Κάποιοι φτιάχνετε ακόμα βαλίτσες. Σκέφτηκα να σας πω τα τρία βιβλία που διάβασα στην παραλία αν και δεν ήταν ό,τι αποκαλούμε «βιβλίο παραλίας». Δεν ξέρω αν υπάρχει καλύτερη ώρα για προβληματισμό από εκείνη μπροστά στη θάλασσα.
«Ο μεγάλος εκφυλισμός», Nial Ferguson (Παπαδόπουλος)
Ο Βρετανός ιστορικός Nial Ferguson απαντά περισσότερο πειστικά από οποιαδήποτε άλλη ανάλυση στα πώς και τα γιατί της παρακμής που ζούμε. Γιατί το τεράστιο χρέος; Γιατί το χάσμα της ανισότητας; Γιατί οι αντικοινωνικές συμπεριφορές; Επειδή η δύση κατασπαταλά τη θεσμική κληρονομιά των πέντε της αιώνων, η απάντηση. Ο εκφυλισμός των θεσμών όπως υποστηρίζει είναι η αιτία του κακού. Σελίδες που σε κρατούν σαν να διαβάζεις το πιο ανατρεπτικό μυθιστόρημα.
«Αποτύπωμα», Χρήστος Παναγιωτόπουλος (Λιβάνης)
«Είναι τρελός ή Διγενής;», αναρωτήθηκα στο τέλος της ανάγνωσης. Νομίζω πως ο Χρήστος Παναγιωτόπουλος μπορεί να είναι και τα δύο την ίδια στιγμή. Και αυτός που περνά τα όρια μα και αυτός που ορίζει τα σύνορα (*) Διευθυντής ειδήσεων σε έναν από τους μεγαλύτερους τηλεοπτικούς σταθμούς της χώρας, παίρνει την απόφαση να «εκτεθεί» μέσα απ’ την ποίησή του και δικαιώνεται. Δεν συνηθίζεται στις παραλίες να διαβάζει κανείς ποίηση. Κι όμως το αποτύπωμα του Χρήστου Παναγιωτόπουλου είναι μια φωτογραφική (στη δική μου έστω αντίληψη) ποιητική συλλογή. Στίχοι από ένα άθροισμα λέξεων που μοιάζει να επιλέχθηκαν μία προς μία για να στήσουν την πιο ζωντανή εικόνα. Ο έρωτας, η απομυθοποίηση, η ματαίωση, τα πάθη όπως ακριβώς πρέπει να είναι.
(*) «Είναι τρελάδικου φυγάς ή Διγενής
περνά τα όρια ή τα σύνορα ορίζει
Δεσμώτης μοιάζει μιας ανόσιας εμμονής
μιλάει αταίριαστα και μέση δε λυγίζει»
«Η μεγάλη ασθένεια», Σιντάρτα Μούκερτζι (Μεταίχμιο)
Ένα ογκώδες βιβλίο. Ένας τόμος βραβευμένος με Pulitzer. Η βιογραφία μιας αρρώστιας. Η βιογραφία του καρκίνου από τον ογκολόγο Σιντάρτα Μούκερτζι. Από την αρχαιότητα ως σήμερα η τομογραφία μιας λέξης δύσκολης στην προφορά, ασήκωτης στην ανακοίνωση. Ο ίδιος αποφάσισε να καταγράψει όλη αυτή την εκτενή έρευνα όταν ένας ασθενής του τον ρώτησε τι είναι αυτό που μάχεται. Στις 600 και πλέον σελίδες του βιβλίου ξεδιπλώνεται μυθιστορηματικά η φρίκη μα και η κάθε φορά ελπίδα στα εκατοντάδες εργαστήρια των ερευνητών που πάλεψαν με τη νόσο. Καταστάσεις που ξεπερνούν τη φαντασία και πειράματα που δεν ξεκίνησαν για πειράματα αλλά προέκυψαν ως τέτοια. Ένα βιβλίο που αποκωδικοποιεί τον καρκίνο μέσα από ανθρώπινες ιστορίες. Το συνιστώ χωρίς επιφυλάξεις σε όλους εκείνους που αγαπούν να αναζητούν απαντήσεις στο ίντερνετ και τελικά πέφτουν πάνω σε «άρθρα» γραμμένα στο πόδι από συντάκτες χωρίς την παραμικρή επιστημονική υπόσταση.
