ενημέρωση 3:11, 12 August, 2026

Δεν βρέθηκε τελικά το γονίδιο της μακροζωίας

Δεν βρέθηκε τελικά το γονίδιο της μακροζωίας
 
Νέα Υόρκη
Γενετική συγκριτική ανάλυση του DNA 17 υπεραιωνόβιων ανθρώπων, 16 γυναικών και ενός άνδρα, ηλικίας 110 έως 116 ετών, απέτυχε να εντοπίσει κάποιον γενετικό παράγοντα που τους έχει χαρίσει το πλεονέκτημα της μακροζωίας, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό έντυποPLoS One

Προηγούμενες μελέτες είχαν εντοπίσει γονίδια που κωδικοποιούν κάποιες πρωτεΐνες που ενδεχομένως να παίζουν σημαντικό ρόλο στη μακροζωία, περιλαμβανομένου του ινσουλινόμορφου αυξητικού παράγοντα 1 (IGF-1). Ορισμένοι άνθρωποι είναι φορείς μιας μετάλλαξης του IGF-1 που χάνει την δραστηριότητά της με την πάροδο του χρόνου, και αυτό μπορεί να επιβραδύνει την διαδικασία της γήρανσης. 

Η παρούσα έρευνα όμως, είναι η πρώτη που ανέλυσε το DNA υπεραιωνόβιων ανθρώπων και το συνέκρινε με το DNA 34 ατόμων, ηλικίας 21 έως 79 ετών. 

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Αναπτυξιακής Βιολογίας και Γενετικής, Στούαρτ Κιμ του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, ανακοίνωσαν ότι η γενετική ανάλυση δεν έφερε στο φως κάποιο γενετικό χαρακτηριστικό, που να είναι κοινό και στα 17 υπεραιωνόβια άτομα.

«Ελπίζαμε να βρούμε κάποιο γονίδιο που να σχετίζεται με τη μακροζωία. Αυτό όμως δεν συνέβη και είμαστε αρκετά απογοητευμένοι. Είμαστε όμως ακόμα στην αρχή της αναζήτησης των γονιδίων που προσφέρουν μακροζωία σε ορισμένους ανθρώπους», σχολίασε ο Δρ Κιμ. 

Ο ερευνητής δηλώνει πεπεισμένος ότι η μακροζωία έχει γενετικό υπόβαθρο, χάρη στο οποίο επιβραδύνεται η διαδικασία της γήρανσης. «Αυτοί οι υπεραιωνόβιοι έχουν ένα διαφορετικό 'ρολόι' χάρη στο οποίο παραμένουν πραγματικά άκρως λειτουργικοί για μακρύ χρονικό διάστημα. Είναι αρκετά ξεκάθαρο ότι πρόκειται για κάτι γενετικό. Όμως, τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η γενετική επίδραση είναι πολύπλοκη. Πρέπει να είναι πολλά γονίδια ή διαφορετικά γονίδια σε κάθε υπεραιωνόβιο αυτά που του δίνουν τη δυνατότητα να ζει τόσο πολύ», εξηγεί. 

Αξίζει να σημειωθεί ότι, από το δείγμα της παρούσας μελέτης ένας από τους 17 υπεραιωνόβιους ασκούσε το επάγγελμα του γιατρού ως την ηλικία των 103 ετών και ένας άλλος οδηγούσε αυτοκίνητο έως την ηλικία των 107 ετών. 

Από την άλλη, σύμφωνα με τους ερευνητές, οι 17 υπεραιωνόβιοι δεν ανέφεραν κάποιες ιδιαίτερα υγιεινές συνήθειες, που να δικαιολογούν τη μακροζωία. Ως ομάδα, δεν έκαναν ούτε ιδιαίτερα υγιεινή διατροφή, ούτε ασκούνταν σωματικά σε τακτική βάση. Μάλιστα περίπου οι μισοί ήσαν και καπνιστές.

Παλαιότερες μελέτες έχουν διαπιστώσει ότι, οι άνθρωποι που ξεπερνούν τα 100, έχουν μόλις 19% πιθανότητα να υποστούν καρκίνο, έμφραγμα ή εγκεφαλικό επεισόδιο, ενώ αντίθετα ο μέσος άνθρωπος στην ηλικία των 85 ετών έχει πιθανότητα περίπου 50% να διαγνωστεί με καρκίνο και 35% με καρδιολογικά προβλήματα.

Οι έρευνες λοιπόν για το μυστήριο της μακροζωίας θα συνεχιστούν με επίκεντρο το «κλειστό κλαμπ» των ανθρώπων που έχουν γιορτάσει τα 110ά γενέθλιά τους. Πρόκειται για 75 άτομα (22 στις ΗΠΑ), σχεδόν όλες γυναίκες.

  • Κατηγορία ΥΓΕΙΑ
  • 0

Αυτό πρέπει να το δοκιμάσεις.

 Οι Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ βρίσκονται στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν τη συνεργασία τους με τον Άκη Πετρετζίκη.
Στις 4 Δεκεμβρίου το πρώτο βιβλίο μαγειρικής του πρώτου Έλληνα Master Chef θα βρίσκεται στις προθήκες των βιβλιοπωλείων με τίτλο Αυτό πρέπει να το δοκιμάσεις.

Πρόκειται για μία πολυτελή έκδοση, με εξαιρετική φωτογράφιση και απολαυστικές συνταγές για κάθε περίσταση, εμπλουτισμένες με τις γλαφυρές περιγραφές του ταλαντούχου και ιδιαίτερα αγαπητού σεφ.

Λίγα λόγια για το βιβλίο
Ένας σεφ, ο Άκης Πετρετζίκης και μία υποστηρικτική ομάδα 30 ατόμων ταξίδεψαν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και μετά από 2 χρόνια προετοιμασίας μας παρουσιάζουν ένα βιβλίο μαγειρικής πολύ διαφορετικό από όσα έχουμε συνηθίσει!
12 θεματικές ενότητες, 150 βασικές συνταγές, 400 συμπληρωματικές και περισσότερες από 450 φωτογραφίες υπόσχονται να απογειώσουν και τον πιο απαιτητικό ουρανίσκο.
Αυτό πρέπει να το δοκιμάσεις!

Λίγα λόγια για τον Άκη Πετρετζίκη
Γεννημένος στις 4 Μαρτίου, ο Άκης Πετρετζίκης μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, δουλεύοντας στην οικογενειακή επιχείρηση από τα δεκαέξι χρόνια του. Στα δεκαοκτώ του αποφάσισε να εγκαταλείψει την πόλη όπου μεγάλωσε για να κατεβεί στην Αθήνα και να σπουδάσει λογιστική.
Από εκείνη ακριβώς τη στιγμή συνειδητοποίησε ότι η πραγματική του αγάπη βρισκόταν στη γεύση των φρέσκων φρούτων, στις μυρωδιές των μεσογειακών μπαχαρικών και στους ήχους των ακονισμένων μαχαιριών. Ήταν εκείνη η στιγμή που αποφάσισε να σπουδάσει παράλληλα σεφ, στη σχολή μαγειρικής Le Monde.
Μόλις ολοκλήρωσε τις σπουδές του (ολοκλήρωσε και τη λογιστική!), εργάστηκε σε πληθώρα εστιατορίων και ξενοδοχείων σε όλη την Ελλάδα, μέχρι που αναχώρησε για την Αγγλία, με σκοπό να εξερευνήσει τη διεθνή κουζίνα.
Η πενταετής παραμονή του στην Αγγλία ήταν το μεγαλύτερο μαγειρικό «σχολείο» για τον Άκη, μια και είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί με διάσημους, βραβευμένους σεφ. Η τελευταία του στάση ήταν το φημισμένο ξενοδοχείο The Goring. Το 2010 επέστρεψε στην Ελλάδα, όχι για κάποια επαγγελματική ευκαιρία, όπως πολύς κόσμος θα σκεφτόταν, αλλά για να λάβει μέρος στο τηλεπαιχνίδι του MEGA Master Chef. Έξι μήνες αργότερα, χωρίς καμία αμφιβολία, αναδείχθηκε ο πρώτος Έλληνας Master Chef κερδίζοντας τον διαγωνισμό.
Σήμερα ο Άκης αποτελεί έναν από τους πιο αγαπητούς ανθρώπους της τηλεόρασης. Κάθε μέρα, για τα τελευταία πέντε χρόνια, μαγειρεύει σε τηλεοπτικές εκπομπές. Πιο συγκεκριμένα, μαγειρεύει στην καθημερινή του εκπομπή στο MEGA Κάν’ το όπως ο Άκης, καθώς και στην εβδομαδιαία εκπομπή Ιστορίες από τη Λίστα. Παράλληλα, ο κόσμος τον απολαμβάνει στη διαδικτυακή του εκπομπή Kitchen Lab. Ο Άκης είναι γνωστός για την ευκολία που έχει να συνδυάζει απλά καθημερινά υλικά και να ετοιμάζει πεντανόστιμες συνταγές, γρήγορες και οικονομικές.
Επίσης, είναι ένας διακεκριμένος σεφ, παρασκευάζοντας υψηλού επιπέδου γαστρονομία. Άλλωστε πληθώρα πολυεθνικών επιχειρήσεων τον επιλέγουν ως κύριο πρεσβευτή των προϊόντων τους.
Μέσα στο 2014, ο Άκης ξεκίνησε να εκδίδει μηνιαία περιοδικά και αυτό θα είναι το πρώτο του βιβλίο μαγειρικής.

Castagnole: λουκουμαδάκι απ' τη Βενετία

Τούτη την περίοδο πολύ συγκεκριμένα πράγματα τριβελίζουν το μυαλό όλων μας: χαλάρωση, ξεκούραση, ανεμελιά. Την ίδια λασκάδα αναζητούμε φυσικά και στα μαγειρέματά μας, καθώς τα πολλά υλικά και οι ζαλιστικές, περίπλοκες οδηγίες μεταμορφώνουν την κουζίνα από ευωδιαστή όαση σε δωμάτιο βασανιστηρίων.

Photo: lospicchiodaglio.itPhoto: lospicchiodaglio.it

Βεβαίως το αίτημα για νοστιμιά παραμένει ανυποχώρητο. Αναζητώντας τις προάλλες ένα εύκολο, γρήγορο, ελάχιστα απαιτητικό, σε χρόνο και υλικά, πρωινό, μέτρησα τις δυνάμεις μου, ήτοι τις προμήθειες του νοικοκυριού: λίγο αλεύρι, λίγο γάλα, μερικά αυγά και κάμποσο λάδι. Τηγανίτες; Λουκουμάδες; Kρέπες ή ομελέτα; Όλα τους φαίνονταν τουλάχιστον πληκτικά και η κυριακάτικη ραστώνη σχεδόν απαγόρευε την έξοδο για πρόσθετες προμήθειες. Είναι από εκείνες τις στιγμές, που συνειδητοποιείς πως αν τα υλικά δεν επαρκούν για κάτι ξεχωριστό, η μνήμη και η φαντασία μπορούν να δώσουν αίγλη ακόμα και στην πιο απλή συνταγή. Με εκείνα τα ταπεινά και λιγοστά αποφάσισα να ετοιμάσω ένα νοητό, γευστικό ταξίδι στη Βενετία, που ακούει στο όνομα castagnole. Είναι το εθνικό γλυκό της πόλης καθ' όλη την διάρκεια του περιβόητου καρναβαλιού της. Σε κάθε γωνιά της, λουκουμαδοποιοί, οι ονομαστοί fritoleri, πωλούν λαχταριστές, χρυσαφένιες μπαλίτσες πασπαλισμένες με ζάχαρη.

Εξ όψεως θυμίζουν αρκετά τους δικούς μας λουκουμάδες· όμως η ζύμη τους είναι κατά τι πιο πηχτή και το μέγεθός τους κατά πολύ μικρότερο. Αν και φαντάζουν βαρύτεροι γευστικά, ετοιμάζοντάς τους διαπίστωσα το εξής θαυμάσιο: η πυκνότητά τους δεν επιτρέπει στο λάδι να απορροφηθεί, χάνουν επομένως τη δυσάρεστη επίγευση τηγανίλας που μένει σε πολλά όμοιά τους μαγειρέματα.

Για περίπου 25 με 30 βενετσιάνικους λουκουμάδες θα χρειαστούμε

  • 3 γεμάτες κ.σ. αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 1 κ.σ. ζάχαρη
  • 1 πρέζα αλάτι
  • 1 αυγό
  • 50 ml γάλα
  • ξύσμα λεμονιού
  • λάδι για το τηγάνισμά τους

Σε ένα αρκετά βαθύ μπολ βάζουμε όλα τα υλικά, γάλακτος εξαιρουμένου. Ανακατεύουμε και το προσθέτουμε σταδιακά μέχρι να έχουμε έναν πηχτό χυλό. Βοηθός μας το κουτάλι: θέλουμε τη ζύμη σχετικά αραιή αλλά τόσο που να στέκεται πάνω του - τότε είναι έτοιμη.

Παράλληλα, σε ένα βαθύ τηγάνι, ζεσταίνουμε λάδι αρκετό για να μπορούν να κολυμπήσουν μέσα του οι castagnole. Με ένα κουτάλι παίρνουμε μία μικρή ποσότητα από τη ζύμη μας και με ένα δεύτερο την στρογγυλεύουμε φτιάχνοντας μία μικρή μπάλα. Την βουτάμε στο καυτό λάδι και συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο μέχρι η ζύμη να εξαντληθεί, βουτώντας συχνά - πυκνά τα κουτάλια μας σε χλιαρό νερό, για να γλιστράει ευκολότερα η ζύμη από πάνω τους. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία, ώστε οι ζυμαρένιες μπάλες να ψηθούν καλά χωρίς να καούν αμέσως εξωτερικά. Με μία τρυπητή κουτάλα τις περιστρέφουμε συνεχώς ώσπου να αποκτήσουν χρυσοκίτρινο χρώμα.

Συνήθως 3 λεπτά τηγανίσματος αρκούν, γρήγορα τις βγάζουμε από το λάδι και απευθείας τις απλώνουμε σε μία σχάρα ή σε απορροφητικό χαρτί κουζίνας για να στεγνώσουν πολύ καλά. 

Οι εκδοχές για το σερβίρισμά τους απεριόριστες: με μέλι, σοκολάτα ή και παγωτό. Αν ωστόσο θέλουμε να μείνουμε πιστοί στην ιστορική γεύση των fritoleri, η ζάχαρη είναι μονόδρομος.

Αλεξανδρινός μεζές: κιμαδοπιτάκια φουρνιστά

Την αλεξανδρινή καταγωγή μου δεν την μνημονεύω συχνά. Μόνο όταν μπαίνω στην κουζίνα και, τηλεφωνώντας σε μαμά και γιαγιά, προσθαθώ να θυμηθώ πώς φτιάχνεται το ένα ή το άλλο φαγητό. Μέρες τώρα γύριζαν στο μυαλό μου τα hawawshi, τα περίφημα αιγυπτιακά κιμαδοπιτάκια που θυμίζουν πολύ το λαχματζούν. Κιμάς αρνίσιος ανακατεμένος με κρεμμύδι, σκόρδο και μυρωδικά, που μπαίνει ανάμεσα σε δύο κομμάτια ζύμης και ψήνονται στον φούρνο. Συνηθίζεται σε πολλά εστιατόρια της Αιγύπτου αν και εγώ ως παιδάκι το γνώρισα σαν φαγητό δρόμου, στο χέρι. Ανέβαλλα συνεχώς την ετοιμασία τους γιατί σκεφτόμουν τον μπελά του χειροποίητου ζυμαριού. Αποφάσισα έτσι να παρακάμψω το ζύμωμα και να τα ετοιμάσω με έτοιμες, χειροποίητες, αφράτες πίτες από γειτονικό εργαστήριο (καθησύχασα ωστόσο τη γιαγιά πως πέρασα το πρωινό μου πλάθοντας).

Photo: mideats.comPhoto: mideats.com

  • 6 πίτες αφράτες άψητες, που να κόβονται εύκολα για να γεμιστούν *
  • μισό κιλό αρνίσιο κιμά **
  • 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο
  • 1 ντομάτα επίσης ψιλοκομμένη
  • 2 σκελίδες σκόρδου λιωμένες
  • μαϊντανός και κόλιανδρος ψιλοκομμένοι (περίπου μισό φλιτζ. και οι δύο μαζί)
  • 1 καυτερή πιπερίτσα ψιλοκομμένη
  • ½ κ.σ. πιπέρι Καγιέν ή όποιο άλλο προτιμάτε
  • δύο μυτιές από κανέλα και κύμινο

Ζεσταίνετε τον φούρνο στους 200 βαθμούς και σε ένα μεγάλο μπολ ανακατεύετε τον κιμά, το κρεμμύδι, το σκόρδο, τη ντομάτα, πιπεριά και τα μυριστικά μαζί με το πιπέρι - όλα εν ολίγοις. Πλάθετε καλά μέχρι ο κιμάς να ενσωματώσει όλα τα υπόλοιπα υλικά.

Με ένα μαχαίρι κόβετε τις πίτες στη μέση, τώρα θα έχετε 12 ημικύκλια. Τα κόβετε έτσι ώστε να θυμίζουν τσέπες: χαράζετε κάθετα με το μαχαίρι χωρίς να φτάσετε ως κάτω, μέχρι να έχουν άνοιγμα αρκετό για να χωρέσει ο κιμάς.

Μοιράζετε το μίγμα του κιμά στις πίτες προσέχοντας να μη τις παραγεμίσετε, γιατί δεν θα ψηθεί καλά. Με τα χέρια σας τις αλείφετε με ελαιόλαδο, θυμάρι ή ρίγανη και τρις φουρνίζετε πάνω σε σχάρα στρωμένη με λαδόκολλα, στην ίδια θερμοκρασία, για 20 με 25 λεπτά. Μετά τα πρώτα 15 λεπτά ελέγχετε τα πιτάκια, γιατί οι πίτες πρέπει να ροδίσουν αλλά όχι να ξεραθούν και ο κιμάς να ψηθεί καλά. 5 λεπτά πριν το τέλος τα γυρίζετε από την άλλη πλευρά. Πολλές φορές τυλίγω τα πιτάκια με ένα κομμάτι λαδόκολλας, σαν σουβλάκι, ώστε να μη ξεροψηθούν.

Όσο περιμένετε να κρυώσουν, ετοιμάστε την αγαπημένη μου (και πολύ ταιριαστή τους) σάλτσα: 4 κ.σ. γιαούρτι, λίγο ελαιόλαδο, μαϊντανός και λίγη μουστάρδα, ανακατεμένα σε μικρό μπολ με ένα κουτάλι. Γεμίστε τα πιτάκια και σερβίρετε πριν κρυώσουν!

* Αντί για αφράτες πίτες μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και τις λεπτότερες αραβικές. Σε αυτή την εκδοχή τις απλώνετε, βάζετε κιμά στο μισό μέρος τους, τις κλείνετε και διπλώνετε τις άκρες από κάτω, σαν πακετάκια, ώστε να μείνουν κλειστές κατά το ψήσιμο. Λόγω μκρού πάχους τα 20 λεπτά στον φούρνο θα είναι υπεραρκετά.

** Τον κιμά μπορείτε να τον αντικαταστήσετε με μοσχαρίσιο, όμως, ειδικά σε αυτά τα πιτάκια, ο αρνίσιος είναι μακράν πιο ζουμερός.