Αυτά που συμβαίνουν στη Γαλλία και την Ισπανία δεν δείχνουν μόνο προς τα πού πάνε τα πράγματα, αλλά και εάν υπάρχει μια διέξοδος από τις σημερινές πολυκρίσεις

Όταν σωρεύονται εκρηκτικά υλικά, στο τέλος θα γίνει και μια έκρηξη. Αυτή η κάπως κοινότοπη αλήθεια επιβεβαιώνεται στην Ευρώπη σήμερα.

Από τη μια, έχουμε κοινωνικά προβλήματα που γίνονται εκρηκτικά.

Το στεγαστικό πρόβλημα μετατρέπεται ολοένα και περισσότερο σε ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, στη σύγχρονη μορφή κοινωνικής εξαθλίωσης που οδηγεί στο να κάνουν μεγάλα κερδοσκοπικά funds έξωση σε 87χρονες.

Η κοινωνική ανασφάλεια εντείνεται και η πρώτη που το καταλαβαίνει είναι η νεολαία, ακριβώς γιατί την αφορά άμεσα καθώς βλέπει την εκπαίδευση να υποχρηματοδοτείται και το μέλλον της να υποβαθμίζεται.

Όλα αυτά, όταν υπάρξει μια αφορμή, οδηγούν τους ανθρώπους στο δρόμο για να εκφράσουν την οργή τους. Αυτό γίνεται στην Ισπανία ενάντια στις εξώσεις, αυτό γίνεται στα Λύκεια στη Γαλλία.

Στη Γαλλία αυτό έχει οδηγήσει σε έναν παροξυσμό καταστολής, με χιλιάδες συλλήψεις μαθητών που κάθε άλλο παρά έχει οδηγήσει στο να υποχωρήσει το κίνημα. Το ακριβώς αντίθετο: η οργή για την καταστολή έχει δημιουργήσει ένα μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης που λειτουργεί σε ένα βαθμό και ως ασπίδα προστασίας του μαθητικού κινήματος.

Στην Ισπανία η κυβέρνηση προσπάθησε να βρει μια λύση που κάπως να ανακουφίζει την κατάσταση, όμως ακόμη και αυτή η λύση δεν πέρασε από τη Βουλή γιατί η Ισπανική Δεξιά προτίμησε να στηρίξει τα μεγάλα συμφέροντα που κερδοσκοπούν πάνω στην ανάγκη των πολιτών για στέγαση.

Η ίδια Δεξιά που μέσω της τοπικής κυβέρνησης της Μαδρίτης, την οποία ελέγχει, ζήτησε από τις δικαστικές αρχές να κηρυχθεί παράνομη η διαμαρτυρία στην Πουέρτα δελ Σολ.

Αυτές οι διαμαρτυρίες, αυτές οι κοινωνικές εκρήξεις δεν είναι ούτε παραβατικότητα, ούτε «ταραχές» και αυτές και αυτοί που κινητοποιούνται ξέρουν πολύ καλά γιατί βγαίνουν στους δρόμους.

Αυτή τη στιγμή το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο καταρρέει. Οι μισθοί καιρό τώρα δεν ακολουθούν την αύξηση του κόστους ζωής. Βασικά κοινωνικά αγαθά έχουν ιδιωτικοποιηθεί. Μηχανισμοί αναδιανομής όπως τα προγράμματα κοινωνικής στέγης ανήκουν στο παρελθόν. Η δημόσια παιδεία αντιμετωπίζεται ως περιττό κόστος. Τα συστήματα υγείας είναι έτοιμα να καταρρεύσουν. Οι συνταξιούχοι νιώθουν να περιθωριοποιούνται καθημερινά. Η νεολαία νιώθει ότι δεν έχει μέλλον.

Όμως, αυτές οι εκρήξεις δεν είναι μόνο δικαιολογημένες. Είναι και απαραίτητες. Είναι αυτές που ανοίγουν τη δυνατότητα για αναγκαίες αλλαγές πολιτικής. Και αυτό γιατί όταν οι άνθρωποι κινητοποιούνται διατυπώνουν και αιτήματα, συζητάνε, έχουν απαιτήσεις από την πολιτική εξουσία, σκέφτονται με όρους συνολικού κοινωνικού συμφέροντος και λύσεων που να κάνουν τα πράγματα καλύτερα.

Γιατί όταν αυτή η εμπεδωμένη και βαθιά οργή και δυσαρέσκεια, δεν παίρνει τη μορφής της μεγάλης κοινωνικής κινητοποίησης, όταν δεν μετασχηματίζεται σε συλλογική διεκδίκηση, όταν δεν εκφράζεται ως ένα παλλαϊκό δημοκρατικό αίτημα για δικαιοσύνη, τότε γίνεται εξατομικευμένος θυμός που απλώς σωρεύεται χωρίς να βρίσκει διέξοδο.

Και είναι ακριβώς αυτός ο θυμός που εκμεταλλεύεται η Ακροδεξιά και οι νεοφασίστες νοσταλγοί του Χίτλερ, που αντί για διέξοδο προσφέρουν το μίσος κατά του πιο αδύναμου, του μετανάστη, του πρόσφυγα, του διαφορετικού και την ψευδο-κοινότητα μιας δήθεν «πατριωτικής ταυτότητας».

Μια Ακροδεξιά που όπου ανέβηκε στην εξουσία ή συμμετείχε σε αυτή εφάρμοσε ή στήριξε τις ίδιες πολιτικές με τα «συστημικά» κόμματα.

Και για αυτόν τον λόγο είναι τόσο σημαντικές αυτές οι κινητοποιήσεις, αυτές οι κοινωνικές εκρήξεις.

Δεν είναι μόνο ότι δείχνουν ότι οι κοινωνίες δεν έχουν καμία διάθεση να παρακολουθήσουν αδιαμαρτύρητα την πλήρη ακύρωση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους.

Είναι ότι διαμορφώνουν συλλογικότητα, κοινή διεκδίκηση και εμπιστοσύνη ότι μπορούν να υπάρξουν αλλαγές που να επαναφέρουν έννοιες όπως δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Αρκεί να υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που όλα αυτά να μπορούν να τα μετασχηματίσουν όχι σε «ψήφο διαμαρτυρίας», αλλά σε εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.

Πηγή: in

«Ο κάθε πολίτης δικαιούται να έχει μία δόση και μία ρύθμιση που μπορεί να την αντέξει και η οποία να δεσμεύει τον πιστωτή του. Οι servicers θα υποχρεούνται σε έγγραφη πρόταση ρύθμισης πριν από την έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας εκτέλεσης», τονίζει ο τομεάρχης Στεγαστικής Πολιτικής της ΕΛΑΣ, Δημήτρης Λυρίτσης.

Επίθεση στην κυβέρνηση για το θέμα των πλειστηριασμών και της πρώτης κατοικίας εξαπολύει ο τομεάρχης Στεγαστικής Πολιτικής της ΕΛΑΣ Δημήτρης Λυρίτσης, τονίζοντας πως η Συμπαράταξη μιλάει για «επαναθεμελίωση της προστασίας της πρώτης κατοικίας».

Για να υπογραμμίσει πως «το πρόβλημα δεν είναι ότι λείπουν οι κανόνες. Το πρόβλημα είναι ότι δεν τους επιβάλλει το κράτος. Γιατί δεν θέλει και δεν μπορεί. Η παρούσα κυβέρνηση δεν θέλει και δεν μπορεί».

«Η ΕΛΑΣ λέει κάτι εντελώς διαφορετικό: επαναθεμελίωση της προστασίας της πρώτης κατοικίας», τονζει ο τομεάρχης Στεγαστικής Πολιτικής της Συμπαράταξης, εξηγώντας πως «ο κάθε πολίτης δικαιούται να έχει μία δόση και μία ρύθμιση που μπορεί να την αντέξει και η οποία να δεσμεύει τον πιστωτή του», ενώ «οι servicers θα υποχρεούνται σε έγγραφη πρόταση ρύθμισης πριν από την έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας εκτέλεσης».

Φρένο στην εγκατάσταση φωτοβολταϊκού σταθμού 60 MW, που σχεδιάζεται να περικυκλώσει το Ξινό Νερό Φλώρινας με περίπου 840 στρέμματα πάνελ σε απόσταση αναπνοής από τα σπίτια, διεκδικεί σύσσωμη η τοπική κοινωνία, καταγγέλλοντας ένα ακόμη περιβαλλοντικό έγκλημα. Οι κάτοικοι και οι παραγωγικοί φορείς της περιοχής με τη στήριξη επιστημόνων, προειδοποιούν για απώλεια παραγωγικής γης και βοσκοτόπων, αλλοίωση του αγροτικού τοπίου και σοβαρές πιέσεις στη βιοποικιλότητα, το έδαφος, τους υδάτινους πόρους και το μικροκλίμα.

Το Ξινό Νερό βρίσκεται στην καρδιά της αμπελουργικής ζώνης ΠΟΠ Αμυνταίου, όπου καλλιεργείται το εμβληματικό Ξινόμαυρο, ενώ η έκταση στην οποία σχεδιάζεται η εγκατάσταση εντάσσεται στο προστατευόμενο τοπίο του ορεινού όγκου Βέρνον–Βίτσι. Σημειώνεται ότι ήδη από το 2022, η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας είχε γνωμοδοτήσει αρνητικά για το έργο. Σήμερα, κάτοικοι και τοπικοί φορείς συνεχίζουν τον αγώνα για την ακύρωση της εγκατάστασης, με την υπόθεση να εκδικάζεται στις 8 Οκτωβρίου στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Φλώρινας.

Ακολουθεί η ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα των Κατοίκων του Ξινού Νερού:

«Στην καρδιά της Ζώνης ΠΟΠ Αμυνταίου, ανάμεσα σε εύφορους λόφους και καταπράσινες εκτάσεις, βρίσκεται ένας ιστορικός οικισμός που αντιστέκεται διαχρονικά ενάντια στην ερήμωση. Βασικές πηγές συγκράτησης των περίπου 900 κατοίκων σε αυτή την ακριτική ύπαιθρο -εν μέσω πολλαπλών κρίσεων και βίαιης απολιγνιτοποίησης- παραμένουν η γεωργία, η κτηνοτροφία, και οι ήπιες μορφές τουρισμού.

Με επίκεντρο το παγκοσμίου φήμης φυσικό ανθρακούχο μεταλλικό νερό, που αποτελεί βασικό πυλώνα για την τοπική οικονομία, το εμβληματικό Ξινόμαυρο που παράγεται στον ψυχρότερο ελληνικό αμπελώνα, την υψηλής ποιότητας γαστρονομία και την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, το Ξινό Νερό προσελκύει περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένους επισκέπτες που επιθυμούν να αποδράσουν από το αστικό περιβάλλον και να γνωρίσουν τη φύση και τους ανθρώπους της. Να έρθουν σε επαφή με τις ιαματικές πηγές και τα μελίσσια, τα βουνά, τα αμπέλια και τους βοσκότοπους, τις παραδοσιακές συνταγές και τη μουσική παράδοση, την ηρεμία και την αυθεντικότητα.

Από όλες τις πιθανές εναλλακτικές θέσεις, επελέγη αυτό το μοναδικό οικοσύστημα για την κατασκευή και λειτουργία φωτοβολταϊκού σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας εγκατεστημένης ισχύος 60 MW, σε συνδυασμό με σύστημα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας με συσσωρευτές. Τα έργα χωροθετούνται μάλιστα εντός μιας εκτεταμένης περιοχής, η οποία το προηγούμενο καλοκαίρι αναγνωρίστηκε από τον Υπουργό Περιβάλλοντος ως Προστατευόμενο Τοπίο και Προστατευόμενος Φυσικός Σχηματισμός του ορεινού όγκου Βέρνον – Βίτσι (ΥΠΕΝ/ΓΔΠΠ/60498/1200, ΦΕΚ 448Δ/4-6-2026), όπου πλέον δεν επιτρέπεται η κατασκευή έργων αυτού του είδους (αριθ. ΥΠΕΝ/ΓΔΠΠ/ 69574/ 1373, ΦΕΚ 535Δ/ 29-06-2026).

Η περιβαλλοντική άδεια, η οποία επιτρέπει την υλοποίηση του έργου, χορηγήθηκε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου-Δυτικής Μακεδονίας στην εταιρεία GREEN REPOWER PHOTOVOLTAIC ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ Ι.Κ.Ε. Η εν λόγω εγκατάσταση -εφόσον επιτραπεί – κυριολεκτικά θα πνίξει το χωριό, καθώς προβλέπεται να γίνει περιμετρικά του οικισμού- χωροθετείται στη θέση «Άσπρη Πέτρα»-, ακριβώς δίπλα από τα σπίτια και εντός της ζώνης των ορίων των 500 μέτρων από την κατοικημένη περιοχή. Μόνο τα πάνελ σχεδιάζεται να καταλάβουν περίπου 840 στρέμματα. Το σύστημα αποθήκευσης προβλέπεται να αποτελείται από 336 συστοιχίες μπαταριών, ενώ οι 11 υποσταθμοί Μέσης Τάσης θα συνδέονται με τον κεντρικό υποσταθμό ζεύξης μέσω εσωτερικού υπόγειου δικτύου καλωδίων συνολικού μήκους περίπου 3.112 μέτρων.

Στο πλευρό μας σύσσωμη η τοπική κοινωνία, ο αμπελοοινικός κλάδος δια της ΑΜΥΝΤΑΙΟΝ ΟΙΝΟΣ, αλλά και μέλη της επιστημονικής κοινότητας. Τον περασμένο Απρίλιο, συντάχθηκε σχετική μελέτη εμπειρογνωμοσύνης, η οποία καταδεικνύει τις πολυεπίπεδες επιπτώσεις του έργου στο τοπίο. Συντάκτες της μελέτης, οι Διδάκτορες Ευάγγελος Παυλής – Επίκουρος Καθηγητής στο Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαρία Αλεμπάκη – Κύρια Ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Αγροτικής Οικονομίας και Κοινωνιολογίας του ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, Νικόλαος Γιαννάκης – Βιολόγος-Περιβαλλοντολόγος, και Γεώργιος Μερτζάνης – Βιολόγος και Ιδρυτικό μέλος της Περιβαλλοντικής Οργάνωσης για την Άγρια Ζωή και τη Φύση ΚΑΛΛΙΣΤΩ.

Ειδικά στη Δυτική Μακεδονία, συντελείται μια άνευ προηγουμένου οικολογική καταστροφή. Στο χωριό μας, η τεράστια εγκατάσταση που δρομολογείται σε απόσταση αναπνοής από τον οικισμό αποτελεί πρωτοφανή απειλή, καθώς:

• Περιορίζει σημαντικά την καλλιεργήσιμη γη, τους βοσκότοπους, τη μελισσοκομία, τον ήπιο τουρισμό, καταστρέφοντας κάθε πιθανή πηγή δημιουργίας εισοδήματος

• Μεταβάλλει το κλίμα, καταστρέφει το φυσικό περιβάλλον και τη βιοποικιλότητα, αυξάνει την εδαφική διάβρωση και τα πλημμυρικά φαινόμενα

• Μετατρέπει το αγροτικό τοπίο σε βιομηχανικό

• Υποβαθμίζει τον υδροφόρο ορίζοντα, την ποιότητα ζωής και την υγεία μας

Εκεί που τώρα αντικρίζουμε ένα μοναδικού κάλλους φυσικό τοπίο, ξέρουμε ότι αν δεν αντιδράσουμε, κάποιο πρωί θα ξυπνήσουμε μπροστά σε μια γυάλινη λίμνη, με την αλλαγή του μικροκλίματος να είναι μη αναστρέψιμη. Το ξακουστό μας Ξινόμαυρο -που έχει επιβιώσει από πολέμους, αρρώστιες, αναδιαρθρώσεις- απειλείται με αφανισμό. Το περίφημο Νερό μας, που φτάνει σε ολόκληρο τον πλανήτη και παρέχει οικονομική ανάσα σε τόσα νοικοκυριά κινδυνεύει άμεσα.

Για αυτούς τους λόγους, είμαστε αποφασισμένοι/ες να μην επιτρέψουμε τον βιασμό του χωριού μας μόνο και μόνο για να φουσκώνουν κι άλλο ήδη φουσκωμένα πορτοφόλια. Θα παλέψουμε μέχρι τέλους για ένα μέλλον που αξίζει σ’ εμάς και τα παιδιά μας».

Κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους, οι αποστολές ήταν κατά μέσο όρο μόλις 900 βαρέλια την ημέρα.

ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ, 6 Οκτωβρίου. /TASS/. Η κρατική εταιρεία πετρελαίου και φυσικού αερίου του Μεξικού Pemex σταμάτησε εντελώς τις αποστολές καυσίμων προς την Κούβα το τρίτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους, μετά από μια απότομη μείωση των εξαγωγών κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους εν μέσω της απειλής κυρώσεων των ΗΠΑ, ανέφερε η εφημερίδα El Universal.

Σύμφωνα με έκθεση που υπέβαλε η Pemex στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς των ΗΠΑ, η θυγατρική της εταιρείας, Servicios Logistics y Recursos Estrategicos, δεν πραγματοποίησε αποστολές στην Κούβα κατά τη διάρκεια του τρίτου τριμήνου. Αυτό ακολούθησε μια απότομη μείωση των εξαγωγών κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους, όταν οι αποστολές ήταν κατά μέσο όρο μόλις 900 βαρέλια την ημέρα.

Τα στοιχεία αυτά έρχονται σε έντονη αντίθεση με τα προηγούμενα έτη. Η Κούβα έλαβε 19.200 βαρέλια ημερησίως από το Μεξικό κατά το πρώτο εξάμηνο του 2024 και 19.600 βαρέλια ημερησίως κατά την ίδια περίοδο το 2025. Ωστόσο, το πρώτο εξάμηνο του 2026, ο αριθμός μειώθηκε σε μόλις 900 βαρέλια ημερησίως.

Σύμφωνα με την El Universal, η μείωση αντανακλά τις προσπάθειες αποφυγής των κυρώσεων των ΗΠΑ που στοχεύουν χώρες και εταιρείες που προμηθεύουν αργό πετρέλαιο στην Αβάνα.