Οι υποψήφιες για τον τίτλο της πιο Πράσινης Πρωτεύουσας στην Ευρώπη αξιολογήθηκαν σε επτά τομείς

Τα… ξίφη τους ή καλύτερα τον βαθμό προσαρμογής και ταυτόχρονα  αντίστασή τους στην κλιματική κρίση θα «διασταυρώσουν» την ερχόμενη εβδομάδα 8 ευρωπαϊκές πόλεις για τον φετινό τίτλο της Ευρωπαϊκής Πράσινης Πρωτεύουσας (European Green Capital).

Οι τελικές υποψήφιες πόλεις αξιολογήθηκαν σε επτά τομείς, μεταξύ των οποίων η ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή, η διαχείριση των αποβλήτων και ο ρυθμός μείωσης των εκπομπών τους.

Από τις 27 υποψηφιότητες σε 8 φιναλίστ

Τον προηγούμενο Ιούνιο, μια ανεξάρτητη επιτροπή περιόρισε τις 27 επιλέξιμες υποψηφιότητες σε οκτώ φιναλίστ, αξιολογώντας τις σε μια σειρά από τομείς: από την ποιότητα του αέρα και του νερού μέχρι τη βιοποικιλότητά τους και τις προσπάθειες μείωσης των εκπομπών.

Οι νικήτριες θα ανακοινωθούν στις 8 Οκτωβρίου, στο Γκιμαράες της Πορτογαλίας, που φέρει τον τίτλο της Πράσινης Πρωτεύουσας για το 2026.

Η επιλογή των πόλεων γίνεται περισσότερο από ένα χρόνο νωρίτερα, δίνοντας στις πόλεις το περιθώριο να προετοιμάσουν έργα, εκδηλώσεις και δημόσια προγράμματα που θέλουν να υλοποιήσουν κατά τη διάρκεια της χρονιάς του τίτλου τους.

Ακόμη τρεις πόλεις –το Μπενιντόρμ και το Τσικλάνα δε λα Φροντέρα στην Ισπανία, καθώς και το Εσταρέχα στην Πορτογαλία– βρίσκονται στη σύντομη λίστα για τα βραβεία Πράσινου Φύλλου (Green Leaf), τα οποία απευθύνονται σε πόλεις με μικρότερο πληθυσμό.

Πόρτο, Πορτογαλία

Τα κριτήρια αξιολόγησης

Η ΕΕ θεσμοθέτησε το βραβείο Ευρωπαϊκή Πράσινη Πρωτεύουσα για να αναγνωρίσει τις πόλεις που σημειώνουν μετρήσιμη πρόοδο στα περιβαλλοντικά προβλήματα και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων τους.

Το κύριο βραβείο είναι ανοιχτό σε πόλεις με περισσότερους από 100.000 κατοίκους. Μικρότερες πόλεις, με πληθυσμό μεταξύ 20.000 και 100.000, διαγωνίζονται για τον τίτλο του Πράσινου Φύλλου.

Μπιέλσκο-Μπιάλα, Πολωνία

Η επιτροπή εμπειρογνωμόνων αξιολόγησε τις υποψήφιες πόλεις σε επτά τομείς, μεταξύ των οποίων η καθαριότητα του αέρα και του νερού, ο τρόπος προστασίας της φύσης και των χώρων πρασίνου, η διαχείριση των αποβλήτων και του θορύβου, η ταχύτητα μείωσης των εκπομπών, καθώς και η προετοιμασία απέναντι σε απειλές όπως ο καύσωνας και οι πλημμύρες.

Τα δυνατά σημεία των φιναλίστ

Κάθε φιναλίστ διαθέτει διαφορετικά δυνατά σημεία, σύμφωνα με το Euronews.

Η Σαραγόσα, για παράδειγμα, συγκέντρωσε υψηλή βαθμολογία στη βιοποικιλότητα και στους χώρους πρασίνου. Η πόλη συνδέει πάρκα, όχθες ποταμών, υδροβιότοπους, δενδροστοιχίες δρόμων και γύρω φυσικές περιοχές σε ένα ενιαίο δίκτυο, σχεδιασμένο να δώσει στην άγρια ζωή περισσότερο χώρο μετακίνησης και να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου πλημμύρας.

Σαραγόσα, Ισπανία

Το Πόρτο ξεχώρισε για τη διαχείριση των υδάτων του, καθώς και για την προετοιμασία του απέναντι σε ένα θερμότερο και λιγότερο προβλέψιμο κλίμα. Την τελευταία δεκαετία, η πόλη έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στην αποκατάσταση της κοίτης και των οχθών του ποταμού Ρίο Τίντο, κατασκεύασε νέα πάρκα που συγκρατούν τα όμβρια ύδατα κατά τη διάρκεια ισχυρών βροχοπτώσεων και άρχισε να επαναχρησιμοποιεί επεξεργασμένα λύματα για γεωργική άρδευση και καθαρισμό δρόμων.

Στο μεταξύ, το θέρετρο του Μπενιντόρμ απέσπασε επαινητικά σχόλια επειδή πρόσθεσε πολύ περισσότερο πράσινο στους πυκνοδομημένους δρόμους του. Από το 2012, έχει επεκτείνει τους δημόσιους κήπους του από 350.000 τετραγωνικά μέτρα σε περισσότερα από 1,5 εκατομμύριο και σχεδόν τετραπλασίασε τον αριθμό των δέντρων του. Σήμερα, το 92% των κατοίκων ζει σε απόσταση 300 μέτρων από έναν δημόσιο χώρο πρασίνου.

Το έπαθλο για τη νικήτρια πόλη

Οι φιναλίστ θα παρουσιάσουν τα σχέδιά τους σε μια διεθνή κριτική επιτροπή την ερχόμενη εβδομάδα, στις 7 και 8 Οκτωβρίου.

Η νικήτρια της Πράσινης Πρωτεύουσας λαμβάνει 600.000 ευρώ για να θέσει σε εφαρμογή τα περιβαλλοντικά της σχέδια, ενώ οι νικήτριες του Πράσινου Φύλλου μπορούν να λάβουν 200.000 ευρώ για πράσινα έργα και δημόσιες δραστηριότητες.

Η προσαρμογή στην άνοδο της θερμοκρασίας

Οι αλλαγές που αναγνωρίζονται από την ΕΕ αποτελούν μέρος μιας αλλαγής παραδείγματος που είναι ορατή σε πόλεις σε όλη την Ευρώπη. Καθώς τα καλοκαίρια γίνονται  θερμότερα και τα καιρικά μοτίβα πιο απρόβλεπτα, οι πολεοδόμοι αποδίδουν ξανά περισσότερο χώρο στα δέντρα, τα πάρκα και το νερό.

Στη Βαρκελώνη, για παράδειγμα, ορισμένοι δρόμοι έχουν κλείσει για τη διερχόμενη κυκλοφορία, ενώ άλλοι έχουν μετατραπεί σε πάρκα και περιοχές πεζοδρόμων.

Παράλληλα, στο Μιλάνο, το Bosco Verticale προσφέρει ένα μικρό αλλά σημαντικό παράδειγμα των τρόπων με τους οποίους οι πόλεις μπορούν να προσθέσουν πράσινο ακόμη και εκεί όπου υπάρχει λίγος χώρος για πάρκα. Οι δύο πύργοι κατοικιών διαθέτουν περισσότερα από 21.000 δέντρα και θάμνους στις βεράντες τους.

Bosco Verticale, Μιλάνο

Στη Μπρέντα της Ολλανδίας, η ευρεία συμμετοχή των πολιτών έχει μεταμορφώσει την πόλη από την αλλαγή του αιώνα. Τα τσιμεντένια πλακάκια αντικαταστάθηκαν με γρασίδι, παρτέρια και δέντρα. Σπίτια και σχολεία πρόσθεσαν κήπους στις οροφές τους. Σήμερα, το 60% της πόλης αποτελείται από χώρους πρασίνου – αποτέλεσμα εργασίας άνω της μιας δεκαετίας που βοήθησε τη Μπρέντα να γίνει η πρώτη Εθνική Πόλη-Πάρκο της ΕΕ το 2025.

Τα Βραβεία Πράσινων Πόλεων δεν είναι πάντως μόνο θέμα προσθήκης φυτών σε κτίρια ή δρόμους. Αφορούν τον καθαρό αέρα και το νερό του, τις πολιτικές μείωσης του θορύβου και τη μείωση των αποβλήτων.

Όταν η κριτική επιτροπή συνεδριάσει την ερχόμενη εβδομάδα, θα αξιολογήσει το κατά πόσο οι φιναλίστ έχουν μετατρέψει παρόμοιες ιδέες σε αλλαγές σε επίπεδο ολόκληρης της πόλης.

Η Ρωσία θα εντείνει τις επιθέσεις στο Κίεβο και σε άλλα μέρη της Ουκρανίας, δήλωσε την Κυριακή το ρωσικό υπουργείο Άμυνας, απαντώντας σε συνέντευξη με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι, στην οποία ορκίστηκε αυξημένες επιθέσεις σε ρωσικά διυλιστήρια. 

Το υπουργείο δήλωσε ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα εντείνουν τις επιθέσεις σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις, εγκαταστάσεις της αμυντικής βιομηχανίας και σχετικές υποδομές στο Κίεβο και αλλού στην Ουκρανία.

Ο Ζελένσκι είχε δηλώσει στο Reuters σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε το Σάββατο ότι η Ουκρανία θα εντείνει τις επιθέσεις κατά των ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου σε απάντηση σε μια νέα πολιτική αεροπορικών επιδρομών της Μόσχας που έχει σχεδιαστεί για να αναγκάσει τους ανθρώπους να εγκαταλείψουν το Κίεβο και άλλες πόλεις, αλλά δεν θα στοχεύσει αμάχους.

Η Ρωσία έχει πρόσφατα κλιμακώσει τις επιθέσεις σε υποδομές στην ουκρανική πρωτεύουσα, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων σε γέφυρες κατά μήκος του ποταμού Δνίπρο. Η εντεινόμενη εκστρατεία έχει διαταράξει σοβαρά τη ζωή των 3 εκατομμυρίων κατοίκων της πρωτεύουσας ενόψει των σκληρών χειμερινών μηνών.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας δήλωσε ότι οι πρόσφατες επιθέσεις του στο Κίεβο και σε άλλες ουκρανικές περιοχές ήταν μια απάντηση σε αυτό που χαρακτήρισε ως επιθέσεις του Κιέβου σε αμάχους εντός της Ρωσίας.

Τόσο η Ρωσία όσο και η Ουκρανία αρνούνται ότι στοχοποιούν αμάχους.

Ουκρανοί αξιωματούχοι καταχρώνται ξένη οικονομική βοήθεια, δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας Λέσζεκ Μίλερ, προσθέτοντας ότι οι υποστηρικτές του Κιέβου γνωρίζουν πολύ καλά τη διαφθορά, αλλά προτιμούν να μην κάνουν ερωτήσεις.

Μιλώντας στο podcast «Jankowski Kontra» στο Polsat News το Σάββατο, ο Μίλερ ζήτησε την αναστολή της βοήθειας προς την Ουκρανία μέχρι το Κίεβο να δώσει εξηγήσεις για τα όπλα και τα κεφάλαια που είχε ήδη παρασχεθεί.

«Κανείς δεν ρωτάει τι απέγιναν τα 300 άρματα μάχης που στείλαμε στην πρώτη φάση. Τι απέγιναν τα βαρέα άρματα μάχης, τα ελαφρύτερα άρματα μάχης... Κανείς δεν ρωτάει τι απέγιναν τα δισεκατομμύρια ευρώ που δωρίσαμε. Ο κ. Ζελένσκι απλώς έρχεται και λέει, "Δώστε τα" και τα δίνουμε», δήλωσε  ο Μίλερ  .

Ερωτηθείς αν υποψιάζεται ότι τα κεφάλαια που μεταφέρονται στην Ουκρανία υπεξαιρούνται, ο Μίλερ απάντησε: «Φυσικά, όλοι το γνωρίζουν». Ο βετεράνος πολιτικός υποστήριξε ότι η Βαρσοβία θα πρέπει να απαιτήσει απολογισμό για το πώς χρησιμοποιήθηκε η βοήθειά της και να σταματήσει την περαιτέρω υποστήριξη εάν το Κίεβο δεν παράσχει μια τέτοια βοήθεια.

«Αυτό είναι ένα θεμελιώδες ζήτημα: Θα σας δανείσω τα χρήματα, αλλά δώστε μου μια αναφορά για το τι κάνατε με την προηγούμενη δόση», δήλωσε ο Μίλερ. «Χωρίς αυτή τη βοήθεια, δεν υπάρχει Ουκρανία... Αλλά δεν είμαστε μια χώρα που ξεχειλίζει από πλούτο... Έχουμε υποχρεώσεις απέναντι στους πολίτες μας και δεν μπορούμε απλώς να πετάμε χρήματα και εξοπλισμό αδιακρίτως».

Η Πολωνία υπήρξε ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Κιέβου στη σύγκρουσή του με τη Ρωσία, διοχετεύοντας δισεκατομμύρια σε στρατιωτική, οικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια, ενώ παράλληλα λειτουργούσε ως κρίσιμος κόμβος για τις δυτικές προμήθειες. Ωστόσο, οι σχέσεις έχουν επιδεινωθεί ολοένα και περισσότερο λόγω της τιμής από το Κίεβο των Ουκρανών συνεργατών των Ναζί που συνδέονται με τις σφαγές της Βολύνια κατά την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στις οποίες μαχητές του UPA, που συνδέονται με την Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών (OUN), σκότωσαν τουλάχιστον 100.000 Πολωνούς.

Η Βαρσοβία αναγνωρίζει τις δολοφονίες ως γενοκτονία, ενώ το Κίεβο τιμά προσωπικότητες όπως ο ηγέτης της OUN Στέπαν Μπαντέρα. Οι εντάσεις ξέσπασαν ξανά φέτος, αφότου ο Ζελένσκι απένειμε τον τίτλο «Ήρωες του UPA» στην ουκρανική στρατιωτική μονάδα του Κέντρου Ειδικών Επιχειρήσεων Βορρά. Στον απόηχο, ο Πολωνός πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι του αφαίρεσε την ύψιστη τιμή της χώρας, πολιτικοί και από τις δύο πλευρές αποκήρυξαν κρατικά παράσημα και η Βαρσοβία απείλησε να εμποδίσει την ένταξη της Ουκρανίας στην ΕΕ.

Οι σχέσεις έχουν επίσης τεταθεί λόγω της αυξανόμενης αντίθεσης  στους Ουκρανούς πρόσφυγες. Μια έρευνα του CBOS τον Ιούλιο διαπίστωσε ότι το 52% των Πολωνών αντιτίθεται πλέον στην αποδοχή τους, έναντι 42% που τάσσεται υπέρ - μια απότομη αντιστροφή από τη συντριπτική υποστήριξη που παρατηρήθηκε μετά την κλιμάκωση της σύγκρουσης του Κιέβου με τη Μόσχα το 2022. Οι εντάσεις επιδεινώθηκαν νωρίτερα αυτόν τον μήνα, αφού ένας 31χρονος Ουκρανός μαχαίρωσε  πέντε άτομα σε ένα αβαείο Βενεδικτίνων στο Γιαροσλάβ, σκοτώνοντας έναν ιερέα.

Η Πολωνία δεν είναι η μόνη που αμφισβητεί  τη χρηματοδότηση του Κιέβου. Παρά το γεγονός ότι έλαβε δισεκατομμύρια σε δυτική βοήθεια τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η Ουκρανία αντιμετωπίζει σοβαρή οικονομική στενότητα και πιέζει τους  Ευρωπαίους υποστηρικτές για περισσότερα χρήματα. Ωστόσο, μια σειρά από σκάνδαλα διαφθοράς υψηλού επιπέδου έχει εντείνει τον έλεγχο στις Βρυξέλλες, το μεγαλύτερο από τα οποία επικεντρώνεται σε ένα φερόμενο σχέδιο μίζας 100 εκατομμυρίων δολαρίων στην κρατική πυρηνική εταιρεία Energoatom, η οποία φέρεται να διευθύνεται από τον Timur Mindich, πρώην επιχειρηματικό εταίρο του Vladimir Zelensky.

Ερευνητές που υποστηρίζονται από τη Δύση έχουν αποκαλύψει πολλά άλλα σχέδια διαφθοράς που αφορούν Ουκρανούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου ενός που αναφέρθηκε νωρίτερα αυτόν τον μήνα, στο οποίο φέρονται να υπεξαίρεσαν περισσότερα από 3 εκατομμύρια δολάρια μέσω της παράδοσης μεταχειρισμένων σοβιετικής κατασκευής βαγονιών του μετρό, δωρεάς που έκανε η Πολωνία.

Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΕ απέρριψε αυτή την εβδομάδα την προσπάθεια του Κιέβου να επιταχύνει την εκτέλεση του τελευταίου δανείου στήριξης ύψους 90 δισεκατομμυρίων ευρώ, καθιστώντας σαφές ότι η περαιτέρω χρηματοδότηση εξαρτάται από την υλοποίηση των υποσχέσεων της Ουκρανίας για μεταρρυθμίσεις κατά της διαφθοράς και της διακυβέρνησης.

Πηγή: Rt

Στα μάτια του Νέου Δελχί, η πρόσφατη σύνοδος κορυφής Xi-Trump αφορούσε πολύ περισσότερα από το εμπόριο και τους δασμούς.

Όταν συναντώνται οι ηγέτες των δύο μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου, όλος ο κόσμος παρακολουθεί τους θεατρινισμούς, τη γλώσσα του σώματος και την ουσία. Η επίσημη επίσκεψη του Κινέζου προέδρου Σι Τζινπίνγκ στις ΗΠΑ και η σύνοδος κορυφής με τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ πραγματοποιήθηκαν με φόντο την αύξηση του παγκόσμιου εμπορίου της Κίνας, ενώ ο Τραμπ παλεύει με την πτώση των ποσοστών αποδοχής στην Κίνα.

Η σύνοδος κορυφής υψηλού διακυβεύματος επικεντρώθηκε σε συμβολικές χειρονομίες, προσωπική σχέση και σημαντικές οικονομικές και τεχνολογικές εντάσεις. Απέδωσε ελάχιστες εξελίξεις στις διαρθρωτικές διαφορές. Το πιο απτό αποτέλεσμα ήταν μια συμφωνία για την παράταση μιας κρίσιμης εκεχειρίας δασμών λόγω εμπορικού πολέμου κατά δύο επιπλέον μήνες, μεταθέτοντας την προθεσμία στα μέσα Ιανουαρίου 2027. Η άνθηση των εξαγωγών της Κίνας αψήφησε την εκστρατεία του Τραμπ για τους δασμούς.

Από θέση ισχύος, ο Xi δεν βιαζόταν να κάνει παραχωρήσεις, ενώ ο Trump ήταν περιορισμένος από τον δαπανηρό πόλεμο του Ιράν που έβλαπτε τόσο τη δημοτικότητά του όσο και τα αμερικανικά πορτοφόλια. Οι δασμοί για την αντιμετώπιση της εμπορικής ανισορροπίας με την Κίνα στην πραγματικότητα «σκότωναν» τις ΗΠΑ.

Θέα από το Δελχί

Λίγα έθνη παρακολουθούν τις διαδικασίες στην Ουάσινγκτον με μεγαλύτερο έλεγχο από την Ινδία, καθώς ο Σι-Τραμπ συζητούν τη διακυβέρνηση της Τεχνητής Νοημοσύνης, τις δασμολογικές εκεχειρίες, τα κρίσιμα ορυκτά, τα περιφερειακά ναυτιλιακά σημεία ανάφλεξης, την Ταϊβάν και την ασφάλεια στον Ινδο-Ειρηνικό. Το αποτέλεσμα θα μπορούσε να επηρεάσει τις εμπορικές φιλοδοξίες του Νέου Δελχί, τις αλυσίδες εφοδιασμού, την ασφάλεια των συνόρων, τη στρατηγική Quad, το ενεργειακό κόστος και την επιρροή.

Οι μεγαλύτερες και παλαιότερες δημοκρατίες, η Ινδία και οι ΗΠΑ, υποτίθεται ότι θα είχαν σύμπτωση συμφερόντων και κοινές παγκόσμιες αντιλήψεις. Δεν ήταν αναμενόμενο ότι θα ερχόταν τόσο γρήγορα μια μέρα που οι ΗΠΑ θα προσέλκυαν τον κομμουνιστικό αντίπαλο από μια σχετική θέση αδυναμίας.

Στον πυρήνα όλων αυτών, εδώ και αρκετό καιρό, οι υπολογισμοί της Ινδίας βασίζονται σε έναν διαρκή φόβο για την εμφάνιση μιας «G2» ΗΠΑ-Κίνας. Κάτι που θα μπορούσε να τοποθετήσει την Ινδία ως «δεύτερο βιολί». 

Το νέο αναδυόμενο δυοπώλιο θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα διμερές πλαίσιο για την κατανομή των σφαιρών επιρροής, την επίλυση των παγκόσμιων διαφορών και τη διαχείριση της διεθνούς ασφάλειας πάνω από τις κορυφαίες μεσαίες δυνάμεις ή μια επίδοξη μεγάλη δύναμη όπως η Ινδία. Η Κίνα θα μπορούσε να ενθαρρυνθεί προς την ασιατική κυριαρχία. Τα πρώτα σημάδια ήταν ορατά κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ ότι η Ουάσινγκτον προτιμούσε μια εξαιρετικά συναλλακτική εξωτερική πολιτική. Οι δασμοί του Τραμπ ήταν αναπόφευκτο να δώσουν στην πραγματικότητα μεγαλύτερη μόχλευση στην Κίνα, η οποία μονοπωλεί κρίσιμα ορυκτά και τεχνολογίες και έχει πλεονέκτημα στο ισοζύγιο πληρωμών με όλους.

Οι αποτυχίες της Ουάσινγκτον στην αστυνόμευση σε όλο τον κόσμο κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, και τώρα ο ατελείωτος πόλεμος με το Ιράν, έχουν μειώσει την παγκόσμια θέση και επιρροή της Αμερικής. Οι δασμοί έχουν προκαλέσει ένα επίπεδο δυσπιστίας στο Νέο Δελχί. Οι σύμμαχοι του ΝΑΤΟ και οι δυτικοασιάτες φίλοι των ΗΠΑ τρέχουν ασταμάτητα αναζητώντας εναλλακτικές ρυθμίσεις και ομπρέλες ασφαλείας.

Για πολύ καιρό η Ινδία ήλπιζε ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ στην τεχνολογία και την ανάπτυξη στρατιωτικών δυνατοτήτων θα της επέτρεπε να παραμείνει ισότιμη με την Κίνα στην Ασία. Μια ζεστή διμερής κατανόηση μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου θα μπορούσε να περιθωριοποιήσει την διπλωματική επιρροή της Ινδίας. Η Ινδία κινδυνεύει επίσης να αποδυναμώσει την περιφερειακή διαπραγματευτική ισχύ. Στην πραγματικότητα, ο ανταγωνισμός μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας υποστήριξε έμμεσα και την «στρατηγική αυτονομία» της Ινδίας.

Αλλά τώρα, αν ο Xi και ο Trump προχωρήσουν προς μια ολοκληρωμένη εμπορική συμφωνία, διασφαλίζοντας τα συμφέροντα της αμερικανικής βιομηχανίας, τότε η κίνηση προς την Ινδία θα μπορούσε να επιβραδυνθεί. Ένας συναλλακτικός Trump έχει εκφράσει έντονα τις προστατευτικές εμπορικές πολιτικές της Ινδίας και τους περιορισμούς στην εγχώρια αγορά. Μπορεί τώρα να πιέσει για το άνοιγμα των τομέων της γεωργίας και της τεχνολογίας της Ινδίας σε αμερικανικές εταιρείες. Η αστάθεια των τιμών των βασικών προϊόντων παγκοσμίως παρακολουθείται επίσης στενά από την Ινδία. Μια συμφιλίωση μεταξύ Ουάσινγκτον και Πεκίνου θα μπορούσε να σταθεροποιήσει την παγκόσμια ζήτηση και να είναι καλή για το Νέο Δελχί.

Η Κίνα ελέγχει περίπου το 70% της παγκόσμιας εξόρυξης σπάνιων γαιών και σχεδόν το 85% της ικανότητας διύλισης. Απαραίτητα για στρατιωτικό υλικό, μπαταρίες ηλεκτρικών οχημάτων, ανεμογεννήτριες και προηγμένα ηλεκτρονικά, δίνουν στο Πεκίνο σημαντική επιρροή έναντι της Ουάσινγκτον. Οποιαδήποτε συμφωνία ΗΠΑ-Κίνας σχετικά με κρίσιμα ορυκτά θα είναι καλή για τον κόσμο και την Ινδία.

Λίγες μέρες πριν από τη διμερή σύνοδο κορυφής, στις 18 Σεπτεμβρίου, ο Τραμπ υπέγραψε νομοσχέδιο που επιτρέπει δασμούς 100% στους κορυφαίους αγοραστές ρωσικής ενέργειας, κυρίως στην Κίνα και την Ινδία. Λίγες μέρες αργότερα, ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Σκοτ ​​Μπέσεντ, ανακοίνωσε ότι η Ουάσινγκτον και το Πεκίνο παρέτειναν τη Συμφωνία του Μπουσάν έως τις 10 Ιανουαρίου 2027, βάσει της οποίας οι δύο πλευρές συμφώνησαν να αποφύγουν νέους δασμούς και εμπορικούς περιορισμούς η μία στην άλλη.

Θα λάβει η Ινδία παρόμοια παραχώρηση; Προς το παρόν, παραμένει εκτεθειμένη στην απειλή δασμών. Θεωρεί ο Τραμπ την Ινδία ως έναν πιο ήπιο στόχο; Ενώ οι ΗΠΑ απειλούν την Ινδία και τη Βραζιλία, είναι πιο διακριτικές απέναντι στην Κίνα επειδή το Πεκίνο ασκεί πολύ μεγαλύτερη επιρροή. Ο Πίτερ Ναβάρο, Αμερικανός οικονομολόγος και ανώτερος σύμβουλος του Τραμπ για το εμπόριο και τη μεταποίηση, σε κάποιο σημείο αποκάλεσε την Ουκρανία «πόλεμο του Μόντι» - λόγω των εισαγωγών πετρελαίου του Νέου Δελχί από τη Ρωσία. Κανείς στην κυβέρνηση Τραμπ δεν έχει προσπαθήσει ποτέ να αποκαλύψει την κρίση της Ουκρανίας «πόλεμο του Σι». Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούλιο του 2025, η Ουάσιγκτον γλίτωσε την Κίνα, αλλά επέβαλε επιπλέον 25% στην Ινδία για την αγορά ρωσικού αργού πετρελαίου. Υπάρχει επομένως αυξημένη υποψία ότι η Ινδία βρίσκεται στο στόχαστρο, ενώ το Πεκίνο συνεχίζει να διαφεύγει του αμερικανικού ελέγχου.

Οι ΗΠΑ ανησυχούν για την κακή εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης από την Κίνα και έχουν επιδιώξει δομημένους διαλόγους για την ασφάλεια της Τεχνητής Νοημοσύνης. Η Ινδία, η οποία στοχεύει να γίνει παγκόσμιος κόμβος για την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης και των ψηφιακών δημόσιων υποδομών, παρακολουθεί στενά τις συζητήσεις, ώστε να μην χάσει το πλεονέκτημα του πρώτου κινήματος.

Καθώς η Κίνα γίνεται ισότιμη δύναμη με τις ΗΠΑ, μια αποδυνάμωση της αμερικανικής θέσης στην Ταϊβάν θα μπορούσε να ενθαρρύνει τον Λαϊκό Απελευθερωτικό Στρατό (PLA). Ενώ η άμεση εστίαση της Ινδίας παραμένει η κυριαρχία επί της επικράτειάς της κατά μήκος της Γραμμής Πραγματικού Ελέγχου (LAC) και η επιρροή της σε όλη τη Νότια Ασία, ένας ενδυναμωμένος PLA θα μπορούσε να αποτελέσει απειλή για την Ινδία. Θα μπορούσε να αποδυναμώσει τη θέση της Ινδίας στις επίπονες διαπραγματεύσεις μετά τη συνοριακή σύγκρουση του 2020. Το Πεκίνο θα μπορούσε να γίνει λιγότερο ευνοϊκό απέναντι στις ινδικές συνοριακές θέσεις. Αντίθετα, μια σταθερή σχέση Κίνας-ΗΠΑ θα μπορούσε επίσης να φέρει σταθερότητα στις σχέσεις Κίνας-Ινδίας και να μειώσει το έλλειμμα εμπιστοσύνης. Η Ινδία επίσης δεν θέλει κινεζική ή αμερικανική επιρροή στη Νότια Ασία, καθώς τη θεωρεί επιζήμια για την ασφάλειά της.

Η αναζωογόνηση των σχέσεων ΗΠΑ-Κίνας θα μπορούσε να μειώσει την εξάρτηση μεταξύ Ρωσίας-Κίνας. Στη συνέχεια, η Ρωσία μπορεί να πλησιάσει περισσότερο την Ινδία.

Μακροχρόνιο στρατηγικό παιχνίδι

Το μεγαθήριο των εξαγωγών που ο Τραμπ προσπάθησε να τιθασεύσει συνεχίζει να βρυχάται σε αυτό που οι οικονομολόγοι αποκαλούν ολοένα και περισσότερο «Κινεζικό Σοκ 2.0». Το παγκόσμιο εμπορικό πλεόνασμα της Κίνας οδεύει προς το να ξεπεράσει το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Η κυβέρνηση Τραμπ πίστευε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει μαζική μονομερή πίεση για να αναγκάσει την Κίνα να κάνει παραχωρήσεις, αλλά αυτό δεν συνέβη.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ήλπιζε να χρησιμοποιήσει το επικείμενο πακέτο όπλων ύψους 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Ταϊβάν ως «διαπραγματευτικό χαρτί» με το Πεκίνο. Με τον Xi σαφώς στη θέση του οδηγού, αυτό θα αναστατώσει περαιτέρω τους συμμάχους των ΗΠΑ στην Ασία, ιδίως την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, τις Φιλιππίνες, την Ταϊβάν και τους εταίρους της Τετραμερούς. Η αποφασιστικότητα της Ουάσιγκτον να υπερασπιστεί την Ταϊβάν τίθεται και πάλι υπό αμφισβήτηση.

Ο Σι άσκησε πιέσεις στον Τραμπ για την Ταϊβάν, λέγοντας ότι ελπίζει ότι οι ΗΠΑ θα «χειριστούν το ζήτημα της Ταϊβάν με σύνεση». Εν τω μεταξύ, οι Δημοκρατικοί της Γερουσίας επέκριναν τον Τραμπ για την αποτυχία του να αντιμετωπίσει δημόσια την στρατιωτική πίεση της Κίνας στην Ταϊβάν και ζήτησαν την άμεση παράδοση εγκεκριμένης στρατιωτικής βοήθειας και πωλήσεων όπλων στο νησί.

Με τον χαρακτηριστικό του τρόπο, ο Τραμπ δήλωσε ότι η Αμερική ήταν «πολύ χαρούμενη» για την επίσκεψη του Σι και εξέφρασε την ελπίδα ότι η Κίνα είναι «πολύ χαρούμενη επίσης». Ο Σι δήλωσε ότι η σχέση ΗΠΑ-Κίνας έχει εξελιχθεί σε μια εποικοδομητική σχέση «στρατηγικής σταθερότητας βάσει σεβασμού, δικαιοσύνης και αμοιβαιότητας», τοποθετώντας έτσι το Πεκίνο ως ισότιμο με τις ΗΠΑ στην παγκόσμια σκηνή.

Οι ΗΠΑ και η Κίνα παραμένουν στρατηγικοί ανταγωνιστές σε τομείς όπως το εμπόριο, η τεχνολογία, η ασφάλεια και η γεωπολιτική, ωστόσο και οι δύο κυβερνήσεις έχουν ταυτόχρονα επιδείξει ενδιαφέρον για την αποτροπή της εκφυλιστικής εξέλιξης του ανταγωνισμού σε αντιπαράθεση. Υπήρξε συζήτηση για μια πιθανή τηλεφωνική γραμμή επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών και κάποιο είδος ευρείας συμφωνίας για την κοινοποίηση μιας έκθεσης προόδου. Τίποτα τέτοιο δεν συνέβη.

Ο Xi Jinping παίζει ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό παιχνίδι. Η Ουάσινγκτον συνεχίζει να βρίσκεται σε πόλεμο και να είναι βυθισμένη σε πολλαπλές γεωπολιτικές και εσωτερικές κρίσεις. Το Πεκίνο εδραιώνει σιωπηλά την οικονομία του, τον πολιτικό του έλεγχο, αναδιαρθρώνει τον στρατό του και επεκτείνει το στρατηγικό του αποτύπωμα. Η Κίνα δεν χρειάζεται να νικήσει την Αμερική, ίσως χρειάζεται μόνο να αντέξει περισσότερο από την αμερικανική προσοχή. «Η Αμερική είναι πολύ χαρούμενη με αυτή την επίσκεψη και είμαι σίγουρος ότι και η Κίνα είναι πολύ χαρούμενη», δήλωσε ο Τραμπ. Το αν η Ινδία είναι ευχαριστημένη θα αναλυθεί στους διαδρόμους εξουσίας στο Νέο Δελχί.

Πηγή: RT