Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Οι παλαιότεροι πρωτοσυναντήσαμε τον Γιώργο Καρατζαφέρη στα μέσα της δεκαετίας του 80. Αντιπάλευε, υποτίθεται τότε, το μονοπώλιο της κρατικής τηλεόρασης. Είχε ενταχθεί σε ένα υποτιθέμενο μηχανισμό αντιπροπαγάνδας κόντρα στην επίσημη νέας της Νέας Δημοκρατίας και του ΠαΣοΚ.

Γύριζε στους δρόμους με μια κάμερα και έφτιαχνε δικό του δελτίο ειδήσεων, το οποίο «πουλούσε» στη συνέχεια σε κασέτες. Φαινόταν το εγχείρημά του αστείο, αλλά εκείνος έδινε εικόνα μαχητή της ελεύθερης ενημέρωσης.

Κάπως έτσι έστησε μια πρώτη βάση για το τηλεοπτικό κανάλι που ακολούθησε όταν «άνοιξε» η τηλεοπτική αγορά.

Ο λόγος του πάντα τραχύς, βαθύτατα λαϊκιστικός και μόνιμα επιθετικός.

Με τον καιρό έφτιαξε σχολή ακροδεξιού και εθνικιστικού λόγου, ο οποίος μπολιάσθηκε με τον νεοφιλελεύθερο νέο δημοκρατικό και έφτιαξε ένα κράμα που ακόμη επηρεάζει το μεγάλο κόμμα της κεντροδεξιάς.

Τιμητής από τα πρώτα κοινοβουλευτικά του βήματα, καταγγελτικός από τους λίγους, εύκολος σε κρίσεις και σχολιασμούς, έφθασε να επηρεάζει πολλούς απλούς λαϊκούς ανθρώπους.

Αργότερα με την εκλογή του Χριστόδουλου στην Αρχιεπισκοπή ενδύθηκε στολή καλού χριστιανού, πρωτοστάτησε σε εκείνη την ηθικολογική, θρησκευτική και εθνικιστική στροφή της ελληνικής κοινωνίας με τις λαοσυνάξεις, τις ταυτότητες και τα λάβαρα στα χρόνια του Σημίτη.

Κάπως έτσι, μετά τις εκλογές του 2000,έστησε το ΛΑΟΣ, ως έκφραση εθνικιστικού και θρησκευτικού λαϊκισμού.

Θέτοντας υποψηφιότητα για την υπερνομαρχία της Αττικής το 2002 μέτρησε δυνάμεις και δυνατότητες. Και ανάμεσα στ' άλλα έβαλε και τη Χρυσή Αυγή στο παιγνίδι. Το ψηφοδέλτιό του κοσμούσαν διάφορα αστέρια της νεοναζιστικής οργάνωσης.

Με το 14% που απέσπασε απελευθερώθηκε πλήρως και μετατράπηκε σε ένα ιδιότυπο κήρυκα ηθικολογίας, εθνικισμού, σκανδαλοθηρίας και βεβαίως υπερασπιστή της τάξης. Ποιός δεν θυμάται το καλοκαίρι του 2002 να γυρνάει τα κανάλια και να υποδεικνύει πιθανές κρυψώνες τρομοκρατών.

Τώρα αποκαλύπτεται ότι υπηρετούσε με πίστη το τετράπτυχο πατρίς, θρησκεία, οικογένεια και μίζες.

Το πρωί μακρύ σταυρό, όρκους πίστης στην πατρίδα, την Εκκλησία και το έθνος και το βράδυ ένας Θεός ξέρει τι διαδρομές ακολουθούσε.

Η περίπτωση Καρατζαφέρη είναι απολύτως διαβρωτική της όποιας εναπομείνασας αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος.

Οι εισαγγελείς αποκαλύπτουν τώρα ότι αυτός ο μέγας ηθικολόγος κορόιδευε την κοινωνία με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.

Την ώρα που υποτίθεται ότι κήρυττε λόγο αληθείας έβαζε βαθιά το χέρι του στο βάζο με το μέλι.

Και μετά τις αποκαλύψεις ούτε φωνή, ούτε ακρόαση.

Πάει κάτι να ψελλίσει, αλλά επί της ουσίας προσπαθεί να κερδίσει χρόνο.

Ο κ. Καρατζαφέρης οφείλει να δώσει εξηγήσεις στον ελληνικό λαό.

Στην πόλη μας τώρα, την Κηφισιά, Δήμαρχος ανεκυρήχθει ο Γ. Θωμάκος στην θέση του Ν. Χιωτάκη. Λίγο πολύ τα γνωρίζουμε όλοι μην τα επαναλαμβάνω, γίνομαι κουραστικός. Ο νέος, άφθαρτος Γ. Θωμάκος δεν έχει ακόμα συμπληρώσει 6 μήνες από την εκλογή του και τα μαντάτα, οι πράξεις δείχνουν ένα μπόλικο τίποτα.

Στην ομάδα συμβούλων του επικρατεί ένας αναβρασμός, παραγκωνισμένοι οι περισσότεροι Δημοτικοί σύμβουλοι τους χρησιμοποιεί μόνο για να ψηφίζουν. Ο νέος «Καίσαρας» της Κηφισιάς έχει εγκαθιδρύσει την ολιγομελή ομάδα πληβείων και λειτουργεί όπως και ο προκάτοχος του.

Τα σπουδαία-μεγαλεπήβολα σχέδια έχουν μετακομίσει στο Δικηγορικό γραφείο του στο Μαρούσι. Έχουν αρχίσει οι συμψηφισμοί, τα μικρά ιδιοτελεί παιχνίδια, το ρουσφέτι πάει σύννεφο και ότι χλευάζαμε στην τέως διοίκηση αυτό έχουμε. Αυτά τα «κόλπα Χιωτάκη» τα γνωρίζουν οι νέοι Δημοτικοί άρχοντες και δύσκολα, για αρκετούς, θα γίνουν τόσο άγαρμπα, τόσο νωρίς αποδεκτά.

Από πλευράς νομιμότητας όλων των υπηρεσιών, όλων των πράξεων, όλων των αληθινών γεγονότων, όλων των συμβάσεων που η τέως διοίκηση είχε υπογράψει αφειδώς δεν ακούμε τίποτα. Μια εκκωφαντική σιωπή. Ήταν άραγε η τέως διοίκηση τόσο καλοκουρδισμένη μηχανή που ενδεχομένως τίποτε μεμπτών δεν έχει αποκαλυφθεί; Ήταν άραγε όλες οι συμβάσεις νόμιμες. Τα τόσα χρήματα που έκαναν φτερά, ξεχάστηκαν; Γιατί άραγε δεν βγαίνει ο νέος Δήμαρχος Γ. Θωμάκος να πει στους Κηφισιώτες ότι όλα έχουν καλώς. Δεν είχε συμβεί τίποτα στραβό, δεν είχαν σπαταληθεί χρήματα αφειδώς.

Μήπως ο Ν. Χιωτάκης έχει και αυτός με την σειρά του κρυφά χαρτιά; Μήπως και ο ίδιος ο Γ. Θωμάκος και ορισμένοι συνεργάτες του έχουν κάποια στοιχεία που μυρίζουν; Και το γνωρίζει ο Ν. Χιωτάκης.

Οι υποθέσεις πολλές αλλά κινούνται στην σφαίρα την αβεβαιότητας, της υποθετικής σφαίρας. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα, τα αρνιά με τα αρνιά και τα ζαρζαβατικά με τα ζαρζαβατικά. Όταν επιχειρείται το μπέρδεμα τέτοιων καταστάσεων, αρχίζουν όλοι και γελάνε.

Ο Γ. Θωμάκος έπεσε από ένα βουνό χωρίς αλεξίπτωτο και προσγειώθηκε και καλοστάθηκε στην πρώτη καρέκλα του Δήμου. Αυτά δεν γίνονται ούτε στα πιο εξελιγμένα όνειρα. Αυτές οι καταστάσεις δεν πρόκειται επ’ ουδενί να επαναληφθούν, όσο πιστός, αγαθός χριστιανός να είναι κανείς. Τα θαύματα δεν επαναλαμβάνονται, τελείωσαν. Οφείλει να δώσει εξηγήσεις, για την δύσκολη πορεία, που νομίζει ότι έχει χαράξει.             

Όσο το αποφεύγουν θα παραδίνονται στη χλεύη, την απαξίωση και στην περιφρόνηση των πολιτών.-

Πηγή:protagon

Μετά το cookie cup έρχεται το chocolate cup! Πριν από καιρό είδαμε ένα πρωτότυπο φλιτζάνι καφέ από μπισκότο, που έδινε τη δυνατότητα στους χρήστες αφού πιουν το ρόφημά τους να το φάνε χωρίς δεύτερη σκέψη. Τώρα μια άλλη εταιρεία πάει ένα βήμα παραπέρα και βουτά το μπισκότο στη σοκολάτα!

Η λογική έχει να κάνει με τον περιορισμό της χάρτινης και πλαστικής συσκευασίας καφέ ανά τον κόσμο, προσφέροντας ένα φλιτζάνι που τρώγεται. Με βασικό υλικό το μπισκότο ή τη γκοφρέτα, το “Alfred Cafe” στην Καλιφόρνια σερβίρει εσπρέσο ή καπουτσίνο σε βρώσιμο κυπελλάκι επικαλυμμένο με μαύρη, λευκή ή σοκολάτα γάλακτος!