ενημέρωση 4:29, 3 August, 2026

Φθινοπωρινή playlist

Η τζαζ ταιριάζει με το φθινόπωρο, μια ιδέα που μου ήρθε ακούγοντας Bill Evans. Χρειαζόμουν μια πρώτη ιδέα, κάτι να ξεκινήσω, το έλεγε και ο καθηγητής μου της φιλοσοφίας, μια πρώτη ιδέα είναι απαραίτητη, από αυτήν απορρέουν κι άλλες. Έλεγε ακόμα, έτσι περίπου καταλαβαίνεις όταν κάτι δεν είναι καλό για σένα, όταν δεν σε οδηγεί σε καμία καινούργια ιδέα, δηλαδή όταν σε εμποδίζει να πας παρά κάτω. Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας, το θέμα μας είναι η μουσική…

Είναι μια απροσδιόριστη αίσθηση, όταν την ακούς έρχεται αυτή σε σένα, αν επιμείνεις αποκτάς προσωπική σχέση. Κι έχει έναν έντονο τρόπο έτσι όπως γεμίζει το χώρο, η μουσική χωρίς λόγια, ειδικά αυτή, είναι η τέχνη του χρόνου, χώρος που γεμίζει με χρόνο. Ακούω στο You tube, από το ένα κομμάτι πηγαίνω στο άλλο κι όσα ξεχωρίζω τα συλλέγω με τυχαία σειρά δημιουργώντας συνάφειες, συλλέγω τον ήχο μιας δυνάμει βροχερής μέρας.

Η διαδρομή είναι περίπου αυτή: Από τον Bill Evans αλλάζω λίγο ατμόσφαιρα, πάω σ’ έναν πιανίστα μεγάλο με όλες τις σημασίες, γεννήθηκε το 1918 και πέθανε μόλις πέρσι σε βαθιά γεράματα. Bebo Valdes, Κουβανός που τη μισή του ζωή την έζησε στη Σουηδία. Στα«Μαύρα δάκρυα» παρακολουθώ live τον old man Bebo στο πιάνο και είναι συγκινητικός. 
Κοντραμπασίστας ο επόμενος, Charlie Haden, πέθανε το καλοκαίρι που μας πέρασε. Αυτός ήταν οραματιστής, «ονειρεύομαι έναν κόσμο»έλεγε «χωρίς σκληρότητα και απληστία…». Η «Liberation Μusic Orchestra» ήταν ένα μουσικο-πολιτικό project, εκεί βρίσκεις και το «The ballad of the fallen». Είχε επίσης μακρό βίο, έπαιξε με πολλούς,«Silence» με τον Chet Baker, ο ήχος πάει να σβήσει, για να τον επαναφέρω διαλέγω αυτό με τον Pat Methany, η κιθάρα στη θέση της τρομπέτας και του πιάνου. 
Ξανά Bill Evans, με Jim Hall στην κιθάρα, δεν μπορώ να αντισταθώ, από τους πιο σπουδαίους και πιο επιδραστικούς, ισάξιος στο πάνθεον των μεγάλων, πλάι στον Coltrane, τον Miles και τον Mingus. Η μουσική εδώ μοιάζει με χάδι, στοχαστική και ονειροπόλα, darn your lips and darn your eyes / they lift me high above the moonlit sky/ then I tumble out of paradise/ oh, darn that dream....
Κι από εκεί σ’ έναν πιανίστα πάλι, ο Βill θα ήταν περήφανος αν ζούσε, Brad Mehldau, ακούω αυτό τον εντελώς δικό του τρόπο να μιλάει για τη θλίψη του αεροδρομείου, από το Παρίσι στη Μαδρίτη και από εκεί στην Περούτζια... Η μουσική χωρίς λόγια δεν αφηγείται μια συγκεκριμένη ιστορία, δημιουργεί την απροσδιόριστη αίσθηση μιας ιστορίας, «Places», ναι, στις μεγάλες αγάπες πάντα επιστρέφεις. Και μετά διπλό κλικ εκεί στη δεξιά στήλη που είναι γεμάτη θυσαυρούς, «Μy favourite things». Η μουσική έρχεται αυτή σε σένα και είναι έντονη, θυμάμαι τον Coltrane στο repeat, ξανά και ξανά, να μεταμορφώνει αυτή την παλιά αγγλική μελωδία, να τος κι αυτός, εκεί δίπλα, στην αυθεντική version. Άσ’ το για άλλη φορά, λέω να μείνω στην εκδοχή του Brad, που έχει κάτι το συγκινητικό έτσι όπως αδειάζουν οι νότες και γεμίζουν πάλι. Πάνω στην ώρα, ξεκινάει να βρέχει.

Φτιάχνω μια συλλογή, από το ένα στο άλλο, σαν μια μικρή (μουσική) ιστορία, και την αφήνω να παίζει. Ο ήχος της τζαζ ταιριάζει με τη βροχή, ή μάλλον όχι, ταιριάζει με το βαθύ γκρι ουρανό που γίνεται μουντός μπλε, μπορείς να το πεις κι έτσι, η τζαζ έχει κάτι από τη μελαγχολία του φθινοπώρου... She’s got the blues.

 

Δέκα λόγοι να μετανιώσεις στα 40

Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, το «εκεί που είσαι ήμουνα κι εδώ που είμαι θα 'ρθεις» αναβοσβήνει όλο και πιο γρήγορα στη σκέψη, σαν φάρος προς τους νεότερους. Υπάρχουν όμως και φορές που το «εκεί που ήσουν» είναι κάτι το οποίο δεν θέλουμε να θυμόμαστε ή, τέλος πάντων, θα προτιμούσαμε να μην είχαμε βρεθεί ποτέ. Ο χρόνος, όμως, δεν γυρίζει πίσω κι από αυτές τις εμπειρίες παίρνουμε τα πιο σημαντικά μαθήματα στη ζωή. Φυσικά οι περισσότερες είναι ξεχωριστές για τον καθένα, αλλά υπάρχουν και 10 πράγματα για τα οποία είναι πιο σύνηθες να μετανιώσουν όσοι βρίσκονται στη μέση ηλικία. Στην ουσία, πρόκειται για μια λίστα που συμπυκνώνει το «στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα».

  1. Μην αγοράζετε υλικά αγαθά, αγοράστε εμπειρίες
  2. Μην κάνετε τίποτα που δεν θέλετε να κάνετε
  3. Μην προσπαθείτε να ευχαριστείτε τους άλλους
  4. Μην ερωτευτείτε κάποιον που είναι ερωτευμένος με κάποιον άλλον
  5. Μη δίνετε υποσχέσεις που δεν μπορείτε να κρατήσετε
  6. Μην περπατάτε, τρέξτε
  7. Μην περιμένετε από τους άλλους να πουν «ναι»
  8. Μην κλέβετε συνδετήρες από το γραφείο
  9. Μην τρώτε πρόχειρα φαγητά
  10. Μη μετανιώνετε

Η παραπάνω λίστα γράφτηκε από τον James Altucher και ψηφίστηκε από 3.300 χρήστες ως η πιο δημοφιλής απάντηση, μεταξύ άλλων 242 απαντήσεων, στην ερώτηση «Όταν οι 30άρηδες, 40άρηδες και μεγαλύτεροι κοιτούν πίσω στη ζωή τους, ποια είναι τα πιο συνηθισμένα πράγματα για τα οποία μετανιώνουν;». Συμφωνείτε, λοιπόν;

Πηγή : protagon

Γιατί πετάμε τόσο φαγητό;

Την ώρα που 870 εκατομμύρια άνθρωποι υποσιτίζονται, 1,3 δισ. τόνοι τροφής καταλήγουν στα σκουπίδια. Στις ανεπτυγμένες χώρες, τα νοικοκυριά είναι υπεύθυνα για το 42% της συνολικής σπατάλης, κάτι που αποδεικνύει πως εμείς οι ίδιοι, ως καταναλωτές, είμαστε περισσότερο υπεύθυνοι απ΄ότι νομίζουμε
 
 
Για πολλά χρόνια η εξέταση του φαινομένου της σπατάλης τροφίμων εστίαζε κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου συναντάται και πιο έντονα το φαινόμενο της πείνας και του υποσιτισμού. Σε αυτές τις χώρες το πρόβλημα εστιάζεται κυρίως στην αγροτική παραγωγή και τη μεταποίηση, με παράδειγμα την Ινδία, που χάνει ετησίως περίπου 21 εκατ. τόνους σιτηρών, εξαιτίας της έλλειψης κατάλληλων υποδομών, ενώ παράλληλα η ίδια χώρα έχει το μεγαλύτερο ποσοστό πολιτών κάτω από το όριο της φτώχειας.
 
Εδώ και δύο δεκαετίες, όμως, το ενδιαφέρον στρέφεται στις ανεπτυγμένεςχώρες, όπου το πρόβλημα εστιάζεται στους τελευταίους κρίκους της διατροφικής αλυσίδας και κυρίως στον καταναλωτή.  Στην ΕΕ ετησίως καταλήγουν στα σκουπίδια 89 εκατομμύρια τόνοι τροφίμων (χωρίς σε αυτή την ποσότητα να περιλαμβάνονται τα τρόφιμα που απορρίπτονται στην αγροτική παραγωγή και διαλογή), την ώρα που η ετήσια σπατάλη τροφίμων στις ΗΠΑ είναι 40 εκατ. τόνοι, δηλαδή τροφή επαρκής για να λυθεί το επισιτιστικό πρόβλημα παγκοσμίως. Στην Ελλάδα, η σπατάλη έχει μειωθεί λόγω κρίσης - αλλά μόνο έμμεσα - δηλαδή εξαιτίας της μειωμένης κατανάλωσης.
 
Η απαξίωση της τροφής, μέσω της απαράδεκτα μεγάλης σπατάλης της, προσεγγίζεται τόσο από την ανθρωπιστική σκοπιά του προβλήματος, όσο και από την σκοπιά των δραματικών συνεπειών της για το περιβάλλον, που είναι μάλλον και περισσότερο άγνωστες. 
 
Από τη μία δηλαδή, βρίσκεται η αντίφαση της σπατάλης τόνων τροφίμων, όταν πολλοί άνθρωποι δίπλα μας υποφέρουν από διατροφική ανασφάλεια, και από την άλλη, η αντίφαση της σπατάλης φυσικών πόρων για την παραγωγή τροφής που πετιέται.
 
Τα σχετικά στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ενδεικτικά: τα 89 εκ. τόνοι τροφίμων που πετιούνται ετησίως στην ΕΕ συντελούν στην έκλυση 170 εκ. τόνων CO2 και ευθύνονται για την κατανάλωση του 50% του νερού άρδευσης. Επισημαίνεται χαρακτηριστικά πως για την παραγωγή ενός μόλις κιλού βοδινού κρέατος, απαιτείται κατανάλωση 5-10 τόνων νερού, ενώ έχει υπολογιστεί ότι ένας τόνος οργανικών απορριμμάτων απελευθερώνει ένα τόνο μεθανίου, που είναι 72 φορές πιο επιβλαβές από το διοξείδιο του άνθρακα όσον αφορά την υπερθέρμανση της γης. 

To αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ για την τεράστια σπατάλη τροφίμων, "Taste The Waste"

Τι κάνουμε λάθος


Η βασικότερη αιτία σπατάλης στον Δυτικό Κόσμο δεν είναι άλλη από τηδιάρθρωση του συστήματος διανομής και εμπορίας τροφίμων στη λογική της μεγιστοποίησης των κερδών εμπόρου/ καταναλωτή. Σημαντικοί επιβαρυντικοί παράγοντες σχετίζονται με τον βιομηχανικό σχεδιασμό (προβλήματα συσκευασίας, μεταφοράς και αποθήκευσης), την ίδια ώρα, ωστόσο, δικές μας καταναλωτικές και διατροφικές συνήθεις ευθύνονται για την σπατάλη χιλιάδων κιλών τροφής:
 
  • Περισσότερο από το ένα τρίτο της αγροτικής παραγωγής απορρίπτεται ήδη από το στάδιο της συγκομιδής, γιατί δεν ανταποκρίνεται στα «πρότυπα ομορφιάς» που θέτουν οι αλυσίδες τροφίμων, αλλά στην πράξη και οι ίδιοι οι καταναλωτές. Οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε ποιοτικό και προτιμητέο το προϊόν εκείνο που «δείχνει» καλύτερο, αδιαφορώντας στην ουσία για τη θρεπτική του αξία: Αποφεύγουμε για παράδειγμα τα περίεργα σχήματα και χρώματα σε φρούτα και λαχανικά, ακόμη και αν γνωρίζουμε πως η «τελειότητα» είναι αποτέλεσμα της τυποποίησης. Σαν αποτέλεσμα, ολόκληρες σοδειές συχνά πετιούνται, ή δεν συλλέγονται καν, αφού δεν πρόκειται να πωληθούν. Για παράδειγμα, το 30% των λαχανικών στη Μ. Βρετανία δεν συλλέγεται ποτέ για αυτόν ακριβώς το λόγο.

  • Σε όλους μας αρέσει η ποικιλία, οι εκπτώσεις και τα extra φρέσκα προϊόντα: Οι καταναλωτές επιλέγουν καταστήματα που τους προσφέρουν μεγάλη ποικιλία, προτρέποντας στην πράξη τις αλυσίδες τροφίμων να προμηθεύονται πληθώρα προϊόντων, που συχνά φτάνουν στην ημερομηνία λήξης ή προτεινόμενης κατανάλωσης προτού πωληθούν. Παράλληλα, οι εκπτώσεις και οι προσφορές ενθαρρύνουν τους καταναλωτές να αγοράζουν περισσότερα από όσα μπορούν να καταναλώσουν, απλά και μόνο για να εξασφαλίσουν καλύτερη τιμή ανά τεμάχιο. Από την άλλη, σχεδόν κανένας καταναλωτής δεν επιλέγει ένα προϊόν με κοντινή ημερομηνία λήξης (ακόμη και αν σκοπεύει να το καταναλώσει άμεσα), εκτιμώντας πως όσο πιο φρέσκο τόσο το καλύτερο. Κανείς, για παράδειγμα, δεν θα διαλέξει γάλα ή αβγά με κοντινή ημερομηνία λήξης ή ακόμη και μία πιο ώριμη μπανάνα, με αποτέλεσμα καθημερινά τα super markets να πετούν στα σκουπίδια εκατοντάδες κιλά κατάλληλων τροφών, που όμως πρόκειται να μείνουν αδιάθετα.

  • Σύμφωνα με στοιχεία της FAO (2011), κατά μέσο όρο, το 30-50% των τροφίμων που έχουν πωληθεί απορρίπτεται από τους καταναλωτές άθικτο. Σε αυτό συντελεί σημαντικά, μεταξύ άλλων, η σύγχυση που επικρατεί στους καταναλωτές αναφορικά με τις ενδείξεις «ανάλωση κατά προτίμηση» και «ημερομηνία λήξης». Αξίζει να σημειωθεί πως οι σχετικές ενδείξεις δεν είναι αποτέλεσμα ανεξάρτητης έρευνας, ούτε καθορίζονται από τις εθνικές κυβερνήσεις ή κάποια υπερεθνικά όργανα, αλλά αντίθετα από την ίδια τη βιομηχανία τροφίμων. Αυτό σημαίνει ότι η ίδια η βιομηχανία θέτει τα όρια για την ασφάλεια των προϊόντων της, με αποτέλεσμα συχνά να «υπερβάλλει» για χάρη του κέρδους. Η διάκριση μεταξύ προϊόντων με ημερομηνία λήξης και ένδειξη προτεινόμενης κατανάλωσης είναι ουσιώδης και πρέπει να αποσαφηνιστεί: Στην πρώτη περίπτωση, το προϊόν έπειτα από την αναγραφόμενη ημερομηνία αλλοιώνεται και καθίσταται επικίνδυνο, στη δεύτερη, πάλι, παραμένει ακίνδυνο και πλήρως κατάλληλο για κατανάλωση. Το μόνο που ισχύει στην «κατανάλωση κατά προτίμηση» είναι η εγγύηση της εταιρείας πως μέχρι την αναγραφόμενη ημερομηνία το προϊόν φέρει στο ακέραιο όλα τα αναγραφόμενα ποιοτικά του χαρακτηριστικά.

  •  Ένας ακόμη παράγοντας, που θα είχε ενδιαφέρον να αναφέρουμε, είναι οι αλλαγές στη κοινωνική δομή των τελευταίων δεκαετιών στις αναπτυγμένες χώρες, με σημαντικότερη την αύξηση των ατομικών νοικοκυριών. Πρόκειται για μια τάση, που μπορεί να παρατηρηθεί και στην ελληνική κοινωνία (αν και η κρίση «έκλεισε» τελευταία πολλά τέτοια νοικοκυριά) και η οποία παίζει σημαντικό ρόλο στην σπατάλη τροφίμων.

Τι μπορούμε να αλλάξουμε
Προγραμματίστε και ψωνίστε έξυπνα – Προγραμματίστε τα γεύματα σας από πριν, χρησιμοποιήστε λίστες για τα ψώνια, και αποφεύγετε να αγοράζετε προϊόντα από παρόρμηση. Μην υποκύπτετε σε προωθητικές ενέργειες μάρκετινγκ, που σας οδηγούν στο να αγοράσετε περισσότερα τρόφιμα από ότι χρειάζεστε, ιδιαίτερα για τα ευπαθή ειδή. Παρόλο που μπορεί να είναι πιο φθηνά ανά γραμμάριο, συνολικά θα είναι πιο ακριβά αν τελικά πετάξετε μεγάλη ποσότητα από αυτό το τρόφιμο. Μην πηγαίνετε πεινασμένοι για ψώνια, γιατί παρατηρείται μια τάση υπερβολής.

  • Ελέγξτε τις ημερομηνίες – Ψωνίστε με κριτήριο το πότε θα καταναλώσετε το κάθε τρόφιμο. Τηρείστε στο ακέραιο τις οδηγίες κατανάλωσης, ιδιαίτερα αν πρόκειται για ευάλωτα προϊόντα, όπως το κρέας και το ψάρι.

  • Χρησιμοποιήστε την κατάψυξη σας – Τα κατεψυγμένα φαγητά παραμένουν ασφαλή για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Βάλτε έγκαιρα φρέσκα προϊόντα, ψωμί και περισσευούμενο φαγητό στην κατάψυξη, αν βλέπετε πως δεν θα μπορέσετε να καταναλώσετε.

  • Διατηρείστε το ψυγείο σας σε καλή κατάσταση – Ελέγξτε της στεγανότητα και τη θερμοκρασία του ψυγείου σας. Για την καλύτερη διατήρησή τους, τα τρόφιμα απαιτούν θερμοκρασία 1-5 βαθμών Κελσίου. 

  • Πάρτε μαζί σας το περισσευούμενο φαγητό σας από εστιατόρια – Ζητήστε από το εστιατόριο να βάλουν σε συσκευασία ό,τι παραγγείλατε και δεν φάγατε. Αν δεν θέλετε να το φάτε αμέσως, αποθηκεύστε το στην κατάψυξη σας. Δυστυχώς, σε αντίθεση με άλλες ανεπτυγμένες χώρες, ελάχιστοι Έλληνες παίρνουν μαζί τους το περισσευούμενο φαγητό τους από τα εστιατόρια (Αντίθετα στις ΗΠΑ το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει το 50%).

  • Μαγειρέψτε με τα απομεινάρια της προηγούμενης ημέρας – Προσπαθήστε να μην αγοράζετε περισσότερα προϊόντα, πριν καταναλώσετε αυτά που ήδη έχετε στο ψυγείο σας. Παράλληλα, μισοφαγωμένες μερίδες και υπολείμματα μπορούν να αξιοποιηθούν σε πλήθος συνταγών με πολύ καλά αποτελέσματα. Μερικές ιδέες μπορείτε να βρείτε εδώ.

  • Αγοράστε «περίεργα φρούτα» – Πολλά φρούτα και λαχανικά πετιούνται επειδή δεν έχουν το «σωστό» μέγεθος, σχήμα ή χρώμα. Αγοράζοντας αυτά τα απολύτως καλά «περίεργα φρούτα» στην λαϊκή ή κάπου αλλού, διασφαλίζουμε πως αυτά τα τρόφιμα, που αλλιώς καταλήγουν στα σκουπίδια, θα καταναλωθούν.

  • Κάντε τις τροφές λίπασμα (για τους πιο μυημένους) – Υπολείμματα τροφών, όπως φλούδες από φρούτα και λαχανικά, μπορούν να γίνουν ένα εξαιρετικό λίπασμα για τα φυτά σας, αν παραμείνουν για λίγους μήνες σε ειδικούς κάδους λιπασματοποίησης. Για τα υπολείμματα μαγειρεμένης τροφής, η καλύτερη λύση είναι ο κομποστοποιητής κουζίνας.

  • Δωρίστε – Τρόφιμα που δεν τα έχετε αγγίξει, και ειδικά αυτά που δεν αλλοιώνονται, μπορείτε να τα δωρίσετε σε ιδρύματα, συσσίτια και κοινωνικές υπηρεσίες της περιοχής σας, που μπορείτε να βρείτε στον χάρτη του www.boroume.gr Εδώ , μπορείτε να δείτε τις ανάγκες συσσιτίων Ιδρυμάτων και Δήμων και εδώ τον κατάλογο των κοινωνικών παντοπωλείων, που λειτουργούν πανελλαδικά. 
{Το ΜΠΟΡΟΥΜΕ είναι μια Αστική μη Κερδοσκοπική Εταιρεία που καταπολεμά τη σπατάλη του περισσευούμενου φαγητού και δρα υπέρ της αξιοποίησής του για κοινωφελή σκοπό σε όλη την Ελλάδα. Ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2012, ενώ ως πρωτοβουλία ξεκίνησε τον Μάιο του 2011.}

Ακόμη και αν δεν έχετε να προσφέρετε παρά μια μερίδα φαγητού, ένα φρούτο, λίγες πατάτες ή καρότα που φαίνεται πως δεν θα προλάβετε να καταναλώσετε, κάντε τον κόπο και κοιτάξτε λίγο γύρω σας. Δυστυχώς, θα βρείτε εύκολα  κάποιον που θα μπορούσαν να του φανούν εξαιρετικά χρήσιμα. Και μόνο αφήνοντας μια καθαρή σακούλα με λίγα τρόφιμα, έξω από το σπίτι σας, (ιδιαίτερα εσείς που μένετε στα αστικά  κέντρα) μπορείτε να είστε σίγουροι πως δεν θα πάνε χαμένα. 

Το άρθρο βασίστηκε εν πολλοίς σε στοιχεία από τον Φάκελο της WWF για την Σπατάλη Τροφίμων και στις διάφορες αναρτήσεις της ΜΚΟ «Μπορούμε».

Πηγή : the press project

  • Κατηγορία GREEN LIFE
  • 0

Ο Φρίντριχ Νίτσε για τον θάνατο των λαών

Το κράτος; Τι ειν’ αυτό; Ε, λοιπόν, τώρα ανοίξτε τ’ αυτιά σας, γιατί θα σας μιλήσω για τον θάνατο των λαών.

Το κράτος είναι το πιο ψυχρό απ’ όλα τα ψυχρά κτήνη. Ακόμη και το ψέμα του είναι ψυχρό, κι αυτό το ψέμα σταλάζει από τα χείλη του: «Εγώ το κράτος, είμαι ο λαός».

Αυτό είναι ψέμα! Ήταν οι δημιουργοί που έφτιαξαν τους λαούς και κρέμασαν πάνω τους την πίστη και την αγάπη: έτσι υπηρέτησαν τη ζωή.

Αυτοί όμως που στήνουν παγίδες στους πολλούς και τις λένε κράτος είναι οι χαλαστές: κρεμούν ένα σπαθί κι εκατοντάδες πόθους πάνω τους.

Εκεί όπου υπάρχει ακόμη λαός, υπάρχουν οι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν το κράτος, και το μισούν σαν το κακό μάτι και την αμαρτία ενάντια στα έθιμα και στο νόμο.

Σας προσφέρω αυτό το σημάδι: ο κάθε λαός μιλά τη δική του γλώσσα του Καλού και του Κακού: ο γείτονας του δεν καταλαβαίνει αυτή τη γλώσσα. Επινόησε τη γλώσσα αυτή για τον εαυτό του μεσ’ από τα έθιμα και τους νόμους.

Αλλά το κράτος λέει ψέματα σ’ όλες τις γλώσσες του Καλού και του Κακού· και με το κάθε τι που λέει, λέει ψέματα – και με το κάθε τι που κάνει, κλέβει.

Το κάθε τι πάνω του είναι επίπλαστο· δαγκώνει με κλεμμένα δόντια. Ακόμη κι η κοιλιά του είναι ψεύτικια.

Το μπέρδεμα της γλώσσας του Καλού και του Κακού, – αυτό το γνώρισμα σας προσφέρω, σαν το σημάδι του κράτους.

Αποκαλώ κράτος, εκεί όπου όλοι, καλοί και κακοί πίνουν δηλητήριο: το κράτος εκεί όπου όλοι αργά αυτοκτονούν κι αυτό το λένε ζωή.

Κοιτάξτε μονάχα αυτούς τους παραπανίσιους ανθρώπους! Κλέβουν για λογαριασμό τους τα έργα των εφευρετών και τους θησαυρούς της σοφίας: αποκαλούν την κλοπή τους πολιτισμό, – κι όλα γίνονται αρρώστια και κακομοιριά.

Κοιτάξτε μονάχα όλους αυτούς τους περισσευούμενους ανθρώπους! Είναι όλοι τους άρρωστοι, ξερνούν τη χολή τους κι αυτό το λένε εφημερίδα. Καταβροχθίζουν ο ένας τον άλλο και δεν μπορούν να χωνέψουν ούτε τον ίδιο τον εαυτό τους.

Κοιτάξτε μονάχα αυτούς τους περισσευούμενους ανθρώπους! Αποκτούν πλούτη και γίνονται φτωχότεροι μ’ αυτά! Ποθούν εξουσία κι ιδιαίτερα το μοχλό της εξουσίας, που είναι το πολύ χρήμα, – αυτοί οι ανίκανοι άνθρωποι!

Κοιτάξτε πως σκαρφαλώνουν αυτοί οι ευλύγιστοι πίθηκοι! Σκαρφαλώνουν ο ένας πάνω στον άλλο, κι έτσι βουλιάζουν στη λάσπη και στην άβυσσο.

Όλοι τους παλεύουν να φτάσουν το θρόνο: είναι μια τρέλα που τους κατέχει, – λες κι η ευτυχία κάθεται ποτέ πάνω σε θρόνο! Συχνά βρωμιάρηδες καθίζουν στο θρόνο, – και συχνά ο θρόνος καθίζει πάνω στις βρωμιές το ίδιο!

Η γη έχει ακόμη ελεύθερο τόπο για τις μεγάλες ψυχές. Πολλά μέρη – όπου η μυρωδιά της ήρεμης θάλασσας απλώνεται πανωθέ τους – ειν’ ακόμη ελεύθερα για τους μοναχικούς και τα μοναχικά ζευγάρια.

Μια λεύτερη ζωή εξακολουθεί ακόμη να υπάρχει για τις μεγάλες ψυχές. Στ’ αλήθεια, αυτός που κατέχει λίγα, πολύ λιγότερο κατέχεται, – ας είναι ευλογημένη έτσι τούτη η σεμνή μας φτώχια!

Μόνο εκεί όπου το Κράτος παύει να υπάρχει, μπορεί ν’ αρχίσει ο άνθρωπος που δεν είναι περισσευούμενος: μπορεί ν’ αρχίσει το τραγούδι του απαραίτητου ανθρώπου, η μοναδική κι αναντικατάστατη μελωδία.

Εκεί όπου το Κράτος παύει, – κοιτάξτε εκεί, αδελφοί μου. Δεν τα βλέπετε: το ουράνιο τόξο και τις γέφυρες του Υπεράνθρωπου;”

* Απόσπασμα από το βιβλίο του Φρίντριχ ΝίτσεΈτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα, εκδ. Γνώση

Πηγή : tvxs

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0