτητα ενός μέτρου/δευτ. Το υποβρύχιο θα εξερευνήσει την μεγαλύτερη θάλασσα υδρογονανθράκων του Τιτάνα, την Kraken Mare που έχει έκταση 400 χιλιάδων τετραγωνικών χλμ και βάθος 300 μέτρα. 
 
Το υποβρύχιο ανάμεσα στα άλλα θα προσπαθήσει να εντοπίσει στοιχεία που να επιτρέψουν στους επιστήμονες να κατανοήσουν καλύτερα το πώς ξεκίνησε η ζωή. Πάντως η NASA δεν έχει ακόμη δώσει κάποιο χρονοδιάγραμμα για την φιλόδοξη αποστολή. Εκτιμάται ότι από την στιγμή που θα δοθεί το πράσινο φως για την προετοιμασία και οργάνωση της θα χρειαστούν περί τα 10-15 έτη για να ξεκινήσει το υποβρύχιο το ταξίδι προς τον Τιτάνα.

Κώδικας... Βαν Γκογκ

Ειδικοί αρχίζουν και ανακαλύπτουν κρυμμένα επιστημονικά μυστικά στους πίνακες του μεγάλου ζωγράφου Βίνσεντ βαν Γκογκ
 
Κώδικας... Βαν Γκογκ
Η περίφημη «Εναστρη νύχτα» ίσως αποτελεί το «πορτρέτο» του γαλαξία Μ51Α
 
Τον Ιούνιο του 1889, ενώ βρισκόταν σε άσυλο στην Προβηγκία προσπαθώντας να ξεπεράσει τα ψυχολογικά του προβλήματα, ο Βίνσεντ βαν Γκογκ κοιτώντας έξω από το δωμάτιό του εμπνέεται από τον νυχτερινό ουρανό και ζωγραφίζει ένα από τα διασημότερα έργα του, την «Εναστρη νύχτα». Ο πίνακας, ο οποίος σήμερα βρίσκεται στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, θεωρείται από πολλούς το κορυφαίο έργο του μεγάλου ζωγράφου. Σύμφωνα με ειδικούς σε αυτόν ο Βαν Γκογκ αποτυπώνει έναν συνδυασμό διαφορετικών καταστάσεων και συναισθημάτων, όπως συνεχή κίνηση, μοναξιά, έντονη χαρά, ηρεμία κ.ά.
Ορισμένες από τις εικόνες που έχουν καταγράψει τα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια από τον Μ51Α ή Γαλαξία της Δίνης, που θυμίζει αρκετά είναι η αλήθεια τους σχηματισμούς της «Εναστρης νύχτας»

Τώρα ο αμερικανός εικαστικός και φωτογράφος Μάικλ Μπένσον εξέδωσε ένα βιβλίο στο οποίο υποστηρίζει ότι οι ουράνιοι σχηματισμοί στον πίνακα του Βαν Γκογκ είναι σπειροειδείς γαλαξίες. Ο βρετανός αστρονόμος Γουίλιαμ Πάρσονς στα μέσα του 19ου αιώνα είχε φτιάξει ένα σκίτσο του Μ51Α, ενός σπειροειδούς γαλαξία με ιδιαίτερα καθαρή δομή βραχιόνων, ο οποίος εξαιτίας του σχήματός του έχει ονομαστεί από τους αστρονόμους Γαλαξίας της Δίνης.  Ο Μπένσον πιστεύει ότι ο Βαν Γκογκ είτε λίγο προτού πάει στο άσυλο είτε ενώ βρισκόταν εκεί (πιθανώς στη βιβλιοθήκη του ασύλου) είδε το σκίτσο του συγκεκριμένου γαλαξία και τον χρησιμοποίησε ως «μοντέλο» στον πίνακά του.


Δεν είναι όμως η πρώτη φορά που η «Εναστρη νύχτα» γίνεται αντικείμενο επιστημονικής μελέτης. Ομάδα φυσικών σε μελέτη τους στην επιθεώρηση «Nature» έχουν υποστηρίξει ότι οι χαοτικές δίνες του πίνακα ακολουθούν με ακρίβεια τις μαθηματικές περιγραφές των αναταράξεων σε ρευστά υλικά, όπως οι στροβιλισμοί του νερού σε ένα ταραγμένο ρυάκι ή οι πραγματικοί ανεμοστρόβιλοι

Τα ηλιοτρόπια ήταν μεταλλαγμένα!

Οι πίνακες με ηλιοτρόπια είναι από τα πιο χαρακτηριστικά έργα του Βίνσεντ βαν Γκογκ. Σε κάποια από τα ηλιοτρόπια που εμφανίζονται στα έργα του ολλανδού ζωγράφου απουσιάζει ο μεγάλος μαύρος «πυρήνας» και την παράσταση κλέβουν πλούσια λαμπερά πέταλα. Ως πρόσφατα όλοι πίστευαν ότι επρόκειτο απλώς για μια εικαστική παρέμβαση του Βαν Γκογκ. Ωστόσο ερευνητική ομάδα στις ΗΠΑ υποστηρίζει ότι ο ζωγράφος αποτύπωσε πιστά αυτό το οποίο είχε μπροστά του και δεν ήταν άλλο από μια σπάνια μεταλλαγμένη ποικιλία ηλιοτροπίων.

Το «τυπικό» ηλιοτρόπιο έχει έναν μεγάλο σκούρο «πυρήνα» που αποτελείται από σπόρους του φυτού και γύρω από τον οποίο βρίσκονται κίτρινα πέταλα. Υπάρχουν όμως και διαφορετικές ποικιλίες: κάποιες διαθέτουν διπλή σειρά πετάλων, ενώ σε άλλες το κέντρο καλύπτει το μεγαλύτερο μέρος του άνθους και τα πέταλα είναι πολύ αδύναμα και σχεδόν κρέμονται στις άκρες του λουλουδιού.
Οι διαφορές αυτές οφείλονται σε γονιδιακές μεταλλάξεις. Σύμφωνα με ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Τζόρτζια τα «επίμαχα» ηλιοτρόπια στους πίνακες του Βαν Γκογκ ανήκαν σε μία από αυτές τις μεταλλαγμένες ποικιλίες, η οποία όμως είναι εξαιρετικά σπάνια, και έτσι όλοι θεωρούσαν ότι αποτελούσαν έμπνευση του ζωγράφου. Οι επιστήμονες ανέφεραν μάλιστα ότι εντόπισαν το γονίδιο που κρύβεται πίσω από τις διαφορετικές ποικιλίες ηλιοτροπίων. Η έρευνα δημοσιεύθηκε το 2012 στην επιθεώρηση «Plos Genetics».

 

  • Κατηγορία ART-DISING
  • 0