Η πιθανή συμφωνία θα μπορούσε να αποτρέψει μια δημόσια δίκη και να κρατήσει το απόρρητο του διαβαθμισμένου υλικού μυστικό.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ κατέληξε σε προσωρινή συμφωνία με έναν πρώην αξιωματικό των μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος είναι ύποπτος για πλαστογράφηση μιας απόρρητης ανάθεσης της CIA, με σκοπό την κλοπή περισσότερων από 40 εκατομμυρίων δολαρίων σε ράβδους χρυσού που παρείχε η κυβέρνηση, ως «έξοδα που σχετίζονται με την εργασία».
Ο Ντέιβιντ Ρας, ο οποίος κάποτε εργαζόταν ως ανώτερος αξιωματούχος της CIA με άδεια άκρως απόρρητης διακίνησης, συνελήφθη τον Μάιο, αφού μια εσωτερική έρευνα αποκάλυψε ότι είχε πει ψέματα για την εκπαίδευσή του και την υπηρεσία του στο Ναυτικό. Μια έρευνα στο σπίτι του στη Βιρτζίνια αποκάλυψε έναν θησαυρό από 303 ράβδους χρυσού ενός κιλού, περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά και 35 πολυτελή ρολόγια.
Ο Ρας έχει μέχρι στιγμής κατηγορηθεί επίσημα μόνο για κλοπή δημόσιων κεφαλαίων για παραποίηση μισθοδοσίας με σκοπό την απόκτηση περίπου 77.000 δολαρίων σε αποζημίωση για στρατιωτική άδεια. Η υπόθεση δεν έχει ακόμη παρουσιαστεί σε ομοσπονδιακό μεγάλο σώμα ενόρκων.
Σε κοινή αίτηση που κατατέθηκε την Παρασκευή, ο Ρας και οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς δήλωσαν ότι κατέληξαν σε «καταρχήν συμφωνία για την απαγγελία κατηγοριών» και ζήτησαν από το δικαστήριο να παρατείνει την προθεσμία για την απαγγελία κατηγοριών από τις 17 Σεπτεμβρίου στις 8 Οκτωβρίου, δίνοντάς τους άλλες 21 ημέρες για να επιλύσουν το ζήτημα.
«Τα μέρη χρειάζονται επιπλέον χρόνο για να προετοιμάσουν τα έγγραφα», έγραψε στο έγγραφο η βοηθός εισαγγελέα των ΗΠΑ Ράιζα Τάι και η δικηγόρος του Ρας, Τζέσικα Καρμάικλ. «Μια προδικαστική απόφαση προωθεί το δημόσιο συμφέρον εξοικονομώντας κυβερνητικούς και δικαστικούς πόρους».
Το έγγραφο δεν αποκάλυψε για ποια κατηγορία θα δηλώσει ένοχος ο Ρας ή κάποια πιθανή πρόταση επιβολής ποινής. Τα μέρη δήλωσαν ότι η συνέχιση της απαγγελίας κατηγοριών και η δίκη θα απαιτούσαν εκτεταμένες δικαστικές διαμάχες που θα αφορούν απόρρητο υλικό. Μια συμφωνία θα μπορούσε να αποτρέψει μια δημόσια δίκη και να κρατήσει βασικές λεπτομέρειες της υπόθεσης μυστικές.
Τα δικαστικά έγγραφα ανέφεραν ότι, ξεκινώντας από τον περασμένο Νοέμβριο, ο Ρας ζήτησε και έλαβε «σημαντική ποσότητα ξένου συναλλάγματος και δεκάδες εκατομμύρια δολάρια σε ράβδους χρυσού για έξοδα που σχετίζονται με την εργασία», αλλά οι επίσημες λεπτομέρειες παραμένουν σπάνιες. Σύμφωνα με δημοσιεύματα των μέσων ενημέρωσης, ο Ρας εφηύρε μια επιχείρηση «συνέχειας της κυβέρνησης» με ειδική πρόσβαση, η οποία φαινομενικά αποσκοπούσε στη διατήρηση των ομοσπονδιακών λειτουργιών κατά τη διάρκεια ενός πυρηνικού πολέμου ή άλλης καταστροφής.
Η υπόθεση ώθησε επίσης τους αξιωματούχους να εξετάσουν εξονυχιστικά τον Αναπληρωτή Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, Στίβεν Φάινμπεργκ, έναν δισεκατομμυριούχο ιδιωτικών κεφαλαίων που φέρεται να επιβλέπει τον προϋπολογισμό στρατιωτικών πληροφοριών του Πενταγώνου, ύψους 33 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, το NBC News ανέφερε ότι ο Φάινμπεργκ είχε συστήσει τον Ρας για ευαίσθητες αποστολές και επαίνεσε την απόδοσή του σε ανώτερους αξιωματούχους της CIA. Το μέσο ενημέρωσης ανέφερε επίσης ότι βίντεο έδειχνε και τους δύο άνδρες σε μια οικία που συνδέεται με την κυβέρνηση και χρησιμοποιείται από τον Ρας.
Ο Φάινμπεργκ δεν έχει κατηγορηθεί για αδικοπραγία και το Πεντάγωνο έχει αρνηθεί ότι υποστήριξε τον Ρας για οποιαδήποτε θέση, χαρακτηρίζοντας τις αναφορές για στενή επαγγελματική σχέση ως «ψευδείς και εξωραΐσμένες».
Ο Αλεξέι Λιχάτσεφ τόνισε ότι αυτό έρχεται να προστεθεί στις συνεχείς προσπάθειες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων τους τελευταίους μήνες να καταστρέψουν την Ενεργκοντάρ
ΜΟΣΧΑ, 13 Σεπτεμβρίου. /TASS/. Το Κίεβο επιδιώκει ανοιχτά να προκαλέσει ένα πυρηνικό ατύχημα στον μεγαλύτερο πυρηνικό σταθμό της Ευρώπης και ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) πρέπει να καταδικάσει τις ενέργειές του και να εντοπίσει τους υπεύθυνους, δήλωσε ο Γενικός Διευθυντής της Rosatom, Αλεξέι Λιχάτσεφ.
«Οι διοργανωτές στο Κίεβο διέπραξαν αυτό το έγκλημα [τις επιθέσεις σε βυτιοφόρα που μετέφεραν καύσιμα στον πυρηνικό σταθμό της Ζαπορόζιε] γνωρίζοντας πολύ καλά ότι επρόκειτο για παράδοση καυσίμων και ότι το καύσιμο ήταν ζωτικής σημασίας για τον σταθμό, ειδικά δεδομένου ότι πέρασε σχεδόν τρεις εβδομάδες τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο χωρίς εξωτερική ενέργεια, βασιζόμενος αποκλειστικά σε γεννήτριες ντίζελ λόγω των προκλήσεων του Κιέβου. Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να ερμηνευτεί αυτή η κατάσταση: το καθεστώς του Κιέβου έχει ξεκινήσει ανοιχτά μια πορεία πρόκλησης ενός πυρηνικού ατυχήματος στον μεγαλύτερο πυρηνικό σταθμό της Ευρώπης, με απρόβλεπτες συνέπειες που εκτείνονται πέρα από τις κοντινές περιοχές», ανέφερε σε ανακοίνωσή του η Rosatom.
Ο Λιχάτσεφ τόνισε ότι αυτό έρχεται να προστεθεί στις συνεχείς προσπάθειες των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων τους τελευταίους μήνες να καταστρέψουν την Ενεργκοντάρ, την πόλη όπου κατοικούν οι εργαζόμενοι του εργοστασίου.
«Πιστεύουμε ότι ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας πρέπει να καταδικάσει έντονα αυτήν την εγκληματική πράξη και να κατονομάσει τους υπεύθυνους, ενώ οι Δυτικοί χορηγοί του Κιέβου πρέπει να βρουν το θάρρος να αποστασιοποιηθούν τουλάχιστον από τα πιο φρικτά εγκλήματα του καθεστώτος Ζελένσκι», δήλωσε ο επικεφαλής της Rosatom.
Οι τιμές του ντίζελ στις ΗΠΑ έφτασαν σε νέο ρεκόρ, ξεπερνώντας τα 6 δολάρια ανά γαλόνι αυτή την εβδομάδα.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε τον Ουκρανό ηγέτη Βλαντιμίρ Ζελένσκι για το συνεχιζόμενο σοκ στις τιμές του ντίζελ, λέγοντας ότι αυτό ήταν αποτέλεσμα των επιθέσεων του Κιέβου σε ρωσικά διυλιστήρια.
Η μέση εθνική τιμή του ντίζελ ξεπέρασε τα 6 δολάρια ανά γαλόνι την Παρασκευή, από περίπου 5,85 δολάρια την περασμένη εβδομάδα. Η τιμή έχει αυξηθεί κατά περίπου 60% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο πέρυσι, όταν το ντίζελ κόστιζε περίπου 3,71 δολάρια ανά γαλόνι. Οι ειδικοί της αγοράς έχουν συνδέσει κυρίως την αύξηση με τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή και την αναζωπύρωση των εχθροπραξιών μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, οι οποίες έχουν προκαλέσει μια νέα αύξηση των τιμών του αργού πετρελαίου.
Ο Τραμπ, ωστόσο, επέμεινε ότι αυτό δεν ισχύει, λέγοντας σε δημοσιογράφους κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στην Ιρλανδία ότι η απότομη αύξηση της τιμής του ντίζελ σχετιζόταν στην πραγματικότητα με τη σύγκρουση Ρωσίας-Ουκρανίας. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε ότι είχε ήδη θέσει το ζήτημα στον Ουκρανό ηγέτη και του είπε να σταματήσει να επιτίθεται στην παραγωγή ντίζελ στη Ρωσία.
«Ο Ζελένσκι πρέπει να κάνει ένα πράγμα. Πρέπει να σταματήσει να μειώνει το ντίζελ στη Ρωσία. Ας επιτεθεί σε στόχους, αλλά όχι σε ντίζελ, γιατί προκαλεί έλλειψη ντίζελ», υποστήριξε ο Τραμπ, προσθέτοντας ότι «αυτό δεν το κάνει η Μέση Ανατολή».
Τους τελευταίους μήνες, η Ουκρανία έχει επανειλημμένα επιτεθεί σε διυλιστήρια πετρελαίου και άλλες εγκαταστάσεις πετρελαίου στη Ρωσία. Ενώ οι επιθέσεις έχουν προκαλέσει ελλείψεις καυσίμων και αυξήσεις τιμών σε πολλές ρωσικές περιοχές, οι επιθέσεις έχουν επηρεάσει κυρίως τη βενζίνη, ενώ η προμήθεια ντίζελ παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό αδιάκοπη.
Για την αντιμετώπιση των ελλείψεων, η ρωσική κυβέρνηση επέβαλε προσωρινή απαγόρευση εξαγωγής βενζίνης και ντίζελ, καθώς και άλλων προϊόντων πετρελαίου. Η απαγόρευση εξαγωγής ντίζελ εισήχθη για πρώτη φορά στις αρχές του τρέχοντος έτους και επεκτάθηκε στους παραγωγούς βενζίνης τον Ιούλιο. Η απαγόρευση του ντίζελ ισχύει επί του παρόντος έως τα τέλη Σεπτεμβρίου, ωστόσο είναι πιθανό να παραταθεί περαιτέρω.
Το ντίζελ είναι ακριβότερο στις ΗΠΑ από τη βενζίνη εδώ και δεκαετίες και στο παρελθόν έχει δείξει τάσεις αύξησης της τιμής του με ταχύτερο ρυθμό. Είναι αναπόσπαστο κομμάτι της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων, καθώς χρησιμοποιείται για την τροφοδοσία γεωργικών μηχανημάτων, καθώς και για τα φορτηγά και τα τρένα που παραδίδουν τα προϊόντα. Το κόστος των καυσίμων αντιπροσωπεύει μεταξύ 15% και 30% του συνολικού κόστους των τροφίμων στις ΗΠΑ, σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, και η συνεχιζόμενη αύξηση είναι αναπόφευκτο να επηρεάσει τις τιμές καταναλωτή.
Η ρήξη της Αλγερίας με τα ΗΑΕ εκθέτει μια μάχη για επιρροή που εκτείνεται από τη Δυτική Σαχάρα μέχρι τη Λιβύη και το Σαχέλ
Αυτή την εβδομάδα, η Αλγερία έκανε μια απροσδόκητη ανακοίνωση ότι διακόπτει τις διπλωματικές σχέσεις με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ). Ο πρέσβης των ΗΑΕ κλήθηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών και του δόθηκε προθεσμία 48 ωρών για να φύγει. Σε επίσημη δήλωση, οι αλγερινές αρχές κατηγόρησαν το Άμπου Ντάμπι για ολοένα και συχνότερες «προκλητικές και εχθρικές ενέργειες», σημειώνοντας ότι όλες οι «προσπάθειες για τη διατήρηση των διμερών δεσμών είχαν εξαντληθεί». Ωστόσο, δεν αναφέρθηκε κανένα συγκεκριμένο περιστατικό που θα μπορούσε να είχε προκαλέσει αυτήν την απόφαση.
Η πρώτη πρακτική συνέπεια της διακοπής των διπλωματικών σχέσεων ήταν το κλείσιμο του εναέριου χώρου της Αλγερίας. Από τις 11 Σεπτεμβρίου, ο εναέριος χώρος της χώρας είναι κλειστός για τα πολιτικά και στρατιωτικά αεροσκάφη των ΗΑΕ. Παραμένει μια προσωρινή εξαίρεση για τις εμπορικές πτήσεις με κατεύθυνση προς και από το αεροδρόμιο Houari Boumediene του Αλγερίου. Μπορούν να συνεχίσουν να λειτουργούν μέχρι το τέλος του 2026, οπότε και λήγει η συμφωνία αεροπορικών υπηρεσιών που υπογράφηκε το 2013.
Από την πλευρά τους, τα ΗΑΕ εξέφρασαν την ελπίδα ότι η ρήξη των σχέσεων θα είναι προσωρινή. Ο Anwar Gargash, σύμβουλος του προέδρου των ΗΑΕ, σημείωσε (χωρίς, ωστόσο, να αναφέρει άμεσα την Αλγερία) ότι η διπλωματία θα πρέπει να βασίζεται σε σαφή συμφέροντα και όχι σε «αινίγματα και σήματα που απαιτούν αποκωδικοποίηση».
Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει κανένα μυστήριο εδώ. Η απόφαση ήταν υπό διαμόρφωση εδώ και μήνες και οι λόγοι για τη διπλωματική ρήξη είναι διάσπαρτοι σε όλο τον χάρτη της Βόρειας Αφρικής - από τη Δυτική Σαχάρα μέχρι την επαρχία Φεζάν της Λιβύης και το Μάλι. Σε αυτές τις περιοχές, η Αλγερία αντιμετωπίζει όλο και περισσότερο την παρουσία των ΗΑΕ, τα οποία συνήθως τάσσονταν υπέρ των αντιπάλων της Αλγερίας.
Από τη συνεργασία στις υποψίες
Οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο αραβικών εθνών εγκαθιδρύθηκαν το 1974 και αναπτύχθηκαν για δεκαετίες χωρίς σημαντικές κρίσεις. Το 2015, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΑΕ, Αμπντουλάχ μπιν Ζαγέντ, χαρακτήρισε την Αλγερία ως έναν από τους σημαντικότερους εταίρους των ΗΑΕ. Δραστηριοποιήθηκε μια κοινή επιτροπή και υπογράφηκαν δεκάδες συμφωνίες.
Τον Φεβρουάριο του 2023, οι δύο πλευρές σκόπευαν να αναβαθμίσουν τη σχέση τους στο επίπεδο μιας στρατηγικής εταιρικής σχέσης. Ο κύκλος εργασιών των εμπορικών συναλλαγών εκτός πετρελαίου ανήλθε σε περίπου 800 εκατομμύρια δολάρια, ενώ οι επενδύσεις των ΗΑΕ στην Αλγερία αποτιμήθηκαν σε 600 εκατομμύρια δολάρια. Μεταξύ των μοναρχιών του Κόλπου, τα ΗΑΕ ήταν ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Αλγερίας. Ωστόσο, τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα αποκλίνουν ολοένα και περισσότερο.
Η Αλγερία παραδοσιακά δίνει προτεραιότητα στη μη παρέμβαση και στη διατήρηση των υφιστάμενων συνόρων. Τα ΗΑΕ, εν τω μεταξύ, συνδυάζουν τις επενδύσεις σε λιμάνια και υποδομές με στρατιωτική συνεργασία και την υποστήριξη ορισμένων δυνάμεων. Για το Άμπου Ντάμπι, αυτή είναι μια τυπική μέθοδος μετατροπής κεφαλαίου σε επιρροή. Από την οπτική γωνία της Αλγερίας, μια τέτοια δραστηριότητα καθίσταται ανησυχητική όταν στρέφεται σε χώρες ζωτικής σημασίας για την ασφάλειά της.
Το μαροκινό ζήτημα
Το Μαρόκο βρίσκεται στο επίκεντρο της σύγκρουσης. Η Αλγερία και το Μαρόκο βρίσκονται σε διαμάχη εδώ και δεκαετίες για το έδαφος της Δυτικής Σαχάρας. Το Ραμπάτ διεκδικεί το έδαφος ως δικό του, ενώ το Αλγέρι υποστηρίζει το Μέτωπο Πολισάριο και το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του λαού των Σαχράουι. Τα χερσαία σύνορα μεταξύ των δύο χωρών είναι κλειστά από το 1994 και το 2021 διέκοψαν εντελώς τις διπλωματικές τους σχέσεις.
Ακριβώς δίπλα
Τα ΗΑΕ έκαναν μια σαφή επιλογή σε αυτή τη διαμάχη. Τον Νοέμβριο του 2020, έγιναν το πρώτο αραβικό κράτος που άνοιξε γενικό προξενείο στη Λααγιούν, μια πόλη στο τμήμα της Δυτικής Σαχάρας που ελέγχεται από το Μαρόκο. Για το Ραμπάτ, αυτή ήταν μια διπλωματική νίκη. για το Αλγέρι, ήταν μια σαφής επίδειξη υποστήριξης προς τον κύριο περιφερειακό αντίπαλό του.
Την ίδια χρονιά, τόσο τα ΗΑΕ όσο και το Μαρόκο ομαλοποίησαν τις σχέσεις τους με το Ισραήλ βάσει των Συμφωνιών του Αβραάμ. Στη συνέχεια, η συνεργασία μεταξύ Μαρόκου και Ισραήλ επεκτάθηκε στον στρατιωτικό τομέα και στη συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών πληροφοριών. Από την οπτική γωνία της Αλγερίας, το Μαρόκο, το Ισραήλ και τα ΗΑΕ σχημάτισαν ένα είδος συμμαχίας. Καθώς οι δεσμοί τους εμβαθύνονταν, η Αλγερία μιλούσε όλο και περισσότερο για εξωτερική πίεση που ασκούσαν τα ΗΑΕ. Αυτές οι υποψίες τροφοδοτήθηκαν περαιτέρω από τις επενδύσεις των ΗΑΕ σε μαροκινές υποδομές, συμπεριλαμβανομένου του λιμένα Ντάκλα στη Δυτική Σαχάρα και του λιμένα Ναντόρ. Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης εκτιμούν ότι οι επενδύσεις των ΗΑΕ στο Μαρόκο έχουν φτάσει τα 15 δισεκατομμύρια. Δεδομένων των κλειστών συνόρων και της σύγκρουσης στη Δυτική Σαχάρα, η Αλγερία έβλεπε αυτά τα νέα λιμάνια κυρίως μέσα από ένα γεωπολιτικό πρίσμα.
Μια ανησυχητική «ζώνη» στο νότο
Ένα δεύτερο ζήτημα βρίσκεται στα νότια της Αλγερίας. Για χρόνια, η Αλγερία ενεργούσε ως μεσολαβητής μεταξύ της κυβέρνησης του Μάλι και των κινημάτων των Τουαρέγκ. Ωστόσο, μετά από μια σειρά πραξικοπημάτων, η επιρροή της μειώθηκε και οι σχέσεις της με το Μπαμάκο επιδεινώθηκαν. Η Ρωσία, η Τουρκία, το Μαρόκο και τα ΗΑΕ έχουν αυξήσει την παρουσία τους στο Σαχέλ. Το Άμπου Ντάμπι καλλιέργησε δεσμούς με τις νέες αρχές της περιοχής, παρείχε δάνεια στο Τσαντ και επέκτεινε την παρουσία του στο Σουδάν. Η Αλγερία θεωρεί αυτό ως την ενίσχυση του στενότερου εταίρου του Μαρόκου σε μια εποχή που οι σχέσεις της Αλγερίας με τους νότιους γείτονές της βρίσκονται σε κρίση.
Η Λιβύη είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο ζήτημα. Τα ΗΑΕ αποτελούν εδώ και καιρό βασικό εξωτερικό υποστηρικτή του Χαλίφα Χαφτάρ, οι δυνάμεις του οποίου ελέγχουν την ανατολική και μεγάλη περιοχή του νότιου Φεζάν της χώρας. Για την Αλγερία, δεν πρόκειται για έναν μακρινό εμφύλιο πόλεμο: η επαρχία Φεζάν συνορεύει με την επικράτειά της και η κίνηση ένοπλων ομάδων στην περιοχή θεωρείται άμεση απειλή. Ο πρόεδρος της Αλγερίας Αμπντελματζίντ Τεμπούν προειδοποίησε ότι η χώρα του θα αναλάβει δράση σε περίπτωση που οι δυνάμεις του Χαφτάρ πλησιάσουν τα σύνορά της.
Αυτό δημιουργεί την εντύπωση μιας ανησυχητικής «ζώνης» που περικυκλώνει την Αλγερία: το Μαρόκο στα δυτικά, το ασταθές Σαχέλ στα νότια και οι δυνάμεις που συνδέονται με τα ΗΑΕ στη Λιβύη στα ανατολικά. Μπορεί να μην υπάρχει ένα ενιαίο σχέδιο για την «περικύκλωση της Αλγερίας», αλλά στην εξωτερική πολιτική, μια αντιληπτή απειλή είναι συχνά εξίσου σημαντική με μια πραγματική απειλή.
Κόκκινη γραμμή εντός της χώρας
Τα πιο σοβαρά παράπονα της Αλγερίας κατά των ΗΑΕ αφορούν φερόμενη παρέμβαση στις εσωτερικές της υποθέσεις. Μέσα ενημέρωσης που συνδέονται με την αλγερινή κυβέρνηση έχουν κατηγορήσει τα ΗΑΕ για δεσμούς με το Κίνημα Αυτοδιάθεσης της Καβυλίας. Αυτή η οργάνωση, η οποία έχει χαρακτηριστεί τρομοκρατική ομάδα από τις αλγερινές αρχές, υποστηρίζει την ανεξαρτησία της κυρίως βερβερικής περιοχής.
Λειτουργώντας κυρίως από το εξωτερικό, το κίνημα διατηρεί σχέσεις με το Μαρόκο και το Ισραήλ και υποστηρίζει την ανεξαρτησία της Καβυλίας.
Δεν έχουν παρουσιαστεί δημόσια στοιχεία για τη χρηματοδότηση του οργανισμού από τα ΗΑΕ. Ωστόσο, για την αλγερινή ηγεσία, οποιαδήποτε ξένη εμπλοκή στο ζήτημα της Καμπυλίας αποτελεί κόκκινη γραμμή. Από αυτή την άποψη, η Δυτική Σαχάρα και η Καμπυλία αντικατοπτρίζουν η μία την άλλη: η Αλγερία υποστηρίζει την αυτοδιάθεση των Σαχραουί, ενώ το Μαρόκο υποστηρίζει το κίνημα της Καμπυλίας. Κατά την άποψη της Αλγερίας, τα ΗΑΕ ευθυγραμμίζονται με το Μαρόκο σε αυτό το ζήτημα.
Μέχρι πρόσφατα, και οι δύο πλευρές απέφευγαν τις άμεσες κατηγορίες. Το 2024, το Συμβούλιο Ανώτατης Ασφαλείας της Αλγερίας αναφέρθηκε σε «εχθρικές πράξεις από ένα συγκεκριμένο αραβικό κράτος» χωρίς να κατονομάσει άμεσα τα ΗΑΕ. Αργότερα, ο Τεμπούν δήλωσε ότι η Αλγερία απολάμβανε καλές σχέσεις με όλες τις μοναρχίες του Κόλπου «εκτός από μία», την οποία κατηγόρησε για παρέμβαση και τροφοδότηση συγκρούσεων στη Λιβύη και το Μάλι. Όλοι καταλάβαιναν ποια χώρα υπονοούνταν, ωστόσο οι διπλωματικές αποστολές συνέχισαν να λειτουργούν.
Τον Φεβρουάριο του 2026, οι νύξεις έδωσαν τη θέση τους σε δράση: Η Αλγερία ξεκίνησε τη διαδικασία ακύρωσης μιας συμφωνίας αεροπορικών υπηρεσιών με τα ΗΑΕ. Ήδη τότε, μια πλήρης ρήξη στις σχέσεις φαινόταν αναπόφευκτη. Η τελευταία απόφαση ανάκλησης του πρέσβη απλώς επισημοποίησε τη μακροχρόνια σύγκρουση.
Η Αλγερία δεν περιορίζεται πλέον στη συνήθη αμυντική της στάση. Μετά από μια σοβαρή κρίση, οι σχέσεις με το Μάλι άρχισαν να βελτιώνονται. Το καλοκαίρι του 2026, τα δύο έθνη επανέφεραν τους πρεσβευτές τους και άνοιξαν ξανά τον εναέριο χώρο τους. Ταυτόχρονα, η Αλγερία ενέτεινε τις δραστηριότητές της στον Νίγηρα, σηματοδοτώντας ουσιαστικά την ετοιμότητά της να αναπτύξει τις ένοπλες δυνάμεις πέρα από τα σύνορά της για να διαφυλάξει τα συμφέροντά της. Κατά συνέπεια, η ρήξη με τα ΗΑΕ μπορεί να θεωρηθεί όχι μόνο ως αντίδραση στην εξωτερική πίεση, αλλά και ως μέρος της προσπάθειας της Αλγερίας να ανακτήσει τον ρόλο της ως ηγετικής δύναμης στο Σαχέλ.
Ένα εναέριο σύνορο
Ο οικονομικός αντίκτυπος των διακοπτόμενων δεσμών θα είναι σημαντικός αλλά όχι κρίσιμος. Ενώ οι εταίροι είναι σημαντικοί ο ένας για τον άλλον, δεν είναι απαραίτητοι. Το πολιτικό μήνυμα έχει πολύ μεγαλύτερο βάρος. Η Αλγερία είναι έτοιμη να πληρώσει το τίμημα για μια απόφαση που θεωρεί ζήτημα εθνικής ασφάλειας, ενώ τα ΗΑΕ είναι απίθανο να επανεξετάσουν τη συνεργασία τους με το Μαρόκο απλώς για να συμφιλιωθούν με την Αλγερία.
Η αντιπαλότητα μεταξύ Αλγερίας και Μαρόκου έχει πάψει προ πολλού να είναι μια διαμάχη μεταξύ δύο γειτόνων. Οι μοναρχίες του Κόλπου, το Ισραήλ και τα κράτη του Σαχέλ έχουν εμπλακεί σε αυτήν. Τώρα, κάθε λιμάνι, προξενείο ή δάνειο αξιολογείται υπό το πρίσμα της επιρροής και της ανησυχίας για το ποιος θα επωφεληθεί από αυτό στη Βόρεια Αφρική.
Επομένως, το κλείσιμο του εναέριου χώρου είναι κάτι περισσότερο από μια απλή τεχνική επέκταση της διπλωματικής ρήξης. Δεδομένου ότι δεν μοιράζεται χερσαία σύνορα με τα ΗΑΕ, η Αλγερία χαράσσει πολιτικά σύνορα. Ένας στενός αεροπορικός διάδρομος θα παραμείνει ανοιχτός μεταξύ των δύο χωρών μέχρι το τέλος του έτους, αλλά η εποχή που το εμπόριο μπορούσε να αναπτυχθεί ανεξάρτητα από τον αγώνα για επιρροή έχει ήδη τελειώσει.
