Πολλές φορές έχουμε δει τη λάβα από ένα ηφαίστειο να καταλήγει στον ωκεανό, ειδικά στη Χαβάη αυτό δεν είναι ασυνήθιστο. Ποτέ όμως δεν θαυμάσαμε κάτι τέτοιο από τόσο κοντά. Ο Kawika Singson βρέθηκε μια αναπνοή στην κυριολεξία από την καυτή λάβα και απαθανάτισε με την κάμερά του τη στιγμή που καταλήγει στο νερό! Το αποτέλεσμα; Μαγικό!
Έχουμε όλοι δει διάφορες φωτογραφίες από την Κίνα με ουρανοξύστες – εργατικές κατοικίες, εργοστάσια, νέφος στο Πεκίνο και άλλα, οι παρακάτω όμως είναι τουλάχιστον εντυπωσιακές και μας παρουσιάζουν την (πολύ) όμορφη πλευρά της Κίνας. Ο φωτογράφος Feng Jiang κατέγραψε με το φακό του στιγμές απαράμιλλης ομορφιάς.
Δεν θα μπορούσε άλλωστε να είναι διαφορετικά καθώς η Κίνα είναι η 3η μεγαλύτερη, σε έκταση, χώρα του πλανήτη, με έκταση που αγγίζει τα 10 εκ. τ.χλμ. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι σα να βγήκαν από σκηνικά παραμυθιών.
Όπως δημοσιεύτηκαν στο Sight and Sound
Μια απίθανη λίστα από τον αγαπημένο Ιταλό δημιουργό, ακριβώς όπως ταιριάζει στον θρύλο του. Ο Φελίνι αδιαφορεί για κάθε κανόνα! Για πρώτη ταινία βάζει όχι μία αλλά τρεις ταινίες του Τσάπλιν. Για δεύτερη ταινία οποιαδήποτε ταινία των Marx Brothers ή του Χοντρού και του Λιγνού και στο τέλος βάζει και μια δικιά του ταινία στο νούμερο 10, το 8 1/2 χωρίς ίχνος μετριοφροσύνης! Και γιατί όχι; Είναι από τα αριστουργήματα του!
Είχε πει ο κριτικός Roger Ebert για το 8 1/2: "Βλέπω και ξαναβλέπω το 8 1/2 και η εκτίμηση μου μεγαλώνει περισσότερο κάθε φορά. Κάνει αυτό που είναι σχεδόν απίθανο. Ο Φελίνι είναι ένας μάγος που συζητά, αποκαλύπτει, εξηγεί και αποδομεί τα κόλπα του ενώ ταυτόχρονα μας κοροϊδεύει με αυτά. Ισχυρίζεται ότι δεν ξέρει τι θέλει ή πώς θα το πετύχει και στο φιλμ αποδεικνύεται ότι ξέρει ακριβώς [τι θέλει] και χαίρεται με αυτή του τη γνώση".
1. The Circus/City Lights/Monsieur Verdoux (1928,31,47, Charles Chaplin)
2. Οποιαδήποτε των Marx Brothers ή των Χοντρού και Λιγνού
3. Stagecoach (1939, John Ford)
4. Rashomon (1950, Akira Kurosawa)
5. The Discreet Charm of the Bourgeoisie (1972, Luis Bunuel)
6. 2001: A Space Odyssey (1968, Stanley Kubrick)
7. Paisan (1946, Roberto Rossellini)
8. The Birds (1963, Alfred Hitchcock)
9. Wild Strawberries (1957, Ingmar Bergman)
10. 8 1/2 (1963, Federico Fellini)
B. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΛΜΠΟΥΜ
Πλάτων Ανδριτσάκης - Γρηγόρης Λαμπράκης (σάουντρακ)
Λίγα ελληνικά ντοκιμαντέρ έχουν ευτυχήσει τόσο στη μουσική τους υπόκρουση. Λυρισμός, ευαισθησία, μελωδίες, παίξιμο, όλα συντελούν στη λειτουργική αναβάθμιση του φιλμ.
Mechanimal - Secret Science
Οι ηλεκτρονικές μηχανές τους δουλεύουν και πάλι στο φουλ, οι αναφορές τους στο παρελθόν του είδους μας θυμίζουν αυτό το υπέροχο σύμπαν, οι λέξεις τους ματώνουν.
Θανάσης Παπακωνσταντίνου - Πρόσκληση σε δείπνο κυανίου
Λέξεις μαζεμένες μία-μία στις όχθες ενός μουσικού ποταμού που ρέει πια όλο και με μεγαλύτερη ορμή σε όλο και πιο όμορφα τοπία.
Sigmatropic - Dead/Computer/Blues
Το χωνευτήρι του Άκη Μπογιατζή δουλεύει θαυμάσια και αποδίδει καρπούς. Οι Velvets είναι εδώ, όπως και οι Suicide. Άλλωστε ο τίτλος τα λέει όλα.
Μπάμπης Παπαδόπουλος - Μέσα στον πόνο είν’ η χαρά μεσ’ στη χαρά είναι ο πόνος
Κιθάρες, ασκήσεις ύφους, ελληνικότητα, εξαιρετικοί συνοδοιπόροι, όλα τα υλικά συγκροτούν ένα άλμπουμ που περιέχει… μουσική.
Electric Litany - Enduring Days You Will Overcome
Οι ίδιοι ωρίμασαν και άνοιξαν τα φτερά τους σε πιο πολύπλοκα τοπία, ο πολύς Alan Parsons στην παραγωγή αναβαθμίζει την προσπάθεια, ο στοχασμός δεν πάει χαμένος.
Yannis Kassetas (New York Sessions Presents:) - East N Blues
Η συνεργασία του με Νεοϋορκέζους μουσικούς δίνει φτερά στις ιδέες και το παίξιμό του, η ελληνική τζαζ κερδίζει ένα ακόμη γερό χαρτί.
Τα Παιδιά της Παλαιότητας - 12 τραγούδια από τις κατακόμβες
Η μετεξέλιξη των Κόρε Υδρο καρποφορεί με σκληρές αλήθειες, βίαιο ταμπεραμέντο, rock attitude, προσωπικές ιστορίες και ποιητικό λόγο που δεν περνάς εύκολα στο ντούκου.
Xylouris - White - Goats
Ένα αγριοκάτσικο της Κρήτης φτάνει χοροπηδώντας ως την αυστραλιανή έρημο και ο ήχος του ξεπερνάει έτσι το χώρο και το χρόνο.
Empty Frame - The Blackbird Flies
Η ένταση ανέβηκε, ο ήχος «βρόμισε», οι λέξεις σκοτείνιασαν, αλλά η ευαισθησία δεν χάθηκε. Κάθε άλλο.
The Voyage Limpid Sound - Voyageology
Τι κι αν στην ουσία πρόκειται για συλλογή «χαμένων» ηχογραφήσεων της περιόδου: 2000-2009. Η ποπ κομψότης, η φαντασία και η ιδιαιτερότητα είναι παρούσες διαρκώς.
Prins Obi - Notions
Το προσωπικό στίγμα του Prins Obi (Baby Guru) δεν θυμίζει το γκρουπ του αλλά δεν το απαρνείται κιόλας, καθώς το ένδοξο παρελθόν (progressive + pop) είναι κι εδώ παρόν.
Film - Eclipse
Παραδίδονται ακόμη περισσότερο στη γοητεία και την πολυπλοκότητα του progressive αλλά δεν «χάνονται στη μετάφραση», δημιουργώντας το δικό τους, μοναδικό τοπίο.
Plastic Flowers - Evergreen
Εύθραυστες και σύντομες electropop ιδέες που μπορούν να αναπτυχθούν κατά το δοκούν, ήχοι από αστικά διεθνή τοπία και ευαισθησία του 21ου αιώνα (αν μπορώ να το πω αυτό).
Baby Guru - Marginalia
Σε κάθε τους δίσκο προσθέτουν πείρα, γνώση, αναζήτηση, δημιουργικότητα και –εν προκειμένω– και χιούμορ για να παίξουν με το παρελθόν αλλά με τους δικούς τους όρους.
Sillyboy - Stalker
Κάθε άλμπουμ του ενισχύει την άποψη πως έχει το ταλέντο της μελωδίας, της ατμόσφαιρας, της ποπ αισθητικής.
Monika - Secret In The Dark
Το «διεθνές» της εγχείρημα την απελευθερώνει από τα δεσμά της επιτυχίας και της δίνει το έναυσμα και την ενέργεια να δοκιμάσει πέραν του καθιερωμένου.
The Wonderfall Quartet - Horizon
Με πιο προσωπικό ύφος και με την τζαζ τους να απλώνεται προς την τραγουδοποιία, κατακτούν ένα δικό τους στιλ και ύφος.
Egg Hell - Once Part of a Whole Ship
Το διαπιστωμένο ταλέντο και η ερμηνευτική ικανότητα του Jef Maarawi αποκαλύπτονται εδώ στην έκταση που τους αξίζει, δημιουργώντας ένα πολύ ιδιαίτερο indie άλμπουμ.
Irene Skylakaki - Before Dawn
Κατορθώνει με την πρώτη να πιστοποιήσει ταλέντο, προσωπικό στίγμα, ικανότητα στη σύνθεση και στο λόγο. Η γυναικεία ελληνική φολκ ανθεί και πάλι.
Jane Doe - Revolution Diaries
Ένα ολοκληρωμένο και στιβαρό rock άλμπουμ, ευφάνταστο, δημιουργικό, με άποψη και συνέπεια, σε μία εποχή που ο rock ήχος (γενικά) δυσκολεύεται με τη φαντασία.
Αλκίνοος Ιωαννίδης - Μικρή Βαλίτσα
Ένα ποιητικό πλάσμα κάνει έναν ποιητικό δίσκο όπου λυρισμός, ευαισθησία, χαμηλοί τόνοι και ωραία παιξίματα δεν τον ξεκόβουν από την κοινωνική πραγματικότητα.
Felizol - Πάρνηθα
Εκδρομικός τύπος ο Γιάννης Βεσλεμές, με το άλμπουμ του να μας ανεβάζει στην Πάρνηθα και την ταινία του να μας πηγαίνει στη Νορβηγία, κυρίως όμως πραγματικά δημιουργικός.
The Man From Managra - The Man From Managra
Μετά από τόσα άλμπουμ και τόσες παραγωγές και συνεργασίες, ο Coti K όχι απλώς δεν κουράστηκε αλλά μας πρόσφερε φέτος το προσωπικό του αριστούργημα.
