Παράλληλα, οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι σταμάτησαν άλλα δυο πετρελαιοφόρα στα Στενά του Ορμούζ.

Συνεχίζονται οι ανταλλαγές πληγμάτων μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, με τους Φρουρούς της Επανάστασης να ανακοινώνουν σήμερα ότι στοχοποίησαν αμερικανικές εγκαταστάσεις σε Μπαχρέιν και Κουβέιτ, όπως μετέδωσε το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων IRNA.

Η εν λόγω ανακοίνωση έρχεται αφού οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν το βράδυ της Δευτέρας (ώρα Ουάσιγκτον· πρωί ώρα Ελλάδας) ότι ολοκλήρωσαν τα πλήγματα που εξαπέλυσαν εναντίον του Ιράν για 10η συναπτή νύχτα, τονίζοντας ότι στοχοποίησαν ιδίως «κέντρα στρατιωτικής διοίκησης» και «ναυτικές δυνατότητες» της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

«Ο εχθρός να ετοιμάζεται για κύματα drones και πυραύλων»

Ο ιδεολογικός στρατός του Ιράν ανέφερε, από την πλευρά του, ότι έπληξε δυο συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας και εγκατάσταση ραντάρ σε δυο αμερικανικές θέσεις στο Μπαχρέιν, καθώς και ραντάρ αντιπυραυλικής άμυνας και συστήματα δορυφορικών επικοινωνιών στο Κουβέιτ.

Πρόσθεσε μάλιστα πως, μετά την επίθεση εναντίον των συστημάτων αυτών, «ο εχθρός πρέπει να προετοιμάζεται για «κύματα drones και πυραυλικές επιθέσεις ακόμη πιο αποφασιστικές και ισχυρές», ανέφερε το σώμα σε ανακοίνωσή του που αναμετέδωσε το πρακτορείο.

Το Ιράν σταμάτησε άλλα δυο πετρελαιοφόρα στο Ορμούζ

Παράλληλα, οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν ότι σταμάτησαν άλλα δυο πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια που κινούνταν στη λεγόμενη «νότια διαδρομή» στα Στενά του Ορμούζ, κάτι που η Τεχεράνη τονίζει ότι δεν επιτρέπει, σύμφωνα με το IRNA.

«Δυο πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια που δεν συμμορφώθηκαν» προς τις ιρανικές εντολές και «προσπάθησαν να περάσουν από την επικίνδυνη νότια οδό των Στενών του Ορμούζ, σταμάτησαν αφού εκρήξεις προκάλεσαν μεγάλες πυρκαγιές», ανέφερε ο ιδεολογικός στρατός του Ιράν σε ανακοίνωσή του που αναμεταδόθηκε από το ιρανικό πρακτορείο.

Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, αεροπορικώς εκτοξευόμενα όπλα ακριβείας και πυρομαχικά έπληξαν δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων και λιπαντικών που προορίζονταν για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις στο λιμάνι της Οδησσού.

ΜΟΣΧΑ, 20 Ιουλίου. /TASS/. Κατά τη διάρκεια της νύχτας, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιθέσεις σε λιμάνια που υποστηρίζουν τον ουκρανικό στρατό, ανέφερε το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας, προσθέτοντας ότι δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων και λιπαντικών που προορίζονταν για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις δέχτηκαν επίθεση στο λιμάνι της Οδησσού.

Το TASS έχει συγκεντρώσει τις βασικές εξελίξεις.

Δήλωση του Υπουργείου Άμυνας

- Κατά τη διάρκεια της νύχτας της 20ής Ιουλίου, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιθέσεις σε ουκρανικά λιμάνια υποστηρίζοντας τον ουκρανικό στρατό, ανέφερε το υπουργείο.

Στόχοι

- Σύμφωνα με το υπουργείο, αεροπορικώς εκτοξευόμενα όπλα ακριβείας και πυρομαχικά που περιφέρονταν έπεσαν σε δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων και λιπαντικών που προορίζονταν για τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις στο λιμάνι της Οδησσού.

Προηγούμενες επιθέσεις

- Οι δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων και λιπαντικών που προορίζονταν για τον εφοδιασμό του ουκρανικού στρατού δέχτηκαν επίσης χτυπήματα με αεροπορικά κατευθυνόμενα όπλα ακριβείας στο λιμάνι Γιούζνι στην περιοχή της Οδησσού.

- Στις 19 Ιουλίου, οι ρωσικές δυνάμεις συνέχισαν τις επιθέσεις καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας σε ουκρανικά λιμάνια και πλοία που υποστηρίζουν τον ουκρανικό στρατό.

- Ένα drone Geran-4 Seeker χτύπησε ένα φορτηγό πλοίο χύδην που ήταν αγκυροβολημένο στο εξωτερικό οδόστρωμα του λιμανιού της Οδησσού.

- Δύο πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου και ένα πλοίο ξηρού φορτίου βόρεια του νησιού Snake, τα οποία ο ουκρανικός στρατός χρησιμοποίησε για την εκτόξευση επιθετικών drones και μη επανδρωμένων σκαφών επιφανείας, δέχτηκαν επίσης χτυπήματα.

- Αεροσκάφη και μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Ρωσικής Αεροδιαστημικής Δύναμης έπληξαν επίσης δύο πλοία μεταφοράς χύδην φορτίου που μετέφεραν στρατιωτικό φορτίο στο οδόστρωμα του λιμανιού της Οδησσού.

- Επιπλέον, πύραυλοι Oniks και αιωρούμενα πυρομαχικά έπληξαν λιμενικές υποδομές στην Οδησσό, συμπεριλαμβανομένου ενός εργαστηρίου συναρμολόγησης μη επανδρωμένων αεροσκαφών και ενός χώρου στάθμευσης για βυτιοφόρα καυσίμων.

- Στο λιμάνι του Γιούζνι, χτυπήθηκε μια αποθήκη που αποθηκεύει στρατιωτικό εξοπλισμό που προμηθεύτηκε από δυτικές χώρες για τον ουκρανικό στρατό.

- Κοντά στον οικισμό Νόβιε Μπελιάρι, περίπου 15 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του λιμανιού της Οδησσού, ρωσικές δυνάμεις έπληξαν πέντε δεξαμενές αποθήκευσης καυσίμων και λιπαντικών που προορίζονταν για τον ουκρανικό στρατό.

του Άρη Χατζηστεφάνου 

«Κοιτάζω μέσα από την κάννη τον Άραβα στο έδαφος για να δω το ανοιχτό του στόμα, αλλά δεν ακούω κανέναν ήχο. Είμαι ζωντανός. Είμαι νεκρός. Είμαι ο Ξένος, που σκοτώνει έναν Άραβα».

Αυτή την εβδομάδα δεν άκουσα το τραγούδι «Killing an Arab» στη μεγάλη συναυλία των Cure στην Αθήνα. Το άκουσα όμως σε έναν θερινό κινηματογράφο να συνοδεύει την ταινία «Ο ξένος» του Φρανσουά Οζόν.

Το συγκρότημα, εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, αντιμετωπίζει κατηγορίες περί ρατσισμού για τον τίτλο του τραγουδιού, από ανθρώπους που όπως λέει και ο τραγουδιστής Ρόμπερτ Σμιθ, δεν γνωρίζουν ότι στηρίζεται στο βιβλίο του Αλμπέρ Καμί – την ιστορία ενός Γάλλου στην αποικιακή Αλγερία, ο οποίος αφού κηδεύει τη μητέρα του χωρίς ούτε ένα δάκρυ, σκοτώνει έναν Άραβα δίχως να αισθανθεί τίποτα. «Έτυχε», έλεγε ο Σμιθ σε μια από τις πολλές δημόσιες απολογίες του, «ο βασικός ήρωας του βιβλίου να σκοτώσει έναν Άραβα, αλλά θα μπορούσε να είχε σκοτώσει έναν Σκανδιναβό ή έναν Άγγλο τυπάκο».

Αντίθετα από τους Cure, ο σκηνοθέτης της ταινίας, Φρανσουά Οζόν δέχτηκε επαίνους γιατί έμεινε τόσο πιστός στο κείμενο του Καμί. Το οποίο είναι ψέμα. Ο Οζόν παραβίασε τον πρωταρχικό «νόμο» του βιβλίου, ότι ο Άραβας έπρεπε να μείνει ανώνυμος. Συνεχίζοντας μάλιστα την ιεροσυλία, έδωσε τον λόγο στην αδερφή του θύματος για να πει ίσως την εμβληματικότερη φράση της ταινίας: «Κανένας δεν ενδιαφέρεται για τον αδερφό μου. Είναι Άραβας. Το μόνο που μετράει είστε εσείς οι Γάλλοι και η μητέρα του».

Η παρέμβαση του Οζόν στο εμβληματικό μυθιστόρημα δεν είναι τυχαία. Στηρίζεται στο βραβευμένο βιβλίο «Μερσώ, ο άλλος Ξένος» (Εκδόσεις Πατάκη) του Αλγερινού συγγραφέα και δημοσιογράφου Καμέλ Νταούντ, ο οποίος αφηγείται την ιστορία της δολοφονίας από την οπτική του αδερφού του θύματος – και με τη γαλλική αποικιοκρατία στο προσκήνιο της ιστορίας.

Τα λογοτεχνικά και κυρίως πολιτικά βήματα του Νταούντ είχε ακολουθήσει και η Παλαιστίνια συγγραφέας Αντάνια Σίμπλι στο βιβλίο της «Ασήμαντη λεπτομέρεια» (εκδόσεις «Πλήθος»). Στο πρώτο μέρος του βιβλίου της, περιγράφει τον ομαδικό βιασμό και τη δολοφονία μιας (ανώνυμης) νεαρής Παλαιστίνιας από Ισραηλινούς στρατιώτες το 1949, μόλις έναν χρόνο μετά την εθνοκάθαρση της Νάκμπα. Στο δεύτερο μέρος, μια άλλη Παλαιστίνια αποφασίζει να διερευνήσει την υπόθεση, ύστερα από χρόνια, αναζητώντας την ταυτότητα του θύματος, αλλά και των δραστών.

Όλες αυτές οι λογοτεχνικές προσεγγίσεις (συμπεριλαμβανομένου του «Ξένου» του Καμί) περιλαμβάνουν μια κυρίαρχη πολιτική αλήθεια: ο λευκός άνδρας δράστης δεν κρίνεται ποτέ για το έγκλημά του (καθώς ο θάνατος ενός ανώνυμου Άραβα είναι ολοκληρωτικά αδιάφορος στο κοινό της Δύσης), αλλά για το αν και κατά πόσο αισθάνεται τύψεις για τις πράξεις του και βιώνει ένα τραύμα από αυτές. Αν δεν αισθάνεται τίποτα, όπως στην περίπτωση του Μαρσό, του κεντρικού ήρωα του Καμί, είναι ένοχος και του αξίζει η πιο σκληρή τιμωρία. Αν όμως δηλώνει ότι τον κυνηγούν οι Ερινύες για την πράξη του, όχι μόνο αθωώνεται στα μάτια ημών των Δυτικών, αλλά αυτομάτως μεταπηδά από τη θέση του δράστη σε αυτή του θύματος.

Μια τέτοια διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη τους τελευταίους μήνες, καθώς πληθαίνουν τα δημοσιεύματα (κυρίως από φιλελεύθερα ΜΜΕ στο Ισραήλ), που περιγράφουν τις Διαταραχές Μετατραυματικού Στρες (PTSD) των στρατιωτών του IDF, οι οποίοι αναπτύχθηκαν στη Γάζα μετά την 7η Οκτωβρίου του 2023.

«Το Ισραήλ υποφέρει από μια εθνική ψυχική κρίση λόγω του πολέμου», εξηγούσε η «Χααρέτζ» αναφερόμενη στην τρομακτική αύξηση περιστατικών αγχώδους διαταραχής, αϋπνίας, ενδοοικογενειακής βίας, αυτοκτονιών, αλλά ακόμα και τροχαίων δυστυχημάτων. «Ένας στους τέσσερις Ισραηλινούς κάνει χρήση σκληρών ναρκωτικών» μετά το 2023, εξηγούσε πιο πρόσφατα η ίδια εφημερίδα, σημειώνοντας ότι μεταξύ όσων αντιμετωπίζουν PTSD το ποσοστό της εξάρτησης φτάνει το 54,2%.

Οι Ισραηλινοί δράστες της γενοκτονίας παρουσιάζονται σαν θύματα λόγω της πίεσης που αισθάνθηκαν όταν σκότωναν γυναίκες και βρέφη και βίαζαν πολιτικούς κρατουμένους

Ως επιβεβαίωση αυτής της «εθνικής ψυχικής κρίσης», την περασμένη εβδομάδα, η Κνεσέτ πέρασε νόμο που αναγνωρίζει ότι 50.000 στρατιώτες αποτελούν «επιζώντες πολεμικού τραύματος». Επιζώντες.

Όπως έχει εξηγήσει η καθηγήτρια Επικοινωνίας και ΜΜΕ στο London School of Economics Λίλυ Χουλιαράκη, «σε ιστορικά άνισες και ψηφιοποιημένες κοινωνίες όπως οι δικές μας στη Δύση […] ο πόνος του ισχυρού, κυρίως δηλαδή ο πόνος του λευκού άντρα […] καταλήγει να έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Σε αυτή την περίπτωση, η προβολή της θυματοποίησής του δεν αποτελεί μειονέκτημα, αλλά προνόμιο». Στο βίβλιο της «Wronged: The Weaponization of Victimhood» (Columbia University Press), η Χουλιαράκη σημειώνει ότι σε αυτή τη διαδικασία η «πολιτική προσωποποιείται, η δικαιοσύνη αποπολιτικοποιείται» και τελικά ενισχύεται ο ισχυρός.

Στην περίπτωση του Ισραήλ, οι δράστες μιας γενοκτονίας παρουσιάζονται σαν τα θύματα λόγω της ψυχολογικής πίεσης που αισθάνθηκαν, επειδή σκότωναν γυναίκες και βρέφη και βίαζαν πολιτικούς κρατούμενους. Τη στιγμή που εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ αναφέρουν ότι κάθε Ισραηλινός στρατιώτης που υπηρέτησε στη Γάζα πρέπει να θεωρείται εν δυνάμει εγκληματίας πολέμου, η κυρίαρχη αφήγηση των ΜΜΕ είναι ότι αποτελεί εν δυνάμει το θύμα αυτής της διαδικασίας.

‘Οσο για τους πολύ αγαπητούς μας Cure… ‘Οχι, κύριε Ρόμπερτ Σμιθ, το θύμα του Αλμπέρ Καμί δεν θα μπορούσε να είναι ένας Σκανδιναβός ή ένας ‘Αγγλος τυπάκος. ‘Ηταν και παραμένει ένας ανώνυμος ‘Αραβας σε μια αποικία λευκών.

Πηγή: infowar

Πιάτο απίθανης νοστιμιάς, από το Νεράνο, που πρόσφατα έγινε viral. Το ενδιαφέρον «τρικ» είναι πως η σάλτσα των ζυμαρικών γίνεται από τηγανητά, «λιωμένα» κολοκυθάκια.