ΚΙΕΒΟ, Ουκρανία (AP) — Η Ρωσία εξαπέλυσε νέες επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας χρησιμοποιώντας βαλλιστικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη με αεριωθούμενα αεροσκάφη, δήλωσε τη Δευτέρα ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι, προσθέτοντας ότι το Κίεβο δεν έλαβε και πάλι καμία έγκαιρη προειδοποίηση για την επίθεση από χώρες εταίρους που προηγουμένως κοινοποιούσαν τις πληροφορίες τους.

Ο Ζελένσκι αντιμετωπίζει τις πρόσφατες κινήσεις της Ουάσινγκτον προς όφελος του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, συμπεριλαμβανομένης της άρσης των κυρώσεων των ΗΠΑ κατά της Μόσχας και της υπογραφής συμφωνίας για την εισαγωγή ντίζελ από τη Μόσχα.

Εν τω μεταξύ, η Μόσχα και το Κίεβο συζητούσαν την πιθανή εκκένωση της κατεχόμενης από τη Ρωσία πόλης Ολέσκι ​​στην πρώτη γραμμή , στην περιοχή της νότιας Χερσώνας, όπου περίπου 2.000 άνθρωποι έχουν αποκοπεί από τρόφιμα και ιατρικά εφόδια εδώ και μήνες, σύμφωνα με έναν Ουκρανό αξιωματούχο ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ζελένσκι: Οι ζωτικής σημασίας προμήθειες των ΗΠΑ καθυστερούν

Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι εξακολουθούν να ισχύουν περιορισμοί ταχύτητας στη χρήση από το Κίεβο της στρατιωτικής έκδοσης της δορυφορικής υπηρεσίας διαδικτύου της αμερικανικής εταιρείας SpaceX.

Η πλήρης λειτουργία αποκαταστάθηκε στο τέλος της περασμένης εβδομάδας, αλλά ο Ζελένσκι δήλωσε τη Δευτέρα ότι οι περιορισμοί εξακολουθούν να επιβραδύνουν τα ουκρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά μήκος του μετώπου.

Επίσης, η σοβαρή έλλειψη αμερικανικής κατασκευής συστημάτων αεράμυνας Patriot έχει καταστήσει την Ουκρανία πιο ευάλωτη . Εξακολουθούν να υπάρχουν καθυστερήσεις με ορισμένες «ζωτικές προμήθειες» από τις ΗΠΑ, δήλωσε ο Ζελένσκι χωρίς να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες, και ανώτεροι αξιωματούχοι του Κιέβου επικοινωνούν επειγόντως με άλλες χώρες για την ενίσχυση της αεράμυνας.

Η ανταλλαγή πληροφοριών από τη Δύση βοήθησε την Ουκρανία να αντιμετωπίσει τους καταστροφικούς βαλλιστικούς πυραύλους της Ρωσίας και να αναχαιτίσει την πλήρους κλίμακας εισβολή της Μόσχας , η οποία ξεκίνησε πριν από περισσότερα από 4,5 χρόνια.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ λέει ότι η Ουάσινγκτον δεν έχει σταματήσει να παρέχει πληροφορίες στο Κίεβο. Ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο επανέλαβε αυτή τη θέση τη Δευτέρα, λέγοντας ότι δεν είχε πληροφορίες για τη ρωσική επίθεση της προηγούμενης νύχτας.

Το ρωσικό νυχτερινό μπαράζ έπληξε 28 υποσταθμούς και άλλες κρίσιμες ενεργειακές εγκαταστάσεις, στερώντας από περισσότερους από μισό εκατομμύριο ανθρώπους ηλεκτρικό ρεύμα, θέρμανση και τρεχούμενο νερό, δήλωσε ο Ζελένσκι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η Ρωσία εκτόξευσε 16 βαλλιστικούς πυραύλους στο Κίεβο και την γύρω περιοχή, δήλωσε ο Ζελένσκι, με αξιωματούχους στην πρωτεύουσα να αναφέρουν ότι σκοτώθηκε μια 21χρονη γυναίκα.

Η Ουκρανία δεν έλαβε καμία προειδοποίηση από τους εταίρους της πριν από το πρώτο κύμα επιθέσεων και οι πληροφορίες για ένα δεύτερο κύμα έφτασαν πολύ αργά για να ενεργοποιηθούν εγκαίρως οι σειρήνες αεροπορικής επιδρομής, δήλωσε ο εκπρόσωπος της Πολεμικής Αεροπορίας Γιούρι Ιχνάτ στην εθνική τηλεόραση.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι έπληξε ουκρανικούς στόχους, συμπεριλαμβανομένου ενός κέντρου δεδομένων, ενός κόμβου logistics που αποθηκεύει εξαρτήματα για drones και πυραύλους κρουζ, μιας βιομηχανικής εγκατάστασης που κατασκευάζει εξαρτήματα drones και μιας αποθήκης ατμομηχανών όπου αποθηκεύονται πύραυλοι.

Ανέφερε επίσης ότι έπληξε ένα φορτηγό πλοίο χύδην φορτίου στη Μαύρη Θάλασσα που κατευθυνόταν προς την Οδησσό και μετέφερε προμήθειες για τις ένοπλες δυνάμεις της Ουκρανίας.

Η Ουκρανία δηλώνει ότι έχει καταβάλει κάθε δυνατή διπλωματική προσπάθεια για την ειρήνη

Ο Τραμπ κατηγορεί τον Ζελένσκι ότι δεν θέλει να τελειώσει ο πόλεμος με τη Ρωσία. Εν τω μεταξύ, οι προσπάθειες της Ουάσινγκτον να φέρει ειρήνη έχουν αποτύχει, συμπεριλαμβανομένης μιας πρόσφατης εκεχειρίας που καλύπτει τις ενεργειακές υποδομές και την οποία είχε ζητήσει ο Τραμπ.

Η βοήθεια από τους Δυτικούς συμμάχους ήταν ζωτικής σημασίας για την άμυνα της Ουκρανίας έναντι του μεγαλύτερου στρατού της Ρωσίας, αλλά έχουν αυξηθεί οι φόβοι ότι ο Τραμπ μπορεί να γυρίζει την πλάτη του στην Ουκρανία.

Δυτικοί αναλυτές και αξιωματούχοι λένε ότι ο Πούτιν πιστεύει ότι μπορεί να περιμένει να διαλυθεί η ξένη υποστήριξη προς την Ουκρανία και ότι ο μεγαλύτερος στρατός της Ρωσίας θα συντρίψει στη συνέχεια την αντίσταση της Ουκρανίας.

«Η Ουκρανία δεν ήθελε ποτέ αυτόν τον πόλεμο και έχουμε χαιρετίσει κυριολεκτικά ΚΑΘΕ προσπάθεια των εταίρων μας να τερματίσουν αυτόν τον πόλεμο με αξιοπρέπεια. Έχουμε ανταποκριθεί θετικά σε ΚΑΘΕ πρόταση για κατάπαυση του πυρός», δήλωσε ο Ζελένσκι τη Δευτέρα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Η πραγματικότητα είναι ότι ο πόλεμος συνεχίζεται και συνεχίζεται αποκλειστικά λόγω των ρωσικών επιθέσεων και της επιθυμίας της Ρωσίας να παρατείνει αυτόν τον πόλεμο».

Την Κυριακή, η Ουκρανία εκτόξευσε περισσότερα από 1.000 μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) εναντίον της Ρωσίας σε μια από τις μεγαλύτερες αεροπορικές επιθέσεις της στον πόλεμο, πυρπολώντας έναν τερματικό σταθμό εξαγωγής πετρελαίου και μια αποθήκη στην Αγία Πετρούπολη.

Μερικοί κάτοικοι του Κιέβου σηκώνουν τους ώμους τους, αλλά άλλοι εκφράζουν αυξανόμενη ανησυχία ....

Η Ρωσία έχει προσπαθήσει να διαταράξει την καθημερινή ζωή στην Ουκρανία επιτιθέμενη σε τρένα, εμπορικά κέντρα, βενζινάδικα και σούπερ μάρκετ, μεταξύ άλλων χώρων.

Ο κάτοικος του Κιέβου, Σεργκέι Μπρέζνιουκ, ιδιοκτήτης ενός εμπορικού κέντρου που υπέστη ζημιές τη Δευτέρα, είπε ότι είχε συνηθίσει τον αδιάκοπο βομβαρδισμό.

Σε όλη την Ευρώπη οι νέοι – και όχι μόνο – ξεσηκώνονται απέναντι στην πρωτοφανή αδυναμία του πολιτικού συστήματος να απαντήσει σε στοιχειώδεις ανάγκες

Όποιος νομίζει ότι όσα συνέβησαν στη Γαλλία, με τις πρωτοφανούς μαζικότητας διαδηλώσεις και τις συγκρούσεις με την αστυνομία είναι απλώς κάποια γαλλική ιδιαιτερότητα απλώς δεν καταλαβαίνει τι ακριβώς συμβαίνει στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Το ίδιο ισχύει, προφανώς, και για όσους αυτή τη στιγμή σπεύδουν κυρίως να δώσουν έμφαση στις καταστροφές ή τους βανδαλισμούς, για να υποστηρίξουν ότι αυτό που συμβαίνει είναι απλώς μια έκρηξη παραβατικότητας, την ώρα βέβαια που δεν έχουν να πουν λέξη για την ωμή αστυνομική βία που ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Δεν είναι τυχαίο ότι σε όλες αυτές τις κινητοποιήσεις πρωταγωνιστεί η νεολαία. Είναι η κοινωνική κατηγορία που αυτή τη στιγμή είναι στο στόχαστρο και πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα από όλες τις άλλες κοινωνικές κατηγορίες.

Σε όλη την Ευρώπη η δημόσια εκπαίδευση, τα σχολεία και τα πανεπιστήμια, είναι υποχρηματοδοτημένη, καθώς εφαρμόζονται πολιτικές λιτότητας στο όνομα της «δημοσιονομικής πειθαρχίας», με αποτέλεσμα προβλήματα όπως η έλλειψη εκπαιδευτικών, οι υπερβολικά μεγάλες τάξεις, και οι σοβάδες που πέφτουν. Η πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση δεν σημαίνει υποχρεωτικά και κοινωνική άνοδο, όπως ίσχυε στο παρελθόν, και ακόμη και οι πτυχιούχοι καταλήγουν σε κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας που σήμερα υποτίθεται ότι κρατούν χαμηλά την ανεργία. Οι νέες και οι νέοι είναι αυτοί που σήμερα αναγκάζονται να μένουν με τους γονείς τους, θύματα της στεγαστικής κρίσης που κάνει τα σπίτια απλησίαστα, ενώ ακριβώς επειδή αναλαμβάνουν τις πιο κακοπληρωμένες εργασίες υφίστανται πολύ πιο άμεσα τις επιπτώσεις της συνολικότερης κρίσης κόστους ζωής.

Όμως, δεν είναι μόνο οι νέοι. Αυτή τη στιγμή σε όλη την Ευρώπη, εάν κανείς κοιτάξει τι υπόσχονται οι «συστημικές» πολιτικές δυνάμεις, αυτό που θα δει είναι ακόμη περισσότερη λιτότητα, ακόμη περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις, ακόμη μεγαλύτερο περιορισμό των καλύψεων που προσφέρουν τα δημόσια συστήματα υγείας, ακόμη πιο ελαστικές σχέσεις εργασίας. Το κοινωνικό κράτος βάλλεται από παντού και κατακτήσεις όπως οι συλλογικές συμβάσεις αφορούν ολοένα και μικρότερο τμήμα του εργατικού δυναμικού. Την ίδια στιγμή αναγκαίες πολιτικές, όπως αυτές που αφορούν την πράσινη μετάβαση, κατά βάση θα χρηματοδοτηθούν με το να μεταφερθεί το κόστος στις πλάτες των νοικοκυριών.

Σε αυτό το φόντο είναι που η Ευρώπη αυτή τη στιγμή επενδύει στους αμυντικούς εξοπλισμούς και σκοπεύει να μεταφέρει πόρους από το κοινωνικό κράτος στην άμυνα. Κάτι που απλώς θα δημιουργήσει ακόμη περισσότερα κοινωνικά προβλήματα και που συνεπάγεται μεγάλους κινδύνους.

Την ώρα που οι δείκτες δυσαρέσκειας και απονομιμοποίησης των κυβερνήσεων και των πολιτικών τους είναι σε δυσθεώρητα ύψη, το πολιτικό σύστημα, οι δημοσιογράφοι, οι κάθε λογής «ειδικοί» προσπαθούν να πείσουν τους ανθρώπους, ότι δεν υπάρχει καμία άλλη εναλλακτική από τη σημερινή κατάσταση και πως οτιδήποτε άλλο θα ισοδυναμούσε με κάθοδο στο χάος.

Αυτή τη στιγμή οι κυβερνήσεις είναι τελείως αμήχανες απέναντι σε αυτή την κατάσταση, πρωτίστως γιατί δεν περνάει καν από το μυαλό τους μια διαφορετική πολιτική που θα απαντάει σε υπαρκτά προβλήματα και κοινωνικές ανάγκες και θα μειώσει την κοινωνική ανασφάλεια που αυτή τη στιγμή κυριαρχεί στις κοινωνίες.

Γι’ αυτό τον λόγο και αντί να μιλήσουν πραγματικά με τις κοινωνίες, δηλαδή να ανταποκριθούν στα αιτήματά τους, αυτό που κάνουν είναι να προσπαθούν να μιλήσουν για «υποκινητές» ή να στοχοποιήσουν όσους πολιτικούς χώρους αμφισβητούν τις τρέχουσες καταστροφικές πολιτικές.

Όλα αυτά επιτείνονται από τον τρόπο που μέσα στα κόμματα, στα κάθε λογής think tanks, στα πανεπιστήμια, στα ΜΜΕ, διαμορφώθηκε ένα διανοητικό κλίμα που μετέτρεψε τον νεοφιλελευθερισμό σχεδόν σε θρησκευτικό δόγμα και έφτιαξε μια ολόκληρη γενιά πολιτικών, «αναλυτών», δημοσιογράφων που δεν μπορεί να σκεφτεί έξω από αυτό το πλαίσιο, ακόμη και όταν αυτό εμφανώς έχει αποτύχει και να φέρει την ανάπτυξη – η Ευρώπη είναι σε στασιμότητα εδώ και καιρό – και να απαντήσει στις απαιτήσεις της κοινωνίας για μια αξιοπρεπή ζωή.

Για αυτό τον λόγο και όλο αυτό το σύστημα όχι μόνο δεν μπορεί να σκεφτεί ότι μπορούν να υπάρξουν εναλλακτικές, αλλά και επιδίδεται στη συκοφάντηση εκείνων των ρευμάτων και των πολιτικών που σήμερα επιμένουν ότι όχι μόνο μπορεί να υπάρξει μια εναλλακτική πολιτική, αλλά μπορεί να είναι και εφικτή και να συνδυάζει την ανάπτυξη με την κοινωνική δικαιοσύνη.

Όμως, φαίνεται ότι οι κοινωνίες, η καθεμιά με το δικό της τρόπο, αρχίζουν να αρνούνται το «δεν υπάρχει καμία εναλλακτική» και για αυτό κατεβαίνουν στο δρόμο. Όμως, αυτό που πραγματικά θα τους δώσει διέξοδο – και όχι απλώς εκτόνωση της οργής – θα είναι να υπάρξουν πολιτικές προτάσεις που να δείχνουν το δρόμο μιας εναλλακτικής διακυβέρνησης. Αυτή είναι σήμερα η ιστορική ευθύνη των δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων στην Ευρώπη.

Η κυβέρνηση οφείλει να αντιδράσει άμεσα και δυναμικά και να επισημάνει τόσο στη λιβυκή κυβέρνηση όσο και στην πλευρά Χαφτάρ, τις βαρύτατες επιπτώσεις που θα έχει πλέον αυτή η κίνηση, σημειώνει η ΕΛΑΣ

Την άμεση και δυναμική αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στην απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης να εγκρίνει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο ζητά με ανακοίνωση της η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη.

«Η απόφαση της Βουλής των Αντιπροσώπων της Λιβύης, να εγκρίνει το παράνομο τουρκολιβυκό Μνημόνιο και να άρει το ψήφισμα του 2020 που απαγόρευε την υιοθέτησή του, αποτελεί μία ευθεία και σοβαρή παραβίαση της διεθνούς νομιμότητας από πλευράς Λιβύης» σημειώνει η ΕΛΑΣ και υπογραμμίζει ότι «η ελληνική κυβέρνηση οφείλει να αντιδράσει άμεσα και δυναμικά τόσο σε διμερές όσο και σε πολυμερές επίπεδο, και να επισημάνει τόσο στη λιβυκή κυβέρνηση όσο και στην πλευρά Χαφτάρ, τις βαρύτατες επιπτώσεις που θα έχει πλέον αυτή η κίνηση, τόσο στις σχέσεις Ελλάδας – Λιβύης όσο και στις σχέσεις Λιβύης – ΕΕ. Παράλληλα θα πρέπει να αξιοποιηθεί και η απειλή επιβολής ευρωπαϊκών κυρώσεων, τόσο στη Λιβύη όσο και στην Τουρκία».

Και ερωτά αν «αυτή είναι η πρόοδος που έλεγε ο κ. Γεραπετρίτης ότι έχει διαπιστωθεί στις συζητήσεις Ελλάδας – Λιβύης για την οριοθέτηση ΑΟΖ; Αυτές είναι οι «ικανοποιητικές σχέσεις» με την ανατολική Λιβύη για τις οποίες μιλούσε η κυβέρνηση».

«Δυστυχώς, η χώρα επί Μητσοτάκη, μετράει συνεχόμενες εθνικές ήττες. Η μονοδιάστατη και αποτυχημένη εξωτερική πολιτική που έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση, είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν στρατηγικά «κενά» στην περιοχή, τα οποία εκμεταλλεύεται η Τουρκία και παράγουν δυσμενή αποτελέσματα για την Ελλάδα» επισημαίνει η ανακοίνωση της ΕΛΑΣ.

Και καταλήγει σημειώνοντας ότι «απαιτείται άμεση αλλαγή πλεύσης, με μία στρατηγική επέκτασης των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ. στην Ανατολική Μεσόγειο και οριοθέτησης με όμορες χώρες και με την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων απέναντι σε αναθεωρητικά αφηγήματα. Κυρίως όμως, πρέπει να επαναφέρουμε την πολυδιάστατη ενεργητική εξωτερική πολιτική της Ελλάδας, να επανέλθει η χώρα στο ρόλο του πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας και να σταματήσουμε να είμαστε άβουλοι παρατηρητές των εξελίξεων όπως μετατραπήκαμε επί Μητσοτάκη».