ενημέρωση 12:16, 29 October, 2026

Μ. Ανατολή - Στα πρόθυρα νέας έκρηξης βίας – Χούθι, Συρία, Ιράν βάζουν φωτιά στο πετρέλαιο

Από τις επιθέσεις των Χούθι στη Σ. Αραβία έως τις αμερικανικές πολεμικές προετοιμασίες για το Ιράν, η Μ. Ανατολή βρίσκεται ξανά σε τροχιά κλιμάκωσης, ενώ το ενδεχόμενο γενίκευσης των συγκρούσεων ανεβάζει το πετρέλαιο πάνω από τα 105 δολάρια

έο κύκλο κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή ανοίγει η αναζωπύρωση του πολέμου στην Υεμένη, με τους Χούθι να εντείνουν τις επιθέσεις τους εναντίον της Σαουδικής Αραβίας, τη Συρία να εξετάζει ακόμη και την αποστολή δυνάμεων για να στηρίξει το Ριάντ και τις ΗΠΑ να κάνουν προετοιμασίες για το ενδεχόμενο επανέναρξης μεγάλης κλίμακας στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν.

Η νέα ένταση αποτυπώνεται ήδη στις αγορές, με την τιμή του πετρελαίου να καταγράφει άνοδο άνω του 5% την Πέμπτη και το Brent να ξεπερνά τα 105 δολάρια το βαρέλι, καθώς ενισχύονται οι φόβοι για περαιτέρω διατάραξη της ενεργειακής τροφοδοσίας από τον Περσικό Κόλπο και στην Ερυθρά Θάλασσα.

Χτυπήματα των Χούθι στο Ριάντ

Οι Χούθι, που αποτελούν κομμάτι του λεγόμενου Άξονα της Αντίστασης και δρουν συμπληρωματικά με το Ιράν, ανακοίνωσαν ότι εκτόξευσαν βαλλιστικό πύραυλο εναντίον του διεθνούς αεροδρομίου King Khalid στο Ριάντ, ενώ λίγες ώρες νωρίτερα οι σαουδαραβικές αρχές είχαν ανακοινώσει ότι επίθεση στο ίδιο αεροδρόμιο είχε προκαλέσει έναν θάνατο.

 Οι επιθέσεις των Χούθι κατά του Ριάντ που έχουν πυκνώσει τις τελευταίες ημέρες -όσο οι κυβερνητικές δυνάμεις στην Υεμένη με την υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας προχωρούν σε μεγάλη επιχείρηση ανακατάληψης των εδαφών που ελέγχουν οι Χούθι- έχουν ήδη προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στη σαουδαραβική πρωτεύουσα. Σύμφωνα με τα σχετικά ρεπορτάζ στην πρωτεύουσα της Σ. Αραβίας ακούστηκαν ισχυρές εκρήξεις στο Ριάντ, ενώ καταγράφηκαν καθυστερήσεις και διακοπές πτήσεων στο αεροδρόμιο King Khalid. Αρκετές πολυεθνικές εταιρείες που έχουν την έδρα τους στην οικονομική ζώνη King Abdullah έδωσαν εντολή σε εργαζομένους να εργαστούν από το σπίτι, ενώ ορισμένα σχολεία ενημέρωσαν γονείς για οδηγίες παραμονής σε ασφαλείς χώρους.

Οι επιθέσεις έρχονται μετά τα πλήγματα σε αεροδρόμια του Ριάντ και της Άμπχα, από τα οποία αυτή την εβδομάδα έχουν σκοτωθεί συνολικά τρεις άνθρωποι. Η Σαουδική Αραβία έχει προειδοποιήσει ότι οι επιθέσεις δε θα μείνουν αναπάντητες.

Στο τραπέζι η εμπλοκή της Συρίας

Η κλιμάκωση στην Υεμένη και στον πόλεμο με τους Χούθι έχει οδηγήσει τη Σαουδική Αραβία να αναζητήσει στρατιωτική, αμυντική και υλικοτεχνική βοήθεια από συμμάχους της, μεταξύ των οποίων η Τουρκία και το Πακιστάν. Η Άγκυρα έχει δηλώσει ότι παρέχει κυρίως αμυντική και τεχνική υποστήριξη, ενώ το Πακιστάν έχει στείλει στρατιωτικό εξοπλισμό στην Υεμένη και έχει αναπτύξει δυνάμεις στη Σαουδική Αραβία για την προστασία των συνόρων της.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει όμως η πιθανότητα εμπλοκής της Συρίας.

Αμερικανός αξιωματούχος και σύρος αξιωματούχος του υπουργείου Άμυνας δήλωσαν στο Reuters ότι η Δαμασκός εξετάζει επιλογές για στρατιωτική υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας, από καθαρά αμυντική βοήθεια για την προστασία του βασιλείου από πυραυλικές και επιθέσεις με drones έως την ανάπτυξη συριακών δυνάμεων σε πιο επιθετικό ρόλο, με στόχο να στηρίξουν τις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης απέναντι στους Χούθι.

Παρότι δεν έχει ληφθεί τελική απόφαση για αποστολή συριακών στρατευμάτων, η Δαμασκός έχει δηλώσει ότι στέκεται στο πλευρό της Σαουδικής Αραβίας, όμως παράλληλα επισημαίνει ότι προτεραιότητά της παραμένει η εσωτερική ανάκαμψη μετά τον δικό της πολυετή εμφύλιο πόλεμο.

Μια ενδεχόμενη είσοδος της Συρίας στη σύγκρουση θα προσέθετε ακόμη έναν περιφερειακό παίκτη σε έναν πόλεμο που έχει ήδη συνδεθεί άμεσα με την ευρύτερη σύγκρουση ΗΠΑ–Ιράν.

Η Υεμένη ξαναγίνεται κρίσιμο μέτωπο

Ο εμφύλιος στην Υεμένη, που είχε ουσιαστικά παγώσει μετά την εκεχειρία του 2022, έχει αναζωπυρωθεί τις τελευταίες εβδομάδες. Οι Χούθι έχουν καταλάβει τμήματα των ακτών της Ερυθράς Θάλασσας, μεταξύ άλλων σε περιοχές κοντά στα στενά Μπαμπ ελ Μαντέμπ, έναν από τους σημαντικότερους θαλάσσιους διαύλους για τη μεταφορά ενέργειας.

Η Σαουδική Αραβία έχει επιστρέψει ενεργά στη σύγκρουση, υποστηρίζοντας τις δυνάμεις της διεθνώς αναγνωρισμένης κυβέρνησης της Υεμένης. Οι μάχες έχουν οδηγήσει σε νέες εδαφικές μεταβολές, με τους Χούθι να έχουν περικυκλώσει την Ταΐζ, την τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, ενώ περίπου 200.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από τότε που ξανάρχισε η σύγκρουση.

Η σημασία του μετώπου ξεπερνά τα σύνορα της Υεμένης. Το Μπαμπ ελ Μαντέμπ αποτελεί κρίσιμο πέρασμα για τις θαλάσσιες μεταφορές και τις εξαγωγές πετρελαίου από τον Κόλπο, ιδιαίτερα σε μια περίοδο κατά την οποία οι επιθέσεις του Ιράν στα Στενά του Ορμούζ έχουν ήδη επιβαρύνει τις ενεργειακές ροές.

Το Πεντάγωνο ετοιμάζεται για νέα επίθεση στο Ιράν

Στο μεταξύ, η αμερικανική στρατιωτική μηχανή προετοιμάζεται, όπως έγινε γνωστό για το ενδεχόμενο επανέναρξης των εχθροπραξιών μεγάλης κλίμακας με το Ιράν.

Σύμφωνα με το Axios, το Πεντάγωνο έδωσε πριν από λίγες ημέρες εντολή στην Κεντρική Διοίκηση των ΗΠΑ (CENTCOM) να ολοκληρώσει τις προετοιμασίες για το ενδεχόμενο επανέναρξης των στρατιωτικών επιχειρήσεων εναντίον του Ιράν. Η εντολή δεν περιλαμβάνει συγκεκριμένη ημερομηνία και επισημαίνεται ότι ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει λάβει τελική απόφαση, όμως σε δηλώσεις του έχει αφήσει να εννοηθεί ότι οι όποιες επιθέσεις θα μπορούσαν να ξεκινήσουν μετά από τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ.

Η πιθανότητα μιας νέας αμερικανικής επίθεσης, αλλά και η γενικότερη κλιμάκωση της έντασης που σημειώνεται στη Μέση Ανατολή προσθέτει έναν ακόμη παράγοντα αβεβαιότητας στις αγορές ενέργειας.

Έτσι γύρω στις 13:50 ώρα Ελλάδας, η τιμή του βαρελιού του Μπρεντ της Βόρειας Θάλασσας, παράδοσης Δεκεμβρίου, σημείωνε άνοδο 5,09% στα 105,30 δολάρια.  Το αντίστοιχο αμερικανικό, το βαρέλι του WTI, παράδοσης Νοεμβρίου, ενισχυόταν κατά 5,12% στα 92,80 δολάρια.

H συλλεκτική Ferrari που αγόρασε ο Χάμιλτον με 44 χιλιόμετρα στο κοντέρ (+video)

Η διαδικασία επισκευής διήρκεσε αρκετές εβδομάδες και περιλάμβανε λεπτομερή έλεγχο της F40, με τους ειδικούς της Ferrari να επαναφέρουν το αυτοκίνητο σε πλήρη λειτουργική κατάσταση.

Ο Χάμιλτον ανέβασε ενα βίντεο στο οποίο δείχνει πως αποκαταστάθηκε μια Ferrari F40 από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη της, που την είχε αφήσει για περισσότερο από 35 χρόνια στο γκαράζ.

Ο πρωταθλητής  βρέθηκε έπειτα από δεκαετίες ακινησίας στο Maranello για τις απαραίτητες επισκευές. Όπως ο ίδιος έχει αποκαλύψει αυτό το αυτοκίνητο ήταν ένα όνειρο που είχε από μικρός.

Η διαδικασία διήρκεσε αρκετές εβδομάδες και περιλάμβανε λεπτομερή έλεγχο της F40, με τους ειδικούς της Ferrari να επαναφέρουν το αυτοκίνητο σε πλήρη λειτουργική κατάσταση.

“Όταν εντάχθηκα στη Ferrari, η πρώτη μου φωτογράφιση με την ομάδα ήταν με αυτό το αυτοκίνητο. Είναι απλώς ένα τόσο εμβληματικό αυτοκίνητο. Ένα από τα πιο εμβληματικά αυτοκίνητα όλων των εποχών.Και αυτό το αυτοκίνητο παραλήφθηκε εδώ το 1991. Ο άνθρωπος το οδήγησε για 69 χιλιόμετρα, το πάρκαρε στο γκαράζ του και από τότε δεν ξαναπήρε μπροστά.”

«Φαίνεται τόσο όμορφη!» αναφώνησε καθώς έκανε τον κύκλο του αυτοκινήτου με ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπό του. «Ουάου! Φαίνεται ολοκαίνουργια.»

  • Κατηγορία AUTO-MOTO
  • 0

«Κάνει φθηνή αντιπολίτευση στα συμφέροντα της χώρας», λέει για τον Τσίπρα ο Μαρινάκης της κυβέρνησης των σκανδάλων

Νέα επίθεση εναντίον του Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε ο Παύλος Μαρινάκης, μετά την κριτική που άσκησε ο πρώην πρωθυπουργός στην κυβέρνηση για τα εξοπλιστικά, επιχειρώντας να πείσει, παράλληλα, ότι το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας- Κύπρου θα προχωρήσει «με βάση τον αρχικό σχεδιασμό».

Σφοδρή επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, με αφορμή τις δηλώσεις του πρώην πρωθυπουργού για τα εξοπλιστικά αλλά και για το καλώδιο Ελλάδας Κύπρου, και ισχυρίσθηκε ότι ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ «αγνοεί» κρίσιμα δεδομένα και επιχειρεί να δημιουργήσει «εσφαλμένες εντυπώσεις» γύρω από ζητήματα που άπτονται της εθνικής άμυνας.

Όπως είπε, μάλιστα, ο κ. Μαρινάκης, «είναι απορίας άξιον πώς ένας πρώην πρωθυπουργός αγνοεί βασικά στοιχεία που αφορούν τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας και προσπαθεί να παρουσιάσει μια διαφορετική πραγματικότητα».

Να σημειωθεί ότι ο Αλέξης Τσίπρας, αναφερόμενος στα εξοπλιστικά, σημείωσε πως διαπιστώνει μια υποχώρηση, τονίζοντας πως το 2016 – 2018 ήταν απαγορευμένη η συζήτηση για F35 στην Τουρκία, ενώ ζήτησε από τον πρωθυπουργό, σε συνέχεια των δηλώσεων του βουλευτή της ΝΔ Άγγελου Συρίγου, να εξηγήσει γιατί έγινε η «υποχώρηση» στην Κάσο για την πόντιση του καλωδίου.

Ο Παύλος Μαρινάκης, πάντως, αναφερόμενος στα F-35, είπε αρχικά πως η σχετική προμήθεια έχει ήδη δρομολογηθεί, μετά την υπογραφή της διακρατικής συμφωνίας στις 24 Ιουλίου 2024, ενώ σημείωσε ότι η πρώτη παραλαβή αεροσκαφών αναμένεται στις αρχές του 2029, υποστηρίζοντας πως η Ελλάδα θα αποκτήσει τα αεροσκάφη «σε χρονικό ορίζοντα που θεωρείται ιδιαίτερα ευνοϊκός συγκριτικά με την Τουρκία».

Απαντώντας στις αναφορές Τσίπρα σχετικά με το ενδεχόμενο πώλησης F-35 στην Τουρκία, υποστήριξε ότι οι δηλώσεις του δίνουν μια εικόνα ευνοϊκότερη για την Άγκυρα, ακόμη και από εκείνη που αποτυπώθηκε στις πρόσφατες τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο.

Με λίγα λόγια, παραδέχθηκε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος την ευνοϊκή εικόνα της Τουρκίας στις δηλώσεις Ρούμπιο, κάτι που επισήμανε τόσο ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ όσο και σύσσωμη η αντιπολίτευση.

«Δεν θεωρούμε λογικό ένας πρώην πρωθυπουργός να παρουσιάζει την κατάσταση πιο θετικά για την Τουρκία από ό,τι την παρουσιάζουν οι ίδιοι οι Αμερικανοί αξιωματούχοι», ισχυρίσθηκε μάλιστα ο κ. Μαρινάκης.

Όσο για το καλώδιο δήλωσε πως θα προχωρήσει «με βάση τον αρχικό σχεδιασμό»…

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Η αγωνία για τα δικαιώματα των εργοδοτών

Αν μη τι άλλο οφείλουμε να αναγνωρίσουμε σε ορισμένους ανθρώπους την ειλικρίνεια των τοποθετήσεών τους

«Ξέρετε πόσοι εργοδότες εκβιάζονται από αντιεπαγγελματίες εργαζόμενους;». Με αυτό τον τρόπο τοποθετήθηκε μιλώντας στο ευρωκοινοβούλιο ως προς τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο χώρος της εργασίας η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Ελεωνόρα Μελέτη.

Προηγουμένως, για να είμαστε, δίκαιοι, είχε τοποθετηθεί και για τα προβλήματα που όντως αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι. Όμως, θεώρησε ότι έπρεπε να κάνει και αυτή τη διευκρίνιση ή συμπλήρωση.

Από μία άποψη, η τοποθέτηση θυμίζει αυτές που ακούς συχνά από ανθρώπους που έχουν παράπονα από τους υπαλλήλους τους. Συνήθως, βέβαια, αυτά τα παράπονα δεν αναλογούν σε πραγματικά προβλήματα, αλλά στο γεγονός ότι οι εργαζόμενοί τους δεν ανταποκρίνονται στην απαίτηση για υπερεργασία χωρίς επιπλέον αμοιβή ή στη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της εργοδοσίας, συχνά πραγματικά παράλογες.

Και βέβαια μια τέτοια τοποθέτηση δεν εκπροσωπεί απλώς μονόπλευρα την εργοδοτική πλευρά και το πώς αυτή βλέπει τα πράγματα. Ταυτόχρονα, παραβλέπει ότι η σχέση ανάμεσα στους εργοδότες και τους εργαζομένους είναι εξαιρετικά άνιση. Επί της ουσίας οι εργοδότες σε αυτή τη σχέση έχουν και το μαχαίρι και το καρπούζι, ιδίως όταν μιλάμε για το εξατομικευμένο επίπεδο.

Και επί της ουσίας τα πράγματα έχουν γίνει χειρότερα τα τελευταία χρόνια, με τα μνημόνια στην Ελλάδα να δίνουν άλλοθι και να στρώνουν το έδαφος για κάθε μορφή εργοδοτικής ασυδοσίας. Στο όνομα της «απελευθέρωσης των αγορών» και της «ανταγωνιστικότητας», πλήθος μηχανισμών που προστάτευαν τους εργαζομένους απέναντι στην εργοδοτική αυθαιρεσία έχουν αναιρεθεί. Η «ευελιξία» της εργασίας, δηλαδή η ευκολία απολύσεων, αναγορεύτηκε σε υπέρτατη αξία. Νέες μορφές επισφάλειας της εργασίας ήρθαν στο προσκήνιο. Το να είναι πάντα διαθέσιμος ο εργαζόμενος να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του εργοδότη, 24 ώρες το 24ωρο και 7 ημέρες την εβδομάδα θεωρήθηκε ιδανική συνθήκη.

Την ίδια στιγμή οι θεσμοί που διέθεταν οι εργαζόμενοι για να μπορούν να αντισταθούν και να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, όπως τα συνδικάτα τέθηκαν στο στόχαστρο. Θεωρήθηκαν εμπόδια στην οικονομική ανάπτυξη. Η δυνατότητά τους να διεκδικούν αντιμετωπίστηκε ως απειλή.

Και αυτό μας φέρνει στο πραγματικό πρόβλημα με τη δήλωση περί «εκβιασμού των εργοδοτών». Μέσα από μεγάλους αγώνες οι εργαζόμενοι κατάφεραν να κατοχυρώσουν τη δυνατότητα να διεκδικούν με βασικό όπλο την απεργία, δηλαδή τη δυνατότητά τους να αρνηθούν να εργαστούν και έτσι να πιέσουν τους εργοδότες τους να κάνουν τις αναγκαίες παραχωρήσεις. Όμως, από ένα σημείο και μετά οι εργοδότες, τα πολιτικά κόμματα που τους εξυπηρετούσαν και τα ΜΜΕ που αντανακλούσαν τις απόψεις τους, άρχισαν να βλέπουν την απεργία όχι σαν ένα εργαλείο διεκδίκησης, αλλά ως εκβιασμό των εργοδοτών και μορφή παραβατικότητας.

Αυτή τη λογική αντανακλούσε στην πραγματικότητα η τοποθέτηση της κ. Μελέτη στο Ευρωκοινοβούλιο. Γιατί αυτό που κάποτε ήταν εργοδοτική εμμονή, σταδιακά έγινε οικονομική «κανονικότητα» και ρητή πολιτική στρατηγική.

Η αναγνώριση του δικαιώματος των εργαζομένων να διεκδικούν, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να αρνούνται να εργαστούν ως απεργιακή διαμαρτυρία, η άρνησή τους να υφίστανται κάθε εκβιασμό από τους εργοδότες υπήρξε βασικός μηχανισμός κοινωνικής προόδου ιδίως στον 20ο αιώνα. Η αντιμετώπιση των εργαζομένων ως ανθρώπων χωρίς δικαίωμα και βασική υποχρέωση να υπομένουν τα πάντα, η λογική του εργασιακού μεσαίωνα είναι βασική πλευρά της συνεχιζόμενης ιστορικής οπισθοδρόμησης ως προς τα κοινωνικά δικαιώματα που βλέπουμε τις τελευταίες δεκαετίες.

Πηγή: in