Μεταφράστε σε πραγματικό χρόνο τις συνομιλίες σε 12 γλώσσες

H υπηρεσία του Skype υποστηρίζει Αραβικά, Κινέζικα (Mandarin / Καντονέζικα), Γαλλικά, Ιταλικά, Κορεατικά, Ρωσικά, Αγγλικά, Γερμανικά, Ιαπωνικά, Πορτογαλικά και Ισπανικά, αλλά οι υποστηριζόμενες γλώσσες θα φτάσουν τις 45, σύντομα, υποστηρίζει η Microsoft. 4 Σε δοκιμαστική λειτουργία για το κοινό διαθέτει από σήμερα η Microsoft, το εργαλείο αυτόματης φωνητικής μετάφρασης του Skype για τους χρήστες όλων των συσκευών με λειτουργικό Windows 8.1.  

Πρόκειται για ένα πάρα πολύ χρήσιμο εργαλείο με γεύση από το μέλλον, που μετατρέποντας την ομιλία σε κείμενο, επιτρέπει την μετάφραση μιας συνομιλίας που γίνεται διαφορετικές γλώσσες, σε πραγματικό χρόνο.   

Το μεταφραστικό εργαλείο του Skype, που μεταφράζει από και πρός 12 γλώσσες, μέχρι στιγμής, αποτελεί ένα από τα ισχυρά χαρτιά της Microsfot, το οποίο, όπως δήλωσε και ο CEO της, Satya Nadella, τον περασμένο Ιούλιο,  "εκφράζει το μελλοντικό όραμα της εταιρείας". Το Skype Translator, πρόκειται να μπει σε μαζική κυκλοφορία έως τα τέλη του έτους.  

Πάρτε μια πρώτη ιδέα του πως λειτουργεί, το Skype Translator, σε πραγματικές συνθήκες, στο παρακάτω βίντεο παρουσίασής του στο συνέδριο WPC 2014: 

Ξεχάστε τα συμβατικά κλειδιά, τις κάρτες πρόσβασης και τη ρεσεψιόν

Μια νέα επαναστατική τεχνολογία που θα χρησιμοποιεί το bluetooth του Smartphone για να ξεκλειδώνει την πόρτα του δωματίου σας, εισήγαγε η αμερικανική αλυσίδα ξενοδοχείων Starwood, στις μεγαλύτερες μονάδες που διαθέτει σε ολόκληρο τον κόσμο.  

H τεχνολογία, ονόματι SPG Keyless, επιτρέπει στους επισκέπτες των ξενοδοχείων της αλυσίδας Starwood, να συνδέουν το smartphone τους με την κλειδαριά του δωματίου τους, μέσω ενός ειδικού app που κάνει χρήση της ασύρματης σύνδεσης blutooth, καταστώντας παρωχημένο ακόμα και το check-in με τη ρεσεψιόν.  

Ο κάτοχος smartphone απλά ακουμπάει τη συσκευή του στην ειδική υποδοχή που υπάρχει σε κάθε πόρτα δωματίου και το blutooth αναλαμβάνει να την ξεκλειδώσει και να την κλειδώσει αυτόματα, εφόσον αναγνωρίσει ότι ο συγκεκριμένος κάτοχος έχει κάνει online κράτηση για το συγκεκριμένο δωμάτιο.  

Πρόκειται για μια κίνηση που πρόκειται να βρει μιμητές και άλλες μεγάλες αλυσίδες ξενοδοχείων παγκοσμίου εμβέλειας όπως το Hilton, αφού είναι πολύ βολικό κι εκμηδενίζει το χρόνο στο check-in αλλά και την ανάγκη ύπαρξης κλειδιών για τα δωμάτια και τα υπόλοιπα facilities των ξενοδοχείων.  

Παρακολουθήστε πως λειτουργεί η νέα τεχνολογία ξεκλειδώματος μέσω του smartphone στο παρακάτω βίντεο: 

Ρομπότ, το τέλος της εργασίας, βελτίωση των συνθηκων ζωής και επιμήκυνσή της είναι το ρεζουμέ μιας αποκαλυπτικής συνέντευξης στους Financial Times

H Google ιδρύθηκε από τους συμφοιτητές Larry Page και Seergey Brin, το 1998, επάνω σε δύο βασικούς άξονες: "Να μην γίνεις ποτέ κακός" και "κάνε τον κόσμο ένα καλύτερο μέρος".  

16 χρόνια μετά την ίδρυσή της, ο ένας εκ των επικεφαλής της Google, ο 41 ετών μηχανικός υπολογιστών κι επιχειρηματίας, Larry Page, παραχώρησε μια συνέντευξη στους Financial Times προκειμένου να δώσει το παρόν στίγμα της εταιρείας, ένός από τα πλεόν αναγνωρίσιμα brands του πλανήτη, αλλά και μια κλεφτή ματιά προς το μέλλον της.    

Σε λίγο διάστημα οι υπολογιστές θα είναι σε θέση να μας υποκαθιστούν σε ολοένα και περισσότερα επαγγέλματα. Πράγμα που θα μας κάνει να αναθεωρήσουμε την έννοια της εργασίας στο σύνολό της  

Αν και η εταιρεία πλέει, γιγαντωμένη, σε 'αχαρτογράφητα νέρά', ο συν-ιδρυτής της Larry Page εμμένει στις αλτρουιστικές αρχές πάνω στις οποίες έχτισε μαζί με τον Segey Brin τη Google, με οικουμενικούς στόχους να "οργανώσει τον όγκο της παγκόσμιας πληροφορίας και να την κάνει προσβάσιμη και χρήσιμη προς όλους".  

"Προσπαθούμε να βρούμε μια άκρη σε σχέση με όλη αυτή τη συγκέντρωση πόρων και μέσων που έχει επιτύχει η Google και πώς θα τα μετουσιώσουμε ώστε να έχουν θετική επίδραση στον κόσμο".  

Ερωτηθείς σε σχέση με τα μελλοντικά σχέδια της εταιρείας ο Page δήλωσε ότι σκοπεύει να χρησιμοποιήσει όλα αυτά τα μέσα για να πάει την τεχνολογία και την αγορά ένα βήμα προς το αύριο. Στην ατζέντα του βρίσκονται ήδη concept όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η ρομποτική, η υγεία, η καταπολέμηση των ασθενειών και η επιμήκυνση του πρσδόκιμου ζωής καθώς και η βιοτεχνολογία. Τις προοπτικές και τις εφαρμογές των παραπάνω και την μετατροπή τους σε προϊόντα, έχει αναλάβει να διερευνήσει το μυστικό εργαστηρίο "Google Χ labs"  του οποίου ηγείται ο Brin. Μέρος απ' όπου προέκυψαν τα αυτοκίνητα χωρίς οδηγό, οι "έξυπνοι" φακοί επαφής, το φορετό Google Glass, και το χάπι που θα εντοπίζει τον καρκίνο.  

Η εξήγηση που δίνει ο Page, σε σχέση με τα πολλαπλά 'ανοίγματα' της εταιρείας του, είναι ότι οι υπολογιστές είναι πλέον σε θέση να αναλάβουν να φέρνουν εις πέρας επαγγέλματα που γίνονταν παραδοσιακά από ανθρώπους.   

"Πρόκειται να αποκτήσουμε ορισμένες εκπληκτικές δυνατότητες όσον αφορά στην οικονομία. Σε λίγο διάστημα οι υπολογιστές θα είναι σε θέση να μας υποκαθιστούν σε ολοένα και περισσότερα επαγγέλματα. Πράγμα που θα μας κάνει να αναθεωρήσουμε την έννοια της εργασίας στο σύνολό της. Δεν υπάρχει κάτι άλλο στον ορίζοντα και δεν μπορεί κανείς να το αποτρέψει, με το να το απεύχεται", δήλωσε μεταξύ άλλων ο συν-ιδρυτής της Google, o οποίος όμως προέτρεψε τον κόσμο "να μη φοβηθεί ότι οι υπολογιστές θα του πάρουν τις δουλειές".  

"Διαθέτουμε όλα αυτά τα δισεκατομμύρια τα οποία θα έπρεπε να τα επενδύουμε για να κάνουμε τις ζωές των ανθρώπων καλύτερες", καταλήγει ο Page στη συνέντευξή του στους Financial Times, στρεφόμενος στην έλλειψη τόλμης όσων επενδύουν στη Silicon Valley. "Εάν απλώς κάνουμε τα ίδια πράγματα από την αρχή, και δεν στραφούμε προς κάτι καινοτόμο, το θεωρώ έγκλημα".  

Διαβάστε ολόκληρη την συνέντευξη του Larry Page σε αυτό το σύνδεσμο.

Πηγή:lifo

Μια χώρα που θυμίζει χαρταετό, μια κοινωνία που παραμυθιάζεται και μια πατρίδα σαλιγκάρι

Γράφει ο Χρήστος Χωμενίδης

Βαρέθηκα. Βαρέθηκα –εδώ και τέσσερα συναπτά χρόνια- να μετράω και να ξαναμετράω τα λεφτά μου και να μου βγαίνουν ολοένα και λιγότερα. Βαρέθηκα να δουλεύω μέχρις εξαντλήσεως ή να κυνηγάω τη δουλειά, την οποιαδήποτε σχεδόν δουλειά. Να παζαρεύω και το τελευταίο ευρώ, να υποκύπτω σε εξουθενωτικούς όρους του εργοδότη, να πληρώνομαι με εξωφρενική καθυστέρηση κι όποτε τελικά πληρώνομαι, να καταθέτω το μεγαλύτερο μέρος της αμοιβής μου στο κράτος. Βαρέθηκα να αλέθομαι στις μυλόπετρες του χαρατσιού, του ΕΝΦΙΑ, του ΦΠΑ...  

Τα πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν επί της ουσίας ποτέ. Ζω και αγαπάω μια πατρίδα-σαλιγκάρι, η οποία έρπει και βοσκάει τίποτα χορταράκια κι ευθύς ξανακλείνεται στο καβούκι της για να μην την αρπάξει κανένα πουλί.

Όταν φαλήρισε το ελληνικό δημόσιο, όταν πληροφορήθηκα σε απευθείας σύνδεση με Καστελόριζο, ότι την έχουμε όντως πολύ άσχημα, έδειξα κατανόηση και καρτερία. Ψήθηκα να βαφτίσω την κρίση ευκαιρία. «Θα στερηθούμε» σκέφτηκα «όμως τουλάχιστον θα νοικοκυρευτεί το μαγαζί. Θα οικοδομήσουμε νέες δομές. Καινούργιες, υγιείς σχέσεις μεταξύ μας. Ό,τι ξεκίνησε στραβά από ιδρύσεως σχεδόν της νεότερης Ελλάδας, τώρα –εφόσον αντιμετωπίσουμε την χρεοκοπία σαν δημιουργική καταστροφή- θα ισιώσει...»

Όταν, το επόμενο καλοκαίρι, βγήκαν οι αγανακτισμένοι στις πλατείες, τους κοίταζα με σηκωμένο φρύδι. «Για δες τους» σκεφτόμουν «πώς υστερίζονται επειδή έχασαν τη βολή και το καταναλωτικό τους σφρίγος! Πώς –αντί να αναζητήσουν τις ευθύνες μέσα τους και γύρω τους- εναναγκαλίζονται θεωρίες συνομωσίες, σπεύδουν να ενοχοποιήσουν κάποιους άλλους. Πώς αντιμετωπίζουν την πολιτική και την Ιστορία με όρους ποδοσφαίρου: Οι «δικοί μας» εναντίον των «κακών ξένων», τα «παλικάρια» από τη μια κι από την άλλη οι «τοκογλύφοι», οι «πατριώτες» και οι «κουίσλινγκ»... Δες τους με τι ευκολία καταπίνουν το δόλωμα του κάθε δημαγωγού, ο οποίος τους αθωώνει, τους κολακεύει, τους τάζει λαγούς με πετραχήλια...»

Το 2012, οι διπλές εκλογές στάθηκαν μια σύγκρουση σε δυο γύρους ανάμεσα στους αρνητές της ζοφερής πραγματικότητας και σε εκείνους που υπόσχονταν ότι θα τη διαχειριστούν προς το αμοιβαίο συμφέρον. Ενώ αερογέφυρες με δεκάευρα στήνονταν από την Ευρώπη, ώστε να μην στερέψουν τα ελληνικά ΑΤΜ, η αντιπολίτευση –ριζοσπαστική είτε εθνικιστική- διεκήρυσσε ότι θα έσκιζε τα μνημόνια στο προαύλιο της Βουλής. Πως θα τα καταργούσε έστω, με ένα νόμο του ενός άρθρου. Οι ισχυροί των Βρυξελλών και του Βερολίνου σχεδίαζαν πώς θα μας αποβάλουν απ'την ευρωζώνη και οι επαναστάτες των Αθηνών επέμεναν ότι μπλοφάρουν. (Από ό,τι απεδείχθη, κάθε άλλο παρά μπλόφαραν...) Το ΚΚΕ τουλάχιστον το έλεγε ευθαρσώς: «Πρότυπό μας αποτελεί η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Τσεχοσλοβακίας», μια παραλλαγή –τουτέστιν- της Κούβας. Ο Σύριζα αντιθέτως επέμενε να αρνείται την κρίση, να υπόσχεται ολική επαναφορά στις παλιές καλές μέρες. Η ψήφος όποιου είχε τα μυαλά του στο κεφάλι του ήταν προφανής.  

Με το που σχηματίστηκε η τρικομματική κυβέρνηση, πίστεψα ειλικρινά πως οι μεταρρυθμίσεις θα έμπαιναν σε μια επιταχυνόμενη πορεία. Ότι θα παύαμε επιτέλους να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και τους δανειστές, θα πραγματοποιούσαμε την πολυδιαφημισμένη εθνική επανεκκίνηση. Κούνια που με κούναγε! Δυό-τρεις δειλές ιδιωτικοποιήσεις –υπό τη δαμόκλειο σπάθη του ανώτατου δικαστηρίου- κι άλλες πεντέξι, που οι συμβάσεις τους ευνοούσαν σκανδαλωδώς κάποιους ημέτερους. Μεταρρυθμίσεις που έμεναν στα χαρτιά, νόμοι που ψηφίζονταν με τα χίλια ζόρια –με τους πιο απίθανους βουλευτές να κάνουν νάζια- και που δεν εφαρμόζονταν ποτέ, τζάμπα ο κόπος! Και παράλληλα περικοπές επί περικοπών, φόροι και άλλοι φόροι με αλλόκοτα ονόματα.  

Σε ένα πράγμα απεδείχθησαν ικανές οι ημέτερες κυβερνήσεις: Στο να σφίγγουν το ζωνάρι. Των άλλων.

Εδώ κι έναν-ενάμιση χρόνο, η κατάσταση απλώς σέρνεται. Η χώρα θυμίζει χαρταετό που του τραβάνε κάθε τόσο απότομα το σκοινί για να πάρει ύψος κι εκείνος αναπηδάει στιγμιαία στον αέρα και ξανακάνει βουτιά. Το "success story", το πολυδιαφημισμένο τέλος των μνημονίων και η έξοδος στις αγορές, θαύματα που κρατήσαν τρεις ημέρες. Ενώ ταυτόχρονα η ανεργία αν δεν αυξάνεται, παραμένει εφιαλτικά υψηλή. Και οι «κόκκινοι» οφειλέτες, όσοι απλώς δεν δύνανται να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους, πληθαίνουν...

Και να έχεις και κάτι τύπους να σου σηκώνουν το δάκτυλο και να ισχυρίζονται με ύφος ιεροκήρυκα πως η ακίνητη περιουσία δικαίως χαρατσώνεται διότι οι Έλληνες (οι Έλληνες συλλήβδην) έκλεβαν τις καλές ημέρες την εφορία και αγόραζαν σπίτια. Και να έχεις και τους φιλοσόφους να χρησμοδοτούν ότι απαιτείται αλλαγή νοοτροπίας, σάμπως οι εθνικές νοοτροπίες να αλλάζουν μέσα σε πέντε είτε σε δέκα χρόνια. Και να έχεις και τον Σύριζα να ευπρεπίζεται και να προβάρει υπουργικά κοστούμια και αβρούς αστικούς τρόπους. Και να έχεις και τους επιχειρηματίες της σχολής Μποδοσάκη –«με το ντοβλέτι τζάνεμ, πάντα με το ντοβλέτι...»- να ανακαλύπτουν όψιμα τις αρετές του Αλέξη και της Ρένας. Κόκκινα φουλάρια αγορασμένα από το "Hermes"...

Βαρέθηκα. Βαρέθηκα να ζω σε μία κοινωνία που διαρκώς παραμυθιάζεται ή σπάει πλάκα με τον εαυτό της -τον μασκαρεύει και τον σατιρίζει- μόνο και μόνο επειδή δεν τολμάει να τον κοιτάξει κατάματα. Βαρέθηκα να καίγεται η γούνα μας κι εμείς να φανατιζόμαστε για ηλιθιότητες όπως τα τηλεοπτικά καμώματα του Μάρκου Σεφερλή, τον ανάγωγο Θανάση Χειμωνά, το εάν πρέπει ή όχι να παρελαύνουν εν έτει 2014 οι μαθητές του δημοτικού με τον δήθεν ύμνο του ΕΑΜ...

Θα λαχταρούσα -για πρώτη φορά στη ζωή μου- να ιδιωτεύσω. Να κλείσω τα μάτια και τα αυτιά μου στη χαμέρπεια. Να σταματήσω να ασχολούμαι με τις φιλοδοξίες και με τα συμπλέγματα του καθενός που έχει αρπάξει μια σημαία ευκαιρίας και την ανεμίζει εμπρός στο πρόσωπό μου. Ανέκαθεν στο κάτω-κάτω, ένας γυναικείος ώμος, μια μελωδία που σφυρίζει κάποιος άγνωστος στο δρόμο, δυό πιτσιρίκια που αυτοσχεδιάζουν παίζοντας με δίδασκαν και με ενέπνεαν απείρως περισσότερο από ό,τι στην Ελλάδα αποκαλείται «δημόσιος διάλογος». Και στον οποίο, εκών άκων, κι εγώ συμμετέχω.

Δεν διαθέτω όμως αυτή την πολυτέλεια. Πρέπει και σήμερα να στηθώ σε κάποια ουρά, να διαπραγματευθώ με έναν υπάλληλο μίαν ακόμα ευνοϊκή ρύθμιση, να υπολογίσω μέχρι πότε φτάνουν τα λεφτά μου, να αγχωθώ για το τι θα κάνω μετά...

Οφείλω –το χειρότερο- να το πάρω απόφαση ότι τα πράγματα δεν πρόκειται να αλλάξουν επί της ουσίας ποτέ. Πως ζω και αγαπάω μια πατρίδα-σαλιγκάρι, η οποία έρπει και βοσκάει τίποτα χορταράκια κι ευθύς ξανακλείνεται στο καβούκι της για να μην την αρπάξει κανένα πουλί.   Κλείνεται στο καβούκι της και βράζει στο ζούμι της.

Και τρέφεται με το ζουμί αυτό.  

Πηγή: lifo