«Εγώ απλώς προεδρεύω» είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά από μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στη δεκαετία του ’80. Γιατί το είπε; Σύμφωνα με την επικρατέστερη ερμηνεία, επειδή ήθελε να βγάλει τον εαυτό του έξω από τις ευθύνες για όσα συνέβαιναν στην κυβέρνησή του. Σύμφωνα με μια άλλη, το είπε για να δείξει ότι διαθέτει τόσο «ισχυρή ομάδα», ώστε ο ίδιος αρκείται στο να προεδρεύει.

Απ’ όσο γνωρίζουμε, ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει πει ποτέ κάτι ανάλογο, άρα δεν ενστερνίζεται καμιά από τις δύο ερμηνείες. Τότε γιατί δίνει την εντύπωση ότι απλώς προεδρεύει;

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι πρωθυπουργός σε κυβέρνηση συνεργασίας και είναι υποχρεωμένος να κάνει συμβιβασμούς. Επομένως, δεν μπορεί να τρίξει τα δόντια ή και να πετάξει έξω από την κυβέρνηση υπουργούς, που κάνουν ζημιά στην κυβέρνηση και στη χώρα.

Ο ισχυρισμός θα ήταν ακριβής αν είχαμε τέτοιες συμπεριφορές από στελέχη του συνεργαζόμενου κόμματος. Όμως, οι προερχόμενοι από το ΠΑΣΟΚ δεν έχουν δώσει τέτοια δείγματα. Πόσω μάλλον ο ίδιος ο Βενιζέλος. Αντίθετα, κάθε λίγο και λιγάκι τρέχει να μαζέψει (ο Σαμαράς) ορισμένους δικούς του, που συμπεριφέρονται λες και ανήκουν σε κάποιο μπουλούκι και όχι σε οργανωμένο κυβερνητικό σχήμα. Μερικές φορές, μάλιστα, είναι τέτοια η ζημιά που προκαλούν, ώστε σε κάνουν να σκεφθείς ένα παλιότερο σχήμα ερμηνείας: «Συνένοχοι ή βλάκες;».

Την περασμένη Τρίτη ο Σαμαράς βρισκόταν στο Βερολίνο και όλη η Ελλάδα περίμενε να δει πώς θα πάει η συνάντηση με την Μέρκελ. Όλοι, εκτός από τον Άδωνι. Ο οποίος, λίγες ώρες πριν από τη συνάντηση αυτή, βρέθηκε σε ένα τηλεοπτικό στούντιο και εκτόξευσε τη γνωστή ρουκέτα για τις καταθέσεις του. Ακολούθησε το γνωστό μπάχαλο. Η συνάντηση του Βερολίνου πήγε στράφι και όλα γύριζαν γύρω από τον Άδωνι.

Τέτοιο αυτογκόλ σπάνια μπαίνει. Όλη η κυβερνητική επιχειρηματολογία -ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνολογεί και καταστροφολογεί, με αποτέλεσμα να πλήττεται η οικονομία, να αποθαρρύνονται οι επενδυτές κτλ- πήγε περίπατο. Ένα κυβερνητικό στέλεχος τα έκανε χειρότερα. Και πέρασαν πολλές ώρες μέχρι να τον υποχρεώσουν να ανακαλέσει, αλλά η ζημιά είχε γίνει.

Δυο μέρες μετά -κι ενώ ο υπουργός Κυριάκος δίνει μάχη να πείσει ότι είναι αποφασισμένος να πατάξει τις παρανομίες στο Δημόσιο, με αποτέλεσμα η κόντρα του με τη Δούρου και ορισμένους δημάρχους να έχει φτάσει στα άκρα- βγαίνει υπουργός Αργύρης, από άλλο τηλεοπτικό στούντιο, και λέει ότι συμφωνεί με την περιφερειάρχη του ΣΥΡΙΖΑ!

Σε μια «κανονική» -που λέει κι ο Σαμαράς- χώρα, ο Άδωνις και ο Αργύρης θα είχαν πάει στο σπίτι τους. Για να καταστεί σαφές ότι η ανοησία, η επιπολαιότητα και η βλακεία -πόσω μάλλον η πρόταξη της προσωπικής ατζέντας- τιμωρούνται.

Όμως, φαίνεται ότι ο Σαμαράς είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει είτε απλώς προεδρεύει. Και το ασκέρι του παίζει το σύστημα «μπουλούκι».