Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου

Πέφτουν οι καρπαζιές σαν το χαλάζι, η μία μετά την άλλη. Πρώτα ήταν το Παρίσι, όπου η κυβέρνηση εισέπραξε την αδιαλλαξία της τρόικας και δεν συγκινήθηκε από το επιχείρημα «βοηθήστε γιατί έρχεται ο Τσίπρας». Μετά οι δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου που παγιώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ στην πρώτη θέση και με σημαντική διαφορά από την ΝΔ. Υστερα η Θεσσαλονική, όπου ο Σαμαράς διέψευσε όλες τις προσδοκίες την στιγμή που ο Τσίπρας τις ξεπέρασε.

Ο κ. Σαμαράς έχει τόσο πανικοβληθεί, ώστε έφτασε να παίρνει τηλέφωνο έναν έναν τους ιδιοκτήτες των καναλιών για να τους ζητήσει να μην μεταδώσουν την ομιλία Τσίπρα στην ΔΕΘ, πράγμα που προκάλεσε νέα κρίση στην ΝΕΡΙΤ, φθείροντας περισσότερο την κυβέρνηση. Λες και αν τα κανάλια δεν μετέδιδαν ολόκληρη την ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, θα σωζότανε η Νέα Δημοκρατία! «Αντωνάκη με αυτά που κάνεις θα έρθει πιο γρήγορα ο Τσίπρας. Δηλαδή θα μας πάρεις κι εμάς στον λαιμό σου», του απάντησε ένας από τους ιδιοκτήτες τηλεοπτικών σταθμών.

Βλέποντας ένα πρωθυπουργό στα πρόθυρα νευρικής κρίσης τα ΜΜΕ αρχίζουν να παίρνουν αποστάσεις. Με τη σειρά του, το γεγονός ότι τα κανάλια δεν κατακεραύνωσαν τις εξαγγελίες Τσίπρα όπως θα έκαναν παλιότερα, εκλαμβάνεται από το Μέγαρο Μαξίμου ως ένδειξη μιας συνωμοσίας που ενδεχομένως να έχει και διεθνείς διαστάσεις. Ακόμη και την επίσκεψη Τσίπρα στον Πάπα προσπάθησε να ματαιώσει ο κ. Βενιζέλος, που τηλεφωνούσε στους καρδινάλιους του Βατικανού διαμαρτυρόμενος επειδή δέχονται κάποιον που δεν είναι αρχηγός κράτους ή πρωθυπουργός και απειλώντας εμμέσως με αντίποινα! Όπως συνόψιζε την κατάσταση το ακραιφνώς φιλοΣαμαρικό antinews: «Τα βρήκε η Μέρκελ με τον Τσίπρα; Αν ναι τότε ας το πει στον Σαμαρά να τελειώνει η υπόθεση».

Η κυρία Μέρκελ δεν έχει βέβαια παρατήσει το αγαπημένο της μαθητή, που προόριζε για πανευρωπαϊκό παράδειγμα. Απλώς δεν έχει κανένα λόγο να μπει στο κόπο του, γιατί τον έχει στο τσεπάκι. Η ιστορία του χρέους είναι εδώ χαρακτηριστική: υποτίθεται ότι Μέρκελ και λοιποί δανειστές είχαν υποσχεθεί στον κ. Σαμαρά ότι η συζήτηση για το χρέος θα ξεκινούσε την άνοιξη του 2014, ώστε να ευνοηθεί η ΝΔ στις ευρωεκλογές. Υστερα μετατέθηκε για μετά τις ευρωεκλογές, μετά για τον Σεπτέμβριο και κατόπιν για το Νοέμβριο, ώστε να βοηθηθεί και ο Σαμαράς να αλλάξει το πολιτικό κλίμα και να μαζέψει τους 180 βουλευτές για την εκλογή προέδρου. Τελικώς αναβλήθηκε και αυτή του Νοεμβρίου μετά από απαίτηση της Γερμ,ανίας και παραπέμφθηκε κάπου στις καλένδες.

Αυτή είναι η μοίρα που επιφυλάσσει η ιστορία και ζωή σε κάθε είδους καρπαζοεισπράκτορες. Θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα, αν ο κ. Σαμαράς είχε τηρήσει τις εξαγγελίες με βάση της οποίες υπερίσχυσε στις εκλογές του 2012. Αν δηλαδή είχε επαναδιαπραγματευθεί με το Βερολίνο και τις Βρυξέλλες τα μνημόνια, αντί να να τα εφαρμόσει με κυνισμό και σκληρότητα που θα ζήλευαν στρατιωτικοί και μη επικεφαλής χωρών της Λατινικής Αμερικής τις προηγούμενες δεκαετίες.

Το πρόβλημα στην ελληνική περίπτωση είναι ότι ο καρπαζοεισπράκτορας έχει και μια ορισμένη ψυχολογία. Όπως μας πληροφορούσε πρόσφατα το "Βήμα" σε ένα άρθρο του για τον «πόλεμο μέχρι εσχάτων» που σχεδιάζει το Μέγαρο Μαξίμου, «οι τόνοι θα ανέβουν υπέρμετρα, καθώς ο Πρωθυπουργός δεν είναι διατεθειμένος, όπως λένε οι συνεργάτες του να βλέπει να προηγείται ο ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις»!  Η πρώτη κίνηση ήταν η επαναφορά της κινδυνολογίας για τον πανικό στις τράπεζες σε περίπτωση νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, έστω και αν έτσι υπονομεύεται όλο το success story της Ελλάδας, που βγήκε από την κρίση, κέρδισε την εμπιστοσύνη των αγορών και άλλα παραμύθια.

Θα υπάρξουν και άλλες κινήσεις γιατί, για όσους δεν κατάλαβαν, ο κ. Σαμαράς «δεν είναι διατεθειμένος» ούτε να χάσει, ούτε να παραδώσει την εξουσία και θα κάνει τα πάντα για να την κρατήσει. Ο καρπαζοεισπράκτορας είναι και τυχοδιώκτης και αυτό κάνει τα πράγματα πιο επικίνδυνα.

Πηγή : tvxs

Μασαχουσέτη