ενημέρωση 5:01, 5 August, 2026

Καιρός του σιγάν

Γράφει ο Νίκος Δήμου

Σήμερα, που κλείνω τα 79 μου χρόνια, αποφάσισα (επιτέλους) να αποσυρθώ.

Έφτιαξα ένα φωτογραφικό κολάζ με 12 στιγμές της ζωής μου για να μου θυμίζουν μερικούς σταθμούς.

(Πρώτη φορά δημοσιεύω εδώ φωτογραφίες που δεν τράβηξα εγώ. Αλλά και γι αυτές που τράβηξα, δεν μου γράψατε τίποτα. Τόσα σχόλια για τα κείμενα και κουβέντα για τις εικόνες μου. Κι όμως εγώ τις θεωρώ ισάξια – και μερικές φορές καλύτερη – δουλειά).

Κλείνει τώρα ένας κύκλος που άρχισε το 1979 – τριάντα πέντε χρόνια συνεχούς παρουσίας στα ΜΜΕ. Αν είχαμε μία σωστή ένωση συντακτών, θα έπρεπε να μου δώσει μία τιμητική σύνταξη – ή έστω μία πλακέτα.

Θέλω να ευχαριστήσω αυτούς που με στήριξαν: τον μακαρίτη Γιάννη Πουρνάρα που με φώναξε στα «Επίκαιρα» το 1979 και μου εμπιστεύθηκε την πρώτη μου τακτική στήλη, τον Γιάννη Μαρίνο που πριν από αυτό φιλοξενούσε άρθρα μου στον «Οικονομικό Ταχυδρόμο», τον Σταύρο Ψυχάρη (κι ας με εξανάγκασε να αφήσω το «Βήμα» μετά πέντε χρόνια) τον Κώστα Καββαθά (11 χρόνια στους 4Τ) τον Θόδωρο Σπίνουλα (13 χρόνια στο RΑΜ) τον Κώστα Κατσάρη (τρεις παραγωγές στην τηλεόραση), τον Τάκη Τζίμα (πολλά χρόνια στον «Φωτογράφο») τον μακαρίτη Αντώνη Καρκαγιάννη (δύο εποχές στην Καθημερινή της Κυριακής), τον Γιάννη Τζανετάκο (δύο υπέροχα χρόνια στον πρώτο 9.84), τον Σεραφείμ Φυντανίδη (ένα σύντομο πέρασμα από την «Ε») τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο (7 χρόνια στην LiFO) και την ομάδα του Protagon που με φιλοξένησε αυτό τον χρόνο. Πρέπει να έχω ξεχάσει αρκετούς… Ας σημειώσω πως όλες οι αλλαγές οφείλονται σε δικές μου παραιτήσεις.

Η αποχώρησή μου δεν σημαίνει (ελπίζω) και εξαφάνιση. Έχω τα βιβλία μου, που για μένα ήταν πάντα η κύρια δουλειά μου – κυκλοφορούν δεκάδες τίτλοι στα βιβλιοπωλεία και μερικά υπάρχουν ολόκληρα ή ανθολογημένα στις ιστοσελίδες μου (www.ndimou.gr) και το blog μου (doncat.blogspot.gr) με πάνω από 1400 κείμενα και εικόνες. Ετοιμάζω και άλλα βιβλία. Δεν αποκλείω και guest εμφανίσεις στο Protagon. Παραιτούμαι μόνο από την τακτική δουλειά ρουτίνας, πριν με βαρεθείτε κι εσείς, όπως άρχισα να με βαριέμαι εγώ.

Παρακάλεσα την συντακτική ομάδα του Protagon να μην επιτρέψει τα σχόλια σε αυτό το κείμενο για να μην μας προκύψει μελό.

Πηγή:protagon

Kawasaki Versys 1000 2015 (VIDEO)

Το μεγάλο Versys επανασχεδιάστηκε συμβάλλοντας στην εκ βάθρων ανανέωση της Kawasaki.

 
 
Kawasaki Versys 1000 2015 (VIDEO)
 
 

Ήταν το πιο street από τα on-off και τώρα το δείχνει ξεκάθαρα. Η νέα εμφάνιση του τετρακύλινδρου εν σειρά Versys είναι πιο επιθετική και με έμφαση στην αεροδυναμική, μη αφήνοντας καμία υποψία για... off.

Η επιλογή των sport touring Bridgestone Battlax T30 ως στάνταρ ελαστικών για τους 17αρηδες τροχούς, στη θέση των on-off Pirelli Scorpion Trail, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία πως το βάρος δόθηκε στο κράτημα και την άνεση στις ασφάλτινες διαδρομές, αδιαφορώντας για το χώμα.

Προκειμένου να βελτιωθεί η άνεση των αναβατών και ταυτόχρονα να βελτιωθεί η συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικές αλλαγές στις ρυθμιζόμενες αναρτήσεις όπου σε γενικές γραμμές μαλάκωσαν οι αποσβέσεις σε συμπίεση και επαναφορά αλλά αυξήθηκε η ακαμψία του πιρουνιού και η σκληρότητα του πίσω ελατηρίου. Μικρές αλλαγές έχουν πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο για εξάλειψη των κραδασμών που φτάνουν από τον κινητήρα στον αναβάτη ενώ τοποθετήθηκαν ενισχύσεις για περισσότερο αντοχή στο φόρτωμα.

Σημαντικές αλλαγές στον κινητήρα δεν έχουν πραγματοποιηθεί, τουλάχιστον όσον αφορά την απόδοση καθώς όσες πραγματοποιήθηκαν είχαν σκοπό τη μείωση των ρύπων, Εξάλλου με 120 ίππους στις 9.000 στροφές δεν υπήρχε ανάγκη για κάτι περισσότερο.

Στον στάνταρ εξοπλισμό περιλαμβάνεται πλέον το κεντρικό stand (απαραίτητο για μικροεπεμβάσεις κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού) και φυσικά το ABS ενώ παρών είναι και το Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης της Kawasaki (KTRC) 3 θέσεων και η επιλογή Απόδοσης Ισχύος (Power Mode) για πλήρη ή χαμηλή ισχύ.

Στα βοηθήματα περιλαμβάνεται πλέον και ο Συμπλέκτης Υποβοήθησης και Ελεγχόμενης Ολίσθησης, που «γλυκαίνει» το φρενάρισμα του κινητήρα στα απότομα κατεβάσματα ταχυτήτων και δίνει ελαφρύτερη αίσθηση στη μανέτα του συμπλέκτη.

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

Τελετή παραλαβής-παράδοσης

Αυτή η συζήτηση στη Βουλή περί ψήφου εμπιστοσύνης, εμένα μου μοιάζει περισσότερο με προετοιμασία για την τελετουργία της αλλαγής φρουράς. Τα υπόλοιπα, αν και περίπλοκα, φαντάζουν πλέον εν πολλοίς διαδικαστικά…
 
 
Ψήφος εμπιστοσύνης, λοιπόν. Το πιο σύντομο ανέκδοτο. Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει.
 
Ουσιαστικά η κυβέρνηση επιχειρεί να κλείσει μια περίοδο αποτυχιών, ηττών και εκφυλισμού που τους έχουν φέρει σε πολύ δύσκολη πολιτική και δημοσκοπική θέση. Δεν πρόκειται επ’ ουδενί λόγω για επιθετική κίνηση, πρόκειται για απέλπιδα αμυντικό ελιγμό. Δεν είναι καν σαν να πετάνε την μπάλα στις κερκίδες για να πάρουν ανάσα. Μοιάζουν μάλλον με τον παίκτη που πέφτει ξαφνικά μέσα στο γήπεδο και υποκρίνεται ότι σφαδάζει, μήπως και η ομάδα του κερδίσει χρόνο. Το περίεργο στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι ότι η ομάδα χάνει, οπότε ο χρόνος κυλάει εναντίον της. Ίσως λοιπόν ο παίκτης που έχει πέσει στο χορτάρι να μην υποκρίνεται τόσο, ίσως πραγματικά να υποφέρει από υπερβολική «μεταρρυθμιστική» κόπωση και από αλλεπάλληλες οδυνηρές δημοσκοπικές κράμπες.
 
Αν θέλει κανείς να δει τι πραγματικά παίζεται αυτές τις μέρες, δεν έχει παρά να αποστρέψει την προσοχή του από τη δήθεν αισιόδοξη ρητορεία των κυβερνητικών παραγόντων περί τέλους των μνημονίων και ανάπτυξης, και να ρίξει μια ματιά στην ατζέντα των διαπραγματεύσεων με την τρόικα: κρας τεστ των τραπεζών, ρύθμιση κόκκινων δανείων, ρύθμιση χρεών προς το δημόσιο, ρύθμιση οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία, προσδιορισμός της τιμής έναρξης εκπληστηριασμού ακινήτων, που αποτελεί  συμπύκνωση όλων των παραπάνω σε μία και μοναδική εικόνα.
 
Όλ’ αυτά περιγράφουν τα μαθηματικά του μνημονίου, ένα σύστημα εξισώσεων χωρίς λύση, που οδηγούν σε άτοπα κι όπου το μοναδικό κίνητρο που έχει απομείνει όρθιο είναι η αγορά χρόνου, κάτι σαν τον Μπρέζνιεφ που τον κρατούσαν βαλσαμωμένο μέχρι να διευθετηθούν οι εκκρεμότητες του σοβιετικού κράτους, σαν τον απελπισμένο που κρατάει τη μάνα του ζωντανή με μηχανική υποστήριξη για να παίρνει τη σύνταξή της - πένθιμα πράγματα, μακάβρια, που δεν αποπνέουν πια καμιά ελπίδα ή γοητεία, αν απέπνεαν κάποτε, κανένα σχέδιο ανάκαμψης, έστω και εικονικό.
 
Νομίζω ότι στην πραγματικότητα η πολιτική ζωή έχει αλλάξει πίστα. Στα δικά μου τα μάτια, όλο το σκηνικό, οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα, η συζήτηση για το ελληνικό χρέος, η διαπραγμάτευση για το θρυλούμενο τέλος των μνημονίων, όλα κατατείνουν πλέον στη διαμόρφωση του σκηνικού της επόμενης μέρας. Στη διάταξη των δυνάμεων που θα διαμορφωθεί μετά τις εκλογές του Μαρτίου. Στον περιορισμό των βαθμών ελευθερίας που θα έχει η επόμενη κυβέρνηση να διαπραγματευτεί, να ελιχθεί και να κυβερνήσει.
 
Πηγή:thepressproject
 
  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Μια συνέντευξη από καρδιάς με την Μ. Σαλματάνη-Κεφαλά

Ήταν μια πραγματικά σπουδαία στιγμή, να μπορέσουμε να πείσουμε την Μαρία Σαλματάνη να μας δώσει την άποψή της για όλα όσα έχουν συμβεί τα τελευταία 12 χρόνια. Η πάντα σεμνή και αφανής Μαρία Σαλματάνη μας μίλησε, εξομολογήθηκε, γεγονός σπάνιο. Από μια δημοτική σύμβουλο αφοσιωμένη στο καθήκον της. Μια παρουσία που τόσα χρόνια έχει δώσει από το περίσσευμα της ψυχής της.

– Μαρία, θα ήθελα να μας κάνεις μια γενική τοποθέτηση, πως βλέπεις τα πράγματα τώρα;

– Κοίτα εγώ τα γνώριζα εκ των προτέρων αυτά που θα συμβούν. Εγώ τους τα είχα πει, εγώ μόνο ήξερα με τι έχουμε να κάνουμε. Δεν με άκουσαν.

– Δηλαδή τι ακριβώς ή περίπου τους είχες προειδοποιήσει;

– Τους τα είχα πει ακριβώς, εγώ τα ήξερα, δεν θέλω να επεκταθώ, προς το παρόν.

– Διαβάζω ότι κάνατε εγκαίνια σε ένα παιδικό σταθμό αλλά μετά 12 χρόνια.

– Ακριβώς, τόσα χρόνια εγώ το είχα αναφέρει στον Δήμαρχο, αλλά ας είναι καλά ο Σιδέρης που είχε άλλα συμφέροντα και δεν λειτουργούσε ο καινούργιος παιδικός του Δήμου.

– Ωραία γιατί το εγκαινιάσατε τώρα, στο παρά πέντε.

– Δεν καταλαβαίνεις, για να εξακολουθήσει ο Σιδέρης να νοικιάζει το ακίνητο φίλου του, ιδιώτη. Εγώ τα είχα πει και τα ξαναείπα, αλλά δεν με άκουγαν. Και βέβαια ο Δήμαρχος, οι ευθύνες του πάρα πολλές, αλλά τώρα εγώ την πληρώνω.

– Σε έπιασαν μέχρι τα κλάματα, είναι αλήθεια;

– Βέβαια, γιατί να σου πω. Εγώ είχα την αρμοδιότητα μου τα τελευταία 12 χρόνια στην κοινωνική μέριμνα στον Δήμο. Εγώ την έφτιαξα, χάριν σε εμένα λειτουργούσε η όλη δομή. Χάρις σε εμένα λειτουργούσαν όλα ρολόι.

– Μισό λεπτό, λένε οι κακές γλώσσες ότι δεν πατούσες το πόδι σου στην κοινωνική μέριμνα.. έπαιρνες και πολλά χρήματα για αυτόν τον λόγο, ήσουν συνέχεια απασχολημένη με το μαγαζί του ξαδέλφου σου.

– Και Χατίρι τους έκανα και τόσο που πήγαινα, όλα από πάνω μου περνούσαν, δεν υπήρχε στο παρελθόν, εγώ την έφτιαξα.

– Μαρία πες μου τι κλίμα επικρατούσε μέσα στην ομάδα;

– Άστα μην το εξετάζεις καθόλου, εγώ όμως τι φταίω.

– Με αυτά που λένε κάποιοι ότι κατέδιδες συμπολίτες έχουν κάποια δόση αλήθειας;

– Για όλα αυτά φταίει ο ξάδελφός μου

– Εκεί που δούλευες;

– Ναι αυτός, αλλά, ποιος, αυτός, χάριν σε εμένα έχουν το μαγαζί, χάριν στις δικές μου γνωριμίες προσπάθειες λειτουργούσε τόσα χρόνια το μαγαζί. Εγώ είμαι ο δημιουργός αυτού του μαγαζιού, αυτό είναι η μόνη αλήθεια.

– Και τι σχέση έχει ο ξάδελφός σου με την αστυνομία;

– Κοίτα εγώ είχα πάει στην αστυνομία για άλλο λόγο και έτυχε και ήταν παρόν της ίδια στιγμή και κάποιος άλλος, και άκουγε αυτά που έλεγα εγώ. Δεν είναι παράφορη αδικία; Δεν έπρεπε να τιμωρηθούν όλοι αυτοί. Ακούς εκεί να ακούνε αυτά που έλεγα εγώ. Φταίει και ο διοικητής της Αστυνομίας, αφού εγώ άφησα την πόρτα ανοικτή, δεν έπρεπε να προνοήσει να την κλείσω;

– Καλά ο ξάδελφός σου τι σχέση έχει;

– Χάριν του ξαδέλφου μου με έβαλε στο μάτι αυτός που λέγαμε νωρίτερα, τι δεν καταλαβαίνεις;

– Για αυτό λένε ότι είχες συμφέροντα;

– Εγώ μεγάλη χάρη τους έχω κάνει τόσα χρόνια. Καθόμουν και έφτιαχνα με τα χέρια μου τυρόπιτες, σπανακόπιτες, κεφτεδάκια, κάθε λογής καλά, που τα έπαιρναν τα προηγούμενα χρόνια από άσχετους, από βρώμικα και ελεεινά. Κάνανε δεξιώσεις με απαίσια πράγματα που βρωμούσαν και έζεχναν. Εγώ μεγάλη χάρη τους έκανα, εγώ τους παρουσίασα προϊόντα νοικοκυρεμένα, εγώ δεν πήρα ούτε ένα ευρώ από τον Δήμο. Εγώ τους προκαλώ, αν έχουν έστω και ένα στοιχείο ότι η Μαρία Σαλματάνη πήρε χρήματα να το καταθέσουν.

– Γιατί σε έπιασαν τα κλάματα;

– Το θεωρείς φυσιολογικό, να έχω τόσα χρόνια την βολή μου, να μην πατάω το πόδι μου και να παίρνω έστω και αυτά τα λίγα..

– λίγα είναι 1.300-1.500 ευρώ το μήνα;

– πολύ λίγα σε σχέση με όλα αυτά που εγώ έχω προσφέρει, ψίχουλα, να μπορώ να κάνω τις δουλειές μου, να έχω εξασφαλίσει τα παιδιά μου, τα ανίψια μου, τους συγγενείς μου, τα μαγαζιά τους ο καθένας και να μην ακούσουν τι εγώ τους είχα πει. Αυτό με έκανε και βούρκωσα, τόσα χρόνια χαμένα και από πάνω η δαμόκλεια σπάθα να τρέμει το φυλλοκάρδι μου να με ανακαλύψουν. Έχω άδικο, εγώ για το καλό του κοσμάκη έκανα ότι έκανα. Κουράστηκα με όλα αυτά, σε όλα αυτά τα χρόνια. Εγώ από αγάπη στον Δήμαρχο έβαλα υποψηφιότητα, αλλά….

Ήταν μια –υποθετική- μα τελείως πραγματική συνέντευξη με την Μ. Σαλματάνη-Κεφαλά. Άλλωστε δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε πραγματικό-σοβαρό χρόνο. Πάντως άλλος έχει τ’ όνομα και άλλος τη χάρη.

ΥΓ. Μην κάνετε τον κόπο να μετρήσετε πόσα εγώ έχουν χρησιμοποιηθεί στην υποθετική, –μα πραγματική– συνέντευξη.

Άδικος κόπος.

«Ο ψεκασμένος»__

Πηγή: ΤΑ ΝΕΑ της ΚΗΦΙΣΙΑΣ