Η κυβέρνηση κάνει μεγαλόστομες εξαγγελίες για το πώς ετοιμάζει την Ελλάδα του 2030, την ώρα που οι υποδομές είναι όλο και πιο γερασμένες

Στο σχολικό συγκρότημα της Γκράβας, ένα από τα μεγαλύτερα της χώρας, οι μαθητές κάνουν ξανά τηλεκπαίδευση, θυμίζοντας τις καταστροφικές μέρες της πανδημίας, γιατί στο σχολικό συγκρότημα υπάρχει έντονη μυρωδιά αερίου και υπάρχει κίνδυνος να υπάρχει πρόβλημα με την εγκατάσταση του φυσικού αερίου, η οποία έχει πολλά χρόνια να επανεξεταστεί, την ώρα που αναζητείται το ποιος ακριβώς έχει ποια ευθύνη και πότε έπρεπε να παρέμβει.

Όχι πολύ μακριά, στην Κυψέλη, ένα από τα μεγαλύτερα έργα σε εξέλιξη, αυτό της επέκτασης του Μετρό, έχει σταματήσει, γιατί πολύ απλά δεν είχαν γίνει οι σωστές προκαταρκτικές μελέτες και δεν είχαν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε η διαδικασία κατασκευής των σηράγγων να μη θέσει σε κίνδυνο τα υπερκείμενα κτίρια.

Η σχολική χρονιά κλείνει τον πρώτο μήνα της και ήδη έχουμε τις πρώτες ειδήσεις για σοβάδες που πέφτουν, υπενθυμίζοντας το πρόβλημα με τα γερασμένα σχολικά κτίρια.

Στη Λάρισα συνεχίζεται μια δίκη, που γίνεται για τη μεγαλύτερη σιδηροδρομική τραγωδία της χώρας και μία από τις μεγαλύτερες στην Ευρώπη, που συνέβη κατά βάση γιατί η κυβέρνηση δεν είχε φροντίσει να ολοκληρωθούν τα έργα που εάν είχαν γίνει δεν θα είχαν βρεθεί δύο τρένα να κινούνται σε αντίθετη κατεύθυνση στην ίδια γραμμή.

Και όλα αυτά την ώρα που γνωρίζουμε ότι τα καιρικά φαινόμενα θα γίνονται όλο και έντονα, ότι η χρήση υποδομών όπως οι δρόμοι θα αυξάνεται, ότι αρκετές υποδομές πλέον γερνάνε και χρειάζονται συντήρηση, ότι είμαστε μια σεισμογενής χώρα και εξακολουθούμε να μην έχουμε εγγυήσεις για πολλά κτίσματα, συμπεριλαμβανομένων αρκετών με μαζική χρήση, και το πόσο ασφαλή θα είναι σε ένα μεγάλο σεισμό, ότι εξαιτίας του τουρισμού είναι σε εξέλιξη «ανακαινίσεις» σε πλήθος κτισμάτων πάλι χωρίς εγγυήσεις για την ασφάλειά τους.

Την ίδια ώρα οι δυνατότητες ευρωπαϊκής χρηματοδότησης που υπάρχουν κυρίως χρησιμοποιούνται με όρους «απορροφησιμότητας» ή ως «αναπτυξιακό εργαλείο», με την έννοια του «ζεστού χρήματος» για την οικονομία, παρά ως προσπάθεια να γίνουν επισκευές ή ακόμη και να ξαναφτιαχτούν υποδομές που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν πια στις απαιτήσεις χρήσης.

Μάλιστα, πολλές φορές το πιο δύσκολο πεδίο στο να βρεθούν οι απαραίτητες χρηματοδοτήσεις είναι αυτές που αφορούν τη συντήρηση και αναβάθμιση υποδομών, ιδίως σε εγκαταστάσεις μαζικής χρήσης, όπως είναι σχολεία ή πανεπιστημιακά κτίρια. Και βέβαια μπορεί η κυβέρνηση να πανηγυρίζει όταν εξασφαλίζει σημαντικές  ιδιωτικές χορηγίες για τέτοια έργα – και προφανώς κανείς δεν μπορεί να έχει αντίρρηση για τέτοιες πρωτοβουλίες – αλλά οι υποδομές της χώρας δεν μπορούν να εξαρτώνται από την ιδιωτική χορηγία, αλλά να είναι βασική προτεραιότητα της λειτουργίας του κράτους.

Με αποτέλεσμα την ώρα που υποτίθεται ότι η ανθεκτικότητα είναι η λέξη κλειδί της εποχής και αυτό με το οποίο θα έπρεπε πρώτα από όλα να ασχολούμαστε, στην πράξη να βλέπουμε υποδομές να είναι σε όλο και χειρότερη κατάσταση.

Ούτε είναι τυχαίο ότι όλο και περισσότερο έχουμε μια ρητορική που λέει ότι υπάρχουν όρια σε αυτά που μπορεί να κάνει το κράτος, ότι κάποια στιγμή η ένταση των φαινομένων ξεπερνά τα όρια των όποιων προβλέψεων, και ότι κατά συνέπεια όχι μόνο η ευθύνη του κράτους περιορίζεται στην προσπάθεια να μην υπάρχουν απώλειες ζωών – εξ ου και η έμφαση στο 112 ως βασική υποδομή ασφάλειας – αλλά και οι πολίτες θα πρέπει να αναλαμβάνουν και την ατομική ευθύνη που τους αναλογεί, συμπεριλαμβανομένης της ατομικής υποχρέωσης π.χ. ασφάλισης έναντι κινδύνων για να μπορούν να αποζημιωθούν. Στην πραγματικότητα αυτή η ρητορική είναι μια έμμεση παραδοχή ότι πλέον το κράτος εγγυάται πολύ λιγότερα.

Όμως, θα ήταν λάθος να συμφιλιωθούμε μοιρολατρικά με μια τέτοια συνθήκη. Ούτε μπορεί η ατομική ευθύνη να υποκαταστήσει την κρατική παρέμβαση και ευθύνη. Ούτε μπορεί η απλή εκχώρηση σε ιδιώτες να εγγυηθεί και την ασφάλεια, γιατί πολύ απλά υπάρχει ένα καθαρό κόστος που πρέπει να το αναλάβει το κράτος γιατί κανείς ιδιώτης δεν θα το κάνει. Η αναβάθμιση και θωράκιση των υποδομών απέναντι στους αυξημένους κινδύνους είναι ουσιαστικά στον πυρήνα του κοινωνικού συμβολαίου που υποτίθεται ότι διέπει μια «φιλελεύθερη δημοκρατία» σαν τη δική μας. Εάν οι πολίτες οφείλουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη της συνεισφοράς μέσα από τη φορολογία, το κράτος οφείλει να εγγυηθεί δεν θα δουν ξαφνικά τα σπίτια τους να γέρνουν επειδή ένα δημόσιο έργο δεν μελετήθηκε και υλοποιήθηκε σωστά, ούτε να αγωνιούν εάν θα πέσουν σοβάδες στο κεφάλι του παιδιού τους στο σχολείο.

Πηγή: in

Πώς η κυβέρνηση προσπαθεί να φρενάρει την πολιτική της φθορά από τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την ακρίβεια και την ενεργειακή κρίση. Τα μέτρα, οι παραδοχές, τα αφηγήματα και η μετάθεση ευθυνών στην Ευρώπη. Τι θα πει ο πρωθυπουργός στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

Στη μέγγενη της λαϊκής δυσαρέσκειας που προκαλεί η ακρίβεια, η ενεργειακή κρίση και η στεγαστική κρίση, βρίσκεται η κυβέρνηση, η οποία πασχίζει να αμβλύνει την πολιτική της φθορά, γνωρίζοντας ότι επίκειται ένας εξαιρετικά δύσκολος οικονομικά χειμώνας και βλέποντας τη δυσαρέσκεια των πολιτών απέναντί της να αποτυπώνεται με καθαρό τρόπο και στις τελευταίες δημοσκοπήσεις.

Είναι χαρακτηριστικό ότι στη δημοσκόπηση της Opinion Poll για το Action 24, το 76,2% των πολιτών θεωρεί ότι η κυβέρνηση καθυστερεί και επιδεικνύει ολιγωρία, αντί να παρακολουθεί αποτελεσματικά το πρόβλημα της ακρίβειας και να παρεμβαίνει άμεσα, ενώ μόλις το 21% εκτιμά ότι η κυβέρνηση παρακολουθεί την κατάσταση και παρεμβαίνει εγκαίρως.

Η παραδοχή και το αφήγημα

Παρόλα αυτά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επιχειρώντας να φρενάρει την κυβερνητική φθορά, αφού παραδέχτηκε ότι «αυτός θα είναι ένας δύσκολος χειμώνας», επέμεινε ξανά στο ίδιο αφήγημα της αποκλειστικά «εισαγόμενης ακρίβειας», λέγοντας (στα εγκαίνια αυτόνομης μονάδας αποθήκευσης ενέργειας στη Λάρισα) ότι «κάθε νέα ένταση στο Ορμούζ ή στην Ερυθρά Θάλασσα» και «κάθε νέο χτύπημα στην Ουκρανία, δημιουργούν μία μεγάλη αναταραχή» και «ένα σπιράλ» αυξήσεων σε πετρέλαιο – φυσικό αέριο και διεθνούς πληθωρισμού και «ένα υψηλό κόστος ζωής για όλες τις χώρες», για να πει ότι «καμία χώρα δεν είναι σήμερα ένα απομονωμένο «γαλατικό χωριό», το οποίο μπορεί να μείνει τελείως προστατευμένο από αυτή την παγκόσμια καταιγίδα».

Στο ίδιο πλαίσιο, είπε ότι «σε εθνικό επίπεδο έχουμε μία υποχρέωση να υψώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερα «αναχώματα»» για να αναφερθεί στα τελευταία μέτρα για τα καύσιμα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση, μιλώντας για «σημαντική αύξηση» του επιδόματος θέρμανσης από κάθε πηγή κατά 30% και μέχρι 1.560 ευρώ σε «σχεδόν 1,2 εκατομμύρια νοικοκυριά».

Είπε ακόμα ότι «μειώνουμε και την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης στην αντλία. Εκτιμούμε ότι θα ανοίξει γύρω στα 1,55 ευρώ, με την επιδότηση από κρατικούς πόρους στα 20 λεπτά. Άλλα 20 λεπτά προσθέτουν τα διυλιστήρια», κάνοντας λόγο για «συνεχιζόμενη συμμετοχή των διυλιστηρίων».

Δικαιολόγηση και ανοιχτό ενδεχόμενο για νέα μέτρα

Για να προσθέσει ότι το πετρέλαιο θέρμανσης «ανοίγει στα 1,55», υποστηρίζοντας ότι «είναι το καλύτερο, το οποίο μπορούμε να κάνουμε υπό τις παρούσες συνθήκες» και κάνοντας λόγο για «δίκαιες παρεμβάσεις» και για «μέτρα κοστολογημένα και τα οποία επανεξετάζονται ανάλογα με τις εξελίξεις στα μέτωπα των διεθνών ανακατατάξεων».

Με αυτόν τον τρόπο και αισθανόμενος την ανάγκη να δικαιολογήσει την έκταση των κυβερνητικών παρεμβάσεων, ο πρωθυπουργός ουσιαστικά παραδέχτηκε εμμέσως ότι τα μέτρα αυτά αποτελούν σταγόνα στο ωκεανό απέναντι στην τόσο δύσκολη κατάσταση των νοικοκυριών, ενώ θέλησε να αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξουν και νέα μέτρα, ανάλογα με το πόσο ακόμα θα δυσκολέψουν τα πράγματα.

Ταυτόχρονα θέλησε να υποστηρίξει πως «εάν η ελληνική οικονομία δεν ήταν σε θέση να παράγει πλεονάσματα […] δεν θα είχαμε σήμερα τις δημοσιονομικές δυνατότητες να στηρίξουμε την κοινωνία», κάνοντας λόγο για «συνετή και επιτυχημένη δημοσιονομική πολιτική», αφήνοντας έτσι εμμέσως αιχμές κατά των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία η κυβέρνηση επιμένει να κατηγορεί για «λεφτόδεντρα» και για «ακοστολόγητες προτάσεις», προκειμένου να υποστηρίξει το δικό της αφήγημα, το οποίο σταθερά κινείται στο πνεύμα του «Μητσοτάκης ή χάος», όσο και αν ο πρωθυπουργός εσχάτως επιχειρεί να προωθήσει ένα πιο «ταπεινό» προφίλ.

Μετάθεση ευθυνών στην Ευρώπη

Βασική τακτική του Μαξίμου, μπροστά στην πίεση που αισθάνεται από τη λαϊκή δυσαρέσκεια για την ακρίβεια, είναι αυτή τη στιγμή η μετάθεση ευθυνών από το εθνικό επίπεδο και την ελληνική κυβέρνηση, στο ευρωπαϊκό και την Ε.Ε.

Με άλλα λόγια επιχειρεί να περιορίσει τις ευθύνες στην απροθυμία της Ευρώπης να λάβει αποφάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος και να απαλλάξει την ελληνική κυβέρνηση για τις πολιτικές της επιλογές ή τις παραλείψεις της σε εγχώριο επίπεδο, δημιουργώντας την εντύπωση ότι η περαιτέρω δυνατότητα κινήσεών της εξαντλείται μόνο στη διεκδίκηση της λήψης αποφάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Κυρ. Μητσοτάκης, αναφέρθηκε στη συμμετοχή του στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σήμερα Πέμπτη και αύριο Παρασκευή, λέγοντας ότι «η στήριξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων απαιτεί περισσότερη δημοσιονομική ευελιξία», η οποία «εάν θα μπορούσε να συμφωνηθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, θα μας έδινε τη δυνατότητα για περαιτέρω στοχευμένα και προσωρινά μέτρα», ενώ είπε ακόμα ότι στην Ευρώπη «πρέπει να πάρουμε αποφάσεις, να απαντήσουμε στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις και στο κύμα πληθωρισμού και ακρίβειας. Μόνο οι απαντήσεις οι οποίες τελικά θα φέρνουν χειροπιαστά αποτελέσματα μπορούν να κλείσουν τον δρόμο στον αδιέξοδο λαϊκισμό και στα άκρα κάθε είδους».

Τι θα πει ο πρωθυπουργός

Στο ίδιο πλαίσιο, κυβερνητικές πηγές έλεγαν, ότι ο πρωθυπουργός στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, μεταξύ άλλων αναμένεται να πει ότι «προτεραιότητα πρέπει να είναι η μείωση των τιμών της ενέργειας και η αναζήτηση τρόπων στοχευμένης και προσωρινής στήριξης νοικοκυριών και επιχειρήσεων -ιδιαίτερα των μικρομεσαίων- ενόψει ενός δύσκολου χειμώνα, πάντοτε στα πλαίσια της διατήρησης της δημοσιονομικής σταθερότητας και βιωσιμότητας, καθώς οι αγορές παραμένουν νευρικές».

Έλεγαν ακόμα πως ο Κυρ. Μητσοτάκης αναμένεται να επαναλάβει «τη σημασία της ολοκλήρωσης της Ευρωπαϊκής Αγοράς Ενέργειας και των ενεργειακών διασυνδέσεων», τονίζοντας ωστόσο ότι «απαιτούνται και πιο μεσοπρόθεσμα μέτρα που να ανταποκρίνονται στη δύσκολη συγκυρία».

Κατά τις ίδιες πηγές, ο πρωθυπουργός αναμένεται να υποστηρίξει ότι η πράσινη μετάβαση είναι ένας μακροπρόθεσμος στόχος και «αυτή τη στιγμή απαιτείται η Ευρώπη να επανεξετάσει τις απόψεις της για την ενεργειακή ασφάλεια και να προσαρμόσει ανάλογα την πολιτική της».

Στην κυβέρνηση επιπλέον αναφέρουν ότι η κλιματική πολιτική διαμορφώθηκε σε μια περίοδο σχετικά χαμηλού ενεργειακού κόστους και σε αυτό το πλαίσιο ο Κυρ. Μητσοτάκης αναμένεται να πει ότι «η Ευρώπη οφείλει να αναρωτηθεί αν σε μια συγκυρία υψηλού πληθωρισμού μπορεί να αντέξει το υψηλό ενεργειακό κόστος για την βιομηχανία της, την πράσινη μετάβαση και την τήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας ταυτόχρονα».

Πάντως κυβερνητικές πηγές έριχναν τον πήχη των προσδοκιών για το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, εκφράζοντας την εκτίμηση ότι δεν αναμένεται να υπάρξει λήψη αποφάσεων, αλλά ανταλλαγή απόψεων.

Σύμφωνα με έρευνα της εφημερίδας Le Monde, ο καταδικασμένος για παιδεραστία, Τζέφρι Έπστιν χρησιμοποίησε τον Γούντι Άλεν για να εξωραϊσει την εικόνα του στη Γαλλία και να πλησιάσει την πολιτική εξουσία

ον Ιούλιο του 2010, ο αμερικανός χρηματιστής Τζέφρι Έπστιν αφέθηκε ελεύθερος, μετά από ποινή φυλάκισης 13 μηνών για εκπόρνευση ανήλικων κοριτσιών. Ο Έπστιν προσπαθεί να ανακτήσει τη χαμένη φήμη και την αίγλη του. Ξοδεύει δεκάδες χιλιάδες δολάρια για να εξαφανίσει τα αρνητικά δημοσιεύματα. Οι προσπάθειες του δεν αποδίδουν – το Διαδίκτυο εκδικείται. Στρέφει αλλού την προσοχή του. Αρχίζει να στέλνει μέιλ σε σημαντικά πρόσωπα, ζητώντας να συναντηθεί μαζί τους.

Σκοπός του είναι να δημιουργήσει ένα δίκτυο γνωριμιών, ακόμη ισχυρότερο από εκείνο που διέθετε στο παρελθόν. Επιδιώκει να συναναστρέφεται πλούσιους ανθρώπους, αλλά και πρόσωπα υψηλού κύρους, όπως καθηγητές του πανεπιστημίου Χάρβαρντ. Σκέφτεται, ότι αν φωτογραφίζεται συχνά, με έναν καθηγητή του Χάρβαρντ, όσοι δουν τη φωτογραφία, θα σκεφτούν: πόσο κακός και επικίνδυνος μπορεί να είναι ο Έπστιν;

Προσέγγιση ισχυρών προσώπων παρά την κακή φήμη του Έπστιν

Πρέπει όμως οι άνθρωποι που επιδιώκει να προσεγγίσει, να δεχτούν να τον συναντήσουν, παρά την κακή του φήμη. Και για αυτό χρειάζεται μια καλή ευκαιρία, η οποία παρουσιάζεται το φθινόπωρο του 2010.

Ο πρίγκιπας Άντριου ως δέλεαρ

Ο Έπστιν έχει την ιδέα να οργανώσει ένα δείπνο με την παρουσία του πρίγκιπα Άντριου και να τον χρησιμοποιήσει ως δέλεαρ, ώστε να προσελκύσει και άλλους ισχυρούς και διάσημου. Σκέφτεται ένα πολύ γνωστό πρόσωπο: τον σκηνοθέτη Γούντι Άλεν. Η παρουσία ενός μέλους της βρετανικής βασιλικής οικογένειας, θα μπορούσε να κινήσει το ενδιαφέρον του Γούντι Άλεν, ο οποίος, όντως, αποδέχεται την πρόσκληση, μαζί με τη σύζυγό του, Σου Γι. Το ζεύγος γίνεται αμέσως δόλωμα για να προσελκύσει ο Έπστιν, και άλλους ισχυρούς ανθρώπους.

Το δείπνο της 2ας Δεκεμβρίου 2010

Το δείπνο στο οποίο συμμετείχαν ο Γούντι Άλεν, ο πρίγκιπας Άντριου και άλλοι, έγινε στις 2 Δεκεμβρίου 2010, στο διαμέρισμα του Έπστιν, έκτασης 1765 τ.μ, στο Σέντραλ Παρκ, το οποίο ήταν γεμάτο με ταπισερί, με έργα τέχνης, με μια ταριχευμένη τίγρη και με φωτογραφίες του Έπστιν με ισχυρά πρόσωπα: τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ, Μπιλ Κλίντον, τον διάδοχο του θρόνου της Σαουδικής Αραβίας, Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν, τον πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄, τον Φιντέλ Κάστρο, τον Ίλον Μασκ, τον Νόαμ Τσόμσκι, τον Μπιλ Γκέιτς, τον Ντόναλντ Τραμπ.

Αξιοποιώντας την κακή φήμη του Γούντι Άλεν

Εκτός από επιτυχημένος και διάσημος σκηνοθέτης, ο Γούντι Άλεν ήταν γνωστός επειδή παντρεύτηκε τη Σου Γι, υιοθετημένη κόρη της πρώην συντρόφου του, η οποία είναι κατά 35 χρόνια νεότερη του και με την οποία, έχει αποκτήσει δύο κόρες. Ο Έπστιν γνώριζε ότι ο Γούντι Άλεν είχε κακή φήμη στις ΗΠΑ. Ήξερε όμως ότι στη Γαλλία, ο Άλεν εξακολουθούσε να θεωρείται σπουδαίος και πνευματώδης σκηνοθέτης.

Σκέφτηκε να αξιοποιήσει τη γνωριμία μαζί του για να προωθήσει τις δραστηριότητές του στη Γαλλία. Η κατοικία του Έπστιν στο Παρίσι ήταν η βάση για τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες του στην Ευρώπη. Ταυτόχρονα, το Παρίσι ήταν και κομβικό σημείο για την εγκληματική του δράση, καθώς είναι μια πόλη από την οποία περνούν κοπέλες – επίδοξα μανεκέν- οι οποίες φιλοδοξούν να κάνουν τα πρώτα τους βήματα στον χώρο της μόδας.

Προσέγγιση του οίκου Hermès και της οικογένειας Λανγκ

Αρχικώς, ο Έπστιν προσπάθησε να προσεγγίσει τον επικεφαλής του οίκου Hermès, παρεισφρύοντας σε μια εκδήλωση στην οποία είχε προσκληθεί ο Γούντι Άλεν. Το πιο σημαντικό όμως, είναι ότι μέσω του αμερικανού σκηνοθέτη, γνωρίζει την οικογένεια του Τζακ Λανγκ, σοσιαλιστή πρώην υπουργού Πολιτισμού της Γαλλίας, η οποία του άνοιξε τις πόρτες σε χώρους υψηλού κύρους. Ο Έπστιν συμμετείχε μαζί με μέλη της οικογένειας Λανγκ σε ιδιωτική ξενάγηση στο Ανάκτορο των Βερσαλλιών.

Απόπειρα προσέγγισης της γαλλικής κυβέρνησης

Οι δημοσιογράφοι του Monde, έχοντας ερευνήσει επί έναν χρόνο, την αλληλογραφία μεταξύ Άλεν – Έπστιν, διαπίστωσαν ότι ο χρηματιστής χρησιμοποιούσε τον σκηνοθέτη και για να ενισχύει τις σχέσεις του με πρόσωπα στους επιχειρηματικούς, επιστημονικούς και πολιτιστικούς κύκλους της Γαλλίας. Αλλά και ότι σε μια δεδομένη στιγμή, άρχισε να τον χρησιμοποιεί και ως μέσο προσέγγισης της πολιτικής εξουσίας.

Ο Έπστιν έγραψε στον Μάικλ Γκρόμοφ, διάσημο ρωσογάλλο μαθηματικό, λέγοντάς του ότι αν επιθυμεί να συναντήσει τον Γούντι Άλεν, θα μπορούσαν ίσως να πάνε όλοι μαζί μια βόλτα». Εντυπωσιασμένος ο σκηνοθέτης, συνάντησε τον Γκρόμοφ.

Στη συνέχεια, ο Έπστιν συναντάται με τον Σεντρίκ Βιλανί, βραβευμένο μαθηματικό, βουλευτή του κεντρώου κόμματος του γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, και φίλο του Γκρόμοφ. Μέσω του Βιλανί, ο Έπστιν προσπαθεί να προσελκύσει στην κατοικία του, τον Μπρυνό Λεμέρ, τότε υπουργό Οικονομίας της Γαλλίας. Αυτό ωστόσο, δεν κατέστη εφικτό.

Εξυπηρετήσεις του Έπστιν στην οικογένεια του Γούντι Αλεν

Ο Έπστιν μπορεί να μην κατόρθωσε να αποκτήσει πρόσβαση στη γαλλική κυβέρνηση, όμως η στρατηγική του να παρέχει εκδουλεύσεις σε διασήμους, όπως ο Γούντι Άλεν, συνέχισε να έχει αποτέλεσμα. Όταν έμαθε ότι η Μπεσέτ Άλεν, η κόρη που απέκτησαν ο Γούντι Άλεν και η συζυγός του, ήθελε να σπουδάσει στο ονομαστό πανεπιστήμιο Bard, επικοινώνησε με τον διευθυντή του ιδρύματος, Λέον Μπότσταϊν, τον οποίο είχε ήδη φιλοξενήσει στο ιδιωτικό νησί του και του ζήτησε να φροντίσει το ζήτημα. Παράλληλα, επικοινώνησε και με την κόρη του Γούντι Άλεν κατακλύζοντας τη με προτάσεις σχετικά με τις σπουδές και τον επαγγελματικό της προσανατολισμό. Τελικώς, η Μπεσέτ Άλεν έγινε δεκτή στο Bard.

Ο διευθυντής του ιδρύματος αρνήθηκε ότι η εισαγωγή της οφειλόταν στον Έπστιν. Ωστόσο, η Σου Γι έγραψε στον Έπστιν ότι «δε θα μπορέσω ποτέ να σε ευχαριστήσω αρκετά, που βοήθησες την Μπεσέτ να μπει στο Bard. Σε ευχαριστούμε που ανέλαβες να το κανονίσεις για εμάς». Για τη δεύτερη κόρη του ζεύγους, τη Μάνζι, ο Έπστιν έκανε επίσης μια γενναία δωρεά στο Whittier College, το πανεπιστήμιο Καλών Τεχνών στην Καλιφόρνια, όπου σπούδαζε, βοηθώντας τη να αποφοιτήσει.

Ένα επαναλαμβανόμενο μοντέλο

Σύμφωνα με τους δημοσιογράφους του Monde, το μοντέλο που επαναλάμβανε ο Έπστιν στις σχέσεις του, για να προσελκύει ισχυρούς ανθρώπους, ήταν πάντα το ίδιο: προσέλκυε τους συνομιλητές του, τους εντυπωσίαζε και εδραίωνε τις σχέσεις μαζί τους. Και κατόπιν χρησιμοποιούσε τις σχέσεις αυτές, για να προσελκύσει και άλλους και να διευρύνει το δίκτυό του. Αυτό το δίκτυο θα γινόταν το σημαντικότερο πλεονέκτημά του.

Βάσει των στοιχείων που είχαν στη διάθεσή τους, οι γάλλοι δημοσιογράφοι καταλήγουν ότι ο Γούντι Άλεν δεν ήταν συνεργός στα εγκλήματα του Τζέφρι Έπστιν. Ωστόσο, εκείνος μπορούσε να βασίζεται στη διακριτικότητά του, όπως και στη διακριτικότητα πολλών άλλων.

Η Ντάουνινγκ Στριτ αρνήθηκε να σχολιάσει

ΛΟΝΔΙΝΟ, 15 Οκτωβρίου. /TASS/. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα στείλει περισσότερους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς Storm Shadow στην Ουκρανία, ανέφερε το Bloomberg επικαλούμενο πηγές.

Σύμφωνα με αυτό, ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Άντι Μπέρναμ και ο Βλαντιμίρ Ζελένσκι συζήτησαν τις προμήθειες στις 14 Οκτωβρίου σε συνάντηση στο Λονδίνο.

Η Ντάουνινγκ Στριτ αρνήθηκε να σχολιάσει και να διευκρινίσει πόσους τέτοιους πυραύλους έχει προμηθεύσει το Λονδίνο στο Κίεβο από την έναρξη της σύγκρουσης στην Ουκρανία.

Ο πρώην Ρώσος πρέσβης στο Λονδίνο, Αντρέι Κέλιν, δήλωσε προηγουμένως σε συνέντευξή του στο TASS ότι το Ηνωμένο Βασίλειο εμπλέκεται στη σύγκρουση στην Ουκρανία, ίσως ακόμη πιο βαθιά από οποιαδήποτε άλλη χώρα μέλος του ΝΑΤΟ. Είπε ότι η παρουσία ειδικών δυνάμεων, εκπαιδευτών και στρατιωτικών ειδικών που εμπλέκονται στην εκτόξευση πυραύλων Storm Shadow στην Ουκρανία επιβεβαιώθηκε επίσημα.