Να εκτοξεύσει το κόστος των μέτρων που εξήγγειλε ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ, επιχειρεί η κυβέρνηση μέσω του υπ. Οικονομικών. Σε αυτό το πλαίσιο, υποστηρίζει ότι τα μέτρα κοστίζουν πάνω από 40 δισ. στην τετραετία

Να εκτοξεύσει το κόστος των μέτρων που εξήγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ επιχειρεί η κυβέρνηση μέσω ανακοίνωσης του υπουργείου Οικονομικών.

Το υπ. Οικονομικών στην ανακοίνωσή του υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι «ο κ. Τσίπρας ισχυρίζεται ότι το κόστος του προγράμματός του είναι 7,5 δισ. την τετραετία. Ο τρόπος παρουσίασης των δημοσιονομικών μέτρων από το κόμμα του είναι πλήρως παραπλανητικός, καθώς μέτρα που έχουν συγκεκριμένο ετήσιο κόστος διαιρούνται δια 4 στις ετήσιες κατανομές, ενώ το ετήσιο κόστος είναι για κάθε έτος».

Το υπ. Οικονομικών αναφέρει μάλιστα τη δική του οπτική για το κόστος των μέτρων Τσίπρα ανά τομέα ενώ στα τέλος υπογραμμίζει τα εξής:

Πέρα από τα ανωτέρω υποτιθέμενα «κοστολογημένα» μέτρα απουσιάζουν εντελώς μέτρα που εξήγγειλε:

• Ο κ. Τσίπρας ανακοίνωσε: “Χτίζουμε 50.000 νέες προσιτές στεγαστικές επιλογές μέσα σε τέσσερα χρόνια.” Toεκτιμώμενο ετήσιο κόστος είναι 1,5 δισ. ευρώ. Υπολογισμός με 1.500 ευρώ το τ.μ. (συντηρητική πρόβλεψη) για 50.000 κατοικίες των 80 τ.μ. Συνολικό κόστος στην τετραετία τουλάχιστον 6 δισ. ευρώ. Το κόστος ο κ. Τσίπρας το θεωρεί μηδέν.
• Αύξηση του κατώτατου μισθού σε 1.000 ευρώ από το 2027. Ετήσιο κόστος 859 εκατ. ευρώ για πλήρες έτος για την αύξηση των μισθών του δημοσίου που με βάση τον νόμο ακολουθεί την αύξηση του κατώτατου. Το κόστος ο κ. Τσίπρας το θεωρεί μηδέν.
• Απόδοση του συνόλου του τέλους ανθεκτικότητας στους Δήμους. Εκτιμώμενο ετήσιο κόστος 0,59 δισ. ευρώ. Το ποσό έχει ήδη δεσμευτεί με εγκεκριμένα έργα και αποζημιώσεις που πρέπει να πληρωθούν μέσω του Προγράμματος Φυσικών Καταστροφών εντός της επόμενης τριετίας, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων γίνεται μέσω χρηματοδότησης Δήμων και Περιφερειών. Συνεπώς η απόδοση επιπλέον ποσού στους δήμους από ήδη ενταγμένα έργα αποτελεί πρόσθετη δαπάνη. Το κόστος ο κ. Τσίπρας το θεωρεί μηδέν.
• Αύξηση των επενδυτικών πόρων που διαθέτει το Πράσινο Ταμείο στους Δήμους. Εκτιμώμενο ετήσιο κόστος 0,16 δισ. ευρώ. Το κόστος ο κ. Τσίπρας το θεωρεί μηδέν.
• Νέος Φιλόδημος με χρήση 250 εκατ. από το Εθνικό ΠΔΕ και 450 εκατ. από δάνεια της ΕΤΕΠ ετησίως, σύνολο 700 εκατ. το έτος και 3,5 δισ. ευρώ την πενταετία. Εκτιμώμενο ετήσιο κόστος 0,7 δισ. ευρώ.Το Εθνικό ΠΔΕ έχει ήδη προκαθορισμένα όρια κατανομής για Περιφέρειες, Δήμους και έργα υποδομών μέσω των Υπουργείων. Επιπλέον 250 εκατ. σημαίνει αύξηση των ορίων του ΠΔΕ και άρα επιπλέον δαπάνη. Επίσης ο δανεισμός από την ΕΤΕΠ δεν αποτελεί δημοσιονομικό έσοδο (είναι χρηματοοικονομικό), ενώ η δαπάνη του Δήμου μετρά στον στόχο πρωτογενών δαπανών και στο πρωτογενές αποτέλεσμα. Το κόστος ο κ. Τσίπρας το θεωρεί μηδέν.
• Ενάμισι δισεκατομμύριο τον χρόνο από το εθνικό σκέλος των δημοσίων επενδύσεων για το Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης. Εκτιμώμενο ετήσιο κόστος 1,5 δισ. ευρώ, καθώς Θα απαιτηθεί επιπλέον αύξηση των ορίων του Εθνικού Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων. Το κόστος ο κ. Τσίπρας το θεωρεί μηδέν.

Και το υπ. Οικονομικών καταλήγει σημειώνοντας τα εξής: «Αυτό είναι λοιπόν το πλήρες «κοστολογημένο» πρόγραμμα του κ. Τσίπρα, με κόστος πάνω από 40 δισ. ευρώ την τετραετία και όχι 7,5 δις. Δεν γνωρίζουμε αν αυτή η παραπλανητική κοστολόγηση έγινε σκόπιμα ή από άγνοια. Τον καλούμε και πάλι λοιπόν να καταθέσει τις παρεμβάσεις του στο Ελληνικό Δημοσιονομικό Συμβούλιο και να παραδεχτεί έστω και αργά τα λάθη του».

Τα αποτελέσματα στις εξετάσεις PISA δείχνουν ότι πρέπει να δούμε ξανά την ουσία και τη σημασία της εκπαίδευσης

Βγήκαν και φέτος τα αποτελέσματα από τις δοκιμασίες PISA που διοργανώνονται από τον ΟΟΣΑ σε συνεργασία με τις εθνικές εκπαιδευτικές αρχές και αποτελούν τη μεγαλύτερη παγκόσμια συγκριτική έρευνα για τις επιδόσεις και δεξιότητες των μαθητών.

Δύο βασικές τάσεις είναι αυτές που πρέπει να κρατήσουμε. Η πρώτη είναι ότι παγκοσμίως υπάρχει μια υποχώρηση των επιδόσεων των μαθητών σε σχέση με βασικές δεξιότητες που αφορούν την ανάγνωση, τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες. Η δεύτερη ότι και στην περίπτωση της χώρας μας υπάρχει υποχώρηση και απόκλιση από τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ.

Υπάρχει, παράλληλα, και διάρρηξη μιας πλευράς του κοινωνικού συμβολαίου που ήταν ότι η μόρφωση αποτελούσε μηχανισμό ανοδικής κοινωνικής κινητικότητας και που έδινε μεγάλη ώθηση στις οικογένειες να επενδύουν στη μόρφωση και στις σχολικές επιδόσεις των παιδιών τους. Δεν είναι τυχαίο ότι χώρες της Ασίας που διατηρούν αυτή την αυξημένη επένδυση στην υψηλή σχολική επίδοση τα πηγαίνουν καλύτερα.

Όλα αυτά απλώς υπογραμμίζουν τη σημασία του προβλήματος. Είναι επιτακτικό η τεχνολογική πρόοδος, συμπεριλαμβανομένης της Τεχνητής Νοημοσύνης να συνδυαστεί με την έμφαση στις βασικές ανθρώπινες διανοητικές ικανότητες, αυτές που αποτυπώνονται στη σύνταξη και κατανόηση κειμένων, στα μαθηματικά, στις φυσικές επιστήμες. Σε τελική ανάλυση, αυτός είναι και ο δρόμος για τον αναγκαίο έλεγχο πάνω στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της τεχνολογίας, ιδίως εκεί όπου όντως αυτή φαίνεται να υποκαθιστά την ανθρώπινη σκέψη.

Η Ελλάδα δεν είναι αμέτοχη των γενικότερων τάσεων. Όμως, υπάρχει και εδώ ένα πρόβλημα. Βλέπω διάφορους να βγάζουν εύκολα συμπεράσματα: άχρηστοι δάσκαλοι και τεμπέληδες μαθητές οδηγούν σε χαμηλές επιδόσεις, άρα αξιολόγηση και κατάργηση της μονιμότητας.

Άλλες πλευρές, έχουν να κάνουν με διαχρονικές αδυναμίες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος. Την επιμονή στην αποστήθιση σε μια εποχή που αυτή δεν φαντάζει απλώς ενοχλητική αλλά και παράλογη, εάν σκεφτούμε πόσο μεγάλη είναι η πρόσβαση σε πληροφορίες. Την αντίληψη και των μαθηματικών και των φυσικών επιστημών μέσα στη σχολική πράξη κυρίως ως ασκήσεων (και δη δύσκολων) και όχι ως τρόπων για να κατανοήσουμε τον κόσμο ή ως βάσεων για την τεχνολογία. Την αντικειμενική υποτίμηση του γραπτού λόγου μέσα από τον τρόπο που τα γλωσσικά μαθήματα φαντάζουν συχνά κουραστικά.

Όμως, υπάρχουν και πλευρές που έχουν να κάνουν με το πώς αντιμετωπίζεται σήμερα η εκπαίδευση και ιδίως το δημόσιο σχολείο που είναι η ραχοκοκαλιά του εκπαιδευτικού συστήματος. Γιατί είναι σαφές ότι το σχολείο χρειάζεται πολύ περισσότερα από διαδραστικούς πίνακες. Χρειάζεται εκπαιδευτικούς που όταν πάνε στα σχολεία στην επαρχία να έχουν να μείνουν κάπου. Χρειάζεται περισσότερους μόνιμους εκπαιδευτικούς και λιγότερους αναπληρωτές. Χρειάζεται αξιοπρεπείς μισθούς και όχι τη σημερινή φτωχοποίηση. Χρειάζεται έμφαση στις βασικές γνώσεις και δεξιότητες και μια προσπάθεια να κερδηθούν ξανά οι μαθητές. Χρειάζεται να ξαναγίνει κοινότητα και σημείο αναφοράς των μαθητών.

Όλα αυτά προϋποθέτουν και μια κυβέρνηση που δεν βλέπει τους εκπαιδευτικούς μόνο ως κόστος και βάρος για τον προϋπολογισμό. Μια κυβέρνηση που δεν τους αντιμετωπίζει απλώς και μόνο ως τεμπέληδες και παραβατικούς που χρειάζονται τον μπαμπούλα της απόλυσης για να κάνουν τη δουλειά τους. Μια κυβέρνηση που αντιμετωπίζει την παιδεία ως δημόσιο αγαθό και όχι ως πεδίο επένδυσης από funds που νοιάζονται μόνο για την κερδοφορία τους.

Θέλω να είμαι σαφής: όλα τούτα δεν σημαίνουν ότι δεν έχουν ευθύνη και οι εκπαιδευτικοί και ότι όλα θα τα λύσουν οι αυξήσεις στους μισθούς, περισσότεροι διορισμοί και καλύτερες συνθήκες εργασίας, όσο αναγκαία και εάν είναι. Προφανώς και χρειάζεται και αυτοί να συνεισφέρουν και να βάλουν πλάτη, όπως και οι γονείς, που είναι και αυτοί μέρος της συνολικής διαδικασίας μάθησης. Απλώς, όπως και να το δει κανείς, η ευθύνη της Πολιτείας είναι μεγάλη.

Στην πραγματικότητα, χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο γύρω από την παιδεία και την επίγνωση ότι από αυτή εξαρτάται ουσιαστικά το μέλλον της χώρας. Ένα κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στο κράτος, τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς με αντικείμενο τη συλλογική επένδυση στο να γίνει το σχολείο καλύτερο, ικανό να παρακολουθήσει έναν κόσμο που αλλάζει και συνάμα ικανό να προσφέρει τον πυρήνα μιας ουσιαστικής μόρφωσης, αυτής που κάνει τους ανθρώπους να σκέφτονται κριτικά, να αγαπούν τη γνώση, να μισούν τη δεισιδαιμονία και τον ανορθολογισμό και να έχουν κοινωνική και πολιτική συνείδηση και ευθύνη.

Πηγή: in

Στα 45 χρόνια που έχει μπροστά από την κάμερα, όλοι οι ηθοποιοί ήθελαν να συνεργαστούν με τη Σάρον Στόουν. Εκτός από έναν

Ήταν το 1992 όταν στις σκοτεινές αίθουσες βγήκε η ταινία Βασικό Ένστικτο και άλλαξε για πάντα η ζωή της. Η Σάρον Στόουν μεταμορφώθηκε μέσα σε ένα βράδυ σε sex symbol της 7ης Τέχνης και τα στούντιο έκαναν ουρά για να την κλείσουν στην επόμενη παραγωγή τους.

Βέβαια, εκείνη απέδειξε σε όλους ότι δεν ήταν απλά μια ωραία γυναίκα. Το ταλέντο της δεν αμφισβητήθηκε από κανέναν, χειροκροτήθηκε για τη φιλανθρωπική της δράση, μίλησε ανοιχτά για τα προβλήματα υγείας που πέρασε και σήμερα στα 68 της, απολαμβάνει την αναγνώριση από όλους. Ή σχεδόν από όλους.

Ο 63χρονος ηθοποιός μίλησε στο podcast Lisa Guerrero Unleashed και είπε πως η Σάρον Στόουν δημιουργούσε συνέχεια εντάσεις και έκανε τους πάντες δυστυχισμένους.

«Τα πηγαίναμε πολύ καλά τις πρώτες εβδομάδες. Και ξαφνικά σταμάτησε να μου λέει “καλημέρα” για τους επόμενους τρεις μήνες» είπε ο Μπίλι Μπάλντουιν.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο Metacritic η βαθμολογία της ταινίας είναι 38 στα 100, ενώ η Στόουν είχε προταθεί για Χρυσό Βατόμουρο για την ερμηνεία της.

Κυριάκο, βάλε δις μεγάλε, τζάμπα είναι

«Αναμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχεια του σίριαλ», λέει η ΕΛΑΣ για τις κυβερνητικές παλινωδίες με την κοστολόγηση του προγράμματος Τσίπρα και επαναλαμβάνει πως το πρόγραμμα θα κατατεθεί στην προβλεπόμενη διαδικασία του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου, περιμένοντας από την κυβέρνηση να κάνει το ίδιο. 

«Αναμένουμε με ενδιαφέρον τη συνέχεια του σίριαλ», διαμηνύει προς την κυβέρνηση η ΕΛΑΣ, μετά την ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, με την οποία υποστηρίζει ότι τα μέτρα του προγράμματος που παρουσίασε ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ «κοστίζουν πάνω από 40 δισ.» στην τετραετία.

Όπως αναφέρει η ΕΛΑΣ, «είδαμε σήμερα την τρίτη κατά σειρά ‘κοστολόγηση’ της ΝΔ. Από τα 18 δισ. του κ. Κοντογεώργη, στα 13 δισ. του κ. Μαρινάκη, φτάσαμε σήμερα στα 40 δισ. του κυρίου Πιερρακάκη, που ως γνωστόν από τις αναθέσεις του ΤΑΑ έχει ιδιαίτερη έφεση στις υπερκοστολογήσεις», σημειώνει χαρακτηριστικά.

«Περιμένουμε από την κυβέρνηση να κάνει το ίδιο και να παρουσιάσει το πλήρες κόστος των δικών της εξαγγελιών για όλα τα έτη έως το 2030, όχι μόνο τον αριθμό που τη βολεύει», τονίζει η ΕΛΑΣ.

Τι ισχυρίζεται το ΥΠΟΙΚ για το πρόγραμμα της ΕΛΑΣ

Επιχειρώντας να εκτοξεύσει το κόστος των μέτρων που εξήγγειλε ο Αλέξης Τσίπρας στη ΔΕΘ, το υπουργείο Οικονομικών, με ανακοίνωσή του, υποστηρίζει μεταξύ άλλων πως «ο κ. Τσίπρας ισχυρίζεται ότι το κόστος του προγράμματός του είναι 7,5 δισ. την τετραετία. Ο τρόπος παρουσίασης των δημοσιονομικών μέτρων από το κόμμα του είναι πλήρως παραπλανητικός, καθώς μέτρα που έχουν συγκεκριμένο ετήσιο κόστος διαιρούνται δια 4 στις ετήσιες κατανομές, ενώ το ετήσιο κόστος είναι για κάθε έτος».

Επιπλέον, όπως υποστηρίζει το ΥΠΟΙΚ, «αντί να παρουσιάζεται το σωρευτικό κόστος κάθε έτος, όπως παρουσιάζονται πάντα τα δημοσιονομικά μέτρα στους ετήσιους προϋπολογισμούς και στον πολυετή δημοσιονομικό προγραμματισμό, βάζει μόνο το επιπλέον οριακό κόστος κάθε έτους αντί το σωρευτικό. Όμως ο δημοσιονομικός χώρος που επικαλείται ο κ. Τσίπρας αντιστοιχεί σε σωρευτικό κόστος τετραετίας, όχι στο επιπλέον κόστος κάθε έτους».