ενημέρωση 1:28, 25 July, 2026

Ο Τραμπ θα υποστηρίξει νομοσχέδιο για κυρώσεις κατά της Ρωσίας - CNN

Σύμφωνα με την έκθεση, εάν εγκριθεί από το Κογκρέσο, το έγγραφο θα ανοίξει τον δρόμο για την κυβέρνηση να επιβάλει δασμούς στις χώρες που αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 14 Ιουλίου. /TASS/. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ σκοπεύει να υποστηρίξει την έγκριση από το Κογκρέσο ενός νομοσχεδίου που αυστηροποιεί τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, ανέφερε το CNN , επικαλούμενο έναν ανώνυμο αξιωματούχο του Λευκού Οίκου.

Εάν εγκριθεί από το Κογκρέσο, το έγγραφο θα ανοίξει το δρόμο για την κυβέρνηση Τραμπ να επιβάλει δασμούς στις χώρες που αγοράζουν ρωσικό πετρέλαιο, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Η απόφαση ελήφθη από τον Αμερικανό ηγέτη λίγες μέρες μετά τον ξαφνικό θάνατο ενός από τους συντάκτες του νομοσχεδίου, του Ρεπουμπλικάνου γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ (που περιλαμβάνεται στον ρωσικό κατάλογο τρομοκρατών και εξτρεμιστών), ανέφερε το τηλεοπτικό κανάλι.

Το έγγραφο που κατατέθηκε από μια διακομματική ομάδα Αμερικανών γερουσιαστών στις αρχές Απριλίου περιλαμβάνει διατάξεις για δευτερογενείς κυρώσεις κατά των εμπορικών εταίρων της Μόσχας. Η πρόταση προβλέπει δασμούς 500% στις εισαγωγές από τις ΗΠΑ από χώρες που αγοράζουν πετρέλαιο, φυσικό αέριο, ουράνιο και άλλα προϊόντα από τη Ρωσία.

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Οσμή σκευωρίας στην υπόθεση Marfin - Κραυγαλέα κενά στη δικογραφία, αταυτοποίητα τα πρόσωπα

Οι φερόμενοι ως δράστες δεν ταυτοποιούνται με τις φωτογραφίες των ατόμων από τη στιγμή του εμπρησμού, σύμφωνα με τους συνηγόρους υπεράσπισης

Στο κομβικό γεγονός ότι δεν υπάρχει ταυτοποίηση των κατηγορουμένων με τις φωτογραφίες των ατόμων από τη στιγμή του εμπρησμού της Μarfin, αλλά και στο επικοινωνιακό παιχνίδι από την πλευρά της κυβέρνησης στάθηκαν κατά τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν χθες οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων για την υπόθεση, Αννυ Παπαρρούσου και Θανάσης Καμπαγιάννης.

«Τα βασικά στοιχεία αυτής της δικογραφίας είναι αυτά που δίνει το ανώνυμο email και μια έρευνα της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών, η οποία καταλήγει ότι οι φερόμενοι ως δράστες δεν ταυτοποιούνται. Οπότε, αφού δεν έχουμε την πολυπόθητη ταυτοποίηση, καταλήγουμε να ερευνούμε διάφορα κινητά αντικείμενα», είπε η Αννυ Παπαρρούσου και ζήτησε να εντοπιστεί, να ταυτοποιηθεί και να κληθεί να καταθέσει ο αποστολέας του περίφημου ανώνυμου email:

«Σήμερα έχουμε ένα email το οποίο μπορεί να ελεγχθεί από την υπηρεσία ηλεκτρονικού εγκλήματος που υπάρχει στη ΓΑΔΑ, πλην όμως δεν έχει γίνει καμιά προσπάθεια για κάτι τέτοιο. Ακουσα σήμερα ότι υπήρξε μια δήλωση του υπουργού Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ο οποίος είπε ότι πίσω από αυτό το μέιλ υπάρχει ένας άνθρωπος. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό, περιμένουμε να έρθει να εξεταστεί ως μάρτυρας με τα στοιχεία του, να μας πει πώς έμαθε αυτά που λέει ότι ξέρει, γιατί κατευθύνει τις έρευνες των αρχών».

Η ίδια στην τοποθέτησή της σημείωσε πως «δυστυχώς αυτό το ζήτημα, της Marfin, επιλέγεται από την κυβέρνηση να χρησιμοποιηθεί για λόγους άλλους, πολύ διαφορετικούς από την ανάγκη ανεύρεσης της αλήθειας. […] Δημοσιογραφικά η υπόθεση παρουσιάζεται ως δεμένη. Δεν είναι. Τα στοιχεία της είναι ισχνά», ενώ πρόσθεσε πως «τα χαρακτηριστικά της δικογραφίας την καθιστούν αναξιόπιστη» και ότι «αυτή η δικογραφία πληροί τα τυπολογικά χαρακτηριστικά της σκευωρίας».

Η ίδια στην τοποθέτησή της σημείωσε πως «δυστυχώς αυτό το ζήτημα, της Marfin, επιλέγεται από την κυβέρνηση να χρησιμοποιηθεί για λόγους άλλους, πολύ διαφορετικούς από την ανάγκη ανεύρεσης της αλήθειας. […] Δημοσιογραφικά η υπόθεση παρουσιάζεται ως δεμένη. Δεν είναι. Τα στοιχεία της είναι ισχνά», ενώ πρόσθεσε πως «τα χαρακτηριστικά της δικογραφίας την καθιστούν αναξιόπιστη» και ότι «αυτή η δικογραφία πληροί τα τυπολογικά χαρακτηριστικά της σκευωρίας».

Για «επικοινωνιακό παιχνίδι το οποίο παίζεται τρεις μέρες τώρα» έκανε λόγο από την πλευρά του ο συνήγορος του ενός εκ των κατηγορουμένων, Θανάσης Καμπαγιάννης, αναφερόμενος σε δηλώσεις κυβερνητικών και κρατικών αξιωματούχων που περιγράφουν την υπόθεση ως «εξιχνιασμένη» και τόνισε πως σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει ταυτοποίηση των κατηγορουμένων.

Στέλεχος της Ν.Δ.

«Τσεκ έκανε ένα υψηλό κομματικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας δίπλα από τη λέξη Μarfin. Και αυτό είναι κάτι το οποίο, πέρα από το ότι είναι παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητας και παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας στο δικαιοδοτικό έργο των δικαστών, είναι επικίνδυνο», είπε και συμπλήρωσε ότι «πολλά από τα πράγματα τα οποία λέγονται αυτή τη στιγμή και γράφονται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, λόγω διαρροών της ίδιας της ΕΛ.ΑΣ. και λόγω προθυμίας διαφόρων να τα αναπαράγουν, είναι ψέματα».

Ο ίδιος τόνισε πως δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση ταυτοποίηση των κατηγορουμένων με τα πρόσωπα στις φωτογραφίες. «Η έκθεση της ΔΕΕ δεν μιλάει για καμία ταύτιση προσώπων με τον τρόπο με τον οποίο διαρρέει αυτή τη στιγμή και διαχέεται στον δημόσιο λόγο. Δεν υπάρχει ταυτοποίηση! Αν υπάρχει μια πυραμίδα, που στην κορυφή της πυραμίδας είναι η ταυτοποίηση και στον πάτο της πυραμίδας είναι ο αποκλεισμός, τα συγκεκριμένα πρόσωπα που είναι κατηγορούμενα σε αυτή την υπόθεση είναι στη μέση της πυραμίδας. Δεν υπάρχει ταυτοποίηση, και επειδή ακριβώς δεν υπάρχει ταυτοποίηση, και η ΔΕΕ δεν μπορεί να ταυτοποιήσει, γίνονται διάφορα παιχνίδια με αντικείμενα, κινητά αντικείμενα. Ούτε καν ρούχα. Κινητά αντικείμενα. Με αυτό ως δεδομένο, αντιλαμβάνεστε πόσο παραπλανητική είναι η δημόσια συζήτηση των τελευταίων ημερών».

Σκευωρία

Παίρνοντας τον λόγο, ο Γιώργος Π., ο οποίος είχε βρεθεί κατηγορούμενος για την ίδια υπόθεση το 2011 μέσω μιας ανώνυμης επιστολής που τον κατονόμαζε και στο τέλος απαλλάχθηκε πλήρως των κατηγοριών, μίλησε για σκευωρία που στήθηκε απέναντι σε εκείνον και τους δύο συγκατηγορούμενούς του, οι οποίοι απαλλάχθηκαν και αθωώθηκαν αντίστοιχα.

«Η σκευωρία αυτή μας κόστισε ηθικά, υλικά, κοινωνικά. Χρειάστηκε εμείς να βρεθούμε με τους συναδέλφους μας, με τους γείτονές μας, με τους φίλους μας ακόμα, και να πρέπει να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ελέφαντες, ότι δεν ευθυνόμαστε εμείς για τις σκευωρίες που δημιουργούν η Ασφάλεια και ο κρατικός μηχανισμός. 15 χρόνια μετά, αυτό το οποίο νιώθω εγώ είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται όχι σαν φάρσα, αλλά σαν τραγωδία. Εχουμε πάλι τρεις κατηγορουμένους, με την ίδια ακριβώς τρύπια αστυνομική μεθοδολογία, με τις ίδιες ακριβώς τρύπιες αστυνομικές διαρροές στα ΜΜΕ. Στην ουσία έχουμε πάλι τρεις ανθρώπους να έχουν έναν πολύ μεγάλο ανήφορο να ανέβουν μπροστά τους για να εξυπηρετήσουν τις προεκλογικές επιδιώξεις μιας κυβέρνησης που είναι στα τελευταία της», είπε χαρακτηριστικά.

Στο πάνελ βρέθηκε και ο Δημήτρης Κατσαρής, ο οποίος ήταν συνήγορος υπεράσπισης ενός εκ των πρώτων κατηγορουμένων της υπόθεσης, και υπογράμμισε τις ομοιότητες μεταξύ των δύο υποθέσεων, λέγοντας μάλιστα πως εγείρονται ερωτήματα για «τη σοβαρότητα και αυτής της δικογραφίας».

Πηγή: efsyn

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Το Ιράν έπληξε δύο δεξαμενόπλοια των Εμιράτων στα Στενά του Ορμούζ – Ένας νεκρός και οκτώ τραυματίες

Αναζωπυρώνεται η ένταση στη Μέση Ανατολή.

Το υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων γνωστοποίησε σήμερα ότι πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν έπληξαν δυο δεξαμενόπλοια της χώρας στα Στενά του Ορμούζ, σκοτώνοντας μέλος του πληρώματος του ενός.

«Το υπουργείο Άμυνας ανακοινώνει ότι τα δεξαμενόπλοια (των ΗΑΕ) Mombasa και Al Bahiyah στοχοποιήθηκαν από δυο ιρανικούς πυραύλους κρουζ καθώς έπλεαν στη νότια οδό ναυσιπλοΐας στο στενό του Ορμούζ, εντός των χωρικών υδάτων του Ομάν», σύμφωνα με ανάρτησή του μέσω X.

Η επίθεση είχε αποτέλεσμα «τον θάνατο Ινδού, μέλους του πληρώματος του δεξαμενόπλοιου Mombasa, και τους τραυματισμούς άλλων οκτώ ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων που υπέστησαν σοβαρά τραύματα», συνέχισε η ίδια πηγή.

Οι τραυματίες είναι έξι υπήκοοι Ινδίας και δυο υπήκοοι Ουκρανίας, διευκρίνισε το υπουργείο, προσθέτοντας πως τάνκερ υπέστησαν υλικές ζημιές εξαιτίας των πυρκαγιών που εκδηλώθηκαν, οι οποίες πλέον τέθηκαν «υπό έλεγχο».

Το υπουργείο Άμυνας «καταδίκασε» τα πλήγματα, κάνοντας λόγο για «αυθάδη» επίθεση «καταφανή παραβίαση του διεθνούς δικαίου, που απειλεί την ασφάλεια της περιοχής», διαμηνύοντας ότι επιφυλάσσεται του δικαιώματος να τα «ανταποδώσει» μετά την ιρανική «κλιμάκωση».

Η εμπορική ναυτιλία υφίσταται βαρύ πλήγμα εξαιτίας του πολέμου στη Μέση Ανατολή από την 1η Μαρτίου, όταν η Τεχεράνη έκλεισε το στενό του Ορμούζ, σε αντίποινα για τους αμερικανοϊσραηλινούς βομβαρδισμούς.

Η κίνηση των πλοίων ουσιαστικά δεν ξανάρχισε παρά μετά την υπογραφή καταρχήν συμφωνίας ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και την Τεχεράνη την 17η Ιουνίου, όταν τα μέρη ανέφεραν πως θα επιτρεπόταν για 60 ημέρες, ενώ στο μεταξύ θα διαπραγματεύονταν τους όρους για τον τερματισμό του πολέμου. Όμως το Ιράν επιμένει πως δεν θα υπάρξει επιστροφή στο status quo ante, την προπολεμική κατάσταση, όταν η διέλευση από το στενό ήταν ελεύθερη και δωρεάν, κι απειλεί τα πλοία που προσπαθούν να παρακάμψουν τη μοναδική ρότα που επιτρέπει να ακολουθούν, κατά μήκος των ακτών του.

Το πέρασμα στρατηγικής σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο υδρογονανθράκων έχει μετατραπεί σε μεγάλο αγκάθι στις συνομιλίες της Ουάσιγκτον και της Τεχεράνης.

Ο Ντόναλντ Τραμπ ανήγγειλε χθες πως επανεπιβάλλεται ο αμερικανικός αποκλεισμός ιρανικών λιμανιών στον Κόλπο και επίσης πως θα αρχίσει να εφαρμόζεται «άμεσα» από τις ΗΠΑ φόρος διέλευσης, ύψους ίσου με το 20% της αξίας του φορτίου τους, στα πλοία τα οποία διασχίζουν το Ορμούζ.

 

 

Ο Ρομπέν των Δασών, το ΑΙ και ο νέος πόλεμος των τάξεων

του Άρη Χατζηστεφάνου

«Δεν ήταν ήρωας» τιτλοφορούσε πρόσφατη ανάλυσή του για τον Ρομπέν των Δασών το BBC. Αναπαράγοντας ουσιαστικά το πνεύμα της ταινίας «Ο Θάνατος του Robin Hood», του Μάικλ Σαρνόσκι, το κείμενο υποστήριζε ότι ο μύθος του ανθρώπου που κλέβει τους πλούσιους για να βοηθήσει τους φτωχούς αποκρύπτει τη «σκοτεινή, βίαιη, μεσαιωνική καταγωγή του Ρομπέν των Δασών».

Αν και το σενάριο της ταινίας στηρίζεται σε μια μπαλάντα του 17ου αιώνα, η νέα αφήγηση που προωθείται έχει όλα τα χαρακτηριστικά του σύγχρονου ιστορικού αναθεωρητισμού: ο λαϊκός ήρωας δεν μαχόταν τους ισχυρούς της εποχής του, αλλά είχε εμπλακεί σε μια προσωπική βεντέτα που αναπαρήγε έναν κύκλο βίας χωρίς κανένα ιδεολογικό πρόσημο. Περίπου δηλαδή, το αποτέλεσμα που θα έπαιρνες αν άφηνες ιστορικούς σαν τους Καλύβα-Μαραντζίδη να διηγηθούν την ιστορία του Ρομπέν των Δασών.

Αυτή η αφήγηση βέβαια, αφήνει συνειδητά στο περιθώριο την ανάλυση που πραγματοποιούσε ο (ηθικά τσαλακωμένος αλλά πολιτικά πάντα δικαιωμένος), Νόαμ Τσόμσκι για τον μεσαιωνικό ήρωα.

Σύμφωνα με τον καθηγητή του ΜΙΤ, ο μύθος του Ρόμπιν Χουντ αντικατοπτρίζει την τεράστια μάχη που διεξήχθη τον 13ο αιώνα για την πρόσβαση στα δημόσια (κοινά) αγαθά που προσέφεραν οι δασικές εκτάσεις, όπως το νερό, την τροφή και την ξυλεία. Σύμφωνα με αυτή την ανάλυση, το πραγματικό πνεύμα του Ρομπέν των Δασών ήταν η αντίσταση των χωρικών στην «ιδωτικοποίηση» της δημόσιας γης, που είχε πραγματοποιήσει ο Γουλιέλμος Α’ της Αγγλίας (γνωστός ως Γουλιέλμος ο Κατακτητής).

Η νίκη απέναντι στον βασιλιά αποτυπώθηκε το 1217 μ.Χ. στην περίφημη Χάρτα των Δασών –συμπληρωματικό κείμενο της Magna Carta– η οποία εξασφάλιζε ίση πρόσβαση όλων των ελεύθερων πολιτών στα σημαντικότερα δημόσια αγαθά.

Όταν βέβαια θα γραφτεί η μπαλάντα για τον Θάνατο του Ρόμπιν Χουντ, ο πρώιμος καπιταλισμός είχε ήδη μετατρέψει τη Χάρτα των Δασών σε μακρινή ανάμνηση.

Περίπου οκτώ αιώνες μετά τη Magna Carta, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη μεγαλύτερη κλοπή δημόσιας περιουσίας από την εποχή του Γουλιέλμου του Κατακτητή, ενώ συμπτωματικά παρακολουθούμε τον δεύτερο θάνατο του Ρομπέν των Δασών στη μεγάλη οθόνη.

Η δεύτερη λεηλασία των κοινών

Οι εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης και κυρίως τα λεγόμενα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα (LLM), όπως το ChatGPT, λυμαίνονται το σύνολο της γνώσης που παρήγαγε ο ανθρώπινος πολιτισμός σε όλη την ιστορία του, ενώ παράλληλα γιγαντώνουν το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών.

Στις αρχές του 2026, η UNICEF εξηγούσε ότι τα εργαλεία που χρησιμοποιούμε εδώ και δεκαετίες για να κατανοήσουμε το ψηφιακό χάσμα (τις διαφορές πρόσβασης σε υπολογιστές και στο ίντερνετ, αλλά και τις γνώσεις που απαιτούνται για να τα χρησιμοποιήσεις), δεν αρκούν για να αντιμετωπίσουμε τις νέες αντιθέσεις που δημιουργούν οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης.

Το γεγονός, λόγου χάρη, ότι οι εταιρείες επιβάλλουν συνδρομές για τη χρήση των πιο εξελιγμένων LLM, τα οποία χρησιμοποιούν περισσότερη υπολογιστική ισχύ για να προσφέρουν τις απαντήσεις τους, σημαίνει ότι δεν αλλάζει μόνο η πρόσβαση στη γνώση αλλά και το ίδιο το περιεχόμενο της γνώσης. Ο κάτοικος του παγκοσμιοποιημένου Νότου αλλά και ο φτωχός του παγκόσμιου Βορρά, που δεν μπορούν να πληρώσουν τη συνδρομή θα λάβουν απαντήσεις κατώτερης ποιότητας, ακόμη και αν χρησιμοποιούν τους ίδιους υπολογιστές και ξέρουν να κάνουν τα ίδια prompt – τις ερωτήσεις που κάνουμε στα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα.

Στις ΗΠΑ ο Μπέρνι Σάντερς έχει προτείνει να περάσει το 50% των μετοχών των σχετικών εταιρειών σε ένα δημόσιο ταμείο.

Καθώς όμως το νέο ψηφιακό χάσμα είναι εγγεγραμμένο στο DNA των εταιρειών που ελέγχουν το ΑΙ, το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με τις παραδοσιακές κρατικές παρεμβάσεις που προσέφεραν απλώς υλικοτεχνικό εξοπλισμό και εκπαιδευτικά προγράμματα στους οικονομικά ασθενέστερους. Αν η επεξεργασία της γνώσης που παράγουμε ελέγχεται από ιδιωτικές εταιρείες που την αντιμετωπίζουν όχι σαν δημόσιο αγαθό αλλά σαν εμπόρευμα, η μόνη λύση είναι το πέρασμα της τεχνητής νοημοσύνης υπό κοινωνικό έλεγχο.

Στις ΗΠΑ ο Μπέρνι Σάντερς έχει προτείνει να περάσει το 50% των μετοχών των σχετικών εταιρειών σε ένα δημόσιο ταμείο – ανάλογο με αυτό που χρησιμοποιεί η Νορβηγία για τα έσοδα από τις εξορύξεις πετρελαίου. Το σενάριο φαντάζει ριζοσπαστικό και «κομμουνιστικό» στα μάτια των κυρίαρχων της Σίλικον Βάλεϊ, αλλά είναι στην πραγματικότητα εξαιρετικά μετριοπαθές αν αναλογιστεί κανείς τι πραγματικά διακυβεύεται. Για την ακρίβεια είναι τόσο μετριοπαθές, ώστε μια σχετική πρόταση κατέθεσε στις αρχές Ιουνίου και ο Ντόναλντ Τραμπ, ενώ η εταιρεία Open AI φέρεται να εξετάζει την οικειοθελή παράδοση του 5% των μετοχών της. Οι λόγοι για τους οποίους παρατηρείται αυτή η συστημική μετατόπιση είναι πολλοί και ξεπερνούν τα όρια του παρόντος κειμένου: Ο Τραμπ μπορεί να σκέφτεται με όρους προσωπικής κερδοσκοπίας, το οικονομικό κατεστημένο ίσως φοβάται το σκάσιμο της φούσκας του ΑΙ και επιθυμεί στοιχειώδη έλεγχο των νέων υποδομών –όπως έκανε και στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα–, οι εταιρείες δίνουν λίγα για να μη χρειαστεί να χάσουν περισσότερα κ.ο.κ.

To μόνο βέβαιο είναι ότι το πνεύμα του Ρομπέν των Δασών είναι πιο ζωντανό από ποτέ.

Πηγή: infowar

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0